პარასკევი, აპრილი 24, 2026
- Advertisement -
Google search engine

რატომ იგვიანებს ჩემი მენსტრუაცია? — შესაძლო მიზეზები

0
#image_title

რეგულარული მენსტრუალური ციკლი კარგი ჯანმრთელობის მანიშნებელია. თუმცა, ქალების უმეტესობისთვის მენსტრუაციას განსაზღვრული ცვალებადობა ახასიათებს.

ორსულობის გარდა, მენსტრუალური ციკლის რიტმზე შეიძლება რამდენიმე ფაქტორმა იმოქმედოს, მათ შორის ზოგიერთმა დაავადებამ, მედიკამენტმა, სტრესმა, ზედმეტმა მუშაობამ ან ვარჯიშმა, ასევე წონის უეცარმა მატებამ ან კლებამ.

► მენსტრუაციის დაგვიანება ზოგჯერ შემაშინებელია, თუმცა სანამ გაარკვევდეთ, რაშია საქმე, წინასწარ დასკვნებს ნუ გამოიტანთ. შეიძლება, სანერვიულო არც არაფერი იყოს — აბსოლუტურად ნორმალურია, რომ თქვენი მენსტრუალური ციკლის ხანგრძლივობა ზოგჯერ შეიცვალოს.

საშუალო მენსტრუალური ციკლი

მენსტრუალური ციკლი იმ ცვლილებების ერთობლიობაა, რომლებიც ყოველთვიურად მიმდინარეობს ქალის სხეულში შესაძლო ორსულობისთვის მოსამზადებლად. თვეში ერთხელ ორი საკვერცხიდან ერთ-ერთი ათავისუფლებს მომწიფებულ კვერცხუჯრედს (იშვიათად, ორს ან სამს). ამ პროცესს ოვულაცია ეწოდება.

თუკი ოვულაცია მოხდება, მაგრამ კვერცხუჯრედი არ განაყოფიერდება, საშვილოსნოს ლორწოვანი გარსი ნელ-ნელა ჩამოიფცქვნება და კუნთების შეკუმშვის მეშვეობით საშვილოსნოს ყელის გავლით სხეულიდან გამოიდევნება. ამას მენსტრუაცია ეწოდება — სისხლდენის პირველი დღე ციკლის დაწყების პირველ დღეს აღნიშნავს.

ციკლი საშუალოდ 21-35 დღე გრძელდება, მენსტრუაცია კი — 3-5 დღე, თუმცა ასევე ნორმალურია, რომ ის 2-იდან 7 დღემდეც გაგრძელდეს. ახალგაზრდა გოგოებს, რომლებსაც ახლახან დაეწყოთ მენსტრუაცია, ხშირად არარეგულარული ციკლები აქვთ, თუმცა მათი რიტმი ასაკთან ერთად სტაბილურდება.

► თვალი ადევნეთ საკუთარ მენსტრუალურ ციკლს, რათა მიხვდეთ მის საშუალო ხანგრძლივობასა და ცვალებადობას. ამგვარად ცვლილებების მართვა უფრო მარტივი გახდება.

ციკლის არევა და მენსტრუაციის დაგვიანება ბევრმა სხვადასხვა მიზეზმა შეიძლება გამოიწვიოს. მათ შორისაა:

#1. სტრესი

თუ თქვენი მენსტრუაცია იგვიანებს, შეეცადეთ, სიმშვიდე შეინარჩუნოთ. სტრესმა და მღელვარებამ შეიძლება მენსტრუაციის დაწყება კიდევ უფრო გადაწიოს. როდესაც მუდმივი ან ძლიერი სტრესის ქვეშ ხართ, თქვენი სხეული სტრესის ჰორმონებს — კორტიზოლსა და ადრენალინს — გამოყოფს.

ადრენალინი გაძლევთ ენერგიას, კორტიზოლი კი ზრდის ტვინის ფუნქციას და თქვენს სხეულს ეუბნება, რომ სხეულის ის ფუნქციები, რომლებიც სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი არ არის, ენერგიის დაზოგვის მიზნით უნდა შეანელოს ან სულაც გააჩეროს. სტრესმა შეიძლება დათრგუნოს რეპროდუქციული სისტემა — თუკი კორტიზოლი ტვინს პროგესტერონისა და ესტროგენის გამოყოფას შეაწყვეტინებს, მენსტრუალური ციკლი ვერ შესრულდება.

თითოეული ქალი სხვადასხვანაირად რეაგირებს სტრესზე. ზოგისთვის შფოთვამ და ნერვიულობამ შეიძლება გამოიწვიოს ადრეული სისხლდენა ან მენსტრუაციებს შორის სისხლდენა, ასევე ჩვეულზე უფრო მსუბუქი ან უფრო ძლიერი სისხლდენა.

უმნიშვნელო უსიამოვნებები სხეულის რეპროდუქციულ ფუნქციებზე, დიდი ალბათობით, არ იმოქმედებს, თუმცა შეიძლება იმოქმედოს საყვარელი ადამიანის დაკარგვამ ან ძალიან ბევრმა მუშაობამ, თანაც არა მხოლოდ მენსტრუალურ ციკლზე — სტრესმა შეიძლება ასევე გამოიწვიოს თავისტკივილი, ძილის დარღვევა, კუნთებისა და მუცლის ტკივილი.

სურათი: WomanLog

#2. ორსულობა

თუკი რეპროდუქციულ ასაკში იმყოფებით და სექსუალურად აქტიური ხართ, დაგვიანებული მენსტრუაცია შეიძლება ორსულობის მანიშნებელი იყოს. ორსულობის სხვა ადრეულ ნიშნებს შორისაა:

  • გულისრევის შეგრძნება და ღებინება

  • ტკივილისადმი მგრძნობიარე მკერდი

  • შებერილობა

  • შარდვის გაზრდილი მოთხოვნილება

  • დაღლილობა და მოთენთილობა

  • ჭამის ძლიერი სურვილი, მადისა და გემოვნების ცვლილება

  • სუნებისადმი მგრძნობიარობა

  • კუჭის შეკრულობა

  • განწყობის უეცარი ცვლილებები

► ორსულობის ალბათობა მხოლოდ მაშინაა, თუკი დაუცველი ვაგინალური („პენისი ვაგინაში“ ტიპის) სექსი გქონდათ ან თუ სექსის დროს თქვენს ვაგინას ან ვულვას სპერმა შეეხო. თუ ეჭვობთ, რომ ორსულად ხართ, გაიკეთეთ ორსულობის ტესტი.

► იხილეთ აგრეთვე: ორსულობის ტესტები — როდის და როგორ გამოვიყენოთ?

ყველაზე ზუსტი შედეგის მისაღებად უმჯობესია, მენსტრუაციის დაგვიანებიდან ერთი კვირა მოიცადოთ. პასუხში დარწმუნება თუ გსურთ, ორი ან სამი დღის შემდეგ კიდევ ერთი ტესტი გაიკეთეთ. გარდა ამისა, თუ უარყოფითი პასუხიდან ერთი კვირის შემდეგ მენსტრუაცია კვლავ არ დაიწყო, ყოველი შემთხვევისთვის ტესტის კიდევ ერთხელ გაკეთება სჯობს.

აღსანიშნავია, რომ ორსულობასთან დაკავშირებული ბევრი სიმპტომი პრემენსტრუალურ სინდრომსაც — ე.წ. „პიემესსაც“ — ახასიათებს. თუმცა, თუკი ეს სიმპტომები დიდხანს შენარჩუნდა ან მენსტრუაცია ისევ არ დაიწყო, აუცილებლად მიმართეთ თქვენს პირად ექიმს ან გინეკოლოგს, რადგან ეს შეიძლება ჯანმრთელობის სხვა პრობლემების ნიშანი იყოს.

► აღსანიშნავია, რომ ორსულობის შიში ან დაორსულებაზე ზედმეტი ფიქრი შეიძლება ფსიქოლოგიური ბარიერი გახდეს და მენსტრუალური ციკლის ნორმალურ ფუნქციონირებას შეუშალოს ხელი.

#3. წონის ცვლილება

წონის ცოტათი დაკლება, სავარაუდოდ, არ იმოქმედებს თქვენს მენსტრუალურ ციკლზე. პირიქით, ზომიერად გახდომას შეუძლია თქვენი ჯანმრთელობის ზოგადი მდგომარეობის გაუმჯობესება და მენსტრუალური ციკლის რიტმის ნორმალიზება — მაგალითად, პოლიკისტური (ან პოლიცისტური) საკვერცხის სინდრომის შემთხვევაში.

თუმცა, წონის უეცრად და დიდი რაოდენობით დაკლებამ შეიძლება დააზიანოს რეპროდუქციული სისტემა, რადგან ის სხეულის ჰორმონალურ ბალანსზე ზემოქმედებს.

► ჰორმონ ლეპტინს ცხიმოვანი ქსოვილი აწარმოებს. თუკი ორგანიზმში ლეპტინის დონე უეცრად დაეცემა, ეს სხეულს ატყობინებს, რომ რთულ მდგომარეობაშია და ახლა ორსულობისთვის შესაფერისი დრო არ არის, რადგან საკვები ნივთიერებების ნაკლებობა ორსულობის წარუმატებლობის შანსებს ზრდის.

ნაყოფიერებასა და ჩასახვასთან დაკავშირებული ყველა პროცესი, მათ შორის მენსტრუაცია, ნელდება ან ჩერდება, რათა სხეულის ენერგია უფრო მნიშვნელოვან საკითხს მოხმარდეს — გადარჩენას. ანორექსიის მქონე ადამიანებსა და იმ სპორტსმენებს, რომლებსაც ცხიმის ძალიან დაბალი შემცველობა აქვთ სხეულში, ხშირად აქვთ არარეგულარული ციკლები ან საერთოდ არ აქვთ მენსტრუაცია.

► სხეულში ჰორმონალური ცვლილებები შეიძლება გამოიწვიოს როგორც წონის უეცარმა კლებამ, ისე მატებამაც. ჭარბწონიანობა მოქმედებს ესტროგენისა და პროგესტერონის რეგულაციაზე, რამაც შეიძლება ფერტილურობის (ნაყოფიერების) პრობლემებიც წარმოშვას.

#4. ზედმეტი ვარჯიში

ზედმეტად ბევრმა ვარჯიშმა შეიძლება ჰიპოფიზისა და ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების გამომუშავება შეცვალოს, რაც ოვულაციასა და მენსტრუაციაზე მოქმედებს. თუმცა, დღეში ერთი ან ორი საათით ვარჯიში მენსტრუალურ ციკლზე არ იმოქმედებს — ჰორმონალური ცვლილებები საათობით დაუღალავი ვარჯიშის შემთხვევაში ხდება.

თუკი ასეთ ვარჯიშს გეგმავთ, სპორტული მედიცინის სფეროში მომუშავე სპეციალისტთან გაიარეთ კონსულტაცია. ის დაგეხმარებათ, რომ ვარჯიშის დროს თქვენმა სხეულმა ფიზიკურ დატვირთვას გაუძლოს და თქვენი ჯანმრთელობა არ დაზიანდეს. ეს შეიძლება მოიცავდეს შესაფერის კვების რაციონს, ფიზიკური სტრესის შესამცირებლად საჭირო ტექნიკებსა და რეგულარულ სისხლის ანალიზებს, რომლებშიც შემოწმდება რკინისა და ვიტამინების ნაკლებობა, ჰორმონალური დისბალანსი, დეჰიდრატაცია და ა.შ.

#5. დაავადებები

მენსტრუალურ ციკლზე ბევრი ქრონიკული დაავადებაც მოქმედებს. მათ შორისაა:

  • ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებები

  • თირკმელზედა ჯირკვლის დაავადებები

  • პოლიკისტური საკვერცხის სინდრომი

  • ჰიპოფიზის სიმსივნე

  • საკვერცხის ცისტები (კისტები)

  • ღვიძლის დისფუნქციები

  • დიაბეტი

► ისეთი დარღვევები, როგორებიცაა ტერნერის სინდრომი და ანდროგენებისადმი უგრძნობლობა, როგორც წესი, ასევე ხდება მენსტრუაციისა და ფერტილურობის პრობლემების მიზეზი. ეს თანდაყოლილი დაავადებები ხშირად უკავშირდება ამენორეას — მენსტრუაციის არქონას.

#6. ჰორმონალური კონტრაცეფცია და მედიკამენტები

ჰორმონალური კონტრაცეფციის — მაგალითად, ჩასახვის საწინააღმდეგო აბების — მიღების დაწყება, შეცვლა ან შეწყვეტა პირდაპირ მოქმედებს თქვენს მენსტრუალურ ციკლზე. ჰორმონალური კონტრაცეფციის ზოგი ფორმა ამსუბუქებს მენსტრუაციას, ზოგჯერ კი, სულაც, აჩერებს. ასეთი კონტრაცეპტივების მიღებისას პირველი რამდენიმე თვის განმავლობაში სხეული ახალ ჰორმონალურ რიტმს ეჩვევა, ამიტომ მენსტრუაცია შეიძლება არარეგულარული იყოს.

► უმჯობესია, ჰორმონალური კონტრაცეფციის დაწყებიდან მინიმუმ ერთი სრული თვე მაინც გავიდეს, სანამ დაუცველი სექსით დაკავდებით. როდესაც მის მიღებას შეწყვეტთ, სხეულს ასევე დასჭირდება დრო ამასთან შესაგუებლად.

სურათი: Parla

მენსტრუაციის დაგვიანება ან არმოსვლა ასევე დაკავშირებულია:

  • სხვა ტიპის კონტრაცეპტივებთან — ინიექციებთან და იმპლანტებთან. სხვადასხვა ტიპის კონტრაცეპტივმა სხვადასხვაგვარად შეიძლება იმოქმედოს თქვენს მენსტრუალურ ციკლზე. ზოგი უფრო ძლიერ მენსტრუაციას იწვევს, ზოგი უფრო მსუბუქს, ზოგი კი — ამენორეას (მენსტრუაციის შეწყვეტას).

  • გარკვეულ მედიკამენტებთან — მათ შორისაა ანტიდეპრესანტები, ანტიფსიქოზური მედიკამენტები, ფარისებრი ჯირკვლის მედიკამენტები, ანტიკონვულსანტები (კრუნჩხვის საწინააღმდეგო საშუალებები) და ქიმიოთერაპიის ზოგიერთი მედიკამენტი.

#7. არეული ძილის რეჟიმი

ცირკადული რიტმის — სხეულის შინაგანი საათის, რომელიც ძილისა და ღვიძილის დროს არეგულირებს — დარღვევა მენსტრუალური ფუნქციის არევასთანაა დაკავშირებული. მუშაობის ცვალებადმა განრიგმა და ღამის ცვლაში მუშაობამ შეიძლება მენსტრუაციის არარეგულარულობა გამოიწვიოს.

ციკლი ასევე შეიძლება შეიცვალოს მოგზაურობის დროს, განსაკუთრებით საერთაშორისო ფრენებისა და სასაათო სარტყლების ცვლილების შემთხვევაში.

#8. პერიმენოპაუზა და მენოპაუზა

პერიმენოპაუზა გარდამავალი პერიოდია რეპროდუქციულ ასაკსა და მენოპაუზას შორის. ამ დროს მენსტრუალურ ციკლში გარკვეული ცვლილებები ხდება. ამ დროს მენსტრუაცია შეიძლება გახდეს უფრო მსუბუქი ან ძლიერი, უფრო ხშირი ან იშვიათი. ქალების უმეტესობისთვის მენსტრუაცია წყდება 45-იდან 55 წლამდე შუალედში, ციკლში კი რამდენიმე წლით ადრე შეინიშნება ცვალებადობა.

► მანამ, სანამ მენსტრუაცია გაქვთ, ორსულობა ჯერ კიდევ შესაძლებელია. თუ მისი თავიდან არიდება გსურთ, აუცილებლად გააგრძელეთ კონტრაცეფციის გამოყენება.

როდის მივმართოთ ექიმს?

ერთჯერადად მენსტრუაციის დაგვიანება ან გამოტოვება, როგორც წესი, ჯანმრთელობის სერიოზულ პრობლემაზე არ მიანიშნებს. თუმცა, თუკი მენსტრუალური ციკლი ზედიზედ ერთზე მეტჯერ შეწყდა ან თუ მენსტრუაციის გამოტოვებას თან ახალი და უჩვეულო სიმპტომები ახლავს, მიმართეთ ექიმს. ექიმი ზუსტად დაადგენს პრობლემის მიზეზს და მკურნალობის გზებზე გაგესაუბრებათ.

ექიმს ასევე უნდა მიმართოთ, თუკი ქვემოთ ჩამოთვლილი სიმპტომები გაწუხებთ:

  • უჩვეულოდ ძლიერი სისხლდენა

  • მაღალი ტემპერატურა

  • ძლიერი ტკივილი

  • მხედველობის გაუარესება

  • თმისცვენა ან თმის ჭარბი ზრდა

  • გულისრევის შეგრძნება და ღებინება

  • გამონადენი მკერდიდან

  • სისხლდენა, რომელიც 7 დღეზე მეტხანს გრძელდება

  • სისხლდენა მენოპაუზის დროს, როცა მენსტრუაცია უკვე წელიწადზე მეტია არ გქონიათ

► თუ ძალიან ძლიერი სისხლდენა და/ან ძალიან მტკივნეული მენსტრუაცია გაქვთ — ეს ნორმალური არ არის. ამის გამო თუ ყოველდღიურ აქტივობებში ვეღარ მონაწილეობთ ან თუ სამსახურის/სკოლის გაცდენა გიწევთ, მიმართეთ ექიმს.

თუკი თქვენს მენსტრუაციაზე დარდობთ, გირჩევთ, თვალი ადევნოთ თქვენს ციკლს და უფრო მეტი გაიგოთ იმ ცვლილებებზე, რომლებიც მის დროს ხდება სხეულში. შესაძლო პრობლემაზე დარდი არაფერს მოგცემთ და უმჯობესია, მის მოგვარებაზე იზრუნოთ — გახსოვდეთ, რომ გინეკოლოგთან საუბარი ყოველთვის შეიძლება.

რაც უფრო მეტს გაიგებთ იმაზე, თუ როგორ რეაგირებს თქვენი სხეული სხვადასხვა სიტუაციაზე, მით უფრო კომფორტულად მოახერხებთ თქვენი მენსტრუაციის მართვას. არ შეგეშინდეთ და შეეცადეთ, მეტი დრო დაუთმოთ საკუთარი სხეულის უკეთ გაცნობას.

ორსულობის ტესტი — როდის და როგორ გამოვიყენოთ?

0
#image_title

ორსულობა ხშირად ბედნიერი, მისასალმებელი და სასურველი მოვლენაა, მაგრამ დაუგეგმავი ორსულობის აღმოჩენა ზოგჯერ შოკისმომგვრელია! გულისრევა, დაღლილობა და მადის ზრდა ორსულობის ადრეული ნიშნებია, თუმცა თუ შესაძლო ორსულობის დადგენა გსურთ, ამის მარტივი გზა ორსულობის ტესტის სწორად და სწორ დროს გაკეთებაა.

ორსულობის ტესტები იაფი, ხელმისაწვდომი და მარტივად გამოსაყენებელია — შედეგის მისაღებად შარდის სულ რამდენიმე წვეთია საჭირო. მიუხედავად ამისა, ისინი 100%-ით ზუსტი არ არის, ამიტომაც თუ ფიქრობთ, რომ ორსულად ხართ, უმჯობესია თქვენს პირად ექიმს ან გინეკოლოგს გაესაუბროთ. შემდეგ მიიღებთ საჭირო ინფორმაციას, რომელიც შემდგომი ნაბიჯების დაგეგმვაში დაგეხმარებათ.

ვარ თუ არა ორსულად?

ქალს დაორსულება (ბავშვის ჩასახვა) მხოლოდ განსაზღვრულ, ძალიან სპეციფიკურ პირობებში შეუძლია. საშუალო 28-დღიანი მენსტრუალური ციკლის დაახლოებით მე-14 დღეს ქალს ოვულაცია აქვს — ეს ნიშნავს, რომ მისი ერთ-ერთი საკვერცხიდან გამოიყოფა კვერცხუჯრედი, რომელიც ფალოპის მილს გადის და საშვილოსნოში აღწევს. თუკი სპერმა ვაგინაში მოხვდება და საშვილოსნოს გავლით ფალოპის მილებში მიაღწევს, მას შეუძლია კვერცხუჯრედის განაყოფიერება, თუ ის ამ დროს იქ დახვდება.

მნიშვნელოვანია, გახსოვდეთ, რომ ყველაზე სტაბილური მენსტრუალური ციკლის ხანგრძლივობაც კი ცვალებადია და ოვულაციის დრო შეიძლება თვიდან თვემდე შეიცვალოს. ეს განსაკუთრებით ასეა თინეიჯერების შემთხვევაში, რომელთა სხეულის რიტმები ჯერ კიდევ არასტაბილური და ცვალებადია. სწორედ ამიტომ, ძალიან მნიშვნელოვანია საკუთარი მენსტრუაციის მსვლელობისთვის თვალის დევნება. ეს საშუალებას მოგცემთ, გაიგოთ, რამდენ ხანს გრძელდება თქვენი ციკლი, რაც გაამარტივებს ცვლილებების, მაგალითად, მენსტრუაციის დაგვიანების ან მენსტრუაციებს შორის უჩვეულო სისხლდენის შემჩნევას.

კვერცხუჯრედის განაყოფიერება ოვულაციიდან დაახლოებით 12-24 საათის განმავლობაშია შესაძლებელი. თუმცა, სპერმატოზოიდს ქალის სხეულში რამდენიმე დღის განმავლობაში შეუძლია ყოფნა, ამიტომაც მისი სიცოცხლისუნარიანობა ბევრად მაღალია. თუკი სპერმატოზოიდი უკვე ადგილზეა (წინა დღეებში მომხდარი სქესობრივი კავშირის გამო), როდესაც ქალს ოვულაცია აქვს, მისი კვერცხუჯრედი შეიძლება განაყოფიერდეს. ან თუკი ქალს ოვულაციის დროს ექნება სექსი, სპერმატოზოიდმა შეიძლება მყისიერად გაანაყოფიეროს კვერცხუჯრედი, რომელიც ახლახან გამოთავისუფლდა.

არ აქვს მნიშვნელობა, ეს პირველი, მეხუთე თუ მეასე სექსია ქალისთვის — დაორსულების სურვილის ქონას ან არქონას არ აქვს მნიშვნელობა, რადგან ადამიანის სხეული სქესობრივ რეპროდუქციასაა მორგებული და ყოველთვის ცდილობს განაყოფიერებას.

► თუკი კვერცხუჯრედი ჯანმრთელ, ფერტილურ სპერმატოზოიდს შეხვდება, ის შეიძლება განაყოფიერდეს — ამ დროს იწყება ორსულობა.

ეს როგორ მოხდა?!

სექსუალურად აქტიური ადამიანებისთვის ორსულობის თავიდან არიდების საუკეთესო საშუალება კონტრაცეფციის გამოყენებაა. თუმცა გახსოვდეთ, რომ ყველა ტიპის კონტრაცეპტივი არ გიცავთ სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციებისგან (სგგი-ებისგან), ამიტომაც უმჯობესია გამოიყენოთ პრეზერვატივი (კონდომი), თუკი თქვენ და თქვენი პარტნიორი ექსკლუზიურ ურთიერთობაში არ ხართ და ორივემ იცით, რომ ინფექციები არ გაქვთ.

თუმცა, ცხოვრება მოულოდნელია და ადამიანები ყოველთვის ფრთხილად და ბრძნულად არ იქცევიან — განსაკუთრებით როცა საქმე სიყვარულსა და ვნებას ეხება. ასეთ დროს კონტრაცეფცია ზოგჯერ ბოლო რამაა, რაც გვახსენდება, ან გვგონია, რომ ინტიმური მომენტის დროს ამის განხილვა შეუფერებელი ან სამარცხვინო იქნება.

► დაუგეგმავი ორსულობა ასევე შეიძლება გაუპატიურების ან სექსუალური ძალადობის შედეგი იყოს, რა დროსაც გაცილებით ნაკლებია იმის ალბათობა, რომ ქალი ეფექტური კონტრაცეფციით იქნება დაცული.

და ზოგჯერ, თუნდაც წყვილი კონტრაცეფციას იყენებდეს, ის, უბრალოდ, არ მუშაობს. ასეთ დროს ქალმა შეიძლება სასწრაფო კონტრაცეფცია მიიღოს სექსის შემდეგ.

სურათი: WomanLog

როგორ მუშაობს ორსულობის ტესტი?

ორსულობის დასადგენად ყველაზე ზუსტი მეთოდი ლაბორატორიაში სისხლის ანალიზის გაკეთებაა, თუმცა ამას დიდი დრო სჭირდება — ზოგჯერ რამდენიმე დღე — ლოდინი კი ასეთ დროს შეიძლება რთული იყოს. ორსულობის ტესტის ყიდვა ნებისმიერ აფთიაქში შეიძლება და ის პასუხს ბევრად მარტივად და სწრაფად იძლევა, თუმცა ოდნავ უფრო არაზუსტად.

ორსულობის ტესტი ქალის სისხლში ან შარდში ჰორმონის — ადამიანის ქორიონული გონადოტროპინის, იგივე hCG-ს — არსებობას ამჩნევს. როდესაც კვერცხუჯრედი ნაყოფიერდება და საშვილოსნოს კედელში ჩაეშენება, ემბრიონი hCG-ს გამომუშავებას იწყებს.

ეს ჰორმონი სხეულს აუწყებს, რომ დროა, გამოყოს სხვა ჰორმონი, პროგესტერონი, რომელიც საშვილოსნოს ენდომეტრიული ამომფენი გარსის შენებისა და შენარჩუნებისთვისაა საჭირო, ემბრიონისთვის სათანადო გარემოს შესაქმნელად.

ახლა კი, ამოისუნთქეთ. დაუცველი სექსის შემდეგ მყისიერად ორსულობის ტესტის გაკეთებას არავითარი აზრი არ აქვს. თუკი თქვენი ერთ-ერთი კვერცხუჯრედი განაყოფიერდა, მას დაახლოებით 6-7 დღე დასჭირდება, რათა ფალოპის მილიდან საშვილოსნოში გადავიდეს, სადაც ის შემდეგ ენდომეტრიუმში, ანუ საშვილოსნოს ღრუს ამომფენ ლორწოვან გარსში, უნდა ჩაშენდეს.

ყველაზე ადრე, ორგანიზმში hCG-ს დონე განაყოფიერებიდან დაახლოებით 10 დღის შემდეგ იქნება საკმარისად მაღალი საიმისოდ, რომ ლაბორატორიულმა სისხლის ანალიზმა ის შეამჩნიოს, თუმცა ის ჯერ კიდევ შეუმჩნეველი იქნება შარდში.

► ყველაზე დიდი ალბათობით ზუსტ პასუხს იმ შემთხვევაში მიიღებთ, თუკი საშინაო ორსულობის ტესტს მენსტრუაციის დაგვიანებიდან ერთი დღის შემდეგ გაიკეთებთ.

აქედან მოყოლებული, hCG-ს დონე სწრაფად იზრდება და მაქსიმალურს აღწევს ორსულობის დაახლოებით მეშვიდე-მეთორმეტე კვირაში. ამის შემდეგ hCG-ს გამომუშავება შემცირებას იწყებს, თუმცა მისი შემჩნევა მაინცაა შესაძლებელი სისხლსა და შარდში მთელი ორსულობის განმავლობაში.

თუკი ქალს მუცელი მოეშლება ან ის აბორტს გაიკეთებს, სხეულს საწყის მდგომარეობაში დასაბრუნებლად რამდენიმე კვირა სჭირდება და hCG ორგანიზმში ისევ იქნება, ამიტომაც ამ დროის განმავლობაში ახალი ორსულობის შემოწმება ძალიან რთულია.

როგორ გამოვიყენო ორსულობის ტესტი?

საშინაო ორსულობის ტესტების გამოყენება ძალიან მარტივია. მართალია, ყველა მათგანი ერთსა და იმავე პრინციპს ემყარება, თუმცა ტესტი ბევრი სხვადასხვა ტიპის არსებობს, ამიტომ უმჯობესია, თუ ჯერ ინსტრუქციებს გადახედავთ და ვარგისიანობის ვადას შეამოწმებთ!

საშინაო ორსულობის ტესტი, როგორც წესი, პლასტმასაში შეფუთული რეაქციული სტრიპ-ტესტისგან (ქაღალდის სატესტო ზოლისგან) შედგება. ზოგისთვის საჭიროა, რომ სტრიპ-ტესტის ბოლო უშუალოდ შარდის ნაკადს შეუშვიროთ რამდენიმე წამის განმავლობაში, სხვებს კი პიპეტი (საწვეთური) მოჰყვება. ტესტი შედეგს რამდენიმე წუთში აჩვენებს, პასუხის ჩვენების ფორმა კი გამოყენებულ ტესტზეა დამოკიდებული (ყველაზე ხშირად ორსულობას ორი ხაზი აღნიშნავს).

ორსულობის ტესტის სატესტო ზოლი ზონებადაა დაყოფილი — ნიმუშის სათავსო, რეაქციის ზონა, ტესტის ზონა და კონტროლის ზონა. შარდი ნიმუშის სათავსოში თავსდება, შემდეგ კი რეაქციის ზონაში ჩაედინება, სადაც შარდში არსებული hCG უკავშირდება ანტისხეულებს, რომლებიც ფერმენტს შეიცავს, ის კი შემდეგ ორ ზონაში შეფერვის რეაქციაში შედის. შარდი აგრძელებს ტესტის ზონაში ჩადინებას, სადაც ფერმენტიანი ანტისხეულები აკატალიზებენ შეფერვის რეაქციას (როგორც წესი, ესაა ხაზი ან პატარა პლუსი), თუკი hCG იქ აღმოჩნდება. საბოლოოდ, შარდი გადადის კონტროლის ზონაში, სადაც კიდევ ერთი შეფერვის რეაქცია (კიდევ ერთი ხაზი ან პლუსი) სრულდება, რაც იმის მანიშნებელია, რომ ტესტი გამართულად გაკეთდა. ერთფერიანი რეაქცია უარყოფით პასუხს ნიშნავს — ანუ ორსულობა არ დამდგარა. ორფერიანი რეაქცია დადებით პასუხს ნიშნავს — ანუ ორსულად ხართ.

ორსულობის ტესტების უმეტესობის გაკეთება დღის ნებისმიერ მონაკვეთშია შესაძლებელი, თუმცა შარდში hCG-ის შემცველობა ყველაზე მაღალი დილითაა. თქვენი ორსულობის ტესტი ყველაზე სანდო სწორედ დილით, პირველად მოშარდვისას იქნება.

სურათი: WomanLog

ორსულობის ტესტი 100%-ით ზუსტია?

საშინაო ორსულობის ტესტის მთავარი პლუსი ისაა, რომ ის სწრაფად იძლევა პასუხს; მიუხედავად ამისა, ის 100%-ით ზუსტი არ არის.

შეიძლება, ტესტმა ცრუ დადებითი პასუხი აჩვენოს, თუკი:

  • ტესტი, რომელსაც იყენებთ, ვადაგასულია

  • იღებთ ფერტილურობის (ნაყოფიერების) მედიკამენტებს ან სხვა ისეთ წამლებს, რომლებიც hCG-ს შეიცავს

  • გაქვთ ღვიძლის დაავადება, კიბო ან სხვა ისეთი დაავადება, რომელიც ორგანიზმში hCG-ს მაღალ დონეს განაპირობებს

► ტესტის არაზუსტი პასუხი ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ექტოპიურმა (საშვილოსნოსგარე) ორსულობამ, საკვერცხეებთან დაკავშირებულმა პრობლემებმა ან მენოპაუზის ჰორმონებმა.

შეიძლება, ტესტმა ცრუ უარყოფითი პასუხი აჩვენოს, თუკი:

  • მოუთმენლობის გამო ტესტს იმაზე ადრე გაიკეთებთ, ვიდრე hCG-ს შესამჩნევადაა საჭირო

  • შედეგის ნახვას იჩქარებთ და საკმარისად არ მოიცდით საიმისოდ, რომ ტესტში მიმდინარე რეაქცია შესრულდეს

  • ტესტისთვის გამოყენებული შარდი რაიმე მიზეზით გაზავებული იყო და hCG-ს დაფიქსირება ვერ მოხდა

ზოგადი რეკომენდაციაა, რომ ორსულობის ტესტი ორ კვირაში ისევ გაიმეოროთ. თუკი კიდევ ერთ დადებით პასუხს მიიღებთ, შეგიძლიათ ექიმს მიმართოთ სისხლის ანალიზისთვის. ამ მეთოდით ყველაზე სანდო შედეგის მიღებაა შესაძლებელი.

ახლა რა ვქნა?

► ტესტის პასუხის განურჩევლად, დანიშნეთ ვიზიტი თქვენს ექიმთან.

თუკი რამდენიმე ტესტი გაიკეთეთ სახლში, მაგრამ სხვადასხვა შედეგი მიიღეთ, სისხლის ანალიზი საბოლოო პასუხს მოგცემთ.

თუ ტესტის პასუხი უარყოფითია, მაგრამ თქვენი მენსტრუაცია არ იწყება და ორსულობის სიმპტომები გაქვთ — მაგალითად, გულისრევის შეგრძნება, ღებინება, ტკივილისადმი მგრძნობიარე ძუძუები ან მოთენთილობა — ექიმი გაგსინჯავთ, დაადგენს მიზეზს და გეტყვით, რა უნდა გააკეთოთ, რათა ყველაფერი ნორმაში დაბრუნდეს.

თუ ტესტის პასუხი დადებითია, ექიმი გეტყვით, შემდგომ რისი გაკეთებაა საჭირო. ორსულობის გაგრძელების სურვილის შემთხვევაში, ექიმი მოგაწვდით ინფორმაციას, თუ რას უნდა ელოდოთ და რისი გაკეთებაა საჭირო ნაყოფის ჯანმრთელობისთვის — მაგალითად, რა მედიკამენტები მიიღოთ, როგორი რეჟიმი და დიეტა დაიცვათ, როგორ უნდა ივარჯიშოთ და ა.შ. თუ ორსულობა დაუგეგმავი და არასასურველია ან თუ მას სამედიცინო უკუჩვენებები აქვს, ექიმი ორსულობის შეწყვეტის უსაფრთხო მეთოდებს გირჩევთ.

გამოყენებული წყაროები:

მთავარი სურათი: WomanLog

წყარო

კლიტორის ქავილი — გამომწვევი მიზეზები და მკურნალობის გზები

0
#image_title

კლიტორი — ეს არის  ეროგენული ორგანო, რომელიც ქალის რეპროდუქციული სისტემის ნაწილია და მისი თავი ვულვის ზედა ნაწილში, შარდსადენის ზემოთ მდებარეობს. კლიტორი საკმაოდ მგრძნობიარე ორგანოა — მისი თავი შეიცავს დაახლოებით 8000-10000 მგრძნობიარე ნერვულ დაბოლოებას — სწორედ ამიტომ, კლიტორის ქავილი შეიძლება ძალიან შემაწუხებელი იყოს.

კლიტორის ქავილი შესაძლოა გამოიწვის სექსუალურმა აღგზნებამ ან სტიმულაციამ, ხოლო იმ შემთხვევაში, თუ ქავილი მუდმივია და გრძელდება, ეს შეიძლება ინფექციებზე ან ჯანმრთელობის ზოგად მდგომარეობაზე მიანიშნებდეს.

ამ სტატიაში მიმოვიხილავთ კლიტორის ქავილის გამომწვევ სავარაუდო მიზეზებს და მკურნალობის გზებს:

გაღიზიანება

კლიტორი ძალიან მგრძნობიარე ორგანოა და ბევრ ნერვულ დაბოლოებას შეიცავს. როდესაც რაიმე მიზეზით ხდება სხეულის ამ ნაწილის გაღიზიანება — მაგალითად, უხეში ნაჭრისგან შეკერილი საცვლების გამო — ამან შეიძლება გამოიწვიოს ქავილი.

გარდა ამისა, შესაძლებელია, რომ გაღიზიანება გამოიწვიოს ახალმა სარეცხმა საშუალებამ ან საპონმა. თუკი ამჩნევთ, რომ პრობლემის გამომწვევი მიზეზი შეიძლება ეს იყოს, უმჯობესია, თუკი ამ პროდუქტებს გამოცვლით და დააკვირდებით, რამდენად შემცირდება ქავილის შეგრძნება.

აღგზნება

იმ დროს, როდესაც ქალი აღგზნებულია, კლიტორს მიეწოდება სისხლი და ზომაში იზრდება, რაც მას ბევრად მგრძნობიარეს ხდის და მისი გაღიზიანების შანსიც იზრდება.

ასევე შესაძლებელია, რომ ქალს ჰქონდეს დროებითი ქავილი სექსუალურ აღგზნებამდე, სექსუალური აღგზნების დროს ან შემდეგ. მსგავსი სახის ქავილი, როგორც წესი, მალევე  ქრება და არ იძლევა შეშფოთების საფუძველს. მიუხედავად ამისა, იმ შემთხვევაში, თუ ქავილს შენიშნავთ, სასურველია, დააკვირდეთ სხვა სიპტომებს — ხომ არ ვლინდება გამონაყარი, წყლულები, წვის შეგრძნება და ა.შ. —  რათა სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები (სგგი) არ გამოგეპაროთ.

ბაქტერიული ვაგინოზი

ვაგინაში ბაქტერიების რაოდენობის მომატებამ შეიძლება გამოიწვიოს ინფექცია, რომელსაც ბაქტერიული ვაგინოზი ეწოდება. უცნობია, ზუსტად რა იწვევს ვაგინაში ბაქტერიების რაოდენობის ზრდას, თუმცა ქვემოთ ჩამოთვლილმა ფაქტორებმა შეიძლება გაზარდოს ინფექციის შეძენის რისკი:

  • სექსი ახალ პარტნიორთან

  • რამდენიმე სექსუალური პარტნიორის ყოლა

  • ვაგინის გამორეცხვა

ბაქტერიულმა ვაგინოზმმა შეიძლება გამოიწვიოს როგორც კლიტორის ქავილი, ასევე მიმდებარე არეების ქავილიც. ინფექციის გავრცელებული სიმპტომებია:

  • წვის შეგრძნება შარდვისას

  • ტკივილის ან წვის შეგრძნება ვაგინაში

  • ნაცრისფერი ან თეთრი ვაგინალური გამონადენი

  • უსიამოვნო სუნი, განსაკუთრებით სექსის შემდეგ

თუ ფიქრობთ, რომ შეიძლება ბაქტერიული ვაგინოზი გქონდეთ, აუცილებლად მიდით ექიმთან დიაგნოსტირებისა და მკურნალობისთვის.

სოკოვანი ინფექცია

ვაგინის სოკოვანი ინფექცია იწვევს როგორც კლიტორის, ასევე ვულვის სხვადასხვა ნაწილების ქავილს. სოკოვანი ინფექციის სიმპტომებია:

  • წვის შეგრძნება

  • სიწითლე და შეშუპება

  • მტკივნეული შარდვა

  • მტკივნეული სექსი

  • სქელი და თეთრი, ხაჭოს მსგავსი გამონადენი ვაგინიდან

მსგავსი სახის ინფექციას, როგორც წესი, იწვევს ვაგინაში ბაქტერიის — კანდიდას — რაოდენობის ზრდა. თუ თვლით, რომ შეიძლება სოკოვანი ინფექცია გქონდეთ, აუცილებლად ჩანიშნეთ ვიზიტი გინეკოლოგთან.

სკლერო-ატროფიული ლიქენი

სკლერო-ატროფიული ლიქენი არის კანის დაავადება, რომელიც გენიტალიებზე ჩნდება, თუმცა არ არის გადამდები. ამ დაავადებამ, შესაძლოა, თავი იჩინოს მკერდის, მკლავების და ტანის ზედა მიდამოებშიც.

უცნობია, ზუსტად იწვევს სკლერო-ატროფიულ ლიქენს, თუმცა ექიმებს მიაჩნიათ, რომ ჩამოთვლილი ფაქტორები ამ დაავადების შეძენის რისკს ზრდის:

  • ჰორმონალური ცვლილებები

  • გენეტიკა

  • კანის დაზიანება ტრავმის შედეგად

სკლერო-ატროფიული ლიქენი უფრო მეტად ქალებს ემართებათ, ვიდრე კაცებს, და ძალიან იშვიათად ვლინდება ბავშვებში. როგორც წესი, ეს დაავადება ჩნდება მენოპაუზის შემდეგ.

სკლერო-ატროფიულ ლიქენს ახასიათებს ქავილის გამოწვევა, თუმცა ამასთანავე შეიძლება სხვა სიმპტომებითაც გამოვლინდეს სხეულის სხვადასხვა არეში:

  • წყლულები

  • ნაწიბურები კანზე

  • სისხლდენა

  • პატარა, თეთრი ლაქები, რომლებიც შეიძლება გაიზარდოს

  • კანი, რომელზეც ადვილად ჩნდება სისხლჩაქცევა

ამ დაავადების დიაგნოზის დასმა ხდება კანის მიკროსკოპული დათვალიერების შემდეგ და მნიშვნელოვანია, რომ სიმპტომების გამოვლენისთანავე მიხვიდეთ ექიმთან.

წყარო: Arianna Cristiano / Dribble

გენიტალური აღგზნების მუდმივი დარღვევა

გენიტალური აღგზნების მუდმივი დარღვევა (PGAD) არის ხანგრძლივი აღგზნების შეგრძნება სექსუალური სტიმულაციის გარეშე და ის უფრო მეტად გავრცელებულია ქალებში.

გენიტალური აღგზნების მუდმივი დარღვევის ერთ-ერთი მთავარი სიმპტომია კლიტორის ქავილი, თუმცა ახასიათებს სხვა სიმპტომებიც:

  • წვის შეგრძნება

  • პულსირებადი ტკივილი

  • ჩხვლეტის შეგრძნება

  • გაზრდილი ვაგინალური სისველე

  • შეკუმშვები ვაგინაში

  • ორგაზმი

სიმპტომები შეიძლება გაგრძელდეს რაიმდენიმე საათის, რამდენიმე კვირის და იშვიათად თვეების განმავლობაშიც კი.

გენიტალური ეგზემა

გენიტალური ეგზემა — კანის მდგომარეობა, რომელიც იწვევს ქავილსა და სიწითლეს — შეიძლება გამოვლინდეს როგორც ვულვაზე, ისე ანუსისა და დუნდულების მიმდებარედ. მისი სიმპტომებია:

  • ქავილი

  • წითელი გამონაყარი ან ლაქები კანზე

  • კანის დასკდომა

  • უხეში ან გამომშრალი კანი

  • ჩხვლეტის ან წვის შეგრძნება

გენიტალური ეგზემა შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიამ ტანსაცმლის ნაჭერზე, დასაბან საშუალებებსა და მედიკამენტებზე.

სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები (სგგი)

კლიტორისა და გენიტალიების ქავილი შეიძლება გამოიწვიოს სგგი-ებმა. სგგი-ების სხვა განვრცელებული სიმპტომებია:

  • ტკივილი შარდვისას

  • შარდვის ხშირი მოთხოვნილება

  • უჩვეულო ვაგინალური გამონადენი ან სუნი

  • სიწითლე გენიტალიებზე

  • მუცლის ტკივილი

  • სისხლდენა ანალური ხვრელიდან

  • წყლულები პირის გარშემო

  • მეჭეჭები გენიტალიების გარშემო

მნიშვნელოვანია, რომ ნებისმიერი სიმპტომის გამოვლენისას მიმართოთ ექიმს, რათა დაადგინოთ ამ სიმპტომის გაჩენის ზუსტი მიზეზი და საჭიროების შემთხვევაში დაგენიშნოთ შესაბამისი მკურნალობა.

ვულვის კიბო

კლიტორის ქავილი იშვიათად, მაგრამ მაინც შეიძლება რომ ვულვის კიბოს სიმპტომი იყოს. სხვა სიმპტომები დამოკიდებულია კიბოს გავრცელების ხარისხზე, თუმცა შესაძლოა, ასევე გამოვლინდეს:

  • ვულვის კანი განსხვავებულია, ვიდრე მიმდებარე არეების კანი — მაგალითად, უფრო მუქია.

  • ტკივილის ან წვის შეგრძნება

  • უჩვეულო ვაგინალური გამონადენი ან სისხლდენა

  • წყლულოვანი გამონაყარი, რომელიც არ ქრება

  • გამონაყარი ვულვაზე

კლიტორის ქავილის მკურნალობა

კლიტორის ქავილის მკურნალობის განსაზღვრა ხდება იმ მიზეზის დადგენის შემდეგ, რამაც გამოიწვია ქავილი.

თუკი ქავილი გამოიწვია სოკოვანმა ინფექციამ, მაშინ ექიმი დაგინიშნავთ სოკოს საწინააღმდეგო მედიკამენტებს. ბაქტერიული ვაგინიზმის დროს ექიმები ნიშნავენ ანტიბიოტიკებს, ხოლო გენიტალური ეგზემის დროს ინიშნება სტეროიდის შემცველი კრემი.

წყარო: Deniz Gustav / Dribbble

სკლერო-ატროფიული ლიქენის დროს ექიმები სამკურნალოდ ნიშნავენ კრემს ან მალამოს. მკურნალობის ეს გზა ეფექტურია, რადგან კანი მშვიდდება და ქავილის შეგრძნებაც და მოთხოვნილებაც ქრება.

გამოსავალი არსებობს გენიტალური აღგზნების მუდმივი დარღვევისგანაც. ექიმები ასეთ შემთხვევაში მკურნალობის შემდეგ გზებს მიმართავენ:

  • მენჯის ფსკერის კუნთების ვარჯიშები

  • ანტიდეპრესანტები

  • კრუნჩხვის საწინააღმდეგო მედიკამენტები

  • ელექტრო-კოლვულსიური თერაპია (ECT)

  • ოპერაცია, თუკი ნერვულ სისტემასთან დაკავშირებული პრობლემა ამგვარად გამოსწორებადია

ქავილისგან თავის დაღწევა შეგიძლიათ ტანსაცმლის, ან საცვლების ქსოვილის შეცვლით, რადგან შესაძლებელია, რომ კონკრეტულ ქსოვილზე ალერგია გქონდეთ. შეიძლება ისიც, რომ ქავილს იწვევდეს ლოდიონი, კრემი ან საპონი, ამიტომ თავის მოვლის საშუალებების არჩევის დროსაც სიფრთხილე გმართებთ.

თუკი ორსულად ხართ და კლიტორის ქავილი გაწუხებთ, მნიშვნელოვანია, დაუყოვნებლივ მიმართოთ ექიმს და გაიგოთ ქავილის გამომწვევი მიზეზი. მსგავსი სახის შემოწმება და საჭიროების შემთხვევაში მკურნალობის დანიშვნა თავიდან აგარიდებთ გართულებებს მშობიარობის დროს და დაიცავთ ნაყოფს.

გამოყენებული წყარო:

მთავარი სურათი: Dribbble / Slava Kahovsky

წყარო

კვებითი აშლილობები — ტიპები, სიმპტომები, გამომწვევი მიზეზები

0
#image_title

საკვები ჩვენი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია. ის ასაზრდოებს ჩვენს სხეულს და გვაძლევს საჭირო ენერგიას. მაგრამ ზოგჯერ ის, რასაც ჩვენთვის სასიცოცხლო ენერგია უნდა მოეცა, მას გვართმევს.

კვებითი აშლილობა მენტალური ჯანმრთელობის პრობლემაა, რომლის დროსაც უარყოფით ემოციებთან გასამკლავებლად ადამიანი საკვებს იყენებს და კვების არაჯანსაღ ჩვევებს გამოიმუშავებს.

► კვებითი აშლილობები მსოფლიოს მოსახლეობის 9%-ს აწუხებს, ყველაზე ხშირად კი ქალებს, მოზარდებსა და LGBTQ+ ადამიანებს. ბევრს ჰგონია, რომ კვებითი აშლილობა ზედმეტ სიგამხდრესთანაა დაკავშირებული, თუმცა, რეალურად, კვებითი აშლილობის მქონე ხალხის მხოლოდ 6%-ია მეტისმეტად გამხდრების კატეგორიაში.

კვებითი აშლილობები ძალიან სახიფათოა და აჩენს როგორც ემოციურ, ისე ფიზიკურ პრობლემებს. მეტიც, მენტალური ჯანმრთელობის პრობლემებს შორის კვებით აშლილობებს ყველაზე მაღალი სიკვდილიანობის მაჩვენებელი აქვს.

ხშირად სჯერათ, რომ კვებითი აშლილობის მქონე ადამიანები საკვების რაოდენობას იზღუდავენ, თუმცა ეს ყოველთვის ასე არ არის. კვებითი აშლილობის მახასიათებლებს შორისაა ასევე: მუდმივად წონაზე დარდი, უკონტროლო ჭამა, ემოციების საპასუხოდ ჭამა, გულისრევამდე ან ღებინებამდე ჭამა, საფაღარათო საშუალებების მიღება ან განზრახ ღებინება, ზედმეტი ვარჯიში ჭამის გამო საკუთარი თავის დასასჯელად და კვების რაციონიდან საკვების მთელი ჯგუფების ამოღება სამედიცინო საჭიროების გარეშე.

კვებითი აშლილობების ტიპები

კვებითი აშლილობები ბევრი სხვადასხვა ფორმის არსებობს და თითოეულ მათგანს მისი განმსაზღვრელი მახასიათებლები და დიაგნოსტირების კრიტერიუმები აქვს. ამერიკის ფსიქიატრიული ასოციაციის ოფიციალური უწყების, DSM-5-ის, მიხედვით, კვებითი აშლილობების ტიპებს შორისაა:

უკონტროლო კვების აშლილობა

უკონტროლო კვების აშლილობა (ე.წ. „ბინჯ-ითინგი“; ინგლ. Binge eating disorder; შემოკლებით BED) ყველაზე ბოლოს აღმოჩენილი კვებითი აშლილობაა, რომელიც ამავდროულად ყველაზე ხშირიცაა. მას ახასიათებს უკონტროლო ჭამის — რაც გულისხმობს დიდი რაოდენობით საკვების ერთიანად მიღებას, რასაც თან ახლავს კონტროლის დაკარგვის შეგრძნება — განმეორებითი ეპიზოდები. ის განსაკუთრებით ხშირია უფრო დიდი ზომის სხეულის მქონე ადამიანებში. BED-ის გაჩენასა და მკურნალობაში, როგორც წესი, ერთ-ერთი მთავარი ხელის შემშლელი ფაქტორია სტიგმა წონის გარშემო — საზოგადოების მხრიდან ჭარბწონიანი ან სიმსუქნის მქონე ხალხის მიუღებლობა.

ნერვული ბულიმია

ნერვული ბულიმია (იგივე „ბულიმია ნერვოზა“; Bulimia Nervosa; შემოკლებით BN) გულისხმობს უკონტროლო ჭამის განმეორებით ეპიზოდებს, რომლებსაც მოსდევს საკომპენსაციო ქცევები, რომლებიც მიღებული კალორიების ანაზღაურებას ისახავს მიზნად. ამ ქცევების სიაშია ღებინება, მარხვა, შიმშილობა, ზედმეტი ვარჯიში და საფაღარათო საშუალებების გამოყენება.

ნერვული ანორექსია

ნერვულ ანორექსიას (იგივე „ანორექსია ნერვოზა“; Anorexia Nervosa; შემოკლებით AN) ახასიათებს საკვების შეზღუდული რაოდენობით მიღება, რომელსაც მოსდევს მოსალოდნელზე დაბალი სხეულის წონა, წონის მატების შიში და საკუთარი სხეულის აღქმის დარღვევა. ბევრმა ადამიანმა არ იცის, რომ ნერვული ანორექსია დიდი ზომის სხეულის მქონე ინდივიდებშიც შეიძლება გამოვლინდეს. მიუხედავად იმისა, რომ ანორექსია ყველაზე ცნობილი კვებითი აშლილობაა, ის, რეალურად, ყველაზე იშვიათია.

წყარო: The New York Times

შერჩევითი კვების აშლილობა (ARFID)

შერჩევითი კვების აშლილობა, იგივე საკვების არიდების/შეზღუდვის აშლილობა (ინგლ. Avoidant/restrictive food intake disorder; შემოკლებით ARFID), არის კვებითი აშლილობა, რომლის დროსაც ადამიანი იზღუდავს საკვების მიღებას, თუმცა ამას თან არ ახლავს ნერვული ანორექსიისთვის დამახასიათებელი სხეულის აღქმის დარღვევა. ის შესაბამისი საკვები ნივთიერებებისა და ენერგიის საჭიროების დაუკმაყოფილებლობის სახით ვლინდება.

სხვა სპეციფიკური კვებითი აშლილობა

სხვა სპეციფიკური კვებითი აშლილობა (ინგლ. Other specified feeding and eating disorder; შემოკლებით OSFED) არის გამაერთიანებელი კატეგორია და ბევრ სხვადასხვა ისეთ კვებით პრობლემას მოიცავს, რომლებიც შემაწუხებელი ან საზიანოა, მაგრამ რომლებიც არ აკმაყოფილებს ნერვული ანორექსიის, ბულიმიის ან უკონტროლო კვების აშლილობის სპეციფიკურ კრიტერიუმებს.

OSFED-ის მქონე ადამიანებს ხშირად ჰგონიათ, რომ დახმარებას არ იმსახურებენ, თუმცა ეს ასე არ არის. OSFED შეიძლება ისეთივე სერიოზული იყოს, როგორც ნებისმიერი სხვა კვებითი აშლილობა, და სუბკლინიკურ კვებით აშლილობებსაც მოიცავდეს — ისეთს, რომელიც საკმარისად სერიოზული არაა საიმისოდ, რომ განსაზღვრული და მარტივად შესამჩნევი სიმპტომები ჰქონდეს.

კვლევა აჩვენებს, რომ სუბკლინიკური კვებითი აშლილობების მქონე ბევრ ადამიანს სრულყოფილი კვებითი აშლილობები უყალიბდება. სუბკლინიკური კვებითი აშლილობები ასევე შეიძლება აღწერდეს იმ ფაზას, რომელსაც კვებითი აშლილობის მკურნალობისას ბევრი ადამიანი გადის საბოლოო გამოჯანმრთელებამდე.

ნერვული ორთორექსია

ნერვული ორთორექსია (იგივე „ორთორექსია ნერვოზა“; Orthorexia Nervosa) ოფიციალური კვებითი აშლილობა არაა DSM-5-ში, თუმცა ბოლო დროს მან დიდი ყურადღება მიიქცია. ორთორექსია განსხვავდება სხვა კვებითი აშლილობებისგან იმ მხრივ, რომ მის შემთხვევაში არაჯანსაღი ობსესია წონის დაკარგვის სურვილით არაა განპირობებული. მის დროს მთავარი ყურადღება მახვილდება არა საკვების რაოდენობაზე, არამედ ხარისხზე. ნერვული ორთორექსია არის ჯანსაღი საკვების არაჯანსაღი ობსესია და გულისხმობს ჯანსაღი კვების იმ დონეზე აკვიატებას, რომ ადამიანს ჯანმრთელობის, სოციალური და პროფესიული პრობლემები ექმნება.

სხვა კვებითი აშლილობები

ზემოთ ჩამოთვლილებთან ერთად, კვებით აშლილობებში შედის ასევე:

  • ღამით ჭამის სინდრომი (ინგლ. Night eating syndrome) — ზედმეტი ჭამა ღამით, ძილის პრობლემებთან ერთად;

  • პიკა (ინგლ. Pica), იგივე პიკაციზმი, ალოტრიოფაგია ან გაუკუღმართებული გემოვნება — საკვებად გამოუსადეგარი ან ორგანიზმისთვის მავნე ნივთიერებების ჭამისკენ მიდრეკილება;

  • გაფაღარათების აშლილობა (ინგლ. Purging disorder) — კვებითი აშლილობა, რომელსაც ახასიათებს განზრახ ღებინება, საფაღარათო და შარდმდენი საშუალებების ან ოყნის გამოყენება სხეულიდან საკვების ძალით გამოდევნის მიზნით

  • რუმინაციის დარღვევა (ინგლ. Rumination disorder), იგივე მერიციზმი — იშვიათი ქრონიკული მეტაბოლური დარღვევა, რომლის დროსაც მუცლის კუნთების უნებლიე შეკუმშვის გამო უნებურად ხდება მიღებული საკვების მონელება. ეს დარღვევა დიდწილად ჩვილებში, პატარა ბავშვებსა და კოგნიტიური შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე პირებში დაფიქსირებულა.

კვებითი აშლილობების სიმპტომები

მართალია, სხვადასხვა კვებითი აშლილობის სიმპტომები ძალიან განსხვავდება ერთმანეთისგან, თუმცა ზოგი მათგანი შეიძლება ყურადღების მიქცევის საჭიროებაზე მიანიშნებდეს. რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია, თუკი თქვენი ფიქრები და/ან ქცევები ჭამასთან, წონასთან ან სხეულის აღქმასთან დაკავშირებით შემაწუხებელია და ყოველდღიურ ფუნქციონირებაში გიშლით ხელს, დროა, დახმარებას მიმართოთ. ყურადსაღებ სიმპტომებს შორისაა:

  • დიეტური შეზღუდვები

  • სხვების თვალწინ ჭამაზე უარის თქმა

  • კალორიების ობსესიურად თვლა

  • სირცხვილის გრძნობა ჭამის შემდეგ

  • წონის ხშირი ცვლილება ან ზედმეტი სიგამხდრე

  • საკუთარი სხეულის უარყოფითად აღქმა

  • უკონტროლო ჭამა

  • ზედმეტი ვარჯიში

  • განზრახ ღებინება ან საფაღარათო საშუალებების გამოყენება

  • ზედმეტად ბევრი ფიქრი საჭმელზე, სხეულის აღქმასა და წონაზე

  • გუნება-განწყობის ცვლილებები, სხვა მენტალური პრობლემები (შფოთვა, დეპრესია, პოსტ-ტრავმული სტრესი, ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა და ა.შ.)

► ხშირია შემთხვევები, როდესაც კვებითი აშლილობის, განსაკუთრებით ანორექსიის, მქონე ადამიანებს არ სჯერათ, რომ ავად არიან. ამ მოვლენას ანოსოგნოზია ეწოდება.

გავლენა მენტალურ ჯანმრთელობაზე

კვებით აშლილობებს ხშირად მენტალური ჯანმრთელობის სხვა პრობლემებიც ახლავს, ყველაზე მეტად კი შფოთვითი აშლილობები, მათ შორის:

  • სხეულის დისმორფული აშლილობა (BDD)

  • გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა (GAD)

  • ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა (OCD)

  • სოციალური შფოთვითი აშლილობა (SAD)

შფოთვითი აშლილობები, როგორც წესი, წინ უსწრებს კვებით აშლილობს. ხშირად კვებითი აშლილობების მქონე ადამიანებს ასევე აწუხებთ დეპრესია და ახასიათებთ პერფექციონიზმი.

წყარო: Gracia Lam / The New York Times

გავლენა ფიზიკურ ჯანმრთელობაზე

ვინაიდან საკვები ნივთიერებებით მდიდარი კვების რაციონი აუცილებელია სხეულის რეგულარული ფუნქციონირებისთვის, კვებითი აშლილობები ძალიან სერიოზულად აზიანებს ორგანიზმის ფიზიკურ და მენტალურ პროცესებს. იმისთვის, რომ კვებით აშლილობას ჯანმრთელობაზე უარყოფითი გავლენა ჰქონდეს, აუცილებელი არაა, ადამიანი ზედმეტად გამხდარი იყოს. კვებითი აშლილობები სხეულის ყველა სისტემაზე მოქმედებს და იწვევს ისეთ პრობლემებს, როგორებიცაა:

  • ტვინის მასის კარგვა

  • გულ-სისხლძარღვთა პრობლემები

  • კუჭ-ნაწლავის პრობლემები (მაგ., ქრონიკული შეკრულობა, გასტროეზოფაგური რეფლუქსი)

  • სტომატოლოგიური პრობლემები

  • ძილის რეჟიმის დარღვევა

  • გულის წასვლა

  • თმის ცვენა ან თხელი ჭარბთმიანობა მთელ სხეულზე (ლანუგო)

  • მენსტრუაციის შეჩერება (ან პირველი მენსტრუაციის დაგვიანება) და უნაყოფობა

  • შესუსტებული ძვლები

  • ძვალკუნთოვანი დაზიანებები და ტკივილი

გამომწვევი მიზეზები

კვებითი აშლილობები საკმაოდ კომპლექსური დაავადებებია. მართალია, ზუსტად არ ვიცით, რა იწვევს მათ, თუმცა არსებობს რამდენიმე თეორია. კვებითი აშლილობის განვითარების რისკის 50-80% გენეტიკური უნდა იყოს, თუმცა მხოლოდ გენები არაა საკმარისი იმის განსასაზღვრად, ვის ექნება კვებითი აშლილობა — მნიშვნელოვანი ფაქტორია გარემოც.

ზოგიერთი სიტუაციები და მოვლენები კვებითი აშლილობების გაჩენას უწყობს ხელს იმ ადამიანებში, რომლებიც გენეტიკურად მოწყვლადები არიან მათ მიმართ. ასეთ ფაქტორებს შორისაა:

  • ძალადობა, სასტიკად მოპყრობა

  • ბულინგი, დაცინვა, მუქარა

  • დიეტაზე ყოფნა

  • გარდამავალი ცხოვრებისეული მოვლენები

  • მენტალური ჯანმრთელობის პრობლემები

  • სქესობრივი მომწიფება

  • სტრესი

  • წონის გარშემო არსებული სტიგმა

დიაგნოსტირება და მკურნალობა

კვებითი აშლილობების დიაგნოსტირება ექიმებსა და მენტალური ჯანმრთელობის პროფესიონალებს, მათ შორის ფსიქიატრებსა და ფსიქოლოგებს, შეუძლიათ. ხშირ შემთხვევაში კვებითი აშლილობის დიაგნოზს სვამს პედიატრი ან თერაპევტი რეგულარული შემოწმების დროს სიმპტომების შემჩნევის შემდეგ. დიაგნოსტირებისას ექიმმა შეიძლება მიმართოს

  • ფიზიკურ შემოწმებას — წონის, სიმაღლის, სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ფუნქციების შემოწმებას;

  • ლაბორატორიულ ანალიზებს — სისხლისა და შარდის ანალიზს, ღვიძლის, თირკმლის, ფარისებრი ჯირკვლის შემოწმებებს, ასევე რენტგენსა და ელექტროკარდიოგრამას;

  • ფსიქოლოგიურ შეფასებას — რომელშიც შედის კვებასთან დაკავშირებული ქცევები, ჭარბი კვება, გაფაღარათება, ვარჯიში და სხეულის აღქმა.

წყარო: Health

გავრცელებული წარმოდგენის მიუხედავად, კვებითი აშლილობები მხოლოდ თინეიჯერ გოგოებს არ აწუხებთ. ისინი ყველა გენდერის, ასაკის, რასის, ეთნოსისა და სოციოეკონომიკური სტატუსის მქონე ადამიანებში გვხვდება. თუმცა, კვებითი აშლილობები ყველაზე ხშირი ქალებშია.

კვებითი აშლილები დაფიქსირებულა როგორც ადრეული ასაკის ბავშვებში, 6 წლიდან დაწყებული, ისე ზრდასრულებსა და ხანდაზმულ ადამიანებში. ამ პოპულაციებში კვებითი აშლილობები ძალიან ბევრი სხვადასხვა ფორმით ვლინდება, რის გამოც მათი ბუნების ამოცნობა პროფესიონალებისთვისაც პრობლემურია.

► აშშ-ის კვებითი აშლილობების ეროვნული ასოციაციის გამოთვლით, კვებითი აშლილობების მქონე ადამიანების დაახლოებით მესამედი მამრობითი სქესისაა, თუმცა იმის სტიგმა, რომ ეს პრობლემა ძირითადად ქალებთანაა დაკავშირებული, ხშირად კაცებს არ აძლევს საშუალებას, ექიმს მიმართონ.

კვებითი აშლილობის მკურნალობის ბევრი სხვადასხვა გზა არსებობს, მათ შორის საკუთარ თავზე რეგულარული ზრუნვა, კოგნიტიურ-ბიჰევიორული თერაპია, კვებითი თერაპია, ყოველკვირეული ამბულატორიული მკურნალობა, ინტენსიური თერაპია და სხვა. კვებით აშლილობასთან გამკლავებაში ასევე ძალიან შეგიწყობთ ხელს საკუთარ ფიზიკურ და მენტალურ ჯანმრთელობაზე ზრუნვა.

კვებითი აშლილობისგან განკურნება მარტივი არაა, თუმცა შესაძლებელია. მკურნალობის დადებითი შედეგები ადრეულ ეტაპზევე ჩარევასთანაა დაკავშირებული, ამიტომ ექიმთან ვიზიტს ნუ გადადებთ.

► კვებითი აშლილობის მქონე ზოგ ადამიანს ხშირად არ სჯერა, რომ პრობლემა აქვს, რის გამოც მნიშვნელოვანია, ასეთ დროს მკურნალობის მიღებაში გადამწყვეტი როლი ოჯახის წევრებმა და სხვა ძვირფასმა ადამიანებმა შეასრულონ.

გამოყენებული წყაროები:

მთავარი სურათი: WomanLog

წყარო

ქალიშვილობა და საქალწულე აპკი — როგორია პირველი სექსი?

0
#image_title

საქალწულე აპკზე ბევრი არასწორი წარმოდგენა არსებობს და ბევრი მითია გავრცელებული იმის შესახებ, თუ რა არის ის და როგორ მუშაობს. მაგალითად, ადამიანების უმეტესობას სჯერა, რომ საქალწულე აპკი პირდაპირ უკავშირდება ქალიშვილობას და ის „იხევა“, როდესაც პირველად გაქვთ სექსი.

სინამდვილეში, ქალიშვილობა უბრალოდ სოციალური კონსტრუქტია, ანუ იდეა, რომელიც მოიგონა და დაამკვიდრა ხალხმა, და არა — სხეულის სამედიცინო თუ ბიოლოგიური მდგომარეობა. მას სოციალური ნორმები და წარმოდგენები განაპირობებს და არავითარი სამეცნიერო განმარტება არ აქვს.

ამ სტატიაში ვისაუბრებთ იმ მითებზე, რომლებიც საქალწულე აპკის, ქალიშვილობისა და პირველი სექსის გარშემო არსებობს.

საქალწულე აპკი

საქალწულე აპკი ყველა ქალს არ აქვს. საქალწულე აპკი არის თხელი მემბრანა, რომელიც ვაგინის შესასვლელს არტყამს გარს. აპკი უბრალოდ ვაგინალური არხის ნაწილია, რომელსაც, რეალურად, არ აქვს ჩვენთვის ცნობილი არავითარი ბიოლოგიური ფუნქცია. მართალია, ხშირად საქალწულე აპკი ქალის ანატომიის „სოციალურად მოსალოდნელი“ ნაწილია, თუმცა ბევრი ქალი მის გარეშე იბადება.

აპკი რომც გქონდეთ, მას ვერც დაინახავთ და ვერც იგრძნობთ. თითქმის შეუძლებელია, რომ საქალწულე აპკი დაინახოთ, თუნდაც სარკის გამოყენებით. ის იმავე ფერისაა, რა ფერისაც ვაგინის კედლები. ასევე თითქმის შეუძლებელია, ის თითებით იგრძნოთ. ამავენაირად, როდესაც პარტნიორი თითებით ან პენისით შეაღწევს თქვენს ვაგინაში, ის აპკს ვერ იგრძნობს.

აპკის დაზიანება ბევრი სხვადასხვა გზითაა შესაძლებელი და ის ქალიშვილობის განმსაზღვრელი არ არის. სექსუალურ აქტივობას შეუძლია აპკის დაზიანება — მათ შორის პენეტრაციას, ორალურ სექსს, ფინგერინგსა (ე.წ. „თითაობას“) და მასტურბაციას — თუმცა ის ასევე შეიძლება დაზიანდეს ტამპონის გამოყენებით ან უბრალოდ ვარჯიშითაც კი. მეტიც, აპკი შეიძლება ისე დაზიანდეს, რომ ეს ვერც კი გაიგოთ. სრულიად შესაძლებელია, აპკი დაზიანდეს სიმძიმის აწევის დროს და ვერაფერი იგრძნოთ. ასევე შეიძლება, შეამჩნიოთ მცირე სისხლდენა ან ტკივილი, თუმცა ეს ყველასთვის ინდივიდუალურია. შესაბამისად, საქალწულე აპკი სიმთელე არავითარ შემთხვევაში არ მეტყველებს იმაზე, ჰქონია თუ არა ადამიანს სექსი.

შეიძლება გქონდეთ სექსი, საქალწულე აპკი კი მაინც არ დაზიანდეს. თავისუფლადაა შესაძლებელი, სექსუალურ აქტივობაში ისე ჩაერთოთ, რომ საქალწულე აპკი არ გაიხეს. აპკი დიდი ალბათობით არ გაიხევა ფინგერინგის ან ორალური სექსის დროს, ზოგჯერ კი, სულაც, ის არც პენეტრაციული სექსის დროს ზიანდება. ხშირად არასწორად წარმოუდგენიათ, რომ საქალწულე აპკი არის ბრტყელი ქსოვილი, რომელიც მთლიანად ფარავს ვაგინის შესასვლელს. თუმცა, რეალურად, ის, როგორც წესი, ძალიან ელასტიკურია და ნახვრეტი აქვს, საიდანაც ორგანიზმს მენსტრუალური სისხლი და ვაგინალური გამონადენი ტოვებს.

ყველა საქალწულე აპკი ერთნაირი არ არის. არსებობს სხვადასხვა ტიპის საქალწულე აპკები. აპკს შეიძლება ჰქონდეს ნახევარმთვარის ფორმის ნახვრეტი/ღრუ, რამდენიმე პატარა ნახვრეტი, ძალიან მცირე ზომის ნახვრეტი, შეიძლება ცენტრალურ ნაწილს თხელი ქსოვილი ფარავდეს ან შეიძლება ნახვრეტი საერთოდაც არ იყოს. თუკი აპკს ნახვრეტი არ აქვს ან ძალიან პატარა ზომის აქვს, ამან შეიძლება ხელი შეუშალოს მენსტრუალურ ციკლს, რა შემთხვევაშიც ზედმეტი ქსოვილის მოსაშორებლად და აპკის გასახსნელად საჭიროა პატარა ქირურგიული ოპერაცია, რომელსაც გინეკოლოგი ატარებს.

წყარო: NT Daily

როგორია პირველი სექსი?

მოლოდინები და შიშები

დიდი ალბათობით, პირველი სექსი ისეთი არ იქნება, როგორსაც ელით. სექსი ყველასთვის სხვადასხვანაირია, თუმცა პირველი სექსისგან იმას არ უნდა ელოდოთ, რაც ფილმებში გინახავთ. ტელევიზიაში ნაჩვენები სექსის სცენები დიდწილად ბევრი სხვადასხვა კადრის გაერთიანებაა და ისეა გადაღებული, რომ კამერაში კარგად გამოჩნდეს. შესაბამისად, რასაც ეკრანზე ხედავთ, არ არის რეალისტური და არ ასახავს სექსის ნამდვილ გამოცდილებას.

პირველი სექსი შეიძლება არაკომფორტული იყოს, მაგრამ ის არ უნდა იყოს მტკივნეული. დისკომფორტი პირველი სექსის სრულიად ნორმალურია, რადგან პენეტრაციას თან ხახუნი ახლავს, თუმცა ტკივილი ამის აუცილებელი თანმდევი არ არის. თუკი სექსის დროს ტკივილს გრძნობთ, ეს შეიძლება გამოწვეული იყოს ლუბრიკაციის (სისველის) ნაკლებობით ან რამე სხვა პრობლემით, მაგალითად, ენდომეტრიოზით. თუკი სექსისას ტკივილს გრძნობთ, აუცილებლად მიმართეთ გინეკოლოგს.

გაითვალისწინეთ: ვაგინა ბუნებრივადაც გამოყოფს სისველეს, თუმცა ის შეიძლება არასაკმარისი იყოს ხახუნის შესამცირებლად. დისკომფორტის შესამცირებლად ვაგინალური სექსის დროს შეგიძლიათ გამოიყენოთ ლუბრიკანტები. რაც შეეხება ანალურ სექსს, მის დროს ლუბრიკანტი აუცილებელია, რადგან ანალურ ხვრელს ბუნებრივი ლუბრიკაცია არ გააჩნია და პენეტრაციამ შეიძლება ის მნიშვნელოვნად დააზიანოს.

სისხლდენა აუცილებელი არ არის. როგორც უკვე აღვნიშნეთ, აპკი ყველა ქალს არ აქვს და რომც გქონდეთ, ის შეიძლება არ დაზიანდეს. აპკი რომც დაზიანდეს,  ამ დროს, როგორც წესი, მცირეოდენი სისხლი გამოიყოფა და არა იმდენი, რომ ზეწარი წითლად შეიღებოს, როგორც ხშირად ჰგონიათ ხოლმე.

სექსის შემდეგ თქვენი სხეული არ შეიცვლება. თქვენი სხეული არ შეიცვლება არც პირველი, არც მესამე და არც მეოცე სექსის შემდეგ. თუმცა, სხეულში იგრძნობთ გარკვეულ ფიზიოლოგიურ რეაქციებს, რომლებიც სექსუალურ აღგზნებასთანაა დაკავშირებული, მაგალითად: გაბერილ ვულვას, გახშირებულ სუნთქვას, ოფლიანობას ან გაწითლებულ კანს. ეს ყველაფერი მხოლოდ აღგზნებას უკავშირდება და დროებითია. აქტის შემდეგ ყველაფერი ნორმაში დაბრუნება — ანუ შეუძლებელია, რომ ვიღაც მიხვდეს, რომ ქალიშვილი აღარ ხართ (თუკი თავად არ ეტყვით).

საფრთხეები და თავდაცვა

სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები (სგგი) შეიძლება ნებისმიერი სახის სექსის დროს გავრცელდეს. ვაგინალურ სექსთან ერთად, სგგი-ები ვრცელდება ანალური სექსითაც და ორალური სტიმულაციითაც, მათ შორის პირველი სექსის დროს, ამიტომ ინფექციების ასარიდებლად აუცილებლად გამოიყენეთ პრეზერვატივი (კონდომი) ყოველ ჯერზე.

პირველი სექსის დროს დაორსულება შესაძლებელია. თუკი „პენისი ვაგინაში“ ტიპის სექსით კავდებით, დაორსულება ყოველთვის შესაძლებელია. ეს შეიძლება მოხდეს როგორც ვაგინის შიგნით ან გარეთ, მის მახლობლად, სპერმის ეაკულაციით, ისე პრეეაკულატით (ე.წ. „პრექამით“; ინგლ. precum), რომელიც პენისიდან აღგზნებისას გამოიყოფა და ზოგჯერ სპერმას შეიცავს. ორსულობის თავიდან ასაცილებლად აუცილებლად გამოიყენეთ პრეზერვატივი ან კონტრაცეფციის სხვა ფორმა.

წყარო: Campus Well

სიამოვნება

პირველი სექსისას შეიძლება ორგაზმს ვერ მიაღწიოთ. ორგაზმი გარანტია არასდროსაა, განსაკუთრებით პირველი სექსის დროს, როცა აქტს დიდი მოლოდინები, შიშები და გამოუცდელობა ახლავს თან, ამიტომ თუ პირველ ჯერზე ორგაზმს ვერ განიცდით, ეს სრულიად ნორმალურია. ორგაზმის მიღწევისთვის საჭიროა, რომ კომფორტულად გრძნობდეთ თავს საკუთარ სხეულთან და თქვენს პარტნიორთან. როდესაც უფრო თავისუფალი და გახსნილი ხართ, თქვენი სხეული უფრო მეტადაა მზად, მიიღოს სექსუალური სტიმულაცია და ასეთ დროს მთელი პროცესიც უფრო სასიამოვნო იქნება.

სექსში მთავარი ორგაზმი არ არის. არასწორად არ გაიგოთ, ორგაზმი ძალიან მნიშვნელოვანია, მაგრამ ის სექსის მთავარ დანიშნულებად არ უნდა აღიქვათ. ყველაზე მნიშვნელოვანია, რომ პარტნიორთან თავს მყუდროდ გრძნობდეთ და ორივენი ტკბებოდეთ იმ გამოცდილებით, რომელსაც ერთად იღებთ. გარდა ამისა, თუკი მოდუნდებით და ორგაზმზე არ კონცენტრირდებით, მისი მიღწევა უფრო მარტივიც იქნება.

კომუნიკაცია და თანხმობა

თუკი რამე გსურთ, თქვით. ნუ უგულებელყოფთ თქვენს სურვილებს. როდესაც სექსის დროს რამე გსურთ ან გჭირდებათ, აუცილებლად ესაუბრეთ ამაზე თქვენს პარტნიორს. ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ იყოთ ღია და გულწრფელი იმასთან დაკავშირებით, თუ რა მოგწონთ და რა არ მოგწონთ ან რისი გაკეთება გსურთ საიმისოდ, რომ რაც შეიძლება კარგი და კომფორტული გამოცდილება მიიღოთ.

არ გააკეთოთ ის, რაც არ გსურთ. „არა“ ნიშნავს „არას“. წერტილი. თუკი რაიმე აქტივობა არაკომფორტულად გაგრძნობინებთ თავს, არავითარი ვალდებულება არ გაქვთ, რომ ის გააკეთოთ. თქვენს პარტნიორს არ აქვს იმის უფლება, რომ სექსი დაგაძალოთ ან იძულებით დაგარწმუნოთ და პირიქით. და ეს მხოლოდ პირველ სექსზე არ ვრცელდება — თანხმობა საჭიროა ყოველთვის, როცა სექსი გექნებათ.

შეგიძლიათ სექსი ნებისმიერ დროს გადაიფიქროთ. შესაძლოა, თავიდან განწყობა და სურვილი მართლა გქონდათ და გინდოდათ სექსით დაკავება, მაგრამ სრული უფლება გაქვთ, რომ ეს ნებისმიერ მომენტში გადაიფიქროთ და თუ სექსის გაგრძელება არ გსურთ, პარტნიორს არ აქვს იმის უფლება, რომ ეს დაგაძალოთ.

პირველი სექსი ბიჭებისთვისაც სტრესულია. ისინი შეიძლება გრძნობდნენ იმის ვალდებულებას, რომ სექსში „კარგები უნდა იყვნენ“. ნერვიულობამ და სტრესმა შეიძლება გაართულოს ერექციის მიღწევა, განსაკუთრებით პირველი სექსის დროს, ან ის შეიძლება ზედმეტად სწრაფად „დავარდეს“, შუა პროცესის დროს. ასევე შეიძლება ბიჭმა ნაადრევად მიაღწიოს ორგაზმს, სანამ გოგოს კარგად აღგზნების შანსი მიეცემა. მოდუნდით და ისაუბრეთ — პარტნიორის კომფორტი არანაკლებ მნიშვნელოვანია. ერთმანეთის მიმართ ყურადღებისა და მზრუნველობის გამოჩენა, ურთიერთგაგება, „გრძნობებში გადაშვების“ ღიაობა და მცირეოდენი იუმორი ორივესთვის ბევრად უფრო სასიამოვნოს გახდის მთელ პროცესს.

რას არ ნიშნავს პირველი სექსი?

სექსი იგივე არაა, რაც ინტიმურობა ან სიყვარული. ის, უბრალოდ, რიგითი ფიზიკური აქტივობაა და ყოველთვის არ გულისხმობს რომანტიკას ან ემოციურ კავშირს. მხოლოდ თქვენი გადასაწყვეტია, რა მნიშვნელობას მიანიჭებთ სექსს. ზოგ ადამიანს სექსი მხოლოდ იმ პარტნიორებთან აქვს, ვინც უყვარს, თუმცა ზოგს ურჩევნია სექსი გრძნობების გარეშე ჰქონდეს.

სექსი ამორალური არ არის. სექსის გარშემო არსებულმა რელიგიურმა თუ სხვა წარმოდგენებმა შეიძლება გაფიქრებინოთ, რომ სექსი თქვენს „სულს წარწყმედს“ ან „ცუდ ადამიანად“ გაქცევთ, მაგრამ სექსი უბრალოდ სექსია — ის ნორმალური, ჯანმრთელობისთვის სასარგებლო აქტივობაა, რომელიც არანაირად არ განსაზღვრავს პიროვნების მორალს.

პირველი სექსი თქვენს შემდგომ სექსუალურ ცხოვრებას არ განსაზღვრავს. სექსის ერთ-ერთი ყველაზე დადებითი თვისება ისაა, რომ ის ყოველ ჯერზე სხვადასხვანაირი გამოცდილებაა. პირველმა სექსმა შეიძლება მოლოდინები არ გაამართლოს, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ყოველ შემდეგ ჯერზეც ასე იქნება. მთელი ეს გამოცდილება დამოკიდებულია პარტნიორზე, სურვილზე, გახსნილობაზე, ფანტაზიებსა და უამრავ სხვა ფაქტორზე.

► გახსოვდეთ, რომ საკუთარ სექსუალობას მხოლოდ თქვენ განსაზღვრავთ და არ ხართ ვალდებული, ვინმეს საკუთარი სექსუალური ისტორია დაუმტკიცოთ. მხოლოდ თქვენი გადასაწყვეტია, როდის და ვისთან გექნებათ სექსი.

გამოყენებული წყაროები:

მთავარი სურათი: WomanLog

წყარო

რა არის პრეეაკულატი, ანუ ე.წ. „პრექამი“? — შესაძლო რისკები

0
#image_title

პრეეაკულატი — იგივე „პრექამი“ (ინგლ. Precum) — არის გამჭვირვალე სითხე, რომელიც პენისიდან გამოიყოფა ორგაზმამდე. ის შარდსაწვეთიდან გამოდის — იმავე მილიდან, საიდანაც შარდი ტოვებს სხეულს — და ხშირ შემთხვევაში პენისის თავზე ექცევა სექსუალური აღგზნების დროს.

ვიზუალურად პრეეაკულატი წააგავს სპერმას — თეთრ სითხეს, რომელიც ორგაზმის დროს გამოდის პენისიდან. მართალია, თვითონ „პრექამი“ არ შეიცავს სპერმას, თუმცა მას შეიძლება შარდსაწვეთში დარჩენილი სპერმა გამოყვეს სხეულიდან.

პრეეაკულატი ბუნებრივი ლუბრიკანტია სექსის დროს და ის სპერმას სხეულის დატოვებას უმარტივებს.

► პრეეაკულატი ბულბოურეთრალური ჯირკვლებიდან (იგივე „კუპერის ჯირკვლებიდან“) მოდის და მისი რაოდენობა ცვალებადია. საშუალოდ აღგზნებისას ეს სითხე 4 მლ-მდე რაოდენობით გამოიყოფა, რაც ხშირად შეუმჩნეველია.

რას აკეთებს პრეეაკულატი?

შარდის მჟავიანობა (pH) სპერმის უჯრედებს კლავს და ვინაიდან სპერმაც და შარდიც სხეულიდან ერთისა და იმავე მილის გავლით გამოდის, სპერმაზე შეიძლება მისი მჟავიანობის დონემ იმოქმედოს.

პრეეაკულატი ტუტე ლორწოა, რაც ნიშნავს, რომ მას შეუძლია შარდსაწვეთში არსებული მჟავიანობის ნეიტრალიზება. ეს „გზას უწმენდს“ სპერმას და სხეულის უსაფრთხოდ დატოვების საშუალებას აძლევს.

გარდა ამისა, პრეეაკულატი სექსის ბუნებრივი ლუბრიკანტია. ამ მხრივ, ის ვაგინალურ ლორწოს წააგავს, რომელიც ვაგინიდან გამოიყოფა აღგზნების დროს.

შეიძლება თუ არა „პრექამით“ დაორსულება?

კვლევებმა აჩვენა, რომ თუ ადამიანს ცოტა ხნის წინ ორგაზმი ჰქონდა, შემდეგ კი კიდევ ერთი ექნება, პრეეაკულატი შეიძლება შარდსაწვეთში სპერმის ნარჩენებს შეერიოს და, შესაბამისად, სხეულიდან გამოყოფისას ცოცხალ სპერმას შეიცავდეს.

პრეეაკულატით დაორსულების ალბათობა დაბალია, თუმცა ამის შანსი არსებობს. თუკი „პრექამი“ ვულვის გარეთა ნაწილთან შევა კონტაქტში, ორსულობის ალბათობა ძალიან დაბალია, მაგრამ არა ნულოვანი.

ერთ-ერთ კვლევაში მონაწილე კაცების 41%-ს პრეეაკულატში მოძრავი სპერმატოზოიდები ჰქონდა. ეს ნიშნავს, რომ ასეთმა სპერმამ შეიძლება ქალის ფალოპის მილებამდე მიაღწიოს და კვერცხუჯრედი გაანაყოფიეროს.

სწორედ ამის გამოა, რომ ე.წ. „გამოღების მეთოდი“ — თავდაცვის გარეშე სექსი და ორგაზმამდე პენისის ვაგინიდან გამოღება — სახიფათოა, თუ ორსულობის თავიდან არიდება გსურთ. „გამოღების მეთოდის“ დროს დაორსულების შანსი დაახლოებით 4%-ია, თუკი „გამოღება“ სწორად შესრულდა, არასწორად შესრულების შემთხვევაში კი, რაც ბევრად უფრო ხშირია, დაორსულების შანსი დაახლოებით 22%-ია.

► თუ ფიქრობთ, რომ შეიძლება ორსულად იყოთ, გაიკეთეთ ორსულობის ტექსტი სექსიდან დაახლოებით 10 დღეს შემდეგ.

იხილეთ აგრეთვე: ორსულობის ტესტი — როდის და როგორ გამოვიყენოთ?

სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციების რისკები

„პრექამს“ შეიძლება ბაქტერიები, ვირუსები და დაავადების გამომწვევი სხვა ორგანიზმები გამოყვეს, რის გამოც სქესობრივი გზით გადამდების ინფექციების (სგგი-ების) გავრცელების რისკი არსებობს.

ყოველთვის უმჯობესია, სხვა ადამიანთან სქესობრივი კავშირის დროს გამოიყენოთ პრეზერვატივი (კონდომი) და რეგულარულად გაიაროთ შემოწმება სგგი-ებზე, რათა დარწმუნდეთ, რომ ჯანმრთელი ხართ. თუკი სასქესო ორგანოდან გაქვთ უცნაური ფერის გამონადენი, ტკივილი ან წვა, აუცილებლად მიმართეთ ექიმს.

წყარო: everlywell

აივ / HIV

ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსი (აივ / HIV) ცხოვრობს სისხლში, ვაგინალურ სითხეში, სპერმაში, ძუძუს რძესა და პრეეაკულატში.

თუკი ისეთ ადამიანთან გაქვთ სექსი (როგორც ვაგინალური, ისე ანალური), ვინც აივ-დადებითია, გამოიყენეთ პრეზერვატივი და მიიღეთ ტრუვადა, იგივე პრე-ექსპოზიციური პროფილაქტიკა („პრეპი“; PrEP), რომელიც აივ-ის გავრცელების შანსს 44%-ით ამცირებს.

თუკი დაუცველი სექსი გაქვთ, რეგულარულად შეემოწმეთ აივ-ზე. აივ-ის სიმპტომები გრიპისას ჰგავს და მოიცავს სიცხეს, ციებას, თავისტკივილს, ყელის ტკივილს, დაქანცულობას, სახსრების ტკივილს, ლიმფური კვანძების გადიდებასა და წყლულებს პირის ღრუში.

ქლამიდია

ქლამიდია ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული სგგი-ა. ბაქტერია, რომელიც მას იწვევს, შეიძლება იყოს ვაგინალურ სითხეში, სპერმასა და პრეეაკულატში. ბევრ ადამიანს ქლამიდიის სიმპტომები საერთოდ არ უვლინდება, თუმცა გამოვლენის შემთხვევაში სიმპტომებს შორისაა გამონადენი ვაგინიდან ან სპერმიდან, ქავილი, წვა, ტკივილი სექსისა და შარდვის დროს. ქლამიდიის მკურნალობა ანტიბიოტიკებითაა შესაძლებელი.

გონორეა

კიდევ ერთი გავრცელებული ბაქტერიული ინფექციაა გონორეა, რომელიც სპერმით, ვაგინალური სითხითა და პრეეაკულატით ვრცელდება. სიმპტომები მასაც თითქმის არ აქვს. თუკი შეამჩნევთ ყვითელ გამონადენს ვაგინიდან ან პენისიდან, ქავილს, წვას, გაწითლებულ კანს ან ტკივილს სექსის ან შარდვის დროს, აუცილებლად შეემოწმეთ ექიმთან. ქლამიდიის მსგავსად, გონორეაც მარტივად იკურნება ანტიბიოტიკებით.

B ჰეპატიტი

B ჰეპატიტი ღვიძლის ვირუსული დაავადებაა. ის ჰეპატიტის ერთადერთი ფორმაა, რომელიც პრეეაკულატითაც ვრცელდება. სიმპტომები, როგორც წესი, გავრცელებიდან რამდენიმე თვის შემდეგ ვლინდება და მოიცავს სახსრების ტკივილს, მაღალ ტემპერატურას, გულისრევას, დაქანცულობას, სისუსტეს და კანისა და თვალების გაყვითლებას.

არსებობს B ჰეპატიტთან გამკლავების გზები, თუმცა ის არ იკურნება.

♦ ხშირად დასმული კითხვები:

  • შეიძლება თუ არა „პრექამით“ დაორსულება? — დიახ, პრეეაკულატით დაორსულება შესაძლებელია, თუმცა ამის შანსი დაბალია. მას პოტენციურად შეუძლია, რომ წინა ორგაზმის ნარჩენი სპერმა „გამოიყოლოს“ და კვერცხუჯრედი გაანაყოფიეროს.

  • როდის გამოიყოფა „პრექამი“? — პრეეაკულატი გამოიყოფა სექსუალური აღგზნების დროს, ორგაზმამდე. ის ასველებს შარდსაწვეთს და ანეიტრალებს მის მჟავიანობას, რათა სპერმამ უსაფრთხოდ დატოვოს სხეული.

პრეეაკულატი მნიშვნელოვან როლს ასრულებს აღგზნებასა და სქესობრივ აქტში, თუმცა მას რისკებიც ახლავს. მნიშვნელოვანია, რომ სექსის დროს თავი დაიცვათ, რათა აირიდოთ არასასურველი ორსულობა და სგგი-ების გავრცელება. ყოველთვის გამოიყენეთ კონტრაცეფცია, თუნდაც აქტი ორგაზმამდე არ მიდიოდეს.

გამოყენებული წყაროები:

მთავარი სურათი: Self

წყარო

ქალთა რეპროდუქციული ჯანმრთელობა და უფლებები საქართველოში

0
#image_title

რამდენიმე თვის წინ გინეკოლოგთან ვიყავი. თავს ცუდად ვგრძნობდი, მენსტრუალური ციკლიც არეული მქონდა. აშკარა იყო, რომ ექიმთან კონსულტაცია მჭირდებოდა. დედამ თავისი გინეკოლოგი მირჩია. მივედი. მკითხა, გათხოვილი ვიყავი თუ არა. დარწმუნებული ვარ, ჩემი პირადი ცხოვრება არ აინტერესებდა, მხოლოდ იმის გაგება სურდა, მქონდა თუ არა სექსი, თუმცა, როგორც ჩანს, ასეთი შინაარსის შეკითხვა „ვერ მაკადრა“. გაუჩნდა ეჭვი, რომ შესაძლოა გარე ორსულობა ყოფილიყო და მაშინვე მკითხა, იცოდა თუ არა დედამ ამის შესახებ. ანუ, დედამ იცოდა თუ არა, რომ 27 წლის ასაკში ქორწინების გარეშე სექსი მქონდა..

საბოლოოდ, მისი ვარაუდი არ გამართლდა, რაც სავსებით ლოგიკურია, რადგან თუკი ცხოვრებაში რამეს ზედმიწევნით ვასრულებ, ეს სქესობრივი აქტის დროს თავის დაცვაა. საბედნიეროდ, ჩემი ფინანსური მდგომარეობა მაძლევს კონტრაცეპტივების გამოყენების შესაძლებლობას, თუმცა ბევრი ქალისთვის ეს ჯერ კიდევ ფუფუნებაა. საქართველოში არსებული ეკონომიკური მდგომარეობის ფონზე, კონტრაცეპტივების ფასი წარმოუდგენლად მაღალია. შესაბამისად, არასასურველი ორსულობების ფაქტიც ბევრია. არასასურველ ორსულობას, ბუნებრივია, აბორტზე ფიქრი მოჰყვება. აბორტზე ფიქრს იმაზე ნერვიულობა მოსდევს, როგორ გამონახო შესაბამისი ფინანსური რესურსი და უფრო მეტიც, როგორ გადადგა ნაბიჯი, რომელსაც საზოგადოების დიდი ნაწილი გაგიკრიტიკებს ეკლესიური დოგმებიდან თუ თავიანთი იდეოლოგიიდან გამომდინარე.. ან, პარტნიორი არ დაგთანხმდება და საბოლოოდ აღმოაჩენ, რომ შენს სხეულზე უფლება შენ გარდა ყველას აქვს.

ეს მხოლოდ რამდენიმე მაგალითია, სადაც ნათლად ჩანს, რომ ქალის რეპროდუქციული უფლებები საქართველოში ყველა ფეხის ნაბიჯზე და ყველა კონტექსტში ირღვევა. რაც ყველაზე შემაშფოთებელია, ირღვევა სამედიცინო დაწესებულებებში, სადაც ამ უფლების უგულებელყოფა პროფესიული ეთიკის უხეში დარღვევაა.

რას ნიშნავს რეპროდუქციული ჯანმრთელობა და რას გულისხმობს რეპროდუქციული უფლებები?

რეპროდუქციული ჯანმრთელობა არის ადამიანის სასიცოცხლო პროცესი, რომელიც გულისხმობს სრულ ფიზიკურ, ფსიქიკურ და სოციალურ კეთილდღეობას. ეს ნიშნავს ისეთ მდგომარეობას, როცა ადამიანს შეუძლია ჰქონდეს სასიამოვნო და უსაფრთხო სექსუალური ცხოვრება და არჩევანის თავისუფლება, თავად გადაწყვიტოს, როდის და რამდენი შვილი იყოლიოს. მარტივად რომ ვთქვათ, რეპროდუქციული ჯანმრთელობა მოიცავს ყველაფერს, რაც დაკავშირებულია ინდივიდის რეპროდუქციულ ფუნქციასთან, სექსუალურ ცხოვრებასთან, ოჯახის დაგეგმვასთან, ორსულობასთან, კონტრაცეპტივების გამოყენებასა და მსგავს საკითხებთან. ის გულისხმობს, რომ ადამიანი უნდა იყოს სრულად ინფორმირებული აღნიშნულ თემებზე და მისი არჩევანი, თუ როგორ წარმართავს თავის სექსუალურ და პირად ცხოვრებას, უნდა იყოს თავისუფალი ყოველგვარი წნეხისგან, ზემოქმედებისა და საზოგადოებაში გავრცელებული სტერეოტიპებისაგან.

შესაბამისად, რეპროდუქციული უფლებები გულისხმობს კონტრაცეპტივების გამოყენების უფლებას, ლეგალური და უსაფრთხო აბორტის უფლებას, რეპროდუქციულ კვლევებსა და საჭირო სამედიცინო  (მაგ., დედის ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ) სერვისებზე ხელმისაწვდომობის უფლებას. რაც ძალიან მნიშვნელოვანია, რეპროდუქციული უფლება პირდაპირ კავშირშია სექსუალური განათლების მიღების უფლებასთან, რათა ქალს განვითარების ადრეული ეტაპიდანვე ჰქონდეს სრული და გადამოწმებული ინფორმაცია თავის რეპროდუქციულ ჯანმრთელობასა და უფლებებთან დაკავშირებით.

რეპროდუქციული უფლებების დაცვა დღეს უკვე ადამიანის ერთ-ერთ ფუნდამენტურ უფლებას წარმოადგენს, რაც საქართველოში არაერთი საერთაშორისო დოკუმენტითა და ქვეყნის შიდა კანონმდებლობით რეგულირდება.

რეპროდუქციული უფლებების განვითარების თვალსაზრისით, განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება 1994 წელს გაეროს მიერ გამართულ მოსახლეობისა და განვითარების საერთაშორისო კონფერენციაზე შემუშავებულ კაიროს სამოქმედო პროგრამას, რომელმაც ახლებურად გადაიაზრა ადამიანის რეპროდუქციული ჯანმრთელობა, მასთან დაკავშირებული უფლებები და ჯერ კიდევ 90-იანი წლების დასაწყისში გაუსვა ხაზი, რომ წყვილები უნდა იყვნენ ინფორმირებული და ჰქონდეთ შესაძლებლობა, ისარგებლონ ოჯახის დაგეგმვისა და შობადობის დასარეგულირებელი მეთოდებით.

„ჯანმრთელობის დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონის 136-ე მუხლის თანახმად, საქართველოს ყველა მოქალაქეს აქვს უფლება, დამოუკიდებლად განსაზღვროს შვილების რაოდენობა და მათი დაბადების დრო. ამავე კანონით რეგულირდება აბორტთან დაკავშირებული წესები, ექსტრაკორპორულ განაყოფიერებასა (კვერცხუჯრედის განაყოფიერება დედის სხეულის გარეთ და ემბრიონის შემდგომი გადატანა საშვილოსნოში) და სტერილიზაციასთან დაკავშირებული საკითხები. რეპროდუქციულ უფლებებთან პირდაპირ ან ირიბად დაკავშირებული რეგულაციები გვხვდება სხვადასხვა ნორმატიულ აქტში, როგორიცაა: საქართველოს კონსტიტუცია, საქართველოს კანონი პაციენტის უფლებების დაცვის შესახებ, საქართველოს კანონი გენდერული თანასწორობის შესახებ, საქართველოს კანონი დისკრიმინაციის ყველა ფორმის აღმოფხვრის შესახებ და სხვა. თითოეული მათგანის მთავარი მიზანია, ქალს ჰქონდეს უფლება, ისარგებლოს რეპროდუქციულ ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ნებისმიერი სერვისით, იყოს დამოუკიდებელი და თავისუფალი თავის გადაწყვეტილებაში და იყოს მესამე პირის მხრიდან ნებისმიერი სახის ძალდატანებისა თუ ძალადობისგან დაცული.

წყარო: Frontiers

როგორია რეალობა?

საზოგადოებაში, სადაც სექსუალურ ცხოვრებაზე, განსაკუთრებით კი ქალის სექსუალურ ცხოვრებაზე, საუბარი არ არის მიღებული, ბუნებრივია, ვერც რეპროდუქციული ჯანმრთელობის საკითხი იქნება ღიად განსჯის საგანი. ქალი, რომელსაც საზოგადოება ქორწილამდე სექსს რთულად აპატიებს (თუკი საერთოდ აპატიებს), რა გასაკვირია, თუკი თავისი რეპროდუქციული უფლებების დასაცავად არაფერს მოიმოქმედებს? როგორ გავაპროტესტოთ გინეკოლოგის მხრიდან ჩვენი უფლებების დარღვევა ან პირადი ინფორმაციის მესამე პირზე გაცემის ფაქტი, თუკი იმასაც კი ვერ ვამბობთ, რომ გინეკოლოგთან ვიყავით? საზოგადოებაში გავრცელებული სტერეოტიპები და სტიგმები, ქალებს ართმევს უფლებას, ღიად ისაუბრონ თავიანთ საჭიროებებზე და დანაშაულის გრძნობის გარეშე მიიღონ ნებისმიერი გადაწყვეტილება, რომელიც მხოლოდ მათ სხეულს, ჯანმრთელობასა და პირად ცხოვრებას ეხება.

რაც არ უნდა ბევრი საერთაშორისო თუ შიდა საკანონმდებლო დოკუმენტით რეგულირდებოდეს, ფაქტია, რომ ქალთა რეპროდუქციული უფლებები მაინც ირღვევა, რისი მაგალითებიცაა: იძულებითი სტერილიზაცია, იძულებითი აბორტი, იძულებითი ორსულობა, აბორტის კრიმინალიზება, ორსულობის იძულებითი გაგრძელება, სექსუალური და რეპროდუქციული ჯანმრთელობის შესახებ ინფორმაციის, სერვისებისა და სხვა საშუალებების მიწოდებაზე უარის თქმა. თითოეული ეს შემთხვევა წარმოადგენს გენდერული ნიშნით ძალადობის ფორმას და  უარყოფითად აისახება ქალის ფიზიკურ, ფსიქიკურ და სოციალურ კეთილდღეობაზე.

აბორტი

რეპროდუქციულ ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ერთ-ერთი ყველაზე სტიგმატიზირებული საკითხია აბორტი. მსოფლიოს მასშტაბით, ქალების დიდი ნაწილისთვის აბორტის უსაფრთხო სერვისზე წვდომა კვლავ სერიოზულ პრობლემას წარმოადგენს. ამ მხრივ, არც საქართველოა გამონაკლისი. იქიდან გამომდინარე, რომ ქვეყნის მოსახლეობის დიდი ნაწილი სიღარიბის ზღვარზეა, ქალები ორსულობის შეწყვეტის უფრო იაფ, მაგრამ სახიფათო გზებს მიმართავენ, როგორიცაა, მაგალითად, თვითნებური მედიკამენტოზური აბორტი.

აღსანიშნავია, რომ აბორტს, რელიგიური თუ სხვა მოტივებით, ბევრი მოწინააღმდეგე ჰყავს. ქალი, რომელიც აბორტს იკეთებს, ხშირად განსჯისა და გაკიცხვის ობიექტი ხდება. სწორედ ამიტომ, ქალების უმრავლესობას აბორტის შემდგომ აქვთ ბრალეულობისა და საკუთარი გადაწყვეტილების მიუღებლობის განცდა. სამწუხარო რეალობაა ისიც, რომ ქალი პაციენტები ექიმთან ვიზიტის დროსაც კი აწყდებიან გენდერული ნიშნით დისკრიმინაციისა და არაემპათიური დამოკიდებულების შემთხვევებს. დაბრკოლებას წარმოადგენს აგრეთვე ე.წ. ხუთდღიანი სავალდებულო მოსაცდელი პერიოდი, რაც ორსულს  სერვისის მისაღებად კლინიკაში მეორად მისვლას აიძულებს.

უშვილობა

სტიგმატიზირებულია უშვილობასთან დაკავშირებული საკითხებიც, რაც გამოწვეულია საზოგადოების მხრიდან ქალის როლისა და ფუნქციების წინასწარგანსაზღვრული აღქმით. კერძოდ, გავრცელებული მოსაზრების თანახმად, ქალის მთავარ ფუნქციას დედობა, ანუ შვილის გაჩენა წარმოადგენს. შესაბამისად, თუკი ქალს არ შეუძლია ბუნებრივი გზით შვილის გაჩენა, ის თავს დამნაშავედ გრძნობს და ცდილობს, რომ ეს ამბავი ოჯახის გარეთ არ გავიდეს. აღსანიშნავია, რომ მაშინაც კი, თუ უშვილობის მიზეზი კაცია, ეს „დანაშაული“ მაინც ქალს მიეწერება. უფრო მეტიც, ხშირად კაცები არც კი მიდიან ექიმთან სამკურნალოდ, რადგან მსგავსი ვიზიტები მასკულინური ღირსების წესებში არ ჯდება.

უშვილობის პრობლემის მოგვარების რამდენიმე გზა არსებობს:

  • „ინ ვიტრო“ განაყოფიერება, რაც გულისხმობს სპერმატოზოიდისა და კვერცხუჯრედის შერწყმას ორგანიზმის გარეთ მაღალტექნოლოგიურ ლაბორატორიაში. აქ მიმდინარე პროცესები იდენტურია იმისა, რაც ქალის ორგანიზმში მიმდინარეობს;
  • კვერცხუჯრედების გაყინვა — თუ ქალს არ სურს 35 წლამდე შვილის გაჩენა, მას შეუძლია გაყინოს თავისი ჯანმრთელი კვერცხუჯრედები და ამით შეინარჩუნოს რეპროდუქციული შესაძლებლობა, გვიანდელ ასაკშიც გახდეს დედა;
  • სუროგაცია ხელოვნური განაყოფიერების (IVF) ერთ-ერთი ყველაზე ტაბუდადებული მეთოდია. სუროგაციის პროცესი გულისხმობს სინჯარაში გაზრდილი ემბრიონების გადატანას არა გენეტიკური დედის, არამედ სპეციალურად მომზადებული სუროგატი დედის საშვილოსნოში. სუროგატი დედა მხოლოდ მუცლად ატარებს ბავშვს და არ აქვს მასთან გენეტიკური კავშირი. მიუხედავად იმისა, რომ სუროგაცია კანონით დაშვებულია, პრაქტიკაში ეს მეთოდი ჯერ კიდევ არ არის ფართოდ გავრცელებული. რელიგიური განწყობების თანახმად, სუროგაცია მიუღებელი და დაუშვებელია. კრიტიკის ობიექტი ხდება ქალი, რომელიც „ფულის სანაცვლოდ სხვას უჩენს შვილს“. უნდა აღინიშნოს, რომ სტიგმებისა და სტერეოტიპების არარსებობის შემთხვევაშიც კი, ბევრი ქალისთვის ზემოთ ჩამოთვლილი პროცედურები მაინც ვერ იქნებოდა ხელმისაწვდომი, რადგან თითოეული მათგანი ძალიან დიდ თანხებთანაა დაკავშირებული.

განსაკუთრებული „მისტიკურობით“ ხასიათდება ბავშვის შვილად აყვანა. ნაცნობები ერთმანეთს ჩურჩულით უყვებიან ქალზე, რომელმაც ბავშვი იშვილა. ხშირ შემთხვევაში ეს ამბავი მკაცრად გასაიდუმლოებულია. მსგავს ისტორიებს კი, როგორც წესი, სიბრალულით ჰყვებიან. ბავშვის აყვანა განიხილება წყვილის უკანასკნელ გზად უშვილობის შემთხვევაში და არა მათ არჩევნად, იზრუნონ ბავშვებზე, რომლებზე ზრუნვაც მათმა ბიოლოგიურმა მშობლებმა ვერ შეძლეს. ბავშვის შვილად აყვანის პროცედურა საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის დოკუმენტით რეგულირდება. ეს არის საკმაოდ რთული ბიუროკრატიული პროცესი, რომელიც დროში ძალიან იწელება. როგორც ცნობილია, მშობლობის მსურველები ხშირად წლების განმავლობაში ელოდებიან თავიანთ რიგს. ეს იმ ფონზე, როცა ოჯახს გარეთ უამრავი ბავშვი იმყოფება.

„ის, რომ შვილი არ გამეჩინა, ჩვენი არჩევანი იყო, ამიტომაც შემიყვარდა მამათქვენი. ჩვენ ორივე ვგრძნობდით, რომ სამყაროს საკმარისი ადამიანი ჰყავდა. ბავშვის გაჩენა არ არის იმის გარანტია, რომ რაღაც უკეთესობისკენ შეიცვლება. მაგრამ იზრუნო იმ ბავშვებზე, რომლებიც მარტო არიან, ეს უკვე რაღაცას ნიშნავს“ — ციტატა ფილმიდან „ლომი“. ამ სიტყვებს პერსონაჟი თავის ნაშვილებ ვაჟს ეუბნება და ქალის როლსა და ფუნქციას სრულიად განსხვავებულ ჭრილში წარმოგვიჩენს.

არ აქვს მნიშვნელობა, რას გვეუბნება კანონი, თუკი მისი განხორციელების მექანიზმები პრაქტიკაში არ არსებობს. არ აქვს მნიშვნელობა, რამდენად კარგადაა ჩამოყალიბებული ნორმატიულ აქტებში ქალთა რეპროდუქციული უფლებების მნიშვნელობა და საჭიროება, თუკი არსებული სტიგმების გამო გოგოები/ქალები მაინც ვერ საუბრობენ ღიად მენსტრუაციაზე, თუკი არ მიუწვდებათ ხელი კონტრაცეპტივებზე და მასთან დაკავშირებულ ინფორმაციაზე, თუკი ექიმები ქალს სტერილიზაციის სერვისის მისაღებად ქმრის წერილობით თანხმობას სთხოვენ, თუკი აბორტის გასაკეთებლად მისულ ქალს გინეკოლოგი გადარწმუნებას დაუწყებს, სხვადასხვა გავრცელებული სტერეოტიპის გამოყენებით. არ აქვს მნიშვნელობა, რას ამბობს კანონი, თუკი პრაქტიკაში ქალის უფლება, ჰქონდეს ჯანსაღი და ღირსეული ცხოვრება, უხეშად ირღვევა.

როგორც ყველა კომპლექსური საკითხის შემთხვევაში, აქაც ყველაფერი ერთმანეთზეა გადაჯაჭვული და რთულია იმის მტკიცება, თუ რომელი რგოლიდან უნდა დაიწყოს ცვლილებები. თუმცა, ორი რამ ფაქტია: ერთი ის, რომ პოლიტიკური ნების გარეშე მსგავსი პრობლემების გადაჭრა შეუძლებელია, და მეორე — სკოლაში მიღებულ სექსუალურ განათლებას უდიდესი მნიშვნელობა აქვს მთელ ამ პროცესში, რადგან იმისათვის, რომ შენი უფლებებისთვის იბრძოლო, მინიმუმ, ის მაინც უნდა იცოდე, რომ ასეთი უფლებები გაგაჩნია.

მთავარი სურათი: ანიკი გელაშვილი / Femea

სტატიის ავტორი: ინგა ღოღობერიძე / Femea

წყარო

მენოპაუზა — ახალი ეტაპი სხეულისთვის და მისი გავლენა სექსუალობაზე

0
#image_title

დაახლოებით 40 წლის ასაკიდან, ორგანიზმში ესტროგენისა და პროგესტერონის — მდედრობითი სქესის ჰორმონების — დონეები მცირდება. დროთა განმავლობაში კი მენსტრუალური ციკლი წყდება. თუ ადამიანს მენსტრუალური ციკლი 12 თვის განმავლობაში არ ჰქონია, მენოპაუზალური პერიოდის ათვლა იწყება.

ზოგიერთი ადამიანის ორგანიზმში მენოპაუზა უფრო ადრეულ ასაკშიც იჩენს თავს. ეს დამოკიდებულია გენეტიკურ ფაქტორებზე, ჯანმრთელობის ზოგად მდგომარეობასა და ზოგიერთ, სპეციფიკურ მედიკამენტურ მკურნალობაზე. ასევე, თუ ადამიანი ისეთ ოპერაციას იკეთებს, რომელიც საშვილოსნოსა და საკვერცხეების ამოკვეთას ითვალისწინებს, მენოპაუზალური პერიოდი თითქმის მაშინვე დგება.

მიუხედავად იმისა, თუ როდის იწყება მენოპაუზა, რა არის მისი დაწყების მიზეზი ან რომელ გენდერულ იდენტობას მიეკუთვნება ადამიანი, ამ პროცესს ნებისმიერ შემთხვევაში შეიძლება გავლენა ჰქონდეს სექსუალობაზე, ლიბიდოსა და სექსის მიმართ დამოკიდებულებაზე.

მენოპაუზისას მიმდინარე ჰორმონალურ რყევებს ახასიათებს როგორც ფიზიკური, ისე ემოციური გამოვლინებები, რომლებმაც სექსუალურ ცხოვრებასა და აქტივობაზე შეიძლება იქონიოს გავლენა.

ფიზიკური გამოვლინებები

პერიმენოპაუზის — მენოპაუზამდელი პერიოდის — დროს ნაყოფიერებასა და ორსულობაზე პასუხისმგებელი ჰორმონების, მათ შორის ესტროგენის, რაოდენობა კლებას იწყებს. ეს, თავის მხრივ, იწვევს ცვლილებებს ვაგინისა და ვულვის სისხლძარღვებსა და ქსოვილებში. ამ დროს, პროცესის ჯანსაღად სამართავად, შესაძლოა, ზოგიერთი ცხოვრებისეული რუტინის შეცვლა გახდეს საჭირო.

ორგანიზმში მიმდინარე ცვლილებების ერთ-ერთი შედეგი ვულვოვაგინალური ატროფია შეიძლება იყოს. ამ დროს ვულვისა და ვაგინის ქსოვილები კარგავს ელასტიკურობასა და სისველეს — ხდება უფრო თხელი და მშრალი. დათხელებული ქსოვილი კი მარტივად ზიანდება და ღიზიანდება. ვაგინალური ლუბრიკაცია (ბუნებრივი სისველის გამოყოფა ვაგინიდან) მცირდება. ეს კი ართულებს სქესობრივ აქტს და ზრდის ვაგინის კედლების დაზიანების რისკებს.

ფიზიკური ცვლილებები, რომლებსაც სექსუალურ აქტივობაზე გავლენა აქვთ, შეიძლება იყოს:

  • შემცირებული ვაგინის ტონუსი და ნაკლები ელასტიკურობა;

  • ტკივილი, სისხლდენა ან წვის შეგრძნება სექსის დროს;

  • სექსის დროს სივიწროვის შეგრძნება;

  • დაბალი ლიბიდო;

  • აღგზნება ან მისი შენარჩუნების სირთულე;

  • საშარდე გზების ხშირი ინფექციები.

ესტროგენის დაბალი დონე ატროფიული ვაგინიტის რისკსაც ზრდის, რომელიც ვაგინის ქსოვილების ინფექციასაც მოიცავს. ტკივილის, შეშუპების, ქავილის და წვის მიზეზი ზოგჯერ სწორედ ეს შეიძლება იყოს.

მენოპაუზის გამოცდილება და მისი სიმძიმე სხვადასხვა ადამიანისთვის განსხვავებულია, ამიტომ, მნიშვნელოვანია ექიმთან კონსულტაცია ცვლილებების აღმოჩენისთანავე, მანამ, სანამ ისინი ყოველდღიური ცხოვრების ხარისხზე იქონიებს გავლენას.

წყარო: Parents

ემოციური გამოვლინებები

ჰორმონების მერყევ დონეებს ზოგჯერ მენტალურ ჯანმრთელობაზეც აქვთ გავლენა, მათ შორის ძილსა და ხასიათზე. დაღლილობა, შფოთვა, გაღიზიანებადობა, კონცენტრაციის სირთულე და დეპრესია ხშირია მენოპაუზის პერიოდში.

ფიზიკურ სიმპტომებთან ერთად ემოციურ ფონსაც შეუძლია გაართულოს სექსისგან სიამოვნების მიღების პროცესი. შემცირებული სექსუალური ლტოლვა ან სიამოვნების მიღების შეუძლებლობა თვითშეფასებასა და ინტიმურობის განცდაზეც ახდენს გავლენას.

სევდას, დეპრესიასა და სტრესსაც მნიშვნელოვანი როლის თამაში შეუძლიათ. ზოგიერთ ადამიანს გლოვის გამოცდილებაც აქვს მენოპაუზის დროს. ისინი ახალგაზრდობის ან ფერტილურობის დასასრულს გლოვობენ. ადამიანმა ამ დროს შეიძლება დაკარგოს ინტერესი ისეთი აქტივობების მიმართ, როგორებიც აქამდე სიამოვნებას ანიჭებდა, მათ შორის, სექსის მიმართაც.

სექსთან მიმართებით ყველაზე გავრცელებული მენტალური გამოწვევებია:

  • შფოთვა, ნერვიულობა ან მერყეობა;

  • ადვილად გაღიზიანებადობა;

  • კონცენტრაციისა და მოტივაციის ნაკლებობა;

  • მოთენთილობა;

  • დეპრესია ან სევდა;

  • დანაკარგის ან სინანულის შეგრძნება;

  • სექსუალური ლტოლვისა და ინტერესის არარსებობა;

  • თვითრწმენისა და თავდაჯერებულობის დაკარგვა;

  • ინტიმურობის განცდის გაქრობა.

აუცილებლად უნდა აღინიშნოს, რომ ყველა, ვისაც მენოპაუზა აქვს, არ გამოცდის უარყოფით ემოციურ ცვლილებს.

► მეტიც, ზოგიერთ ადამიანს გათავისუფლების განცდა აქვს — ამიერიდან აღარ მოუწევთ მშობიარობაზე, არასასურველ ორსულობაზე ან მენსტრუაციაზე ნერვიულობა. ბევრი ადამიანი მენოპაუზას ხელახალ დასაწყისად აღიქვამს, რომელსაც მეტი ცოდნით, თავდაჯერებულობითა და გამოცდილებით შეხვდებიან.

გარემოებების მიხედვით, ზოგი ბავშვებზე ზრუნვის პასუხისმგებლობისგან გათავისუფლებასაც გრძნობს და სიამოვნებას იღებს იმ შანსით, რომ საკუთარ თავსა და საჭიროებებზე შეუძლია კონცენტრირება.

მნიშვნელოვანია, გვახსოვდეს, რომ ასაკი ლიბიდოზეც მოქმედებს. შესაძლოა აღმოაჩინოთ, რომ თქვენი პარტნიორიც იგივე ცვლილებებს განიცდის, რომელსაც თქვენ. გულწრფელი საუბარი დაგეხმარებათ ინტიმურობის შენარჩუნების ახალი გზების აღმოჩენაში.

თუმცა, თუ ემოციური ცვლილებები თქვენს ყოველდღიურ ცხოვრებაზე ახდენს გავლენას, უმჯობესია ოჯახის ექიმს, სექსოლოგს, ან გინეკოლოგს გაესაუბროთ.

ლგბტქ+ და სექსუალობა მენოპაუზის დროს

ადამიანს, რომელიც საკვერცხეებით დაიბადა, მენოპაუზის გამოცდილება ექნება. თუმცა ეს გამოცდილება და მისი სიმძაფრე გენდერული იდენტობის მიხედვით შეიძლება განსხვავებული იყოს.

თუ ადამიანმა საკვერცხეების ამოკვეთის ოპერაცია შუა ხნის ასაკამდე გაიკეთა, მენოპაუზის ეფექტი თითქმის პროცედურის ჩატარებისთანავე გამოიკვეთება. ეფექტი, შესაძლოა, უფრო სწრაფი და ინტენსიური იყოს, ვიდრე ეს ბუნებრივი მენოპაუზის დროსაა. რადგან პროცესი ნელ-ნელა არ ვითარდება და ერთბაშად იწყებს გამოვლინებას. მამრობითი სქესის ჰორმონების მიღებამ შეიძლება შეამციროს ან პირიქით, გააძლიეროს ეს ეფექტები.

ადამიანები, რომლებსაც დაბადებისას მამრობითი სქესი მიენიჭათ, მაგრამ ტრანზიცია გაიარეს და მთელი ცხოვრების განმავლობაში იყენებენ ჰორმონოთერაპიას, ამ პროცესის გაგრძელების შემთხვევაში, მენოპაუზის მსგავსი ეფექტი შედარებით მსუბუქ ფორმებში ექნებათ. ნაკლებია იმის ალბათობაც, რომ მათი ლიბიდო შეიცვალოს ჰორმონების დონის რყევასთან ერთად, მაგრამ ასაკთან დაკავშირებულმა ცვლილებებმა შეიძლება მაინც იქონიოს გარკვეული სახის გავლენა ლტოლვაზე.

ავტორი: ანიკი გელაშვილი / Femea

როგორ შევამციროთ სექსუალობასთან დაკავშირებული გართულებები?

მენოპაუზის ფიზიკურ და ემოციურ გავლენებს სექსუალური აქტივობის სურვილის კლების გამოწვევა შეუძლიათ. თუმცა, აქტიური სექსუალური ცხოვრების შენარჩუნებას მსგავსი გართულებების შემსუბუქებაში მნიშვნელოვანი როლი აქვს, რადგან სტაბილური სექსუალური აქტივობა ვაგინას სიჯანსაღის შენარჩუნებაში ეხმარება, განსაკუთრებით მენოპაუზის შემდეგ.

რეგულარული სექსუალური სტიმულაცია ვაგინაში სისხლის მიწოდებას აძლიერებს, რაც მის ელასტიკურობაზე, სიღრმესა და ზოგად ფორმაზე აისახება.

თუ სტაბილური სექსუალური აქტივობა თქვენთვის მენოპაუზის სიმპტომების გამო არაკომფორტულია, შეგიძლიათ მიმართოთ ოჯახის ექიმს და მასთან ერთად დაიწყოთ პრობლემის მოგვარებაზე ზრუნვა, მედიკამენტების დახმარებით, ან მათ გარეშე.

სექსუალობასთან დაკავშირებული გართულებების შესამცირებლად რამდენიმე გზა არსებობს:

  • რეგულარული სექსუალური აქტივობა;

  • სექსუალურ აქტამდე ვაგინალური ლუბრიკანტის გამოყენება;

  • ვაგინის დამატენიანებლის რეგულარული გამოყენება;

  • ისეთი საპნების, გელების ან ზეთების გამოყენებისგან თავის შეკავება, რომლებსაც სიმშრალის გამოწვევა შეუძლიათ;

  • ცხელის ნაცვლად ვაგინისა და ვულვის ნელთბილი წყლით დაბანა;

  • პრელუდიის დროის გახანგრძლივება;

  • მეტი ფიზიკური აქტივობა;

  • ფსიქოთერაპია;

  • პარტნიორის მიმართ ვნებისა და ლტოლვის აღდგენის გზების პოვნა მასთან გულწრფელი საუბრითა და, საჭიროების შემთხვევაში, პროფესიონალის დახმარებით;

  • ახალი და განსხვავებული, თქვენს საჭიროებებზე მორგებული სექსუალურის აქტივობების ცდა;

  • ვაგინის გაღიზიანების, ინფექციების ან ანთების მკურნალობა;

  • საჭირო რაოდენობით წყლის დალევა;

  • კანის გამაღიზიანებელი პროდუქტების ხმარებიდან ამოღება.

როგორ ვუმკურნალოთ სექსუალობასთან დაკავშირებულ გართულებებს?

ბევრი ადამიანი მენოპაუზის სიმპტომებს არ მკურნალობს, რადგან მის ყოველდღიურ ცხვოვრებაზე ამ პროცესს ძლიერი გავლენა არ აქვს და დროთა განმავლობაში ეს სიმპტომები მცირდება და ქრება.

თუმცა, მათთვის, ვისთვისაც მენოპაუზა ინტენსიურად და ძლიერად ვლინდება, მკურნალობა მნიშვნელოვანია. მაგალითად, ექიმმა შეიძლება ამ დროს მედიკამენტური ან ესტროგენის, პროგესტერონის ან ორივეს შემცველი კრემებით მკურნალობა დანიშნოს, რაც სიმპტომებს მნიშვნელოვნად შეამსუბუქებს.

ინდივიდუალური გამოცდილებების მიხედვით მკურნალობის მეთოდები მოიცავს:

  • ესტროგენის ან პროგესტერონის შემცველ სპეციფიკურ მედიკამენტებს (როგორც ვაგინის ქსოვილზე წასასმელი კრემის, ისე აბების სახით), რომლებიც სისველის შენარჩუნებას უწყობს ხელს;

  • მენოპაუზალური ჰორმონების ჩამნაცვლებელი მედიკამენტები ვაგინალური სიმშრალის, დისკომფორტის და სექსთან დაკავშირებული ტკივილის პრევენციისთვის. ასევე ცხელების შემოტევის, ხასიათის ცვლილებებისა და დეპრესიისთვის.

  • სხვა სიმპტომების — დეპრესიის, შფოთვის, ეპილეპსიის ან სისხლის მაღალი წნევის — სამკურნალო მედიკამენტები.

მნიშვნელოვანია გავითვალისწინოთ, რომ ჰორმონალური მკურნალობა შესაძლოა ყველასთვის არ იყოს ეფექტური ან უსაფრთხო. ექიმმა შეიძლება არ დანიშნოს ამ ტიპის მკურნალობა მათთვის, ვისაც სისხლის მაღალი წნევა, თრომბი და ჯანმრთელობის სხვა მსგავსი პრობლემა აქვს.

როგორ ვიცხოვროთ ცვლილებებთან ერთად?

ასაკის მატებასთან ერთად გენიტალიებს სისხლი უფრო ნელა მიეწოდება, შესაბამისად, ხანგრძლივდება აღგზნების პროცესიც და ორგაზმის მიღწევაც. თუმცა ეს სულაც არ ნიშნავს, რომ სექსუალური აქტივობის ეტაპი დასრულდა — ის მხოლოდ შეიცვალა. სექსი მხოლოდ პენეტრაცია — ვაგინაში შეღწევა — არ არის. ის სექსუალური აქტივობების ფართო სპექტრს მოიცავს და ამ მრავალფეროვან არჩევანში თქვენთვის სიამოვნების მომტანი აქტივობის პოვნა სულაც არ არის რთული.

პარტნიორთან გულწრფელი კომუნიკაცია გადამწყვეტია რეალისტური მოლოდინების ჩამოყალიბებაში, იმასთან დაკავშირებით, თუ რის გაკეთება შეგიძლიათ და გსურთ, რომ სექსის პროცესი ორმხრივად სასიამოვნო იყოს. და რა თქმა უნდა, ზოგადად ჯანმრთელობა — საკმარისი ძილი, ენერგია, ფიზიკურად აქტიური ცხოვრების წესი და ჯანსაღი კვება — ყოველდღიურ ცხოვრებას დადებითი გამოცდილებებით ავსებს, რაც ჩვენს ტვინს უტოვებს სივრცეს, რომ ინტიმურობასა და სექსუალობაზე ვიფიქროთ.

ეს ის ძირითადი რჩევებია, რაც მენოპაუზის დროს სექსუალური აქტივობის ცვლილებებთან თანაცხოვრებასა და მაქსიმალური სიამოვნების მიღებაში დაგეხმარებათ:

  • ესაუბრეთ პარტნიორს სექსზე და მენოპაუზის დადებით და უარყოფით გავლენებზე;

  • ფიზიკურმა ცვლილებებმა, შესაძლოა, შეანელოს თქვენი რეაქციის სისწრაფე სხვადასხვა სახის სტიმულაციაზე, ამიტომ დაგეგმეთ ნელი და ხანგრძლივი პრელუდია და სექსი.

  • სცადეთ ისეთი სექსუალური აქტივობები, რომლებიც ვაგინალურ პენეტრაციას არ მოიაზრებს, მაგალითად: ორალური სექსი ან ორმხრივი მასტურბაცია.

  • რეგულარული მასტურბაცია ეხმარება სისხლის მიწოდებას ვაგინაში და მისი სიჯანსაღის შენარჩუნებას.

და რაც მთავარია, საჭიროების შემთხვევაში აუცილებლად გაიარეთ კონსულტაცია თქვენი ნდობით აღჭურვილ ექიმთან, რომელსაც მენოპაუზასთან დაკავშირებულ საკითხებზე გულწრფელად გაესაუბრებით.

მთავარი სურათი: ანიკი გელაშვილი / Femea

წყარო

ძუძუს კიბო — გამომწვევი მიზეზები, სიმპტომები და მკურნალობა

0
#image_title

ძუძუს (მკერდის) კიბო არის კიბოს ისეთი ტიპი, რომელიც მკერდის ქსოვილში ჩნდება და ვითარდება. როგორც წესი, ძუძუს კიბოს შემთხვევები ქალებში ვლინდება, თუმცა შესაძლებელია, რომ ძუძუს კიბო კაცსაც დაემართოს. კიბოს უჯრედების ადრეულ ეტაპზევე აღმოჩენის შემთხვევაში დაავადებისგან განკურნების შანსი საგრძნობლად იზრდება. სწორედ ამიტომ, მნიშვნელოვანია რეგულარული სკრინინგი (შემოწმება) და ამ საკითხთან დაკავშირებით ცნობადობის ამაღლება.

როგორ ვითარდება ძუძუს კიბო?

ძუძუს კიბოს გაჩენის მიზეზი ის განსხვავებული უჯრედებია, რომლებიც მკერდის ქსოვილში ჩნდებიან და დროთა განმავლობაში სიმსივნედ ყალიბდებიან. სიმსივნე იზრდება სარძევე სადინარებში და შეიძლება გავრცელდეს მკერდის დარჩენილ ნაწილშიც, თუკი დროულად არ მოხდა მისი გამოვლენა და მკურნალობა.

► ძუძუს კიბო მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული კიბოს სახეობაა და, სტატისტიკის თანახმად, ის ყოველი რვა ქალიდან ერთს ემართება. საბედნიეროდ, მედიცინის განვითარების წყალობით შესაძლებელია, რომ ძუძუს კიბოს მქონე ადამიანები გამოჯანმრთელდნენ. მნიშვნელოვანია კიბოს ადრეულ ეტაპზე დიაგნოსტირება, რაც გამოჯანმრთელების შანსს მნიშვნელოვნად ზრდის.

ვის ემართება ძუძუს კიბო?

ძუძუს კიბო ნებისმიერი სქესის ადამიანს შეიძლება დაემართოს, თუმცა იმისი ალბათობა, რომ ძუძუს კიბო ქალს დაემართება 100-ჯერ უფრო დიდია. ქალის მკერდი ყალიბდება 3-4 წლის განმავლობაში და ეს პროცესი, როგორც წესი, 14 წლიდან იწყება. მკერდის უჯრედები მგრძნობიარენი არიან ესტროგენისა და სხვა ჰორმონების მიმართ, მათ შორის ისეთი ჰორმონების მიმართაც, რომლებიც არღვევენ ქსოვილის სტრუქტურას. სწორედ ამიტომ, მკერდი განსხვავებული და არასტანდარტული უჯრედების განვითარებისგან დაუცველია. რადგან კაცის მკერდი არ არის გათვლილი ლაქტაციაზე და უჯრედები არააქტიურები რჩებიან, ისინი ნაკლები რისკის ქვეშ დგანან, რომ ძუძუს კიბო განუვითარდებათ.

როგორ ზრდის შვილის გაჩენა ძუძუს კიბოს რისკს ქალებში? ეს საკითხი კომპლექსურია და არ არის ბოლომდე გამოკვლეული. თუმცა, დადგენილია, რომ მშობიარობის შემდეგ ძუძუს კიბოს მაღალი რისკი ათი წლის განმავლობაში ნარჩუნდება. ათი წლის შემდეგ ეს რისკი იკლებს და იმაზე ნაკლები ხდება, ვიდრე იმ ქალების შემთხვევაში, რომლებსაც შვილი საერთოდ არ გაუჩენიათ.

გარდა ამისა, ის ფაქტი, რომ ქალი ხარ, ზრდის ძუძუს კიბოს რისკს — ქალების 12%-ს ემართებათ ძუძუს კიბო. დაავადების რისკ ფაქტორები შეიძლება ორ კატეგორიად დაიყოს — მოდიფიცირებადი (რომლებიც შეიძლება შეცვალოთ) და განსაზღვრული (რომლებსაც ვერ შეცვლით).

მოდიფიცირებადი ფაქტორები შეიძლება მოიცავდეს:

  • ჭარბ წონას

  • ალკოჰოლის ხშირად მიღებას

  • მოწევას

  • გარკვეულ დიეტებს

  • ფიზიკური აქტივობის ნაკლებობას

  • ჰორმონალურ მკურნალობას (განსაკუთრებით, სინთეზური ესტროგენის მიღებას)

  • ჩასახვის საწინააღმდეგო აბების მიღებას

მიუხედავად გრძელი სიისა, პირდაპირი კავშირი ჩამოთვლილ აქტივობებსა და ძუძუს კიბოს შორის არ დასტურდება.

განსაზღვრული რისკ ფაქტორები კი მოიცავს:

  • ასაკს — ქალები, რომელთა ასაკიც 50 წელს ზემოთაა, ძუძუს კიბოს რისკ ფაქტორის ჯგუფში არიან.

  • გენეტიკური მემკვიდრეობა — თუკი, ოჯახის წევრს ჰქონდა/აქვს ძუძუს კიბოს, ეს ზრდის იმის ალბათობას, რომ სამომავლოდ თქვენც აღმოგაჩნდებათ ეს დაავადება. კიბოს გამოვლენის ალბათობა იზრდება გენეტიკური სიახლოვის მიხედვით — მაგალითად, თუკი ძუძუს კიბო დედას აქვს, ამ დროს შანსი მეტია. ხოლო, იმ დროს, როცა კიბო შორეულ ახლობელს აღმოაჩნდა, რისკი შედარებით მცირეა.

  • გამოსხივება — გამოსხივება და რადიაციები ბევრი სახის კიბოს გაჩენის საბაბი ხდება, მათ შორის ძუძუს კიბოსიც.

  • მკერდის მკვრივი ქსოვილი — იმ ქალებს, რომელთაც მკერდის უცხიმო ან მკვრივი ქსოვილი აქვთ, მეტი შანსია, რომ ძუძუს კიბო განუვითარდეთ.

  • ჰორმონალური დარღვევები — ქალებს, რომლებსაც ესტროგენის მაღალი დონე აქვთ, შეიძლება, რომ ძუძუს კიბო გამოუვლინდეთ, რადგან ეს დაავადება პირდაპირ კავშირშია სხეულში ესტროგენის რაოდენობასთან.

წყარო: WomanLog

ძუძუს კიბოს ტიპები

ძუძუს კიბო იყოფა ტიპების, სტადიებისა და კლასების მიხედვით. ძუძუს კიბოს სტადია განსაზღვრავს იმას, თუ რამდენად არის დაავადება გავრცელებული ან საერთოდ თუ ვრცელდება. ძუძუს კიბოს კლასი განსაზღვრავს სიმსივნის უჯრედების მდგომარეობას — არის თუ არა ისინი მკერდის ჩვეულებრივი უჯრედების მსგავსი თუ უფრო მეტი ანომალია აქვს.

ძუძუს კიბოს ტიპები შეიძლება იყოს არაინვაზიური და ინვაზიური — კიბო, რომელიც მკერდის ქსოვილის გარეთ, სხეულის სხვა ნაწილებშიც ვრცელდება. ძუძუს კიბოს ტიპები, როგორც წესი შემდეგნაირად იყოფა:

  • ინვაზიური დუქტალური (გამონადენიანი) ძუძუს კიბო — ვითარდება სარძევე სადინარებში და ვრცელდება გარშემო ქსოვილებშიც.

  • ინვაზიური ლობულური ძუძუს კიბო — ვითარდება ლობულებში (ჯირკვლები, რომლებიც აწარმოებენ რძეს) და ვრცელდება გარშემო ქსოვილებშიც.

  • სადინარის კარცინომა (DCIS) — არაინვაზიური კიბო, რომელიც ვითარდება სარძევე სადინარებში.

  • ლობულური კარცინომა (LCIS) — არაინვაზიური კიბო, რომელიც ვითარდება ლობულებში.

ძუძუს კიბოს სიმპტომები და თვითგამოკვლევა

მკერდის თვითგამოკვლევა არის ისეთი პროცედურა, რომელიც სახლშიც შეგიძლიათ ჩაატაროთ. მნიშვნელოვანია, ხშირად შეამოწმოთ მკერდის მდგომარეობა და თუ რაიმე უჩვეულოს შენიშნავთ, უნდა მიმართოთ ექიმს. თვითგამოკვლევა ეფექტურია თვის გარკვეულ მონაკვეთებში, რადგან მენსტრუალური ციკლი მკერდის მდგომარეობაზე დიდ გავლენას ახდენს. სწორედ ამიტომ, ყველაზე კარგი დრო მკერდის თვითგამოკვლევისთვის მენსტრუალური ციკლის დაწყებიდან ერთ კვირაში დგება.

თვითგამოკვლევა შეგიძლიათ დაიწყოთ ვიზუალ დეტალებზე დაკვირვებით — შეიცვალა თუ არა მკერდის ზოგადი ფორმა ან ზომა? ყურადღება მიაქციეთ იმას, თუ როგორ გამოიყურება კერტები — ძუძუს თავები, რადგან ხშირად ძუძუს კიბოს დროს კერტები ფერს იცვლიან. გარდა ამისა, დააკვირდით შეშუპებას, გამონაყარს, სიწითლესა და მკერდის სისავსის ცვლილებას.

თითებით ფრთხილად და ნაზად შეამოწმეთ მთლიანი მკერდი და კერტები. დააკვირდით, ხომ არ გრძნობთ ტკივილს ან დისკომფორტს ამ პროცესისას? ყურადღებით შეამოწმეთ მხრების ნაწილიც (მკერდიდან იღლიამდე), სადაც ლიმფური კვანძები მდებარეობს.

რა შეიძლება აღმოაჩინოთ თვითგამოკვლევისას?

თუკი მკერდის თვითგამოკვლევისას რაიმე უჩვეულოს შეამჩნევთ, არ აღელდეთ. ძუძუს კიბო არ არის ერთადერთი მიზეზი, რაც მკერდის ცვლილებას იწვევს. თუმცა, უმჯობესია, თუკი ექიმთან ვიზიტს ჩანიშნავთ, რათა ცვლილების მიზეზი დაადგინოთ.

მკერდის თვითგამოკვლევის დროს შესაძლებელია, შემდეგი სიმპტომები აღმოაჩინოთ:

გამონაზარდი მკერდზე — სამწუხაროდ, მკერდზე გამონაზარდების ათი შემთხვევიდან ცხრა სიმსივნური წარმონაქმნია. მსგავსი ტიპის გამონაზარდებს კი, როგორც წესი, ჰორმონალური დარღვევები იწვევს. იმ ტიპის გამონაზარდი, რომელიც არ არის სიმსივნური, ჩვეულებრივ, ზომაში საგრძნობლად პატარაა (მაქსიმუმ 2 სანტიმეტრი).

მკერდის ტკივილი — მკერდის ტკივილიც უმეტესად ჰორმონალური დისბალანსის შედეგია. მენსტრუალური ციკლის დროს, ან ამ პერიოდამდე მკერდი მეტად მგრძნობიარე ხდება და შეიძლება, რომ შეხება მტკივნეულიც კი იყოს. თუმცა, იმ შემთხვევაში, როდესაც ტკივილის გამომწვევი მიზეზი ჰორმონებია (მაგალითად, ჩასახვის საწინააღმდეგო აბების მიღება), შესაძლებელია, რომ ანთებითი ტკივილი დიდხანს გაგრძელდეს. ამ ტიპის ტკივილი დროსთან ერთად ძლიერდება და, როგორც წესი, ერთ წერტილშია ლოკალიზებული.

მკერდის ფორმა და ფერი — ქალების უმეტესობას არ აქვს სიმეტრიული მკერდი, რაც სავსებით ნორმალურია. მკერდის ფორმა შეიძლება შეიცვალოს მენტრუალური ციკლის გამოც — ამ დროს შეიძლება მკერდის ზომა გაიზარდოს. ორსულობა და მშობიარობაც ძალიან დიდ ზეგავლენას ახდენს მკერდის ფორმაზე. მნიშვნელოვანია, ყურადღება მიაქციოთ სიწითლეს, შეშუპებასა და კანის გაღიზიანებას მკერდზე და მკერდის ირგვლივ. გარდა ამისა, საყურადღებოა ის შემთხვევაც, როდესაც მკერდი ზომაში სწრაფად იცვლება, განსაკუთრებით მაშინ, თუკი რომელიმე ერთი ძუძუ იზრდება ან მცირდება.

ძუძუს კიბოს დიაგნოზი და მკურნალობა

თუკი ისეთი სიმპტომები გაქვთ, რომლებიც კიბოზე მიანიშნებს, ექიმი ონკოლოგიურ გამოკვლევებსა და ტესტებს დაგინიშნავთ, რათა ზუსტი დიაგნოზი დაისვას. პირველი ტესტი არაინვაზიურია — კეთდება ულტრაბგერითი გამოკვლევა, რომლის შემდეგაც მამოგრამა, სარძევე ჯირკვლის რენტგენოლოგიური კვლევა, უნდა გაიკეთოთ. თუკი ამ გამოკვლევების შედეგად უჩვეულო ქსოვილი ან უჯრედები გამოვლინდა, მაშინ მკერდის ბიოფსია ინიშნება, რათა განისაზღვროს კიბოს მდგომარეობა.

ძუძუს კიბოს მკურნალობის გზები დამოკიდებულია დაავადების ტიპზე, სტადიასა და კლასზე — რამდენად დიდია სიმსივნური წარმონაქმნი და რამდენადაა ის გავრცელებული. ძუძუს კიბოს მკურნალობის ყველაზე გავრცელებული გზებია:

  • მკერდის ნაწილობრივი მოკვეთა — იმ შემთხვევაში, თუკი კიბო არაინვაზიურია, მკერდის იმ ნაწილის მოკვეთა ხდება, რომელშიცაა დაავადება გავრცელებული.

  • მასტექტომია —  იმ შემთხვევაში, თუკი კიბო გავრცელებულია მთელ მკერდში, ექიმები ამჯობინებენ, რომ მკერდი სრულად მოიკვეთოს.

  • ლიმფური კვანძების ოპერაცია — თუკი, დაავადება გავრცელებულია ლიმფურ კვანძებში, მაშინ მათი მოშორება ხდება.

  • რადიოთერაპია — დასხივება გამოიყენება იმ მიზნით, რომ მოკვდეს კიბოს უჯრედები. რადიოთერაპიით მკურნალობის გზის არჩევა რეკომენდებულია მასტექტომიის (ძუძუს მოკვეთის) პარალელურად, რათა კიბოს ხელახლა გაჩენის შანსი აღარ არსებობდეს.

  • ქიმიოთერაპია და ჰორმონალური თერაპია — ამ დროს გამოიყენება მედიკამენტები და ჰორმონალური საშუალებები, რათა შემცირდეს კიბოს უჯრედები და საბოლოოდ გაქრეს კიდეც. ექიმები პაციენტებს ურჩევენ, რომ ქიმიოთერაპიას ოპერაციამდე (მკერდის ნაწილობრივ მოკვეთამდე) და მის შემდგომაც მიმართონ, რათა კიბოს უჯრედების რიცხვი მაქსიმალურად შემცირდეს და რაც შეიძლება მცირე ნაწილის მოკვეთა გახდეს საჭირო.

ცხოვრება ძუძუს კიბოსთან ერთად

ძუძუს კიბოს დიაგნოზი ხშირად მენტალურ ჯანმრთელობაზე დამანგრევლად მოქმედებს. გამოჯანმრთელების პროცესი მოითხოვს როგორც ფიზიკურ, ისე ფსიქოლოგიურ სიჯანსაღესაც. მნიშვნელოვანია, რომ ძუძუს კიბოს დიაგნოზსა და თქვენს უარყოფით ფიქრებს მარტო არ უმკლავდებოდეთ, რადგან პრობლემაზე საუბარი შვების მომგვრელია და მძიმე პერიოდის გადატანაში აუცილებლად დაგეხმარებათ.

ძუძუს კიბოს მკურნალობის პროცესი ცხოვრების სხვადასხვა ასპექტს მოიცავს — პირადი ურთიერთობები, ოჯახი, ფინანსები, მენტალური მდგომარეობა და საკუთარი თავის აღქმა ახალ სიტუაციაში. ქალების დიდ ნაწილს უჭირს სხეულის პოზიტიურად აღქმა ქიმიოთერაპიისა და მასტექტომიის შემდეგ. მკურნალობის ამ გზებს ფიზიკური და ფსიქოლოგიური უკუჩვენებები აქვთ, რაც არ არის მარტივად მისაღები. მკურნალობამ შეიძლება გვერდითი ეფექტებიც გამოიწვიოს და ამ დროის განმავლობაში მუდმივ დაღლას გრძნობდეთ. სწორედ ამიტომ, მნიშვნელოვანია მხარდაჭერა, რათა ეს გზა მარტივად გაიაროთ.

ფსიქოლოგთან ვიზიტი ძალიან ეხმარება კიბოს დიაგნოზის მქონე ქალებს ამ პროცესის უკეთ მართვასა და მენტალური მდგომარეობის გამოსწორებაში. ხშირად, ქალები მიმართავენ ჯგუფურ თერაპიას, სადაც ერთმანეთს უზიარებენ საკუთარ გამოცდილებას ძუძუს კიბოსთან ბრძოლის შესახებ. იმისი განცდა, რომ მარტო არ ხარ და ამ გზას მხოლოდ შენ არ გადიხარ, მნიშვნელოვანია.

გამოყენებული წყარო:

მთავარი სურათი: WomanLog

წყარო

ტოქსიკური შოკის სინდრომი — გამომწვევი მიზეზები და თავიდან აცილების გზები

0
#image_title

ტოქსიკური შოკის სინდრომი არის მწვავე ინფექცია, რომელსაც სტაფილოკოკების ან სტრეპტოკოკების ბაქტერია იწვევს. ყველაზე ხშირად ტოქსიკური შოკის სინდრომს იწვევს მენსტრუაციის დროს მაღალი შეწოვის მქონე ტამპონების გამოყენება. ტოქსიკური შოკის სინდრომის სიმპტომები იშვიათად ვლინდება, თუმცა ამ ინფექციას შეუძლია, რომ სხვადასხვა ორგანოს მუშაობა შეაფერხოს და უეცარი სიკვდილიც კი გამოიწვიოს, თუკი მისი შემჩნევა და მკურნალობა არ მოხდა.

ტოქსიკური შოკის სინდრომის გავრცელება

იშვიათად, თუმცა ხდება ისეც, რომ ტოქსიკური შოკის სინდრომი ადამიანისთვის ფატალური შედეგით სრულდება. ამ მდგომარეობას ორგანიზმში სტაფილოკოკების ან A ჯგუფის სტრეპტოკოკების ბაქტერიების რაოდენობის ზრდა იწვევს. ტოქსიკური შოკის სინდრომი შეიძლება განუვითარდეს ნებისმიერ ადამიანს, თუმცა მენსტრუალური ჭიქისა და ტამპონების გამოყენება რისკს შედარებით ზრდის. გარდა ამისა, ტოქსიკური შოკის სინდრომის განვითარების საფუძველი შეიძლება გახდეს ჩასახვის საწინააღმდეგო მეთოდების გამოყენებაც (მაგალითად, საშოს ღრუბელი და დიაფრაგმა).

►  სტაფილოკოკების ბაქტერია შეიძლება იყოს ზედა სასუნთქ გზებში, რაც უმეტესად არანაირ საფრთხეს არ წარმოადგენს ადამიანისთვის. თუმცა, შესაძლებელია, რომ ბაქტერიის რაოდენობის ზრდამ ადამიანს პრობლემა შეუქმნას და სინუსიტი, კანის გამონაყარი ან აკნე გამოიწვიოს. არსებობს მძიმე შემთხვევები  და ამ დროს სტაფილოკოკების ბაქტერიას პნევმონიის, მენინგიტის, სეფსისისა და სიცოცხლისთვის საშიში სხვა დაავადებების გამოწვევა შეუძლია.

►  A ჯგუფის სტრეპტოკოკის ბაქტერიაც იწვევს როგორც მარტივად გადასატან, ასევე ადამიანის სიცოცხლისთვის საშიშ დაავადებებს. ამ ბაქტერიებს შეუძლიათ ქუნთრუშის, რევმატული ცხელებისა და სხვა ისეთი დაავადებების გამოწვევა, რომლებიც ადამიანის სიცოცხლეს საფრთხეს უქმნის.

დიდი ხნის განმავლობაში ტოქსიკური შოკის სინდრომის მთავარ გამომწვევ მიზეზად ტამპონების გამოყენება სახელდებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ ტამპონების საშიშად მიჩნევის გამო ის თითქმის აღარ იყიდებოდა, არ წყდებოდა ტოქსიკური შოკის სინდრომის შემთხვევების რაოდენობა — აშშ-ში ყოველ 100 000 ადამიანში საშუალოდ 3-6-ს ისევ ემართება ტოქსიკური შოკის სინდრომი, მათ შორის მენსტრუაციის მქონე ყოველ 100 000 ქალში საშუალოდ 1-ს.

იმისათვის, რომ ტოქსიკური შოკის სინდრომი განვითარდეს, ბაქტერიას სჭირდება ხელსაყრელი პირობები (სითბო და ტენიანობა) გაზრდისა და გამრავლებისთვის. თუკი ადამიანს კანზე ჭრილობა ან ნაკაწრი აქვს, დიდია იმის ალბათობა, რომ ბაქტერიამ სისხლის ნაკადებში შეაღწიოს და ტოქსინების გამოყოფა დაიწყოს. ტამპონები კი, რომლებიც სისხლს ჭარბად შეიწოვენ, ბაქტერიებისთვის ქმნიან ზუსტად ისეთ გარემოს, რომელშიც გაზრდა და გამრავლება მარტივად შეუძლიათ.

ბაქტერიების გამრავლების საფრთხე მაშინ იზრდება, თუკი ტამპონს სხეულში დიდი ხნის განმავლობაში დაიტოვებთ. გარდა ამისა, მენსტრუალურ ჭიქას, საშოს ღრუბელსა და დიაფრაგმას შეუძლიათ ბაქტერიების გამრავლებას ხელი შეუწყონ, თუკი მათ სხეულში 12 საათზე მეტხანს გაიჩერებთ. აღსანიშნავია ისიც, რომ ტოქსიკური შოკის სინდრომის გამომწვევი ერთადერთი მიზეზი ტამპონის ან სხვა ჰიგიენური საშუალებების სხეულში დიდი ხნით გაჩერებაა არაა — ქრონიკულ დაავადებებსაც შეუძლიათ ამ ინფექციის რისკის გაზრდა. კალიფორნიაში დაფიქსირდა შემთხვევა, როდესაც ქალი საავადმყოფოში მოხვდა ტოქსიკური შოკის სინდრომით, იმის მიუხედავად, რომ ტამპონს ყოველ ორ საათში იცვლიდა და ჰიგიენას ზედმიწევნით იცავდა.

ტოქსიკური შოკის სინდრომის სიმპტომები

როგორც წესი, ტოქსიკური შოკის სინდრომის სიმპტომები მოულოდნელად ვლინდება და დაუყოვნებლივ სამედიცინო დახმარებას საჭიროებს. თუკი მენსტრუაცია გაქვთ, ახლახანს გადაიტანეთ ოპერაცია ან სხეულზე კანი დაზიანებულია და შემდეგი სიმპტომები გაქვთ, დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოთ ექიმს:

  • არტერიული წნევის უეცარი ვარდნა

  • ტემპერატურის მოულოდნელი მატება (39 გრადუსი და ზემოთ)

  • კუნთების ტკივილი

  • ღებინება და ფაღარათი

  • თავის ტკივილი

  • კრუნჩხვა

  • გამონაყარი სხეულზე, ენაზე ან პირზე

იმ შემთხვევაში, თუკი ეს სიმპტომები უყურადღებოდ დარჩა, შეიძლება სისხლში არსებული ტოქსინების გამო რომელიმე ორგანომ მუშაობა შეწყვიტოს და ფატალური შედეგი დადგეს. სისხლში ტოქსინებს კი სტაფილოკოკები და A ჯგუფის სტრეპტოკოკები გამოყოფენ და სწორედ ეს ტოქსინები უშლიან ორგანოებს ხელს იმაში, რომ საჭირო რაოდენობის ჟანგბადი მიიღონ, რაც საბოლოოდ ადამიანს შოკურ მდგომარეობაში აგდებს. ხშირად, ქალები ტოქსიკური შოკის სინდრომის სიმპტომებს უგულებელყოფენ, რადგან მენსტრუალური ციკლის სიმპტომებში ეშლებათ (მაგალითად, გულისრევა და კუნთების ტკივილი).

წყარო: WomanLog

ვის შეიძლება დაემართოს ტოქსიკური შოკის სინდრომი?

მართალია, ტოქსიკური შოკის სინდრომი ნებისმიერ ადამიანს შეიძლება დაემართოს, თუმცა ის უმეტესად იმ ახალგაზრდა ქალებში ვლინდება, რომლებსაც მენსტრუალური ციკლი აქვთ. რამდენიმე კვლევის მიხედვით, იმ ქალების 30%-ს, რომლებსაც ერთხელ უკვე ჰქონდათ ტოქსიკური შოკის სინდრომი, მოსალოდნელია, რომ ის ხელმეორედაც დაემართებათ. საშოს მჟავატუტოვან ბალანსში ცვლილება ასევე ზრდის ტოქსიკური შოკის სინდრომის რისკს. დადგენილია, რომ ვაგინის მჟავატუტოვანი გარსის ნორმალური მაჩვენებელია 3.8-დან 4.5-მდე, ხოლო იმ დროს, როცა სტაფილოკოკების ან სტრეპტოკოკების რაოდენობა ამ გარსში იმატებს, მაჩვენებელი ექვსიდან რვამდეა.

სხვა რისკ-ფაქტორები:

  • დაზიანებული კანი, განსაკუთრებით მაშინ, თუკი მისი სათანადოდ დამუშავება და მკურნალობა არ მოხდა

  • ახლად ჩატარებული ოპერაცია

  • მშობიარობა

  • ვირუსული ინფექციები (მაგალითად, ჰერპესი ან გრიპი)

ტოქსიკური შოკის სინდრომისგან პაციენტები საბოლოოდ 2-3 კვირის შემდეგ იკურნებიან.

ტოქსიკური შოკის სინდრომის ისტორია

პირველად ტოქსიკური შოკის სინდრომი 1970-80-იან წლებში საფრთხედ იქნა მიჩნეული იმ ქალებისთვის, რომლებსაც მენსტრუალური ციკლი აქვთ. ექიმები კი მალევე მივიდნენ იმ დასკვნამდე, რომ სავარაუდოდ, ჰიგიენის კონკრეტული პროდუქტები იწვევდა ამ მდგომარეობას.

ტოქსიკური შოკის სინდრომის შემთხვევებმა იმატა 1970-იან წლებში, როდესაც ტამპონები მეტად ხელმისაწვდომი გახდა. 1976 წლიდან 1996 წლამდე ამერიკის შეერთებულ შტატებში ტოქსიკური შოკის სინდრომის 5296 შემთხვევა დაფიქსირდა — მათი 93% კი ქალებში მენსტრუაციის დროს გამოვლინდა. იმ კომპანიებმა, რომლებიც ქალების ჰიგიენის ნივთებს აწარმოებდნენ, მალევე შეწყვიტეს ისეთი პროდუქტის წარმოება, რომლებიც მაღალი შეწოვადობით გამოირჩეოდნენ, რადგან ცხადია გახდა, რომ ეს იყო პრობლემა, და უპირატესობა მიანიჭეს ბუნებრივი მასალების გამოყენებას, მაგალითად, ბამბას.

შემთხვევების დიდმა რაოდენობამ გამოიწვია მენსტრუალური ჰიგიენის შესახებ ცნობიერების ამაღლება, მენტრუალური ჰიგიენის დაცვისთვის საჭირო პროდუქტების მკაცრი სამედიცინო ტექსტირება და ამ ყველაფრის შედეგად მალევე დადგა ის რეალობა, როდესაც ტოქსიკური შოკის სინდრომი 100 000 ქალში მხოლოდ ერთს ემართება.

დღეს ტამპონებსაც და მენსტრუალური ჰიგიენის სხვა პროდუქტებსაც რამდენიმე ეტაპისგან შემდგარი ტესტირება უტარდებათ, რათა მათში საზიანო ტოქსინების არარსებობა დადასტურდეს.

რატომ რჩება ტოქსიკური შოკის სინდრომი პრობლემად?

არც ისე ხშირად, მაგრამ ტოქსიკური შოკის სინდრომი კვლავ დაკავშირებულია მენსტრუალური ჰიგიენის ნივთებთან. მას შემდეგ, რაც ტამპონები, საფენები და მენსტრუალური ჭიქები სამედიცინო შემოწმების ძალიან ბევრ ეტაპს გადიან, მიიჩნევა, რომ ტოქსიკური შოკის სინდრომის გამომწვევი მიზეზი საშოს მჟავატუტოვან გარსში ცვლილებებია. დადასტურებული ფაქტია, რომ ვაგინაში მოხვედრილი ნებისმიერი ნივთი თუ სხეული არღვევს ბუნებრივ მიკროფლორას. მაგალითად, ტამპონის უხეშად გაკეთებამ, შეიძლება გამოიწვიოს ვაგინის კედლების დაზიანება, რაც ბაქტერიებს გამრავლების საშუალებას აძლევს.

წყარო: WomanLog

ტოქსიკური შოკის სინდრომის პრევენცია

იმ შემთხვევაშიც კი, თუ იცით, რომ ბაქტერიული ინფექციებისგან დაცული ხართ, მაინც შეგიძლიათ რამდენიმე მარტივი ნაბიჯის გადადგმა, რათა ტოქსიკური შოკის სინდრომის მოხდენის ალბათობა მაქსიმალურად შეამციროთ:

  • რეგულარულად გამოიცვალეთ ტამპონი. როგორც წესი, ტამპონის მწარმოებლების რჩევაა, რომ ტამპონი ყოველ რვა საათში ერთხელ გამოცვალოთ, თუმცა დრო ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია მენტრუალური სისხლის ნაკადზე. თუკი, ჭარბი გამონადენი გაქვთ, მაშინ შეიძლება ტამპონის გამოცვლა 4 ან 6 საათში დაგჭირდეთ.

  • მოერიდეთ ძლიერად შემწოვ ტამპონებს.

  • ძილის დროს ვაგინაში არ დაიტოვოთ ტამპონი.

  • ყოველთვის დაიბანეთ ხელები ტამპონის ან სხვა ჰიგიენური ნივთის გამოცვლამდე და გამოცვლის შემდეგ.

  • თუკი უკვე გქონდათ ტოქსიკური შოკის სინდრომი, ამ შემთხვევაში უმჯობესია, თუკი არჩევანს სხვა ჰიგიენურ საშუალებებზე გააკეთებთ და ტამპონების გამოყენებაზე უარს იტყვით — მაგალითად, ჰიგიენური საფენები, რომლებიც ვაგინაში არ თავსდება.

  • თუკი ჭრილობა, დამწვრობა ან სისხლჩაქცევა გაქვთ, აუცილებლად დაიმუშავეთ სწორად და შეინარჩუნეთ ჰიგიენა, რათა ინფექციის გავრცელება თავიდან აიცილოთ.

  • თუკი ტოქსიკური შოკის სიმპომებს შეამჩნევთ, ექიმს ან სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას დაუყოვნებლივ მიმართეთ. რაც უფრო მალე მიიღებთ სამედიცინო დახმარებას, მით მალე გამოჯანმრთელდებით ტოქსიკური შოკის სინდრომისგან.

ხშირია შემთხვევები, როდესაც ტოქსიკური შოკის სინდრომისგან გამოჯანრმთელებულ ქალებს მენტალური ჯანმრთელობის პრობლემებთან განმკლავება უწევთ. მნიშვნელოვანია, ყურადღებით იყოთ მენსტრუაციის დროს და უჩვეულო სინდრომები (მაგალითად, მაღალი სიცხე ან კუნთების ტკივილი) უყურადღებოდ არ დატოვოთ. გარდა ამისა, უნდა აარჩიოთ მენსტრუაციის დროს თქვენთვის ყველაზე კომფორტული ჰიგიენური საშუალება და ის სწორად გამოიყენოთ.

გამოყენებული წყარო:

მთავარი სურათი: WomanLog

წყარო

შენიექიმი
sheniekimi.ge · PHIG
გამარჯობა 👋
სასურველი სერვისი აირჩიეთ ქვემოთ
⚡ გადაუდებელი შემთხვევა?
მყისიერი სამედიცინო დახმარება
📞 112
🩺
სიმპტომების შეფასება
150 კლინიკური სცენარი · WHO · AHA · NICE · 29 CDR
💉
ვაქცინაციის კალენდარი
WHO · ECDC · NCDC საქართველო 2025
💊
დანამატების შემოწმება
supplement.ge — 2,095 ინგრედიენტი
ℹ️ეს სისტემა ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. ყოველი გადაწყვეტილება დაფუძნებულია WHO, AHA, NICE, BTS სახელმძღვანელოებზე. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
პირადი ინფორმაცია
სიმპტომების ზუსტი შეფასებისთვის შეიყვანეთ ასაკი და სქესი
👤სავალდებულო
📏 ანთროპომეტრია
სიმაღლე · წონა · BMI — არასავალდებულო
🩺 სასიცოცხლო მაჩვენებლები
წნევა · პულსი · ტემპერატურა · SpO2 — არასავალდებულო
ნორმა: 90–129
ნორმა: 60–100
36–37.2
12–20
≥95%
სიმპტომების შეფასება
აირჩიეთ სცენარი სისტემის მიხედვით
🔍
კითხვა 1 / 1
📋 მტკიცებულებითი საფუძველი
World Health Organization (WHO) — IMAI სახელმძღვანელო
American Heart Association (AHA) / ACC
National Institute for Health and Care Excellence (NICE)
ICD-11 (2025) · World Health Organization
ეს ინსტრუმენტი ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. სიმპტომები შეიძლება მიუთითებდეს — ეს არ ნიშნავს, რომ დაავადება გაქვთ. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
📰 სიახლეები ყველა ›
ვაქცინაციის კალენდარი
აირჩიეთ ასაკობრივი ჯგუფი
WHO ECDC NCDC 2025
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
ასაკობრივი ჯგუფი
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
📰 ვაქცინაციის სიახლეები ყველა ›
დანამატების შემოწმება
გადადით supplement.ge-ზე და შეამოწმეთ ნებისმიერი პროდუქტი
SUPPLEMENT.GE
საქართველოს სასურსათო დანამატების უსაფრთხოების შემოწმების სისტემა
📊 2,095 ინგრედიენტი 📦 688 პროდუქტი
supplement.ge-ზე გადასვლა
ახალი ფანჯარა გაიხსნება
რას შეგიძლიათ შეამოწმოთ
🔬
ინგრედიენტის შემოწმება
NIH · EU · FDA · Health Canada მონაცემები
📷
ეტიკეტის სკანირება
AI ამოიცნობს ყველა ინგრედიენტს ფოტოდან
🌍
ქვეყნის მიხედვით სტატუსი
რეგულაცია 14 ქვეყანაში — აშშ, ევროკავშირი, კანადა
⚠️
წამალთან ინტერაქცია
აუცილებელი გაფრთხილებები მიმდინარე მკურნალობისას
✅ supplement.ge — საქართველოში ერთადერთი სრული სისტემა დანამატების უსაფრთხოების შესაფასებლად, PHIG-ის (საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ინსტიტუტის) კონტროლით.