პარასკევი, აპრილი 24, 2026
- Advertisement -
Google search engine

შეხების წყურვილი — პანდემიის გვერდითი მოვლენა

0
#image_title

ადამიანებს სოციალური ინტერაქციების ბუნებრივი მოთხოვნილება გვაქვს, მათ შორის ფიზიკური შეხების. შეხება ძალიან მნიშვნელოვანია ადამიანის კეთილდღეობისთვის. თუმცა, ვინაიდან COVID-19-ის პანდემია სოციალური დისტანციის დაცვას გვავალდებულებს, ბევრ ჩვენგანს შეხების წყურვილი აწუხებს. რა შედეგები მოყვება ამას და შესაძლებელია თუ არა შეხების ნაკლებობის ანაზღაურება?

ხელის ჩამორთმევით დაწყებული და ჩახუტებით დამთავრებული, სხვებთან კომუნიკაციის უამრავი გზა არსებობს, რომლითაც გაუაზრებლად ვიკმაყოფილებთ შეხების საჭიროებას. ახლა კი კორონავირუსის გავრცელების შესამცირებლად ჩვენი ყოველდღიური ჩვევების შეცვლა გვიწევს. მიუხედავად ამისა, ფიზიკური კონტაქტი ადამიანის ერთ-ერთი მთავარი საჭიროებაა და მის გარეშე კიდევ უფრო უარესდება ის იზოლირებულობა, რომელსაც ბევრი ჩვენგანი უკვე გრძნობს.

მეცნიერება გვეხმარება იმის გააზრებაში, თუ რატომ არის სოციალური მხარდაჭერა და ადამიანებთან კონტაქტი საკვანძო ჩვენი ფიზიკური და მენტალური ჯანმრთელობისთვის, განსაკუთრებით სტრესისა და გაურკვევლობის დროს.

► შეხება შეგრძნებებს შორის ყველაზე პრიმიტიულია. ის პირველი გრძნობაა, რომელიც გვიჩნდება, და ორსულობის მერვე კვირიდან უკვე არსებობს.

სამეცნიერო კვლევები აჩვენებს, რამდენად მნიშვნელოვანია ფიზიკური კონტაქტი ბავშვობაში, რაც, სხვა ფაქტორებთან ერთად, ხელს უწყობს:

  • კოგნიტიური და ფიზიკური უნარების გაუმჯობესებას

  • იმუნური სისტემის გაძლიერებას

  • აგრესიის შემცირებას

► მნიშვნელოვანია, გვესმოდეს, რომ შეხება სხვის პირად სივრცეში შესვლას გულისხმობს, რაც არასდროს არ უნდა გავაკეთოთ ადამიანის თანხმობის გარეშე.

შეხების დადებითი ეფექტები

სოციალურ მხარდაჭერას — ურთიერთობებს, რომლებიც ადამიანს უზრუნველყოფს თანაგრძნობით, მზრუნველობითა და დაცულობით, თან კი ზრდის მის გამძლეობასა და თვითშეფასებას — ბევრი დადებითი ეფექტი აქვს ადამიანის ჯანმრთელობასა და კეთილდღეობაზე.

სხვებთან კავშირის ქონის შეგრძნება, განსაკუთრებით ფიზიკური კონტაქტის გზით, სტრესის უარყოფითი ეფექტებისგანაც კი გვიცავს. ძლიერი სოციალური მხარდაჭერა და ინტიმური ფიზიკური კონტაქტი, მაგალითად, ჩახუტება, აძლიერებს იმუნურ სისტემას და შეუძლია, ინფექციებისგანაც კი დაგვიცვას. საყვარელ და სანდო ადამიანთან ფიზიკური შეხება ასტიმულირებს პარასიმპათეთიკურ ნერვულ სისტემას, რომელსაც სხეული სიმშვიდისა და დასვენების მდგომარეობაში გადაყავს. შეხების საპასუხოდ ნელდება გულისცემა, მცირდება სისხლის წნევა, იკლებს კორტიზოლის — სტრესის ჰორმონის — დონე და სხეული გამოყოფს ოქსიტოცინს — სიყვარულისა და სითბოს ჰორმონს.

ცუდად მყოფი ადამიანის ხელის ხელში აღებაც კი მას სირთულეების გადალახვაში დაეხმარება. თანაც ეს იმდენადვე სასარგებლოა ერთისთვის, რამდენადაც მეორისთვის — შეხებას ორმხრივი დადებითი ეფექტი აქვს.

სოციალური იზოლაციის გრძნობების შესამცირებლად უცნობი ადამიანის ნაზი შეხებაც კი საკმარისია. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ ადამიანებისთვის, რომლებსაც უფრო ხშირად უწევთ იზოლაცია, მაგალითად, ასაკოვნებსა და მათ, ვინც ხალხის გარემოცვაში უხერხულად გრძნობს თავს. შეხების ნაკლებობა, როგორც წესი, კაცებს გაცილებით მეტად აწუხებთ ქალებთან შედარებით, რაც ნაწილობრივ იმითაა გამოწვეული, რომ გავრცელებული არაჯანსაღი მასკულინური იდეალები პლატონურ — ანუ მზრუნველ, მაგრამ სექსუალობისგან დაცლილ — შეხებას აბრკოლებს.

საკუთარი თავისგან ფიზიკური სითბოს მიღება ასევე მნიშვნელოვანია. ჩვენ მუდმივად ვანუგეშებთ საკუთარ თავებს — ვიზელთ შუბლს, ვისრესთ ხელებს, ვივარცხნით თმას, ხელს ვუსვამთ ყელს. ეს სექსუალურ შეხებაზეც ვრცელდება — მასტურბაცია შეიძლება შვების მომგვრელი შეხება იყოს, როგორც სტრესის შემცირების, ისე ლტოლვის დაკმაყოფილების მიზნით.

სურათი: WomanLog

შეხების წყურვილთან გამკლავება

პანდემიამდე პლატონური შეხების მისაღებად კარგი გზა იქნებოდა მასაჟი, პედიკური ან მანიკური, სტილისტთან მისვლა, ცეკვის გაკვეთილებზე სიარული და ა.შ. თუმცა ამჟამად ასეთი აქტივობები ნაკლებადაა ხელმისაწვდომი, თუკი უსაფრთხოდ დარჩენა გვინდა.

კორონავირუსის პანდემიით შექმნილ ახალ რეალობაში მათ, ვინც ინფიცირების ყველაზე მაღალი რისკის ქვეშაა (შშმ პირები, ქრონიკულად დაავადებული ან ასაკოვანი ხალხი), ყველაზე მეტად ესაჭიროებათ იზოლაცია და აწუხებთ შეხების წყურვილი. ამ ადამიანებს — კარანტინსა თუ თვითიზოლაციაში, განსაკუთრებით თუ მარტო ცხოვრობენ — ყველაზე მეტად აკლიათ ფიზიკური კონტაქტი, რადგან შვილებთან, შვილიშვილებთან, მეგობრებსა თუ სხვა ნაცნობებთან კონტაქტი შეზღუდული აქვთ.

► ადამიანი, რომელსაც შეხების წყურვილი აწუხებს, შეიძლება ძალიან მარტოსულად ან ზრუნვას მოკლებულად გრძნობდეს თავს. ამ სიმპტომებმა შეიძლება გაამწვავოს ისეთი პრობლემები, როგორებიცაა დეპრესია, შფოთვა, სტრესი და უძილობა.

მართალია, ადამიანებთან დისტანციურად კონტაქტი მარტოობასთან გამკლავებას მნიშვნელოვნად უწყობს ხელს, მაგრამ აშკარაა, რომ ვერც მობილურზე ლაპარაკი, ვერც ონლაინ მიმოწერა და ვერც რაიმე სახის ინტერაქციული მედია ვერ ანაცვლებს ადამიანის შეხებას. ადამიანის კანი უნიკალური და ჩაუნაცვლებელია. კანი ხშირად უყურადღებოდ გვრჩება, თუმცა ის ძალიან სპეციალიზებული ორგანოა, შეხების შეგრძნება კი წარმოუდგენლად კომპლექსური პროცესია.

მაშინ როგორ უნდა ვანუგეშოთ საკუთარ თავს, თუკი მარტო ვართ? აი, რამდენიმე ვარიანტი:

  • გაიხსენეთ წარსულში მომხდარი ის სიტუაციები, რომლებიც ფიზიკურ შეხებას მოიცავდა. ადამიანის სხეულს ძალიან კარგად შეუძლია წარმოსახვისგან რეალური სარგებლის მიღება.

  • მიიღეთ ხანგრძლივი ცხელი შხაპი ან აბაზანა და იგრძენით, როგორ ეხება წყალი თქვენს სხეულს.

  • ჩაეხუტეთ ბავშვობის სათამაშოს ან გაეხვიეთ თბილ საბანში — მძიმე, თბილი საბნები ზოგ ადამიანს შფოთვისა და მოუსვენრობის დაძლევაში ეხმარება.

  • თუკი შინაური ცხოველი გყავთ, უფრო მეტი დრო გაატარეთ მასთან; მაგალითად, კატის ან ძაღლის მოფერება ძალიან სასარგებლოა როგორც შინაური ცხოველისთვის, ისე ადამიანისთვის.

  • კარგად მოათვალიერეთ სახლი: იქნებ გამორჩეულად რბილი და ნაზი ქსოვილის ზედა გაქვთ, რომლის ჩაცმაც შეგიძლიათ, ან სპეციფიკური ტექსტურის ყდის მქონე წიგნი, რომლის ხელში დაჭერაც გესიამოვნებათ.

  • გამორჩეულად თბილად მოექეცით საკუთარ სხეულს — გაანებივრეთ საკუთარი თავი საშინაო სპათი, ლამაზი მანიკურით ან თვითმასაჟით; გააკეთეთ ისეთი ფიზიკური სავარჯიშოები, რომლებიც დასვენებისა და ენერგიის აღდგენის საშუალებას მოგცემთ; ან, თუკი ამის ხასიათზე იქნებით, დაკავდით მასტურბაციით.

ზოგი ადამიანი განიცდის ავტონომურ სენსორულ მერიდიანულ რეაქციას (ASMR) — თრთოლვისმაგვარ შეგრძნებას, რომელიც, ჩვეულებრივ, თავის ზედა ნაწილიდან იწყება და კისერსა და ხერხემლის ზედა ნაწილამდე ჩამოდის — როდესაც უსმენს გარკვეულ ხმებს, მაგალითად, ჩურჩულს ან თმის ვარცხნის ხმას.

ეს უნიკალური ხმები ასტიმულირებს ტვინის იმ ნაწილს, რომელიც დაკავშირებულია შეხებასა და კონტაქტთან. ადამიანები, რომლებიც განიცდიან ASMR-ს, სიმშვიდეს გრძნობენ როგორც გონებაში, ისე სხეულში. ASMR ასევე კარგი საშუალებაა სტრესსა და უძილობასთან გასამკლავებლად. ასეთი ხმების პოვნა YouTube-ზე, Spotify-ზე და სხვა პლატფორმებზე შეგიძლიათ.

კიდევ ერთი კარგი მეთოდია დღიურის წარმოება ან ცნობიერების ნაკადის სტილში წერა. წიგნაკში საკუთარი ფიქრებისა და გრძნობების ჩაწერა მათ გააზრებაში დაგეხმარებათ. ასეთივე თერაპიული შეიძლება აღმოჩნდეს თვითგაცნობიერების (Mindfulness) სხვა ტექნიკები, მაგალითად, მედიტაცია და სუნთქვითი ვარჯიშები.

► ზოგ ადამიანს — განსაკუთრებით მათ, ვინც ძლიერი, თავშეკავებული პიროვნების სახით წარუდგენს თავს სამყაროს — საკუთარი თავის ნუგეშისცემა შეიძლება უხერხულად აგრძნობინებდეს თავს. ასეთ დროს უმჯობესია, ეს პროცესი თვითგანკურნების გზად აღიქვათ — თქვენ საკუთარ თავს ეხმარებით სტრესულ სიტუაციებთან გამკლავებაში და ამაში სამარცხვინო არაფერია.

გამოყენებული წყარო:

მთავარი სურათი: WomanLog

წყარო

რა არის ADHD, ანუ ყურადღების დეფიციტისა და ჰიპერაქტივობის აშლილობა?

0
#image_title

ყურადღების დეფიციტისა და ჰიპერაქტივობის აშლილობა (ADHD) მენტალური ჯანმრთელობის მდგომარეობაა, რომელიც ჰიპერაქტივობისა და იმპულსური ქცევის არარეგულარულ დონეებს იწვევს. მათ, ვისაც ეს სინდრომი აქვთ, შეიძლება უჭირდეთ კონკრეტულ საკითხზე კონცენტრირება ან ერთ ადგილას გაჩერება დროის გარკვეულ მონაკვეთში.

ყურადღების გამახვილების პრობლემა და ენერგიის დონის ცვლილებები თითოეულ ჩვენგანს გამოგვიცდია, მაგრამ მათთვის, ვისაც ADHD აქვს, ეს ბევრად უფრო ხშირი და ინტენსიურია, შესაბამისად, უფრო ძლიერ გავლენას ახდენს განათლებაზე, კარიერასა თუ ყოველდღიურ ცხოვრებაზე.

► ADHD გვხვდება როგორც ზრდასრულ ადამიანებში, ისე ბავშვებში, და მას ამერიკის ფსიქიატრთა ასოციაცია (APA) მენტალური ჯანმრთელობის დარღვევად აკლასიფიცირებს.

ADHD-ს სიმპტომები

ADHD-სთან ქცევის დარღვევათა  ფართო სპექტრი ასოცირდება. მათ შორის ყველაზე გავრცელებულია:

  • საქმეზე ფოკუსირებისა და კონცენტრირების სირთულე;

  • შესრულებული დავალებების მიმართ გულმავიწყობა;

  • ყურადღების მარტივად გაფანტვა;

  • ერთ ადგილას გაჩერების სირთულე;

  • ადამიანებისთვის საუბრის შეწყვეტინება.

ADHD-ს ტიპები

► ADHD-ს უფრო თანმიმდევრული დიაგნოსტირებისთვის ამერიკის ფსიქიატრთა ასოციაციამ ეს დარღვევა სამ კატეგორიად დაყო: უპირატესად უყურადღებო (ADD), უპირატესად ჰიპერაქტიურ-იმპულსური და ამ ორის კომბინაცია — კომბინირებულად უყურადღებო და ჰიპერაქტიურ-იმპულსური.

უპირატესად უყურადღებო (ADD) ტიპი

როგორც თავად სახელიც გვეუბნება, ამ ტიპის ADHD-ს მქონე ადამიანებს განსაკუთრებით უჭირთ კონცენტრირება, საქმის ბოლომდე მიყვანა და ინსტრუქციებისთვის მიყოლა.

ექსპერტები ასევე ფიქრობენ, რომ ამ ტიპის დარღვევის მქონე ბევრი ბავშვი ვერ იღებს სწორ დიაგნოზს, რადგან მისი გამოხატვის უკიდურესი ფორმები (მაგალითად, საგაკვეთილო პროცესის ჩაშლა, ხმაური და ა.შ.) ხშირი არ არის. კვლევა აჩვენებს, რომ დიაგნოსტირების პრობლემა ADHD-ს მქონე გოგოებში უფროა გავრცელებული.

ამ ტიპის ADHD-ს მქონე ადამიანები შეიძლება:

  • ხშირად უშვებდნენ შეცდომას ან გამორჩეთ დეტალი სწავლის ან მუშაობისას;

  • უჭირდეთ კონცენტრაცია მოსმენისას, კითხვისას ან საუბრისას;

  • უჭირდეთ ყოველდღიური დავალებების დაორგანიზება;

  • მარტივად კარგავდნენ ნივთებს;

  • მარტივად ეფანტებოდეთ ყურადღება მათ ირგვლივ მიმდინარე უმნიშვნელო მოვლენებზეც კი.

წყარო: New York Times

უპირატესად ჰიპერაქტიურ-იმპულსური ტიპი

ამ ტიპის ADHD-ს მქონე ადამიანები ძირითადად ჰიპერაქტიურ და იმპულსურ ქცევებს ავლენენ, მაგალითად:

  • უჭირთ გაუნძრევლად გაჩერება ან ჯდომა;

  • არ გამოსდით ჩუმად თამაში ან მუშაობა;

  • ლაპარაკობენ ზედმეტად ბევრს;

  • უჭირთ თავიანთი რიგისთვის მოცდა;

  • ხელს უშლიან სხვებს ლაპარაკისას, თამაშისას ან მუშაობისას;

  • არიან მოუსვენრები.

მიუხედავად იმისა, რომ ამ ტიპის ADHD-ს არ ახასიათებს უყურადღებობის პრობლემა, ადამიანებს, ვისაც ეს დარღვევა აქვთ, შეიძლება უჭირდეთ დავალებებსა და საქმეზე კონცეტრირება.

კომბინირებულად უყურადღებო და ჰიპერაქტიურ-იმპულსური ტიპი

ეს ADHD-ს ყველაზე გავრცელებული ტიპია. ამ ტიპის დარღვევის მქონე ადამიანები ავლენენ როგორც უყურადღებობის, ისე ჰიპერაქტივობის სიმპტომებს. ეს მოიცავს ყურადღების გამახვილების პრობლემას, იმპულსურობისკენ მიდრეკილებას და აქტიურობისა და ენერგიულობის საშუალოზე მაღალ მაჩვენებელს.

ADHD-ს მკურნალობა დამოკიდებულია მის ტიპზე. ტიპი კი შეიძლება დროთა განმავლობაში (მაგალითად, ბავშვობიდან ზრდასრულობამდე) შეიცვალოს და შესაბამისად უნდა შეიცვალოს მკურნალობის გზებიც.

► თუ ADHD გაქვთ, შეიძლება ამ სიმპტომების მხოლოდ ნაწილი ან სრული სპექტრი გაწუხებდეთ, დარღვევის ტიპის მიხედვით.

რა იწვევს ADHD-ს?

მიუხედავად იმისა, თუ რამდენად გავრცელებულია ADHD, ექიმებსა და მკვლევრებს დღემდე არ აქვთ ზუსტი პასუხი მის გამომწვევ მიზეზებთან დაკავშირებით.

► მიმდინარე კვლევებს, ნეირობიოლოგიურ საფუძვლებთან მივყავართ. შესაძლებელია, რომ ამ პროცესში გენეტიკაც თამაშობდეს როლს.

კვლევა აჩვენებს, რომ დოფამინის დონის შემცირება ADHD-ს ერთ-ერთი გამომწვევი ფაქტორია. დოფამინი ტვინში არსებული ნივთიერებაა, რომელსაც სიგნალი ერთი ნერვული დაბოლოებიდან მეორეში მიაქვს. ის მნიშვნელოვან როლს თამაშობს გამღიზიანებელზე საპასუხო ემოციური თუ ფიზიკური რეაქციის გამოწვევაზე.

სხვა კვლევა ტვინის სტრუქტურულ განსხვავებაზე მიგვანიშნებს. კვლევის შედეგები აჩვენებს, რომ ADHD-ს მქონე ადამიანს შეიძლება ტვინში რუხი ნივთიერების ნაკლები დონე ჰქონდეს. რუხი ნივთიერება ტვინის იმ უბნებში გვხვდება, რომლებიც პასუხისმგებელია:

  • საუბარზე;

  • თვითკონტროლზე;

  • გადაწყვეტილების მიღებაზე;

  • კუნთების კონტროლზე.

მკვლევრები ჯერ კიდევ შეისწავლიან ADHD-ს გამომწვევ ისეთ სავარაუდო ფაქტორებს, როგორიცაა, მაგალითად, ორსულობის დროს მოწევა.

ADHD-ს გამომწვევ მიზეზებთან დაკავშირებული მითები

ბევრი მითი არსებობს იმასთან დაკავშირებით, თუ რა იწვევს ADHD-ს. კვლევებს არ უჩვენებიათ არანაირი მტკიცებულება, რომ ADHD გამოწვეულია:

  • დიდი რაოდენობის შაქრის მოხმარებით;

  • ტელევიზორის ყურებით;

  • ვიდეოთამაშებით;

  • სიღარიბით;

  • არასაკმარისად კარგი მშობლობით.

ამ ფაქტორებს პოტენციურად შეუძლიათ გაამწვავონ ADHD-ს სიმპტომები, მაგრამ პირდაპირ გამომწვევ მიზეზად მათგან არც ერთი არ დადასტურებულა.

ADHD-ს ტესტირება და დიაგნოსტირება

ჯერჯერობით არ არსებობს ერთი ტესტი, რომელიც ADHD-ს ზუსტ დიაგნოზს დასვამს. 2017 წლის კვლევამ გამოკვეთა ახალი ტესტის ეფექტურობა ზრდასრულებში, თუმცა ბევრი სპეციალისტი მიიჩნევს, რომ ამ ტიპის დიაგნოზის დასმა ერთი ტესტით შეუძლებელია.

დიაგნოზის დასასმელად ოჯახის ექიმი, ფსიქიატრი ან ფსიქოლოგი გამოგკითხავთ ყველა იმ სიმპტომის შესახებ, რომლებიც თქვენ ან თქვენს შვილს ბოლო 6 თვის განმავლობაში გქონიათ. დიდი ალბათობით, თქვენი ექიმი ინფორმაციას მასწავლებლებისგან ან ოჯახის წევრებისგანაც შეაგროვებს და სიმპტომების ჩამონათვალსაც მოიშველიებს, რათა დარღვევის დონე შეაფასოს. სასურველია, ოჯახის ექიმმა ფიზიკური შემოწმებაც ჩაგიტაროთ ჯანმრთელობის სხვა პრობლემების შესაფასებლად ან გამოსარიცხად.

► თუ ეჭვობთ, რომ თქვენ ან თქვენს შვილს ADHD გაქვთ, გაესაუბრეთ ნდობით აღჭურვილ ოჯახის ექიმს, ფსიქიატრს ან ფსიქოლოგს.

ბავშვების შემთხვევაში შეიძლება მასწავლებლებთან გასაუბრებაც დაგეხმაროთ სრული სურათის აღსაქმელად, რადგან ADHD-ს დიდი გავლენა აქვს ბავშვის სასკოლო ცხოვრებაზე.

დიაგნოსტირებისთვის ჩაინიშნეთ თქვენი შვილის ან საკუთარი ქცევის ამსახველი დაკვირვებები და მიაწოდეთ ეს ინფორმაცია ექიმს.

თუ ექიმს ADHD-ზე ექნება ეჭვი, გადაგამისამართებთ ამ კუთხით სპეციალიზებულ პროფესიონალთან. დიაგნოზის მიხედვით, შეიძლება შემოგთავაზოთ ფსიქიატრთან ან ნევროლოგთან კონსულტაციაც.

ADHD-ს მკურნალობა

ADHD-ს მკურნალობა, როგორც წესი, მოიცავს ფსიქოთერაპიას, მედიკამენტებს ან მათ კომბინაციას.

ADHD-ს სამართავად რეკომენდებულია ფსიქოთერაპია ან ლაპარაკის თერაპია (ინგლ. Talk therapy). ლაპარაკის თერაპიის დროს თქვენ ან თქვენი შვილი განიხილავთ, თუ როგორ მოქმედებს ADHD თქვენს ყოველდღიურ ცხოვრებაზე და რა გზები არსებობს მის სამართავად.

ასევე რეკომენდებულია ბიჰევიორული თერაპიაც. ამ დროს სწავლობთ, როგორ გაუწიოთ მეთვალყურეობა ქცევებს და როგორ მართოთ ისინი.

ზოგიერთ შემთხვევაში ADHD-ს სამართავად მედიკამენტებიცაა საჭირო. ამ დარღვევის სამკურნალო მედიკამენტები იმისთვისაა შექმნილი, რომ ტვინის ქიმიურ ნივთიერებებზე მოახდინოს გავლენა, რათა უკეთესად აკონტროლოთ თქვენი იმპულსები და ქცევები.

ADHD-ს სამკურნალო ბუნებრივი საშუალებები

მედიკამენტებთან ერთად ან მათ ნაცვლად (დამოკიდებულია დარღვევის სიმწვავესა და მის ეფექტზე თქვენს ყოველდღიურ ცხოვრებაზე), ექიმები მკურნალობის რამდენიმე ბუნებრივ გზას გვთავაზობენ, რომლებიც ADHD-ს სიმპტომებს ამსუბუქებს.

პირველ ყოვლისა, რასაც ამერიკის დაავადებათა კონტროლისა და პრევენციის ცენტრი გვირჩევს, ცხოვრების სტილის ცვლილება და უფრო ჯანსაღი ქცევების დანერგვაა, მაგალითად:

  • საკვები ნივთიერებებით მდიდარი, დაბალანსებული კვება;

  • დღეში მინიმუმ 60-წუთიანი ფიზიკური აქტივობა;

  • საკმარისი ძილი;

  • ეკრანთან გატარებული დროის შემცირება.

კვლევები ასევე აჩვენებს, რომ იოგა, ტაი ჩი და ღია სივრცეში დროის გატარება მნიშვნელოვნად ამშვიდებს ჰიპერაქტიურ გონებას და ADHD-ს სიმპტომებს. კიდევ ერთი გზა თვითგაცნობიერებაზე ორიენტირებული მედიტაციაა. 2015 წლის კვლევა გვეუბნება, რომ მედიტაციას კონცენტრირების გაუმჯობესება შეუძლია. ალერგენებისა და საკვები დანამატების მოხმარების შემცირებაც ამსუბუქებს ADHD-ს სიმპტომებს.

ADHD-სთან თანამოარსებე მენტალური ჯანმრთელობის სხვა პრობლემები

► ADHD-ს მქონე ადამიანებს ზოგჯერ მენტალური ჯანმრთელობის სხვა პრობლემებიც აქვთ, მაგალითად, დეპრესია და შფოთვა. ეს პრობლემები ADHD-ს გამოწვევებთან ყოველდღიური ბრძოლის შედეგად იჩენს-ხოლმე თავს.

შფოთვა

ამერიკის დაავადებათა კონტროლისა და პრევენციის ცენტრის მიხედვით, ADHD-ს მქონე ადამიანები შფოთვითი აშლილობის მეტი რისკის ქვეშ დგანან, ვიდრე ისინი, ვისაც ADHD არ აქვთ.

მაგალითად, ADHD-ს მქონე ადამიანებს ხშირად უჭირთ ყოველდღიური საქმეების შესრულება, ურთიერთობების შენარჩუნება და ა.შ. ამან კი შეიძლება მნიშვნელოვნად გაზარდოს შფოთვითი აშლილობის რისკი.

დეპრესია

ADHD დეპრესიის რისკსაც ზრდის. ერთ-ერთ კვლევაში მონაწილე ADHD-ს მქონე ზრდასრულების 50%-ს კლინიკური დეპრესია ან შფოთვითი აშლილობა ჰქონდა, როცა იგივე მაჩვენებელი ADHD-ს არმქონე ადამიანებში 35% იყო.

კვლევები აჩვენებს ,რომ ADHD-ს მქონე ზრდასრული ადამიანების დაახლოებით 53.3%-ს შესაძლოა დეპრესიაც ჰქონდეს.

თუმცა ამ რიცხვების არ შეგეშინდეთ, რადგან მკურნალობა ორივე გამოწვევისთვის არსებობს და ზოგჯერ ერთმანეთსაც კვეთს. მაგალითად, ფსიქოთერაპია ორივე პრობლემის მოგვარების გზაა. ასევე, ზოგიერთი ანტიდეპრესანტი ADHD-ს სიმპტომებსაც ამსუბუქებს.

ცხადია, ADHD-ს ქონა არ ნიშნავს, რომ აუცილებლად დეპრესიაც გექნებათ, მაგრამ მნიშვნელოვანია ვიცოდეთ, რომ ამის ალბათობა არსებობს.

ქცევათა და ქმედებათა დარღვევები

ქცევებთან და ქმედებებთან დაკავშირებული დარღვევები უფრო მეტად ADHD-ს მქონე ბავშვებშია გავრცელებული. ეს დარღვევები ძირითადად მაშინ იჩენს თავს, როცა ადამიანს აქვს განცდა, რომ ირგვლივ მისი არავის ესმის. ასეთ დროს ადამიანები შეიძლება ხშირად კამათობდნენ, მარტივად გამოდიოდნენ წყობიდან ან განზრახ აწუხებდნენ სხვებს. ეს ყოველივე შეიძლება ოპოზიციურ-დევიანტური აშლილობის (იგივე ოპოზიციურ-გამომწვევი ქცევითი აშლილობა; ODD) ნიშნებიც იყოს.

ზოგიერთი ადამიანი მიდრეკილია წესების დარღვევისკენ ან აგრესიულია სხვების მიმართ, შეიძლება ჩხუბობდეს, ჩაგრავდეს სხვებს ან ისაკუთრებდეს სხვის ნივთებს. ამას ქცევითი დარღვევები ეწოდება.

ამ ტიპის დარღვევების მკურნალობის გზები არსებობს და ექსპერტები, უფრო სწრაფი და ეფექტური შედეგისთვის, ადრეული ასაკიდანვე იდენტიფიცირებასა და მკურნალობას უწევენ რეკომენდაციას.

წყარო: Glamour

შემეცნებასთან დაკავშირებული დარღვევები

ზოგიერთ ADHD-ს მქონე ბავშვს, შესაძლოა, შემეცნებასთან დაკავშირებული გამოწვევები ჰქონდეს. მაგალითად, დისლექსია — სიტყვებისა და რიცხვების წაკითხვის გაძნელება.

ამ ტიპის გამოწვევებმა შეიძლება ბავშვისთვის განათლების მიღება უკიდურესად გაართულოს, გააძლიეროს უარყოფითი ემოციები და შფოთვისა და დეპრესიის მიზეზიც გახდეს. ამიტომ, ადრეული ასაკიდანვე სწორი დახმარების აღმოჩენა აუცილებელია.

რჩევები ADHD-სთან გამკლავებისთვის

თუ თქვენს შვილს ADHD აქვს, წინასწარ დაგეგმილი განრიგი და განსაზღვრული მოლოდინები შეიძლება ძალიან დაეხმაროს. ზრდასრულებისთვის კი ორგანიზებულობის შენარჩუნების რამდენიმე გზა არსებობს:

  • გასაკეთებელი საქმეების სიის წარმოება;

  • კალენდრის გამოყენება;

  • „შემახსენებელი“ შეტყობინებებით სარგებლობა.

ბავშვებისთვის ასევე კარგი იქნება საშინაო დავალებების ჩამოწერა და ყოველდღიური მოხმარების ნივთებისთვის (სათამაშოები და სასკოლო ნივთები) ერთი, მისთვის განსაზღვრული ადგილის მიჩენა.

ADHD-ს შეიძლება სერიოზული გავლენა ჰქონდეს ბავშვებისა და ზრდასრულების ცხოვრებაზე — სკოლაზე, სამსახურსა და ურთიერთობებზე. ამიტომ, მისი დროული იდენტიფიცირება და მკურნალობა აუცილებელია და მნიშვნელოვნად ამსუბუქებს დარღვევის სიმწვავეს.

ADHD-ზე სწორი ინფორმაციის ფლობა მისი იდენტიფიცირების, მკურნალობისა და ეფექტურად მართვის წინაპირობაა. მთავარია, ვიცოდეთ, რის წინაშე ვდგავართ და გვახსოვდეს ისიც, რომ ADHD-ს მქონე ადამიანებს ჩვეულებრივ შეუძლიათ ჰქონდეთ წარმატებული და რეალიზებული ცხოვრება. მეტიც, ზოგიერთი მათგანი ამ დარღვევისგან მიღებულ დადებით გამოცდილებებსაც კი აფასებს.

გამოყენებული წყარო:

მთავარი სურათი: JSTOR DAILY

წყარო

რა არის ბიპოლარული აშლილობა? — მისი ტიპები და სიმპტომები

0
#image_title

ბიპოლარული აშლილობა არის მენტალური ჯანმრთელობის დარღვევა, რომელსაც ახასიათებს უკიდურესად ამაღლებულ და უკიდურესად დადაბლებულ განწყობებს შორის მონაცვლეობა. გუნება-განწყობის ეს უკიდურესი ცვლილებები შემდეგნაირად იყოფა:

  • მანიის — ანუ უკიდურესად ამაღლებული განწყობის — ეპიზოდები

  • დეპრესიის — ანუ დადაბლებული განწყობის — ეპიზოდები

► ბიპოლარული აშლილობის აღმნიშვნელი ძველი ტერმინია „მანიაკალური დეპრესია“.

მანიაკალური (მანიაკური) და დეპრესიული სიმპტომების ციკლი ყველასთვის განსხვავებულია. ზოგისთვის ეპიზოდები შეიძლება სამიდან ექვს თვემდე გაგრძელდეს და ყოველ რამდენიმე წელიწადში განმეორდეს. სხვებს უფრო ხანმოკლე, მაგრამ უფრო ხშირი ეპიზოდები აქვთ ერთი წლის განმავლობაში. გარდა ამისა, ზოგი ადამიანი ეპიზოდებს შორის გარკვეულ ემოციურ სიმპტომებს გრძნობს, თუმცა ზოგს ამ დროს არავითარი სიმპტომები არ აქვს.

ბიპოლარული აშლილობის გამომწვევი ზუსტი მიზეზი უცნობია. მის ხელშემწყობ ფაქტორებს შორის შეიძლება იყოს ტვინში არსებული ქიმიური ნივთიერებები, გარემო-ფაქტორები, ფიზიკური დაავადებები და სტრესი. კვლევის მიხედვით, მიზეზების დაახლოებით 80% გენეტიკურია.

მართალია, ბიპოლარული აშლილობა არ იკურნება, მაგრამ მისი მკურნალობის ბევრი ეფექტური გზაა ხელმისაწვდომი, უმეტესად მედიკამენტებისა და ფსიქოთერაპიის მეშვეობით. ისინი განწყობის ცვლილების ეპიზოდებთან გამკლავებაში დაგეხმარებათ, რასაც შეუძლია არა მხოლოდ თქვენი სიმპტომების, არამედ ცხოვრების ზოგადი ხარისხის გაუმჯობესებაც.

ბიპოლარული აშლილობა იშვიათი დარღვევა არაა. მეტიც, მაგალითად, აშშ-ში, მენტალური ჯანმრთელობის ეროვნული ინსტიტუტის მიხედვით, ზრდასრული ადამიანების 2.8%-ს — დაახლოებით 5 მილიონ ადამიანს — ბიპოლარული აშლილობა აქვს. ის, როგორც წესი, ზრდასრული ცხოვრების ადრეულ ეტაპზე იწყება.

ბიპოლარული აშლილობის ტიპები

არსებობს ბიპოლარული აშლილობის სამი ძირითადი ტიპი: ბიპოლარული I, ბიპოლარული II და ციკლოთიმია.

ბიპოლარული I

ბიპოლარულ I-ს ახასიათებს მინიმუმ ერთი მანიაკალური (მანიის) ეპიზოდი. შეიძლება გქონდეთ ჰიპომანიაკალური (ჰიპომანიის) ეპიზოდები, რომლებიც უფრო მსუბუქია, ვიდრე მანიაკალური ეპიზოდები, ან გქონდეთ დიდი დეპრესიული ეპიზოდები მანიაკალურ ეპიზოდამდე და მას შემდეგ. ამ ტიპის ბიპოლარული აშლილობა ყველა სქესის ადამიანს თანაბრად აწუხებს.

ბიპოლარული II

ბიპოლარულ II-ის მქონე ადამიანებს აქვთ ერთი დიდი დეპრესიული ეპიზოდი, რომელიც მინიმუმ 2 კვირას გრძელდება. მათ ასევე აქვთ მინიმუმ 1 ჰიპომანიაკალური ეპიზოდი, რომელიც დაახლოებით 4 დღეს გრძელდება. 2017 წლის მიმოხილვის მიხედვით, ამ ტიპის ბიპოლარული აშლილობა უფრო მეტად ქალებშია გავრცელებული.

ციკლოთიმია

ციკლოთიმიის მქონე ადამიანებს ჰიპომანიისა და დეპრესიის ეპიზოდები აქვთ. ამ ეპიზოდების სიმპტომები უფრო ხანმოკლე და მსუბუქია, ვიდრე I და II ბიპოლარული აშლილობების მანიისა და დეპრესიის სიმპტომები. ციკლოთიმიის მქონე ადამიანების უმეტესობას ერთდროულად მხოლოდ 1 ან 2 თვის განმავლობაში აქვთ ევთიმია — წონასწორობის მდგომარეობა ეპიზოდებს შორის, როდესაც განწყობის დარღვევები არ ხდება.

დიაგნოზის განხილვისას ექიმი უფრო დეტალურად აგიხსნით, რა ტიპის ბიპოლარული აშლილობა გაქვთ. ზოგ ადამიანს განწყობის განსხვავებული სიმპტომები აქვთ, რომლებიც ჰგავს, მაგრამ ბოლომდე არ ემთხვევა ჩამოთვლილ სამ ტიპს. ამ შემთხვევაში დიაგნოზი შეიძლება იყოს:

  • სხვა განსაზღვრული ბიპოლარული ან მასთან დაკავშირებული აშლილობა

  • განუსაზღვრელი ბიპოლარული ან მასთან დაკავშირებული აშლილობა

მანია და ჰიპომანია

მანიის ეპიზოდი, ჩვეულებრივ, ამაღლებულ ემოციურობას მოიცავს. ამ დროს შეიძლება გრძნობდეთ მღელვარებას, იმპულსურობას, ეიფორიასა და ენერგიულობას. ასევე შეიძლება უფრო ფიცხი გახდეთ ან შეამჩნიოთ, რომ ფიქრები სწრაფად ენაცვლება ერთმანეთს. ზოგი ადამიანი მანიის დროს ასევე ჰალუცინაციებს ხედავს და ფსიქოზის სხვა სიმპტომებს ამჩნევს.

მანიაკალური ეპიზოდები შეიძლება მოიცავდეს ისეთ ქცევებს, რომლებიც ჩვეულზე უფრო იმპულსურია, რაც ხშირად განპირობებულია უძლეველობის ან ხელშეუხებლობის შეგრძნებით. ასეთი ტიპის ქცევის ხშირ მაგალითებს შორისაა:

  • სექსი თავდაცვის გარეშე

  • ალკოჰოლისა და ნარკოტიკების მოხმარება ან მათი მოხმარება ჩვეულზე უფრო დიდი რაოდენობით

  • მოკლე პერიოდში დიდი რაოდენობის თანხის დახარჯვა

თუმცა, იმპულსურობა და რისკებზე წასვლა ბევრი სხვა გზითაც შეიძლება გამოვლინდეს, მაგალითად:

  • სამსახურიდან უეცრად წამოსვლა

  • სამოგზაუროდ მარტო წასვლა, სხვების გაუფრთხილებლად

  • დიდი ინვესტიციის გაკეთება ახირების გამო

  • მანქანის ჩვეულზე უფრო სწრაფად ტარება, სიჩქარის ზღვრის გადაჭარბებით

  • ექსტრემალურ სპორტში მონაწილეობა, რასაც სხვა დროს, ჩვეულებრივ, არ განიხილავდით

ჰიპომანია, რომელიც ზოგადად ბიპოლარულ II-სთანაა დაკავშირებული, ბევრ იმავე სიმპტომს მოიცავს, თუმცა ისინი უფრო მსუბუქი ფორმისაა. მანიისგან განსხვავებით, ჰიპომანია, როგორც წესი, არ ქმნის პრობლემებს სკოლასა თუ სამსახურში ან ურთიერთობებში. ასევე ჰიპომანიის ეპიზოდები არ მოიცავს ფსიქოზს. ისინი შედარებით უფრო ხანმოკლეა, ვიდრე მანიის ეპიზოდები, და არ საჭიროებს საავადმყოფოში მკურნალობას.

ჰიპომანიის დროს თავს შეიძლება ძალიან პროდუქტიულად და ენერგიულად გრძნობდეთ, თუმცა განწყობაში სხვა ცვლილებები შეიძლება ვერ შეამჩნიოთ. ისინი ასევე შეიძლება ვერ შენიშნონ მათ, ვინც კარგად არ გიცნობენ, თუმცა უახლოესი ადამიანები, სავარაუდოდ, თქვენი განწყობისა და ენერგიის ცვლილებას შეამჩნევენ.

წყარო: Society of Advancement of Psychotherapy

დიდი დეპრესიის ეპიზოდები

განწყობის „დადაბლებამ“ შეიძლება მძინარების, უმოტივაციობისა და სევდის გრძნობა გაგიჩინოთ. ბიპოლარულ აშლილობასთან დაკავშირებული დიდი დეპრესიის ეპიზოდები ქვემოთ ჩამოთვლილი სიმპტომებიდან მინიმუმ 5-ს მოიცავს:

  • ხანგრძლივი „დადაბლებული“ განწყობა, რომელიც გამოიხატება ღრმა მწუხარების, უიმედობის ან სიცარიელის გრძნობით

  • ენერგიის დაკარგვა

  • ჩვეულზე უფრო შენელებულობის შეგრძნება ან მუდმივი მოუსვენრობა

  • ინტერესის დაკარგვა იმ აქტივობებში, რომლებიც ერთ დროს გსიამოვნებდათ

  • ზედმეტად ცოტა ან ზედმეტად ბევრი ძილის პერიოდები

  • დანაშაულის ან უსარგებლობის შეგრძნება

  • ყურადღების გაფანტულობა და გადაწყვეტილებების მიღების გართულება

  • სიკვდილზე ან თვითმკვლელობაზე ფიქრი

  • მადის ან წონის ცვლილებები

ბიპოლარული აშლილობის მქონე ბევრ ადამიანს აქვს დიდი დეპრესიის ეპიზოდები, თუმცა ყველას — არა. იმის მიხედვით, თუ რა ტიპის ბიპოლარული აშლილობა გაქვთ, შეიძლება დეპრესიის მხოლოდ რამდენიმე სიმპტომი გაწუხებდეთ — დიდი დეპრესიის ეპიზოდისთვის სრული ხუთი სიმპტომის ქონა აუცილებელი არაა.

ასევე უნდა აღინიშნოს, რომ ზოგჯერ (მაგრამ არა — ყოველთვის) მანიის დროს არსებული ეიფორია შეიძლება სასიამოვნო იყოს. როცა მანიის მკურნალობას დაიწყებთ, მისი თანმდევი უსიმპტომო განწყობა შეიძლება უფრო მეტად „დადაბლებულს“, ანუ დეპრესიის პერიოდისას ჰგავდეს, ვიდრე განწყობის ტიპურ, ჩვეულებრივ მდგომარეობას.

მართალია, ბიპოლარულმა აშლილობამ შეიძლება დეპრესიული განწყობა გამოიწვიოს, მაგრამ ბიპოლარულ აშლილობასა და დეპრესიას ერთი დიდი განსხვავება აქვთ — ბიპოლარული აშლილობის დროს „ამაღლებული“ და „დადაბლებული“ პერიოდები გექნებათ, დეპრესიის შემთხვევაში კი თქვენი განწყობა და ემოციები ყოველთვის „დადაბლებული“ იქნება, სანამ არ იმკურნალებთ.

ბიპოლარული აშლილობის სიმპტომები

ბიპოლარული აშლილობის დიაგნოზისთვის მანიის ან ჰიპომანიის მინიმუმ ერთი პერიოდი უნდა გქონდეთ გამოცდილი.

ორივე მათგანი მოიცავს აღტაცების, იმპულსურობისა და დიდი ენერგიის შეგრძნებებს, თუმცა ჰიპომანია უფრო მსუბუქია, ვიდრე მანია. მანიის სიმპტომებმა შეიძლება თქვენს ყოველდღიურობაზე იმოქმედოს და სახლსა თუ სამსახურში პრობლემები შეგიქმნათ. ჰიპომანიის სიმპტომები, როგორც წესი, ამას არ იწვევს.

ბიპოლარული აშლილობის მქონე ზოგ ადამიანს ასევე დიდი დეპრესიის ეპიზოდები აქვს. ეს სამი მთავარი სიმპტომი — მანია, ჰიპომანია და დეპრესია — ბიპოლარული აშლილობის ძირითადი მახასიათებლებია. სხვადასხვა ტიპის ბიპოლარულ აშლილობას ამ სიმპტომების სხვადასხვა კომბინაცია ახასიათებს.

ბიპოლარული I-ის სიმპტომები

ბიპოლარულ I-ს ახასიათებს:

  • მანიის მინიმუმ 1 ეპიზოდი, რომელიც მინიმუმ 1 კვირას გრძელდება

  • სიმპტომები, რომლებიც ყოველდღიურ ფუნქციონირებაზე მოქმედებს

  • სიმპტომები, რომლებიც არ უკავშირდება ფიზიკური თუ მენტალური ჯანმრთელობის სხვა პრობლემას ან ნივთიერების მოხმარებას

შესაძლოა, ასევე გქონდეთ ფსიქოზის სიმპტომები, ან მანია და დეპრესია ერთდროულად (ცნობილია, როგორც შერეული მახასიათებლები). ამ სიმპტომებმა კიდევ უფრო მეტად შეიძლება იმოქმედოს თქვენს ცხოვრებაზე. თუკი ისინი გაწუხებთ, უმჯობესია დახმარებისთვის პროფესიონალს მიმართოთ, რაც შეიძლება მალე.

მართალია, ბიპოლარული I-ის დიაგნოზისთვის აუცილებელი არაა ადამიანს ჰიპომანიის ან დეპრესიის ეპიზოდები ჰქონდეს, თუმცა ხშირად ამ დიაგნოზის მქონეებს ეს სიმპტომებიც აქვთ.

ბიპოლარული II-ის სიმპტომები

ბიპოლარულ II-ს ახასიათებს:

  • ჰიპომანიის მინიმუმ 1 ეპიზოდი, რომელიც 4 ან მეტ დღეს გრძელდება და მოიცავს ჰიპომანიის 3 ან მეტ სიმპტომს

  • ჰიპომანიასთან დაკავშირებული განწყობისა და ჩვეული ფუნქციების ცვლილებები, რომლებსაც სხვები ამჩნევენ, თუმცა რომლებიც აუცილებლად არ მოქმედებს თქვენს ყოველდღიურობაზე

  • დიდი დეპრესიის მინიმუმ 1 ეპიზოდი, რომელიც 2 კვირას ან მეტხანს გრძელდება

  • დიდი დეპრესიის მინიმუმ 1 ეპიზოდი, რომელიც დეპრესიის 5 ან მეტ ისეთ სიმპტომს მოიცავს, რომელიც დიდ გავლენას ახდენს თქვენს ყოველდღიურობაზე

  • სიმპტომები, რომლებიც არ უკავშირდება ფიზიკური თუ მენტალური ჯანმრთელობის სხვა პრობლემას ან ნივთიერების მოხმარებას

ბიპოლარულ II-ს ასევე შეიძლება ახასიათებდეს ფსიქოზის სიმპტომები, თუმცა მხოლოდ დეპრესიის ეპიზოდის დროს. ასევე შეიძლება გაწუხებდეთ შერეული განწყობის ეპიზოდები, რაც დეპრესიისა და ჰიპომანიის სიმპტომების ერთდროულად ქონას გულისხმობს.

მიუხედავად ამისა, ბიპოლარული II-ის დროს მანია არ გაწუხებთ. თუკი მანიაკალური ეპიზოდი გაქვთ, სავარაუდოდ, ბიპოლარული I-ის დიაგნოზს მიიღებთ.

წყარო: Joblist

ციკლოთიმიის სიმპტომები

ციკლოთიმიის დიაგნოზისთვის საჭიროა:

  • ჰიპომანიაკალური სიმპტომების პერიოდები და დეპრესიის სიმპტომების პერიოდები, არარეგულარულად, 2 წლის (ბავშვებისა და მოზარდების შემთხვევაში 1 წლის) ან მეტი ხნის განმავლობაში

  • სიმპტომები, რომლებიც ბოლომდე არასდროს არ აკმაყოფილებს ჰიპომანიის ან დეპრესიის ეპიზოდის კრიტერიუმებს

  • სიმპტომები, რომლებიც 2-წლიანი შუალედის ნახევრის განმავლობაში მაინც გაქვთ და რომლებიც ერთდროულად 2 თვეზე მეტხანს არასდროს ქრება

  • სიმპტომები, რომლებიც არ უკავშირდება ფიზიკური თუ მენტალური ჯანმრთელობის სხვა პრობლემას ან ნივთიერების მოხმარებას

  • ძლიერ შემაწუხებელი სიმპტომები, რომლებიც ყოველდღიურ ცხოვრებაზე მოქმედებს

ციკლოთიმიას ცვალებადი განწყობის სიმპტომები ახასიათებს. ეს სიმპტომები შეიძლება უფრო მსუბუქი იყოს, ვიდრე ბიპოლარული I-ისა და II-ის. მიუხედავად ამისა, ისინი, როგორც წესი, უფრო დიდხანს გრძელდება, ამიტომაც ციკლოთიმიის შემთხვევაში უსიმპტომობის უფრო ხანმოკლე პერიოდები გექნებათ.

ციკლოთიმიის დროს ჰიპომანიას თქვენს ყოველდღიურ ცხოვრებაზე შეიძლება დიდი გავლენა არ ჰქონდეს, თუმცა დეპრესია შეიძლება ბევრად უფრო შემაწუხებელი იყოს, თუნდაც თქვენი სიმპტომები დიდი დეპრესიის ეპიზოდს არ შეესაბამებოდეს.

თუკი ოდესმე საკმარისად ბევრი სიმპტომი გექნებათ საიმისოდ, რომ მათ ჰიპომანიაკალური ან დეპრესიული ეპიზოდის კრიტერიუმები დააკმაყოფილონ, თქვენი დიაგნოზი, სავარაუდოდ, ბიპოლარული აშლილობის სხვა ტიპზე ან დიდ დეპრესიაზე შეიცვლება, სიმპტომების მიხედვით.

ბიპოლარული აშლილობის სიმპტომები ქალებსა და კაცებში

ბიპოლარული აშლილობა ქალებსა და კაცებში დაახლოებით თანაბრად გვხვდება. მიუხედავად ამისა, აშლილობის მთავარი სიმპტომები შეიძლება განსხვავდებოდეს, რაც დამოკიდებულია როგორც დაბადებისას მინიჭებულ სქესზე, ისე გენდერზე.

ბიპოლარული აშლილობის მქონე ქალებს დიაგნოზს, როგორც წესი, ცხოვრების უფრო გვიანდელ ეტაპზე უსვამენ, ხშირად 20-იანი ან 30-იან წლების ასაკში. ზოგ შემთხვევაში მათ შეიძლება სიმპტომები პირველად ორსულობის დროს ან მშობიარობის შემდეგ შენიშნონ. ასევე ქალებში უფრო ხშირია ბიპოლარული II, ვიდრე ბიპოლარული I.

გარდა ამისა, ბიპოლარული აშლილობის მქონე ქალებისთვის უფრო მეტადაა დამახასიათებელი:

  • მანიის უფრო სუსტი ეპიზოდები

  • უფრო მეტი დეპრესიული ეპიზოდი, ვიდრე მანიაკალური ეპიზოდი

  • სწრაფი წრებრუნვა, ანუ მანიისა და დეპრესიის 4 ან უფრო მეტი ეპიზოდი წელიწადში

  • უფრო მეტი თანამოარსებე ჯანმრთელობის პრობლემა

ბიპოლარული აშლილობის მქონე ქალებში ასევე უფრო ხშირია ე.წ. „შებრუნება“ — აშლილობის რეციდივი, ხელახალი გამწვავება — რაც ნაწილობრივ მენსტრუაციასთან, ორსულობასა და მენოპაუზასთან დაკავშირებული ჰორმონალური ცვლილებებითაა განპირობებული. ბიპოლარული აშლილობის შემთხვევაში, „შებრუნება“ ნიშნავს განწყობის ეპიზოდის ქონას მას შემდეგ, რაც დიდი ხანია ეს აღარ მომხდარა.

მეორე მხრივ, კაცების შემთხვევაში, როგორც წესი:

  • დიაგნოზი ცხოვრების უფრო ადრეულ ეტაპზე ისმევა;

  • ეპიზოდები უფრო იშვიათი, მაგრამ უფრო მძიმეა, განსაკუთრებით მანიაკალური ეპიზოდები;

  • უფრო სავარაუდოა ადიქციის (ნივთიერებაზე დამოკიდებულების) ქონაც;

  • მანიის ეპიზოდების დროს შეიმჩნევა უფრო მეტი აგრესია.

სიმპტომები ბავშვებსა და მოზარდებში

ბავშვებსა და მოზარდებში ბიპოლარული აშლილობის სიმპტომების იდენტიფიცირება ზოგჯერ რთულია. ხშირად არც ისე მარტივია იმის დადგენა, ბავშვს ჩვეულებრივი ამაღლებული და დადაბლებული განწყობის ცვლილებები აქვს, სიმპტომები რაიმე სტრესის ან ტრავმის შედეგია თუ რომელიმე მენტალური ჯანმრთელობის რომელიმე სხვა პრობლემაზე მიანიშნებს.

ბავშვებსა და მოზარდებს შეიძლება ჰქონდეთ გამოკვეთილი დიდი დეპრესიის ან მანიაკალური თუ ჰიპომანიაკალური ეპიზოდები, თუმცა მათი კანონზომიერება შეიძლება განსხვავდებოდეს ზრდასრული ადამიანისთვის დამახასიათებლისგან. გარდა ამისა, ეპიზოდების დროს განწყობა შეიძლება ძალიან სწრაფად შეიცვალოს, ზოგ ბავშვს კი ეპიზოდებს შორის აქვს პერიოდები, როდესაც განწყობის სიმპტომები არ ფიქსირდება.

ბავშვებსა და თინეიჯერებში ბიპოლარული აშლილობის ყველაზე აშკარა ნიშანია განწყობის ისეთი ძლიერი ცვლილებები, რომლებიც განსხვავდება ჩვეული ცვლილებებისგან.

რა შემთხვევაში მივიდეთ ექიმთან?

განწყობის უკიდურეს ფორმებს შორის მონაცვლეობის მიუხედავად, ბიპოლარული აშლილობის მქონე ადამიანები ხშირად ვერ ატყობენ, რამდენად მოქმედებს მათი ემოციური არასტაბილურობა მათ და მათ გარშემომყოფთა ცხოვრებაზე, რის გამოც ისინი იშვიათად იწყებენ მკურნალობას.

შესაძლოა, ბიპოლარული აშლილობის მქონე ზოგი ადამიანის მსგავსად, თქვენც გსიამოვნებდეთ ეიფორიის შეგრძნება და უფრო მეტი პროდუქტიულობის ციკლები, თუმცა ამ ეიფორიას ყოველთვის თან სდევს ემოციური ვარდნა, რომელიც დეპრესიაში ჩაგაგდებთ და შეიძლება ფინანსური, სამართლებრივი ან ურთიერთობის პრობლემებიც გამოიწვიოს.

თუკი დეპრესიის ან მანიის რაიმე სიმპტომები გაქვთ, გაესაუბრეთ თქვენს პირად ექიმს ან მენტალური ჯანმრთელობის პროფესიონალს — ფსიქოთერაპევტს ან ფსიქიატრს. ბიპოლარული აშლილობის სიმპტომები უყურადღებოდ დატოვების შემთხვევაში თავისით არ გაუმჯობესდება, გამოცდილი პროფესიონალი კი ამ სიმპტომების მართვაში დაგეხმარებათ.

გამოყენებული წყაროები:

მთავარი სურათი: Columbus Recovery Center

წყარო

ბიპოლარული აშლილობა — მკურნალობა და რჩევები

0
#image_title

ბიპოლარული აშლილობა მენტალური ჯანმრთელობის ქრონიკული პრობლემაა, რომელსაც მთელი ცხოვრების განმავლობაში სჭირდება მართვა. ის მთლიანად არ იკურნება, თუმცა მისი სიმპტომების სამართავად რამდენიმე გზაა ხელმისაწვდომი, რომლებიც პიროვნების გუნება-განწყობის სტაბილიზაციაზე ფოკუსირდება.

მკურნალობის მეთოდებს შორისაა მედიკამენტები, ფსიქოთერაპია და ცხოვრების წესის ცვლილება. დადებითი ეფექტი შეიძლება ჰქონდეს ასევე ბუნებრივ სამკურნალო საშუალებებს. მკურნალობის დახმარებით პაციენტმა შეიძლება მოახერხოს სიმპტომების მართვა, ზოგჯერ კი სიმპტომებისგან თავისუფალი პერიოდებიც ჰქონდეს.

მედიკამენტები

მედიკამენტებით მკურნალობა ერთ-ერთი საკვანძოა ბიპოლარულ აშლილობასთან გასამკლავებლად. რეკომენდებულ მედიკამენტებს შორისაა:

  • განწყობის სტაბილიზატორები, მაგალითად, ლითიუმი (ლითობიდი)

  • ანტიფსიქოზური პრეპარატები, მაგალითად, ოლანზაპინი (ზიპრექსა)

  • ანტიდეპრესანტი-ანტიფსიქოზურები, მაგალითად, ფლუოქსეტინ-ოლანზაპინი (სიმბიაქსი)

  • ბენზოდიაზეპინი — შფოთვის საწინააღმდეგო მედიკამენტი მოკლევადიანი მკურნალობისთვის

► მედიკამენტების მიღება დაუშვებელია ექიმის დანიშნულების გარეშე.

გვერდითი მოვლენები დამოკიდებულია მიღებულ მედიკამენტებზე. მათ შორის ყველაზე ხშირია წონაში მატება, მეტაბოლიზმის დარღვევა, სედაცია (დამამშვიდებლების მოქმედება) და აკათისია (მოუსვენრობა). გარკვეულ მედიკამენტებზე რეაქციას ასევე შეიძლება თან ახლდეს დიარეა (ფაღარათი) და გულისრევა, ასევე ჰორმონალური და მეტაბოლური პრობლემების უფრო მაღალი რისკი.

ფსიქოთერაპია

ფსიქოთერაპიაში ბევრი სხვადასხვა ტექნიკა არსებობს ბიპოლარულ აშლილობასთან გასამკლავებლად საჭირო უნარ-ჩვევების გამოსამუშავებლად. ფსიქოთერაპიას, როგორც წესი, მედიკამენტებსა და სხვა სამკურნალო პროცესებთან ერთად მიმართავენ. რეკომენდებულ თერაპიულ მიდგომებს შორისაა:

კოგნიტიურ-ბიჰევიორული თერაპია

კოგნიტიურ-ბიჰევიორული თერაპია (CBT) ლაპარაკის თერაპიის ფორმაა, რომელიც საზიანო ფიქრებისა და არასასურველი ქცევების ამოცნობასა და შეცვლაში გეხმარებათ. ამგვარი ფსიქოთერაპია იძლევა უსაფრთხო გარემოს, რომელშიც საკუთარ სიმპტომებზე და მათ მართვაზე შეიძლება საუბარი. ფსიქოლოგი ასევე შეიძლება დაგეხმაროთ:

  • ფიქრის პატერნების უკეთ გაგებაში;

  • არაკომფორტული და შემაწუხებელი ემოციების გარდაქმნაში;

  • სიმპტომებთან გამკლავების უკეთესი სტრატეგიების სწავლასა და დანერგვაში.

ფსიქოგანათლება

ფსიქოგანათლება არის მიდგომა, რომელიც პრობლემისა და მისი მკურნალობის შესახებ უფრო მეტი ცოდნის მიღებაზე ფოკუსირდება. ეს ცოდნა შეიძლება ძალიან დაგეხმაროთ თქვენ და თქვენს გარშემომყოფებს, რათა მალევე ამოიცნოთ განწყობის ცვლილების სიმპტომები და უფრო ეფექტურად მართოთ ისინი.

ინტერპერსონალური და სოციალური რიტმის თერაპია

ინტერპერსონალური და სოციალური რიტმის თერაპია (IPSRT) ფოკუსირდება ყოველდღიური ჩვევების — მაგალითად, ძილის, კვებისა და ვარჯიშის — რეგულაციაზე. არარეგულარულობამ და ძილის ნაკლებობამ შეიძლება გააუარესოს ბიპოლარული აშლილობის სიმპტომები, ამიტომ ამ ყოველდღიური საბაზისო ასპექტების დაბალანსებამ შეიძლება ხელი შეუწყოს მანიისა და დეპრესიის ეპიზოდების შემცირებასა და სიმპტომების შემსუბუქებას.

► წლების განმავლობაში ზემოთ ჩამოთვლილი თერაპიებიდან თქვენზე დადებითად შეიძლება იმოქმედოს რომელიმემ ან ყველამ. მიეცით საკუთარ თავს იმის დრო, რომ იპოვოთ ფსიქოლოგი, რომელთანაც კომფორტულად იგრძნობთ თავს.

წყარო: Self

სხვა ვარიანტები

თუკი ფსიქოთერაპია და მედიკამენტები სიმპტომებთან გამკლავებაში ვერ დაგეხმარათ, რეკომენდებულია სხვა პროცედურებიც, მათ შორის:

  • ელექტროკონვულსიური თერაპია (ECT), რომლის დროსაც ტვინში იგზავნება ელექტრული მუხტები. მას ყველაზე ხშირად მაშინ მიმართავენ, როდესაც სწრაფი რეაგირებაა საჭირო;

  • ტრანსკრანიალური მაგნიტური სტიმულაცია (TMS) უფრო ახალი, არაინვაზიური თერაპიაა, რომელიც დეპრესიასთან დაკავშირებული ნერვული უჯრედების სტიმულაციისთვის მაგნიტურ ენერგიას იყენებს;

  • სინათლის თერაპია, რომელიც, როგორც წესი, დილით სახლში სინათლეზე ყოფნას გულისხმობს. სინათლის თერაპია ზოგჯერ სასარგებლოა ბიპოლარული აშლილობის სიმპტომების შესამსუბუქებლად, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებსაც დეპრესია სეზონურად (ზამთარში) აწუხებთ. დოზირება და სიხშირე კარგად დადგენილი არ არის.

გარდა ამისა, რეკომენდებულია ცხოვრების სტილის შეცვლა სტრესის ფაქტორების შესამცირებლად, რაც შეიძლება მოიცავდეს:

  • ძილის წამლებს ძილის რეჟიმის დასარეგულირებლად;

  • ვიტამინებსა და საკვებ დანამატებს</strong>;

  • აკუპუნქტურას — ძველი ჩინური ფიზიოთერაპიული მეთოდი, რომლის დროსაც ხდება ნემსებით კანის სპეციფიკური წერტილების სტიმულირება;

  • რეგულარულ ვარჯიშს, მათ შორის ძუნძულს, სირბილს, ცურვას;

  • სტრესის შემამცირებელ აქტივობებს, მაგალითად, თვითგაცნობიერების (Mindfulness) ტექნიკებსა და მედიტაციას;

  • თვითმენეჯმენტს, მაგალითად, მედიკამენტებზე ჩანაწერების კეთებას, შეხსენებების დაყენებას და მანიისა და დეპრესიის სიმპტომების დასაწყისების ამოცნობის სწავლას.

მანიის ან დეპრესიის მძიმე შემთხვევებს შეიძლება ჰოსპიტალიზაციაც დასჭირდეს.

ბუნებრივი სამკურნალო საშუალებები ბიპოლარული აშლილობის წინააღმდეგ

ბიპოლარული აშლილობის სიმპტომებთან ბრძოლაში დახმარება ზოგიერთ ბუნებრივ სამკურნალო საშუალებასაც შეუძლია. სხვა მედიკამენტებსა და თერაპიასთან ერთად ამ საშუალებებს განწყობის სტაბილიზების ხელშეწყობა შეუძლიათ:

  • ომეგა-3. 2016 წლის კვლევის მიხედვით, ომეგა-3-ს ბიპოლარული I-ის სიმპტომების შემსუბუქება შეუძლია. 2012 წლის კვლევის მიხედვით კი, ის განსაკუთრებით სასარგებლოა დეპრესიის სიმპტომებთან გასამკლავებლად.

  • ვარდისფერი როდიოლა (ოქროს ფესვი). 2013 წლის კვლევის თანახმად, ამ მცენარეს შეუძლია საშუალო სიმწვავის დეპრესიის დაძლევის ხელშეწყობა.

  • S-ადენოზილმეთიონინი (SAMe). SAMe არის ამინომჟავური დანამატი, რომელსაც დიდი დეპრესიისა და განწყობის სხვა აშლილობების სიმპტომების შემსუბუქება შეუძლია.

გაითვალისწინეთ: ამ სამკურნალო საშუალებების მიღებამდე აუცილებლად უნდა გაესაუბროთ თქვენს პირად ექიმსა თუ ფსიქიატრს. ზოგ შემთხვევაში მათ შეიძლება ხელი შეუშალონ სხვა მედიკამენტების მოქმედებას.

გამომწვევი მიზეზები და რისკ-ფაქტორები

ბიპოლარული აშლილობა საკმაოდ გავრცელებული მენტალური პრობლემაა, თუმცა ექსპერტებმა ჯერ კიდევ არ იციან, ზუსტად რა იწვევს მას. ზოგიერთ შესაძლო მიზეზს შორისაა:

  • გენეტიკა — თუკი თქვენს მშობელს ან დედმამიშვილს ბიპოლარული აშლილობა აქვს, უფრო მაღალია იმის რისკი, რომ ის თქვენც გექნებათ. თუმცა, გაითვალისწინეთ, რომ ადამიანთა უმეტესობას, ვისაც ოჯახში ბიპოლარული აშლილობის ისტორია აქვს, ის არ უვითარდება.

  • ტვინი — თქვენი ტვინის სტრუქტურამ შეიძლება ბიპოლარული აშლილობის განვითარების რისკზე იმოქმედოს. ტვინის ქიმიურ მოქმედებაში არსებულმა არარეგულარულობამ ან თქვენი ტვინის სტრუქტურამ თუ ფუნქციებმა შეიძლება ეს რისკი გაზარდოს.

  • გარემო-ფაქტორები — ბიპოლარული აშლილობის რისკს მხოლოდ სხეული არ ზრდის. მასზე შეიძლება გარემო-ფაქტორებმაც იმოქმედოს, მათ შორის უკიდურესმა სტრესმა, ტრავმულმა გამოცდილებამ ან ფიზიკური ჯანმრთელობის პრობლემამ.

შეიძლება თუ არა ბიპოლარული აშლილობის პრევენცია?

როგორც კი განწყობის ეპიზოდები დაგეწყებათ, მათი სიმწვავისა და გამეორების შანსის შესამცირებლად გარკვეული ნაბიჯების გადადგმა შეგიძლიათ. თუმცა ჯერჯერობით შეუძლებელია განწყობის ეპიზოდების მთლიანად და ყოველთვის პრევენცია, ასევე უშუალოდ აშლილობის განვითარებისთვის ხელის შეშლა. სამომავლო კვლევების მეშვეობით შეიძლება უფრო მეტი გავიგოთ ბიპოლარული აშლილობის გამომწვევი მიზეზების შესახებ და ეს მკვლევრებს მისი პრევენციის პოტენციური გზების პოვნაში დაეხმაროს.

ხშირი თანამოარსებე პრობლემები

ბიპოლარული აშლილობის მქონე ადამიანებს ზოგჯერ მენტალური ჯანმრთელობის სხვა პრობლემებიც აქვთ. 2019 წლის კვლევის მიხედვით, მათ შორის ყველაზე ხშირია შფოთვითი აშლილობები. ბიპოლარულ აშლილობასთან ხშირად თანამოარსებე სხვა პრობლემებს შორისაა ასევე:

► ამ პრობლემების სიმპტომები შეიძლება უფრო მწვავე იყოს თქვენი განწყობის მდგომარეობის მიხედვით. მაგალითად, შფოთვა უფრო ხშირია დეპრესიასთან ერთად, ადიქცია კი — მანიასთან ერთად.

თუკი ბიპოლარული აშლილობა გაქვთ, ასევე შეიძლება უფრო მაღალი იყოს იმის ალბათობა, რომ ჯანმრთელობის სხვა პრობლემები გაგიჩნდებათ, მათ შორის:

  • შაკიკი;

  • გულის პრობლემები;

  • დიაბეტი;

  • ფარისებრი ჯირკვლის პრობლემები.

რჩევები ბიპოლარულ აშლილობასთან გასამკლავებლად

თუკი ბიპოლარული აშლილობის სიმპტომები შენიშნეთ, კარგი იქნება, თუ ფსიქიატრს ან ფსიქოლოგს გაესაუბრებით, რაც შეიძლება სწრაფად. ამავენაირად, თუკი თქვენს მეგობარს ან ძვირფას ადამიანს აქვს იგივე სიმპტომები, შეეცადეთ, ხელი შეუწყოთ, რომ ექიმთან მივიდეს. კარგი იქნება თუ აგრძნობინებთ, რომ მისი გესმით და თქვენი მხარდაჭერის იმედი შეუძლია ჰქონდეს.

ცხოვრება ბიპოლარულ აშლილობასთან ერთად

მკურნალობას განწყობის ეპიზოდებით გამოწვეული სიმპტომების მართვაში დახმარება შეუძლია. შეგიძლიათ შეკრათ „ზრუნვის გუნდი“ იმ ადამიანებისა, ვინც მკურნალობაში დაგეხმარებათ, მათ შორის:

  • თქვენი პირადი ექიმი;

  • ფსიქიატრი, რომელიც მედიკამენტებს განგისაზღვრავთ;

  • ფსიქოლოგი, რომელთანაც ისაუბრებთ;

  • სხვა პროფესიონალები და სპეციალისტები, მაგალითად, აკუპუნქტურის ან მასაჟის სპეციალისტი;

  • ბიპოლარული აშლილობის მქონე სხვა ადამიანები ან მეგობრები, რომლებსაც საკუთარ გამოცდილებასა და ემოციებს გაუზიარებთ.

წყარო: Self

შესაძლოა, მკურნალობის რამდენიმე მეთოდის ცდა მოგიწიოთ, სანამ თქვენთვის შესაფერისს იპოვით. მედიკამენტები ყველა ადამიანზე ერთნაირად არ მოქმედებს. ამავენაირად, ზოგისთვის ფსიქოთერაპია სასარგებლოა, მაგრამ სხვებს პროგრესის მიღწევაში დიდად ვერ ეხმარება.

ყოველთვის უმჯობესია, თქვენს გუნდს ღიად ესაუბროთ იმაზე, თუ რომელი მეთოდი მუშაობს თქვენს შემთხვევაში და რომელი — არა. თუკი რაიმე არ გეხმარებათ ან, სულაც, უარეს მდგომარეობაში გაყენებთ, არ მოგერიდოთ მათთვის ამის ღიად თქმა. თქვენი მენტალური ჯანმრთელობა მნიშვნელოვანია და თქვენმა გუნდმა ყოველთვის უნდა დაგიჭიროთ მხარი სწორი მიდგომის პოვნაში.

გარდა ამისა, ძალიან მნიშვნელოვანია საკუთარი თავის თანაგრძნობაც. გახსოვდეთ, რომ ბიპოლარული აშლილობა, ისევე როგორც მენტალური ჯანმრთელობის ნებისხმიერი სხვა პრობლემა, თქვენი არჩევანით არ მომხდარა. ის არ გამოუწვევია რამეს, რაც გააკეთეთ ან არ გააკეთეთ.

► ნორმალურია (და საკმაოდ ხშირია), თუ იმედგაცრუებას გრძნობთ, როცა მკურნალობა არ მუშაობს. სცადეთ, უფრო მოთმინებით მიუდგეთ ამ პროცესს და გაგებით მოექეცით საკუთარ თავს ახალი მეთოდების შესწავლისას.

ბიპოლარული აშლილობა და ურთიერთობები

ბიპოლარულმა აშლილობამ შეიძლენა ნებისმიერ ურთიერთობაზე იმოქმედოს, თუმცა მისი ეფექტები ყველაზე შესამჩნევი ახლო ურთიერთობებში იქნება, მაგალითად, ოჯახის წევრებსა და რომანტიკულ პარტნიორებთან.

როდესაც ბიპოლარული აშლილობა გაქვთ, ურთიერთობების ხელშესაწყობად ერთ-ერთი საუკეთესო გზა გულწრფელობაა. თქვენს პრობლემაზე ღიად საუბარმა შეიძლება უკეთ გააგებინოს თქვენთვის ძვირფას ადამიანებს თქვენი სიმპტომები და ის, თუ როგორ შეუძლიათ თქვენი დახმარება.

შეგიძლიათ რამდენიმე საბაზისო დეტალით დაიწყოთ, მათ შორის:

  • რამდენი ხანია, რაც ბიპოლარული აშლილობა გაწუხებთ;

  • როგორ მოქმედებს თქვენზე დეპრესიის ეპიზოდები;

  • როგორ მოქმედებს თქვენზე მანიის ეპიზოდები;

  • რა მკურნალობის გზებს მიმართავთ, მათ შორის თერაპია, მედიკამენტები და გამკლავების სტრატეგიები;

  • რისი გაკეთება შეუძლიათ სხვებს თქვენს დასახმარებლად.

მნიშვნელოვანია, გახსოვდეთ, რომ შეგიძლიათ ჯანსაღი რომანტიკული ურთიერთობის ქონა. საუკეთესო შედეგისთვის მიჰყევით თქვენი მკურნალობის გეგმას და ღიად ეკონტაქტეთ თქვენს პარტნიორს. თუკი მძიმე ეპიზოდი გაქვთ და სიმპტომებთან გამკლავება გიჭირთ, არ მოგერიდოთ ამის პარტნიორისთვის თქმა და დახმარების თხოვნა, თუკი საჭიროა. მაგალითად, თუკი დეპრესიის ეპიზოდი გაქვთ და სახლიდან გასვლა არ გსურთ, აუხსენით ეს თქვენს პარტნიორს ნაცვლად იმისა, რომ სხვა რამ მოიმიზეზოთ სახლში დასარჩენად.

► მართალია, ბიპოლარულ აშლილობასთან ერთად ცხოვრება გარკვეულ გამოწვევებთანაა დაკავშირებული, მაგრამ მკურნალობის გეგმის მიყოლას, საკუთარ თავზე რეგულარულად ზრუნვასა და ძვირფასი ადამიანების მხარდაჭერას შეიძლება ძალიან დიდი დადებითი ეფექტი ჰქონდეს თქვენს კეთილდღეობაზე და აშლილობის სიმპტომები მინიმუმამდე დაიყვანოს.

სექსუალური ფანტაზიები და ფეტიშები — რა უნდა გვესმოდეს?

0
#image_title

სექსუალურ ფანტაზიების ქონა ჩვეულებრივი ამბავია. ჩვენი ფანტაზიების შინაარსი იმ სიტუაციების, ნივთებისა და მახასიათებლების გარშემო ტრიალებს, რომლებიც აღგვაგზნებს, და მათი შთაგონებით უამრავი სიტუაციის წარმოდგენა შეიძლება, ძალიან ჩვეულებრივის თუ უჩვეულოსი.

საკუთარ სექსუალურ საჭიროებებსა და სურვილებს ყველა ვერ იაზრებს. მისივე ფანტაზიებმა ადამიანი შეიძლება გააოცოს, შეარცხვინოს ან უარყოფის სურვილი გაუჩინოს, განსაკუთრებით თუ მას წლების განმავლობაში ასწავლეს ან ჩააგონეს, რომ ფანტაზიების ქონა არაჯანსაღი ან არასწორია.

მიუხედავად ამისა, ჩვენ თავად არ ვირჩევთ საკუთარ სექსუალურ საჭიროებებსა და სურვილებს და ის ფანტაზიები, რომლებიც გვაქვს, მაგრამ თანხვედრაში არ არის ჩვენს მორალურ კომპასთან, ავტომატურად სულაც არ ნიშნავს, რომ სექსის გარეთ, რეალურ ცხოვრებაშიც მსგავსად მოვიქცეოდით.

ფანტაზია თუ ფეტიში?

სექსუალურ ფანტაზიებთან პირდაპირ თუ ირიბად დაკავშირებული სიტყვები პოპ-კულტურაში ერთმანეთის სინონიმებად გამოიყენება — თუმცა, ხშირად არასწორად. ეს ნაწილობრივ შეიძლება იმის ბრალი იყოს, რომ ამ თემებს დიდი ტაბუ ადევს, რაც ხელს გვიშლის, რომ შესაბამის ტერმინოლოგიაში გავერკვეთ.

  • სექსუალური ფანტაზია გულისხმობს იმის წარმოდგენას, რაც აღმგზნებ ელემენტებს შეიცავს. ფანტაზიები შეიძლება იყოს ერთჯერადი ან განმეორებითი, უეცარი ან მართვადი.

  • ე.წ. „ქინქი“ (ინგლ. Kink; აღნიშნავს „უცნაურობას“) არის ისეთი ნივთი, სიტუაცია ან მახასიათებელი, რომელიც ადამიანისთვის მუდმივად ეროტიკულია. ეს სიტყვა ასევე გამოიყენება (ზოგჯერ არასტანდარტული) სექსუალური აქტივობების, პრეფერენციებისა და ორიენტაციების აღსანიშნად.

  • ფეტიში არის ისეთი ნივთი, სიტუაცია ან მახასიათებელი, რომელიც ადამიანისთვის არა მხოლოდ მუდმივად ეროტიკულია, არამედ აუცილებელიცაა სექსუალური სიამოვნების მისაღებად — ფეტიშის მქონე ადამიანებს არ შეუძლიათ სექსუალური სიამოვნების მიღება, თუკი პროცესში მათი ფეტიში არ იქნება ჩართული.

  • პარაფილია არის ძლიერი სექსუალური აღგზნება ისეთი ნივთის, სიტუაციის ან მახასიათებლის საპასუხოდ, რომელიც, ჩვეულებრივ, სექსთან არ არის დაკავშირებული; მაგალითად, ნათურა ან მშენებლობის ხმა.

ადამიანებს შეიძლება ძალიან სხვადასხვანაირი დამოკიდებულება ჰქონდეთ საკუთარი პრეფერენციებისა და სურვილების მიმართ, განსაკუთრებით თუ ისინი უჩვეულო ან ტაბუდადებულია. ზოგი ადამიანი მთელი ცხოვრების განმავლობაში მალავს ან თრგუნავს თავის სურვილებს, სხვები კი მათ ხელშეწყობასა და სიამოვნების მიღებას არჩევენ — ხშირად ისეთი თანამოაზრეების პოვნით, რომლებსაც იგივე სურვილები აქვთ.

მართალია, ბევრის აზრით ადამიანთა ეს ერთობები ზედმეტად თავისუფლებისმოყვარულია, თუმცა, რეალურად, ბევრი ასეთი თემი თავდაჭერილობითა და პატივისცემით გამოირჩევა. ისინი გვერდში უდგანან და რჩევებით ეხმარებიან იმ ადამიანებს, რომლებიც საკუთარი თავის აღმოჩენის გზას გადიან და სხვაგან მხარდაჭერას ვერ იპოვიდნენ. მიუხედავად ამისა, სიფრთხილე საჭიროა — არსებობენ ისინიც, ვინც მიმნდობი და მოწყვლადი ადამიანების ექსპლუატაციას, მათი ნდობის ბოროტად გამოყენებას, ცდილობენ.

ყველაზე ხშირი სექსუალური ფანტაზიები

არსებობს რამდენიმე თემა, რომელიც მრავალი ადამიანის სექსუალური ფანტაზიებისთვის საერთოა. ეს იმაზე უნდა მეტყველებდეს, რომ ადამიანის ბიოლოგიისა და სოციალური ევოლუციის რაღაც ისეთი ასპექტები არსებობს, რომლებიც მუდმივად აწარმოებს განსაზღვრულ, სპეციფიკურ სექსუალურ მოთხოვნებს. ბევრი ფანტაზია ერთმანეთს უკავშირდება და თანაიკვეთება — სხვა ეროტიკული ფიქრები ბევრად უფრო კონკრეტულია, ზოგის განხორციელება კი, სულაც, შეუძლებელია რეალურ ცხოვრებაში.

წყარო: Angelica Alzona / Lifehacker

წინამდებარე სიაში მიმოხილულია მილიონობით ადამიანის წარმოსახვაში არსებული ყველაზე ხშირი სექსუალური ფანტაზიები (და ეს სია არავითარ შემთხვევაში არ არის ამომწურავი).

ექსპერიმენტული ფანტაზიები მოიცავს რაღაც ახალსა და ამაღელვებელს, შესაძლოა, ისეთ რამეს, რისი ცდაც ადამიანს ეშინია რეალურ ცხოვრებაში ან რასაც, ჩვეულებრივ, სექსის დროს არ აკეთებს. ეს შეიძლება მოიცავდეს ექსპერიმენტებს სხვა, მუდმივი პარტნიორისგან განსხვავებულ ადამიანებთან — ე.წ. არამონოგამიური ფანტაზიები — რაც განსხვავდება ღალატის ფანტაზიებისგან, რადგან ამ შემთხვევაში ყველა მონაწილემ იცის ამის შესახებ და თანახმაა.

ერთნაირსქესიანი ფანტაზიები გულისხმობს ინტიმურობის სურვილს იმავე სქესის მქონე ადამიანთან. ეს შეიძლება მიანიშნებდეს ადამიანის სექსუალურ ორიენტაციაზე, თუმცა არა აუცილებლად. როგორც წესი, ქალებისთვის განსაკუთრებით ბუნდოვანია ეს საზღვრები და ისინი ხშირად ბევრად უფრო კომფორტულად გამოხატავენ თავიანთ მიზიდულობას სხვა ქალების მიმართ. ერთნაირსქესიანი ფანტაზიები შეიძლება განაპირობოს ცნობისმოყვარეობამ ან საკუთარი სექსუალობის შესწავლის სურვილმა საკუთარისგან განსხვავებული გენიტალიებისა (სასქესო ორგანოებისა) და სექსუალური ფუნქციების გათვალისწინების საჭიროების გარეშე.

ფანტაზიები, რომლებიც მოიცავს ე.წ. „ქროს-დრესინგს“ (ინგლ. Cross-dressing) — საპირისპირო სქესის ტანსაცმლის ჩაცმას — ან ანდროგინიას — ერთდროულად „კაცური“ და „ქალური“ მახასიათებლების გამოვლენას — შეიძლება მიუთითებდეს საკუთარი სოციალური როლისგან განცალკევების გრძნობაზე ან იმის სურვილზე, რომ საკუთარი თავის რომელიმე ვერსიას უფრო ჩამოშორდე ან უფრო მიუახლოვდე, ან ორივეზე ერთად.

აკრძალულ ან მიუწვდომელ ფანტაზიას ახასიათებს აღტაცება, რომელიც ახლავს ისეთი რამის კეთებას, რასაც არ უნდა აკეთებდე ან რის გამოც გაგკიცხავდნენ. იმის რისკი, რომ შეიძლება შემოგისწრონ, ან, უბრალოდ, რაიმეს მალულად კეთება ზოგჯერ აღტაცების მომგვრელია. ზოგი ადამიანი კიდევ უფრო შორს მიდის და რისკის ან თავგადასავლის განცდის გასაძლიერებლად საფრთხის ელემენტებიც შეაქვს ფანტაზიაში.

დომინაციის ან კონტროლის ფანტაზიები დაკავშირებულია ძალაუფლების ქონასთან, ხშირად სხვა ადამიანზე ან ადამიანებზე. ეს ზოგ ადამიანს იმის შესაძლებლობას აძლევს, რომ იგრძნონ კონტროლი, რომელიც ცხოვრებაში აკლიათ, ან, უბრალოდ, დატკბნენ იმ ფიქრით, რომ ვიღაც მათ ბრძანებას ასრულებს, რომ ისინი განაგებენ მოვლენებსა თუ შეგრძნებებს ან რომ, უბრალოდ, დომინანტები არიან და ძალაუფლება აქვთ.

მორჩილების („სუბმისია“; ინგლ. Submission) ან კონტროლის არქონის ფანტაზია საკმაოდ ხშირია კაცებშიც და ქალებშიც. მათ, ვისგანაც დომინანტობას ელიან, შეიძლება რცხვენოდეთ მორჩილების სურვილის. მათ, ვისგანაც მორჩილობას ელიან, შეიძლება რცხვენოდეთ სპონტანურად გაჩენილი ლტოლვის, ნაცვლად იმისა, რომ სხვისი ლტოლვის საპასუხოდ მოქმედებდნენ, როგორც მათგან ელიან. ამ უარყოფითი შეგრძნებებისთვის გვერდის ავლა შესაძლებელია ყველა სექსუალური ელემენტის წყაროს ისე გადამისამართებით, რომ ადამიანს მათზე კონტროლი საერთოდ არ ჰქონდეს. ამით შეიძლება აიხსნას, თუ რატომაა სუბმისიურ ფანტაზიებში ხშირი დაბმა („ბონდაჟი“; ინგლ. Bondage) და გაუპატიურება.

► გაუპატიურებაზე ფანტაზიების ქონა არ ნიშნავს, რომ ადამიანს სურს, რეალურადაც გააუპატიურონ.

► იხილეთ აგრეთვე: თანხმობა და სექსი — ზუსტად რას ნიშნავს გაუპატიურება?

დამცირების ან შეურაცხყოფის (ინგლ. Humiliation ან Degradation) ფანტაზიები შეიძლება აღგზნების ან გარკვეული სურვილების ქონის გამო სირცხვილთან იყოს დაკავშირებული. ამ აღგზნებისა თუ სურვილების ასრულების დროს დამცირება შეიძლება ადამიანისთვის მათი გამართლების გზა იყოს. დამცირების ფანტაზიებს ზოგჯერ სულაც ფსიქოთერაპიული, განმკურნავი ეფექტი აქვს იმ ადამიანებზე, რომლებსაც, ჩვეულებრივ, საკუთარი გრძნობების გამოხატვა უჭირთ. ბევრ ადამიანში ძალიან ძლიერ ემოციებს აღძრავს იმის წარმოდგენა, რომ მას აიძულებენ, სულიერად გატყდეს, ან კათარზისში — დათრგუნული, განდევნილი ემოციები გამოხატვის პროცესში — გადაეშვას. ასეთი გამოცდილების მიღება პოტენციურად ძალიან განმათავისუფლებელია და მენტალური საზღვრების გაფართოებას უწყობს ხელს.

ზოგისთვის ასევე აღგზნების წყაროა ტკივილი და წამება, იქნება ეს მათ მიერ განხორციელებული (სადიზმი), მათზე განხორციელებული (მაზოხიზმი), თუ ორივე (სადომაზოხიზმი). სხვადასხვა ადამიანისთვის სხვადასხვა დოზის ტკივილია მისაღები და კომფორტული — დაწყებული მსუბუქი, ეროტიკული „სფენქინგით“ (უკანალზე წამორტყმით; ინგლ. Spanking) და დამთავრებული ძლიერად ცემით, რომელიც სხეულზე შესამჩნევ დალურჯებებს ტოვებს. ფანტაზიები ადამიანებს ამ პროცესის ისე განცდის საშუალებას აძლევს, რომ სხეულს რეალური ზიანი არ მიადგეს. თუმცა, აუცილებელი არაა, რომ წამება ფიზიკური იყოს — მაგალითად, ბევრს მოსწონს, როდესაც ორგაზმის ზღვარზე მიჰყავთ, შემდეგ კი ჩერდებიან და მისი განცდის საშუალებას ან უფლებას არ აძლევენ.

როლური თამაშები („როლფლეი“; ინგლ. Roleplay) ადამიანის ჩვეული შემზღუდავი ჩარჩოებიდან გამოსვლას და, სავარაუდოდ, ახალ ჩარჩოებში გადასვლას მოიცავს — გააჩნია, რა წესები მოქმედებს ფანტაზიაში. ყველაზე პოპულარული სცენარები მოიცავს პერსონაჟებს სხვადასხვა ისტორიული ეპოქიდან, გამოგონილი სამყაროდან, ზოგჯერ ასევე ცნობილი წიგნებიდან, ფილმებიდან ან სერიალებიდან. თუმცა ადამიანმა ასევე შეიძლება მოირგოს უფრო ზოგადი როლი, მაგალითად, ექიმის ან პაციენტის, სტრიპტიზიორის ან კლიენტის, ფოტოგრაფის ან მოდელის და ა.შ. როლური თამაშების ერთ-ერთი მიმზიდველი ფაქტორი ისაა, რომ ისინი საშუალებას იძლევა, ადამიანმა თავი ისეთ პიროვნებად წარმოიდგინოს, რომელსაც არ ეშინია საკუთარი თავის გამოხატვის, თუნდაც ყველაზე უფრო გარყვნილი ფორმით.

მრავალი სექსუალური ფანტაზიის ნაწილია ასევე ცხოველები და წარმოსახვითი არსებები. ზოგისთვის ჩვეულებრივი ადამიანები ზოგჯერ ცოტა მოსაწყენია და მათ სურთ ისეთი შეგრძნებების გამოცდა, რომლებიც უკავშირდება ბეწვს, ქერცლს, რქებს, ფრთებს, საცეცებს და ა.შ. სხვები ასეთ ფანტაზიებს კონკრეტულ არსებასთან ემოციური სიახლოვის გამოსახატად იყენებენ.

► არსებებს, რომლებსაც არ შეუძლიათ, ბოლომდე გაიაზრონ სექსი და სექსუალური აქტივობები, არ შეუძლიათ ვალიდური თანხმობის გაცემა. მათ შორის არიან ბავშვები, ზოგი ზრდასრული მძიმე დაავადებებით და ცხოველები.

ტანისამოსის ნაწილები, როგორებიცაა ფეხსაცმლები, საცვლები და მაღალყელიანი წინდები ხშირად ბევრი ადამიანისთვის მიმზიდველია, რადგან ისინი სხეულის გარკვეულ ნაწილებს უკავშირდება ან გამორჩეულ ვიზუალურ ეფექტს ახდენს. ზოგი ნივთი, განსაკუთრებით საცვლები და ლიფები, ბევრისთვის განსაკუთრებით ეროტიკულია, რადგან ისინი მხოლოდ ინტიმურ სიტუაციებში ჩანს. ძველად ასეთი დამოკიდებულება ქალების კოჭების მიმართ ჰქონდათ.

► გაითვალისწინეთ, რომ ყოველივე ზემოთ ჩამოთვლილი მხოლოდ აბსტრაქტული დაკვირვებებია და ყველა ადამიანს არ მიესადაგება. სექსუალური ფანტაზიები ძალიან პირადი რამაა და ინდივიდის სურვილების მნიშვნელობა საჯარო განხილვას არ ექვემდებარება.

წყარო: Normal

ნორმალური ვარ?

ბევრი ადამიანი დარდობს, რომ მათი ფანტაზიები საზიანო განზრახვას ან ამორალურობას მოიცავს. დიდი უმრავლესობისთვის ეს ასე არ არის. თავში ყველაფერი შეიძლება მოგივიდეთ, მაგრამ თქვენ თავად წყვეტთ, რომელ ფიქრებთან გააიგივებთ თავს. მართალია, ადამიანები, რომლებიც ამორალურ სქესობრივ აქტებს ჩადიან, ხშირად მათზე ფანტაზირებენ კიდეც, მაგრამ უბრალოდ რაიმე ფანტაზიის ქონა არ ნიშნავს, რომ ადამიანს მისი რეალურად ასრულების სურვილი აქვს ან ამის გამკეთებელია.

ფანტაზიები შეგვიძლია სიზმრებს შევადაროთ, რადგან ისინი ხშირად მეტაფორულად გამოხატავენ იმ ემოციებსა და მოვლენებს, რომლებიც არ ვიცით, როგორ გავიაზროთ და „გადავხარშოთ“, ამიტომაც ისინი ხშირადაა უცნაური და არასტანდარტული — უბრალოდ, ადამიანები, როგორც წესი, ხმამაღლა არ საუბრობენ თავიანთ პირად უცნაურ მეტაფორებზე. რაღაც გაგებით, ძალიან ნორმალურია, იყო „არანორმალური“.

ფანტაზიები და (რეალური) სექსი

სექსუალური ფანტაზიები კარგი გზაა სექსში უფრო მეტი ლტოლვისა და სურვილის აღსაძვრელად, თუმცა პარტნიორთან მათზე საუბრის დაწყება არც ისე მარტივია, განსაკუთრებით თუკი აქამდე არასდროს გისაუბრიათ სექსუალურ ფანტაზიებზე.

საუბარი შეგიძლიათ დაიწყოთ თქვენი პარტნიორისთვის იმის კითხვით, სდომებია თუ არა ოდესმე რამე კონკრეტულის ცდა სექსში — სავარაუდოდ, ისიც შემოგიბრუნებთ კითხვას. შესაძლოა, სულაც, ერთმანეთის შემავსებელი „ქინქები“ გქონდეთ. თუკი პარტნიორი თავის ფანტაზიებს გაგიზიარებთ, გესმოდეთ, რომ ეს ერთგვარი ნდობის გამოცდაა, და მას ისევე მოექეცით, როგორც თავად ისურვებდით, რომ იმავე სიტუაციაში თქვენ მოგქცეოდნენ. ცხადია, ყოველთვის არსებობს იმის შანსი, რომ პარტნიორს იგივე არ მოსწონს, რაც თქვენ (ან პირიქით), რა შემთხვევაშიც, ალბათ, საუკეთესო გზა იქნება, რომ უბრალოდ პატივი სცეთ მის სურვილს, მაგრამ ფოკუსირდეთ იმ აქტივობებზე, რომლებიც ორივესთვის სასიამოვნოა.

თუკი თქვენც და თქვენს პარტნიორსაც სიახლეების ცდის სურვილი გაქვთ, გაითვალისწინეთ, რომ ეს ახალი ტერიტორიაა, და არ იჩქაროთ. დაიწყეთ თქვენი ფანტაზიების პატარა ასპექტების ჩანერგვით და ნელ-ნელა ააგეთ მთლიანი სცენარი (თუ ამის სურვილი გაქვთ).

მნიშვნელოვანია, რომ ყველაფერი კარგად განიხილოთ და წინასწარ შეისწავლოთ, განსაკუთრებით თუ თქვენს ფანტაზიებში პოტენციურად სახიფათო აქტივობებია, მაგალითად, დაბმა, უხეშობა ან ტკივილი — აუცილებელია მათი სწორად გაკეთება, რათა ყველაფერი გეგმის მიხედვით და შეთანხმებულად წავიდეს. შეარჩიეთ გამოკვეთილი სტოპ-სიტყვა — კოდური სიტყვა, რომელიც მიანიშნებს, რომ თქვენ ან თქვენს პარტნიორს აქტივობის შეწყვეტა გსურთ — და დარწმუნდით, რომ ორივე კომფორტულად გრძნობთ თავს გეგმის ყველა ასპექტში. სავარაუდოდ, პირველ ცდაზე ყველაფერი ისე იდეალურად არ ჩაივლის, როგორც ჩაიფიქრეთ, თუმცა გულს ნუ დაიწყვეტთ — სრულყოფილებისთვის ცოდნისა და გამოცდილების მიღებაა საჭირო.

წარმატებებს გისურვებთ!

გამოყენებული წყარო:

მთავარი სურათი: Playbuzz

წყარო

კვებითი აშლილობები — ტიპები, სიმპტომები, გამომწვევი მიზეზები

0
#image_title

საკვები ჩვენი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია. ის ასაზრდოებს ჩვენს სხეულს და გვაძლევს საჭირო ენერგიას. მაგრამ ზოგჯერ ის, რასაც ჩვენთვის სასიცოცხლო ენერგია უნდა მოეცა, მას გვართმევს.

კვებითი აშლილობა მენტალური ჯანმრთელობის პრობლემაა, რომლის დროსაც უარყოფით ემოციებთან გასამკლავებლად ადამიანი საკვებს იყენებს და კვების არაჯანსაღ ჩვევებს გამოიმუშავებს.

► კვებითი აშლილობები მსოფლიოს მოსახლეობის 9%-ს აწუხებს, ყველაზე ხშირად კი ქალებს, მოზარდებსა და LGBTQ+ ადამიანებს. ბევრს ჰგონია, რომ კვებითი აშლილობა ზედმეტ სიგამხდრესთანაა დაკავშირებული, თუმცა, რეალურად, კვებითი აშლილობის მქონე ხალხის მხოლოდ 6%-ია მეტისმეტად გამხდრების კატეგორიაში.

კვებითი აშლილობები ძალიან სახიფათოა და აჩენს როგორც ემოციურ, ისე ფიზიკურ პრობლემებს. მეტიც, მენტალური ჯანმრთელობის პრობლემებს შორის კვებით აშლილობებს ყველაზე მაღალი სიკვდილიანობის მაჩვენებელი აქვს.

ხშირად სჯერათ, რომ კვებითი აშლილობის მქონე ადამიანები საკვების რაოდენობას იზღუდავენ, თუმცა ეს ყოველთვის ასე არ არის. კვებითი აშლილობის მახასიათებლებს შორისაა ასევე: მუდმივად წონაზე დარდი, უკონტროლო ჭამა, ემოციების საპასუხოდ ჭამა, გულისრევამდე ან ღებინებამდე ჭამა, საფაღარათო საშუალებების მიღება ან განზრახ ღებინება, ზედმეტი ვარჯიში ჭამის გამო საკუთარი თავის დასასჯელად და კვების რაციონიდან საკვების მთელი ჯგუფების ამოღება სამედიცინო საჭიროების გარეშე.

კვებითი აშლილობების ტიპები

კვებითი აშლილობები ბევრი სხვადასხვა ფორმის არსებობს და თითოეულ მათგანს მისი განმსაზღვრელი მახასიათებლები და დიაგნოსტირების კრიტერიუმები აქვს. ამერიკის ფსიქიატრიული ასოციაციის ოფიციალური უწყების, DSM-5-ის, მიხედვით, კვებითი აშლილობების ტიპებს შორისაა:

უკონტროლო კვების აშლილობა

უკონტროლო კვების აშლილობა (ე.წ. „ბინჯ-ითინგი“; ინგლ. Binge eating disorder; შემოკლებით BED) ყველაზე ბოლოს აღმოჩენილი კვებითი აშლილობაა, რომელიც ამავდროულად ყველაზე ხშირიცაა. მას ახასიათებს უკონტროლო ჭამის — რაც გულისხმობს დიდი რაოდენობით საკვების ერთიანად მიღებას, რასაც თან ახლავს კონტროლის დაკარგვის შეგრძნება — განმეორებითი ეპიზოდები. ის განსაკუთრებით ხშირია უფრო დიდი ზომის სხეულის მქონე ადამიანებში. BED-ის გაჩენასა და მკურნალობაში, როგორც წესი, ერთ-ერთი მთავარი ხელის შემშლელი ფაქტორია სტიგმა წონის გარშემო — საზოგადოების მხრიდან ჭარბწონიანი ან სიმსუქნის მქონე ხალხის მიუღებლობა.

ნერვული ბულიმია

ნერვული ბულიმია (იგივე „ბულიმია ნერვოზა“; Bulimia Nervosa; შემოკლებით BN) გულისხმობს უკონტროლო ჭამის განმეორებით ეპიზოდებს, რომლებსაც მოსდევს საკომპენსაციო ქცევები, რომლებიც მიღებული კალორიების ანაზღაურებას ისახავს მიზნად. ამ ქცევების სიაშია ღებინება, მარხვა, შიმშილობა, ზედმეტი ვარჯიში და საფაღარათო საშუალებების გამოყენება.

ნერვული ანორექსია

ნერვულ ანორექსიას (იგივე „ანორექსია ნერვოზა“; Anorexia Nervosa; შემოკლებით AN) ახასიათებს საკვების შეზღუდული რაოდენობით მიღება, რომელსაც მოსდევს მოსალოდნელზე დაბალი სხეულის წონა, წონის მატების შიში და საკუთარი სხეულის აღქმის დარღვევა. ბევრმა ადამიანმა არ იცის, რომ ნერვული ანორექსია დიდი ზომის სხეულის მქონე ინდივიდებშიც შეიძლება გამოვლინდეს. მიუხედავად იმისა, რომ ანორექსია ყველაზე ცნობილი კვებითი აშლილობაა, ის, რეალურად, ყველაზე იშვიათია.

წყარო: The New York Times

შერჩევითი კვების აშლილობა (ARFID)

შერჩევითი კვების აშლილობა, იგივე საკვების არიდების/შეზღუდვის აშლილობა (ინგლ. Avoidant/restrictive food intake disorder; შემოკლებით ARFID), არის კვებითი აშლილობა, რომლის დროსაც ადამიანი იზღუდავს საკვების მიღებას, თუმცა ამას თან არ ახლავს ნერვული ანორექსიისთვის დამახასიათებელი სხეულის აღქმის დარღვევა. ის შესაბამისი საკვები ნივთიერებებისა და ენერგიის საჭიროების დაუკმაყოფილებლობის სახით ვლინდება.

სხვა სპეციფიკური კვებითი აშლილობა

სხვა სპეციფიკური კვებითი აშლილობა (ინგლ. Other specified feeding and eating disorder; შემოკლებით OSFED) არის გამაერთიანებელი კატეგორია და ბევრ სხვადასხვა ისეთ კვებით პრობლემას მოიცავს, რომლებიც შემაწუხებელი ან საზიანოა, მაგრამ რომლებიც არ აკმაყოფილებს ნერვული ანორექსიის, ბულიმიის ან უკონტროლო კვების აშლილობის სპეციფიკურ კრიტერიუმებს.

OSFED-ის მქონე ადამიანებს ხშირად ჰგონიათ, რომ დახმარებას არ იმსახურებენ, თუმცა ეს ასე არ არის. OSFED შეიძლება ისეთივე სერიოზული იყოს, როგორც ნებისმიერი სხვა კვებითი აშლილობა, და სუბკლინიკურ კვებით აშლილობებსაც მოიცავდეს — ისეთს, რომელიც საკმარისად სერიოზული არაა საიმისოდ, რომ განსაზღვრული და მარტივად შესამჩნევი სიმპტომები ჰქონდეს.

კვლევა აჩვენებს, რომ სუბკლინიკური კვებითი აშლილობების მქონე ბევრ ადამიანს სრულყოფილი კვებითი აშლილობები უყალიბდება. სუბკლინიკური კვებითი აშლილობები ასევე შეიძლება აღწერდეს იმ ფაზას, რომელსაც კვებითი აშლილობის მკურნალობისას ბევრი ადამიანი გადის საბოლოო გამოჯანმრთელებამდე.

ნერვული ორთორექსია

ნერვული ორთორექსია (იგივე „ორთორექსია ნერვოზა“; Orthorexia Nervosa) ოფიციალური კვებითი აშლილობა არაა DSM-5-ში, თუმცა ბოლო დროს მან დიდი ყურადღება მიიქცია. ორთორექსია განსხვავდება სხვა კვებითი აშლილობებისგან იმ მხრივ, რომ მის შემთხვევაში არაჯანსაღი ობსესია წონის დაკარგვის სურვილით არაა განპირობებული. მის დროს მთავარი ყურადღება მახვილდება არა საკვების რაოდენობაზე, არამედ ხარისხზე. ნერვული ორთორექსია არის ჯანსაღი საკვების არაჯანსაღი ობსესია და გულისხმობს ჯანსაღი კვების იმ დონეზე აკვიატებას, რომ ადამიანს ჯანმრთელობის, სოციალური და პროფესიული პრობლემები ექმნება.

სხვა კვებითი აშლილობები

ზემოთ ჩამოთვლილებთან ერთად, კვებით აშლილობებში შედის ასევე:

  • ღამით ჭამის სინდრომი (ინგლ. Night eating syndrome) — ზედმეტი ჭამა ღამით, ძილის პრობლემებთან ერთად;

  • პიკა (ინგლ. Pica), იგივე პიკაციზმი, ალოტრიოფაგია ან გაუკუღმართებული გემოვნება — საკვებად გამოუსადეგარი ან ორგანიზმისთვის მავნე ნივთიერებების ჭამისკენ მიდრეკილება;

  • გაფაღარათების აშლილობა (ინგლ. Purging disorder) — კვებითი აშლილობა, რომელსაც ახასიათებს განზრახ ღებინება, საფაღარათო და შარდმდენი საშუალებების ან ოყნის გამოყენება სხეულიდან საკვების ძალით გამოდევნის მიზნით

  • რუმინაციის დარღვევა (ინგლ. Rumination disorder), იგივე მერიციზმი — იშვიათი ქრონიკული მეტაბოლური დარღვევა, რომლის დროსაც მუცლის კუნთების უნებლიე შეკუმშვის გამო უნებურად ხდება მიღებული საკვების მონელება. ეს დარღვევა დიდწილად ჩვილებში, პატარა ბავშვებსა და კოგნიტიური შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე პირებში დაფიქსირებულა.

კვებითი აშლილობების სიმპტომები

მართალია, სხვადასხვა კვებითი აშლილობის სიმპტომები ძალიან განსხვავდება ერთმანეთისგან, თუმცა ზოგი მათგანი შეიძლება ყურადღების მიქცევის საჭიროებაზე მიანიშნებდეს. რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია, თუკი თქვენი ფიქრები და/ან ქცევები ჭამასთან, წონასთან ან სხეულის აღქმასთან დაკავშირებით შემაწუხებელია და ყოველდღიურ ფუნქციონირებაში გიშლით ხელს, დროა, დახმარებას მიმართოთ. ყურადსაღებ სიმპტომებს შორისაა:

  • დიეტური შეზღუდვები

  • სხვების თვალწინ ჭამაზე უარის თქმა

  • კალორიების ობსესიურად თვლა

  • სირცხვილის გრძნობა ჭამის შემდეგ

  • წონის ხშირი ცვლილება ან ზედმეტი სიგამხდრე

  • საკუთარი სხეულის უარყოფითად აღქმა

  • უკონტროლო ჭამა

  • ზედმეტი ვარჯიში

  • განზრახ ღებინება ან საფაღარათო საშუალებების გამოყენება

  • ზედმეტად ბევრი ფიქრი საჭმელზე, სხეულის აღქმასა და წონაზე

  • გუნება-განწყობის ცვლილებები, სხვა მენტალური პრობლემები (შფოთვა, დეპრესია, პოსტ-ტრავმული სტრესი, ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა და ა.შ.)

► ხშირია შემთხვევები, როდესაც კვებითი აშლილობის, განსაკუთრებით ანორექსიის, მქონე ადამიანებს არ სჯერათ, რომ ავად არიან. ამ მოვლენას ანოსოგნოზია ეწოდება.

გავლენა მენტალურ ჯანმრთელობაზე

კვებით აშლილობებს ხშირად მენტალური ჯანმრთელობის სხვა პრობლემებიც ახლავს, ყველაზე მეტად კი შფოთვითი აშლილობები, მათ შორის:

  • სხეულის დისმორფული აშლილობა (BDD)

  • გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა (GAD)

  • ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა (OCD)

  • სოციალური შფოთვითი აშლილობა (SAD)

შფოთვითი აშლილობები, როგორც წესი, წინ უსწრებს კვებით აშლილობს. ხშირად კვებითი აშლილობების მქონე ადამიანებს ასევე აწუხებთ დეპრესია და ახასიათებთ პერფექციონიზმი.

წყარო: Gracia Lam / The New York Times

გავლენა ფიზიკურ ჯანმრთელობაზე

ვინაიდან საკვები ნივთიერებებით მდიდარი კვების რაციონი აუცილებელია სხეულის რეგულარული ფუნქციონირებისთვის, კვებითი აშლილობები ძალიან სერიოზულად აზიანებს ორგანიზმის ფიზიკურ და მენტალურ პროცესებს. იმისთვის, რომ კვებით აშლილობას ჯანმრთელობაზე უარყოფითი გავლენა ჰქონდეს, აუცილებელი არაა, ადამიანი ზედმეტად გამხდარი იყოს. კვებითი აშლილობები სხეულის ყველა სისტემაზე მოქმედებს და იწვევს ისეთ პრობლემებს, როგორებიცაა:

  • ტვინის მასის კარგვა

  • გულ-სისხლძარღვთა პრობლემები

  • კუჭ-ნაწლავის პრობლემები (მაგ., ქრონიკული შეკრულობა, გასტროეზოფაგური რეფლუქსი)

  • სტომატოლოგიური პრობლემები

  • ძილის რეჟიმის დარღვევა

  • გულის წასვლა

  • თმის ცვენა ან თხელი ჭარბთმიანობა მთელ სხეულზე (ლანუგო)

  • მენსტრუაციის შეჩერება (ან პირველი მენსტრუაციის დაგვიანება) და უნაყოფობა

  • შესუსტებული ძვლები

  • ძვალკუნთოვანი დაზიანებები და ტკივილი

გამომწვევი მიზეზები

კვებითი აშლილობები საკმაოდ კომპლექსური დაავადებებია. მართალია, ზუსტად არ ვიცით, რა იწვევს მათ, თუმცა არსებობს რამდენიმე თეორია. კვებითი აშლილობის განვითარების რისკის 50-80% გენეტიკური უნდა იყოს, თუმცა მხოლოდ გენები არაა საკმარისი იმის განსასაზღვრად, ვის ექნება კვებითი აშლილობა — მნიშვნელოვანი ფაქტორია გარემოც.

ზოგიერთი სიტუაციები და მოვლენები კვებითი აშლილობების გაჩენას უწყობს ხელს იმ ადამიანებში, რომლებიც გენეტიკურად მოწყვლადები არიან მათ მიმართ. ასეთ ფაქტორებს შორისაა:

  • ძალადობა, სასტიკად მოპყრობა

  • ბულინგი, დაცინვა, მუქარა

  • დიეტაზე ყოფნა

  • გარდამავალი ცხოვრებისეული მოვლენები

  • მენტალური ჯანმრთელობის პრობლემები

  • სქესობრივი მომწიფება

  • სტრესი

  • წონის გარშემო არსებული სტიგმა

დიაგნოსტირება და მკურნალობა

კვებითი აშლილობების დიაგნოსტირება ექიმებსა და მენტალური ჯანმრთელობის პროფესიონალებს, მათ შორის ფსიქიატრებსა და ფსიქოლოგებს, შეუძლიათ. ხშირ შემთხვევაში კვებითი აშლილობის დიაგნოზს სვამს პედიატრი ან თერაპევტი რეგულარული შემოწმების დროს სიმპტომების შემჩნევის შემდეგ. დიაგნოსტირებისას ექიმმა შეიძლება მიმართოს

  • ფიზიკურ შემოწმებას — წონის, სიმაღლის, სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ფუნქციების შემოწმებას;

  • ლაბორატორიულ ანალიზებს — სისხლისა და შარდის ანალიზს, ღვიძლის, თირკმლის, ფარისებრი ჯირკვლის შემოწმებებს, ასევე რენტგენსა და ელექტროკარდიოგრამას;

  • ფსიქოლოგიურ შეფასებას — რომელშიც შედის კვებასთან დაკავშირებული ქცევები, ჭარბი კვება, გაფაღარათება, ვარჯიში და სხეულის აღქმა.

წყარო: Health

გავრცელებული წარმოდგენის მიუხედავად, კვებითი აშლილობები მხოლოდ თინეიჯერ გოგოებს არ აწუხებთ. ისინი ყველა გენდერის, ასაკის, რასის, ეთნოსისა და სოციოეკონომიკური სტატუსის მქონე ადამიანებში გვხვდება. თუმცა, კვებითი აშლილობები ყველაზე ხშირი ქალებშია.

კვებითი აშლილები დაფიქსირებულა როგორც ადრეული ასაკის ბავშვებში, 6 წლიდან დაწყებული, ისე ზრდასრულებსა და ხანდაზმულ ადამიანებში. ამ პოპულაციებში კვებითი აშლილობები ძალიან ბევრი სხვადასხვა ფორმით ვლინდება, რის გამოც მათი ბუნების ამოცნობა პროფესიონალებისთვისაც პრობლემურია.

► აშშ-ის კვებითი აშლილობების ეროვნული ასოციაციის გამოთვლით, კვებითი აშლილობების მქონე ადამიანების დაახლოებით მესამედი მამრობითი სქესისაა, თუმცა იმის სტიგმა, რომ ეს პრობლემა ძირითადად ქალებთანაა დაკავშირებული, ხშირად კაცებს არ აძლევს საშუალებას, ექიმს მიმართონ.

კვებითი აშლილობის მკურნალობის ბევრი სხვადასხვა გზა არსებობს, მათ შორის საკუთარ თავზე რეგულარული ზრუნვა, კოგნიტიურ-ბიჰევიორული თერაპია, კვებითი თერაპია, ყოველკვირეული ამბულატორიული მკურნალობა, ინტენსიური თერაპია და სხვა. კვებით აშლილობასთან გამკლავებაში ასევე ძალიან შეგიწყობთ ხელს საკუთარ ფიზიკურ და მენტალურ ჯანმრთელობაზე ზრუნვა.

კვებითი აშლილობისგან განკურნება მარტივი არაა, თუმცა შესაძლებელია. მკურნალობის დადებითი შედეგები ადრეულ ეტაპზევე ჩარევასთანაა დაკავშირებული, ამიტომ ექიმთან ვიზიტს ნუ გადადებთ.

► კვებითი აშლილობის მქონე ზოგ ადამიანს ხშირად არ სჯერა, რომ პრობლემა აქვს, რის გამოც მნიშვნელოვანია, ასეთ დროს მკურნალობის მიღებაში გადამწყვეტი როლი ოჯახის წევრებმა და სხვა ძვირფასმა ადამიანებმა შეასრულონ.

გამოყენებული წყაროები:

მთავარი სურათი: WomanLog

წყარო

სხეულის დისმორფული აშლილობა — გამომწვევი მიზეზები, სიმპტომები და მკურნალობა

0
#image_title

ყველას გვაქვს ისეთი დღეები, როდესაც საკუთარ სხეულში თავს კომფორტულად ვერ ვგრძნობთ. ამას ისიც ემატება, რომ სილამაზის სტანდარტები, მედია, სარეკლამო რგოლები და მოდის ინდუსტრია მუდმივად იდეალურ სხეულებს გვიჩვენებენ, რაც ადამიანის თვითშეფასებაზე უარყოფითად მოქმედებს.

სხეულის დისმორფული აშლილობა სხეულის ნეგატიურად აღქმის ყველაზე მწვავე ფორმაა. არ აქვს მნიშვნელობა, სხეულის როგორი ფორმები აქვს ადამიანს, რადგან სხეულის დისმორფული აშლილობა ყველას შეიძლება დაემართოს, თუმცა მისგან განკურნება შესაძლებელია.

სხეულის დისმორფული აშლილობა არის ქრონიკული მენტალური აშლილობა, რომლის დიაგნოზიც აუცილებლად ფსიქოლოგმა უნდა დასვას. სხეულის დისმორფული აშლილობის მქონე ადამიანები მუდმივად ზრუნავენ საკუთარი გარეგნობის გამოსწორებაზე — მათ შორის, ისეთ დეტალებზეც, რომლების სხვა ადამიანებისთვის სრულიად შეუმჩნეველი ან ძნელად შემჩნევადია.

თუკი სარკეში ან თქვენი ფოტოს ყურებისას მაშინვე სხეულის იმ ნაწილს აკვირდებით, რომელიც განსაკუთრებით არ მოგწონთ — მაგალითად, ცხვირის ფორმა, ნიკაპის სიგრძე, თმა, მკერდის ზომა — ეს პოტენციურად სხეულის დისმორფულ აშლილობაზე მიუთითებს. სხეულის დისმორფული აშლილობა დაახლოებით თანაბარი რაოდენობით ემართებათ როგორც ქალებს, ასევე კაცებს. ყველაზე ხშირად ის მოზარდებში ვლინდება, მაგრამ ხდება ისეც, რომ ზრდასრულს ადამიანს ჰქონდეს სხეულის დისმორფული აშლილობა და ამის შესახებ არ იცოდეს.

ადამიანები, რომლებსაც სხეულის დისმორფული აშლილობა აქვთ, საათობით დარდობენ იმაზე, თუ როგორ გამოიყურებიან, აკვირდებიან სხეულის კონრეტულ ნაწილებს და ფიქრობენ, როგორ გამოასწორონ თავიანთი „ნაკლი“. ისინი საკუთარ თავს ადარებენ მოდელებსა და ცნობილ ადამიანებს, რომლებიც მუდმივად იდეალურად გამოიყურებიან. ხშირად ისინი დიდ თანხებს ხარჯავენ სილამაზის პროდუქტებზე და მიმართავენ პლასტიკურ ქირურგიასაც კი. მსგავსი პრობლემის მქონე ადამიანებს ახასიათებთ აკვიატებული აზრები საკუთარ სხეულთან მიმართებით, გარეგნობასთან დაკავშირებული განმეორებითი ქცევები (მაგალითად, სხეულის გადაჭარბებით მოვლა ან იმ ნაწილების დამალვა, რომლებიც არ მოსწონთ) და, ყველაზე ხშირად, გადამეტებული ფიქრები იმის შესახებ, თუ როგორ გამოიყურებიან და როგორ აღიქვამენ მათ სხეულებს სხვა ადამიანები. სხეულის დისმორფული აშლილობა საკმაოდ სერიოზული პრობლემაა, რომელიც იწვევს სტრესსა და ძლიერ შფოთვას, აზიანებს ადამიანის თვითშეფასებას და ხელს უშლის მას, რომ ჯანსაღი ცხოვრებით იცხოვროს.

ხშირად, სხეულის დისმორფული აშლილობის მქონე ადამიანები უარს ამბობენ გარეთ გასვლასა და სოციალიზაციაზე, რადგან ეშინიათ, რომ არ გამოიყურებიან შესაბამისად და დაცინვისა და განსჯის ობიექტები გახდებიან. სხეულის მცირე არასრულფასოვნებას სერიოზულ ნაკლად ან დეფექტად მიიჩნევენ და ამ დამოკიდებულებას იმის მტკიცებულებად იღებენ, რომ მახინჯები და არასასურველები არიან. სხეულის დისმორფული აშლილობის მქონე ადამიანებს ძალიან ეშინიათ მათ სხეულზე გაკეთებული უარყოფითი კომენტარებისა და მათი ვიზუალის ყურადღების ცენტრში მოხვედრის.

► სხეულის დისმორფული აშლილობის მქონე ადამიანებს ის განცდა აქვთ, რომ სხვები მათ სხეულებს აკრიტიკებ და განიხილავენ, რაც მათთვის მუდმივი სტრესის საფუძველი ხდება.

რა იწვევს სხეულის დისმორფულ აშლილობას?

როგორც ყველა ფსიქოლოგიურ აშლილობას, სხეულის დისმორფულ აშლილობასაც არაერთი გამომწვევი მიზეზი აქვს. ხშირ შემთხვევაში მიზეზები კომბინირებულია და შეიძლება მოიცავდეს გარემოსგან გამოწვეულ (მაგალითად, დაცინვა ბავშვობისას თუ მოზარდობის წლებში), ფსიქოლოგიურ (მაგალითად, დაბალი თვითშეფასება) და ბიულოგიურ (მაგალითად, გენეტიკური მიდრეკილება სხვადასხვა დაავადების მიმართ) ფაქტორებს.

დეპრესიის, შფოთვის ან ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობისა თუ სხვა მენტალური პრობლემების (მაგალითად, მიდრეკილება პერფექციონიზმისკენ) პირადი ან ოჯახური ისტორია ასევე იწვევს სხეულის დისმორფულ აშლილობას. ხშირად, დაცინვა (ბულინგი) და თანატოლების მხრიდან ზეწოლა ხელს უწყობს ადრეული ასაკიდავნე სხეულის დისმორფული აშლილობის გაჩენას.

იმ შემთხვევაში, როდესაც სხეულის დისმორფული აშლილობა დაკავშირებულია წონასთან, დიდია ალბათობა, რომ ადამიანს კვებითი აშლილობაც დაეწყოს.

როგორ იკურნება სხეულის დისმორფული აშლილობა?

სხეულის დისმორფული აშლილობა იკურნება ფსიქოლოგის დახმარებით და ეს მდგომარეობა სამუდამო განაჩენი არ არის. ხშირად სხეულის დისმორფული აშლილობის მქონე ადამიანები არ მიმართავენ თერაპევტს დასახმარებლად, რადგან არ მიაჩნიათ, რომ რაიმე სჭირთ. ასეთ დროს ადამიანი არ აქცევს ყურადღებას ქცევის პატერნებს და ეშინია, რომ დასცინებენ, რადგან ასეთი „უმნიშვნელო“ საკითხის გამო დახმარება ითხოვა.

► ყველა პრობლემა, რომელიც სტრესს იწვევს და თქვენი ცხოვრების ხარისხს ამცირებს, ყურადსაღებია. მნიშვნელოვანია, იზრუნოთ პრობლემის გამოსწორებაზე განურჩევლად იმისა, თუ რამდენად „დიდი“ ან „პატარაა“ ეს პრობლემა.

მნიშვნელოვანია იმის გააზრება, რომ მენტალური ჯანმრთელობის ისეთ პრობლემას, როგორიცაა სხეულის დისმორფული აშლილობა, თან ახლავს შფოთვა, დეპრესია, პოსტტრავმული და ობესიურ-კომპულსიური აშლილობა. ფსიქოლოგთან კონსულტაცია დაგეხმარებათ, რომ ნათლად დაინახოთ თქვენი პრობლემა და იმუშაოთ მის გამოსწორებაზე.

უნდა აღინიშნოს, რომ სხეულის დისმორფული აშლილობა ქრონიკული მდგომარეობაა. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ მისგან განკურნება საკმაოდ ხანგრძლივი პროცესია და შეიძლება მკურნალობის სხვადასხვა ტიპს მოიცავდეს, დაგჭირდეთ არაერთი ფსიქოლოგი და ცხოვრების სტილის შეცვლაც. არ მიეცეთ სასოწარკვეთას, თუკი სხეულის დისმორფულ აშლილობას მალე ვერ დაამარცხებთ, და მკურნალობის პროცესს მოთმინებით მიუდექით.

სურათი: Reksita Wardani

სხეულის დისმორფული აშლილობის მკურნალობის ყველაზე გავრცელებული საშუალება კოგნიტურ-ბიჰევიორული თერაპიაა. თერაპევტი პირველ ეტაპზე იმ უარყოფითი ფიქრებსა და მიდგომებს იკვლევს, რომლებიც ადამიანს საკუთარი სხეულის მიმართ აქვს. ამის შემდეგ ის ცდილობს, ეს ქცევები და მიდგომები ჩაანაცვლოს იმგვარად, რომ პაციენტის ყოველდღიურობა ბევრად მარტივი გახდეს. კოგნიტურ-ბიჰევიორული თერაპია არ ფოკუსირდება იმ მიზეზის გამოკვლევაზე, თუ რამ გამოიწვია სხეულის დისმორფული აშლილობა, არამედ ადამიანს რეალისტურ და გამოსადეგ გამოსავალს სთავაზობს, რომელიც ამ დაავადებისგან თავის დაღწევის საშუალებას მისცემს.

სხეულის დისმორფული აშლილობის უფრო სერიოზული შემთხვევების დროს ექიმები იყენებენ მედიკამენტებს. დეპრესიისა და შფოთვების დროს სასურველია ანტიდეპრესანტების და სეროტონინის (SSRI) გამოყენება. დამატებით სეროტონინის მიღება ადამიანს ეხმარება, რომ ორგანიზმში ბუნებრივად გამომუშავებული სერატონინი მიმოქცევაში დარჩეს, რადგან დეპრესიის დროს ტვინში სეროტონინის დაბალ დონეა.

გარდა ამისა, იმავე პრობლემის მქონე ადამიანებთან საუბარიც შვების მომგვრელია. მზარდაჭერის ჯგუფები, რომლებიც სხეულის დისმორფული აშლილობის მქონე ადამიანებს აერთიანებს, ბევრგან არსებობს როგორც ონლაინ, ასევე ფიზიკურადაც. ასეთ ჯგუფებში ჩართვა კარგის მომტანია რამდენიმე მიზეზის გამო: მსგავს გარემოში გამოცდილებების გაზიარებისას სტიგმებთან გამკლავება არ მოგიწევთ, ჩაუღრმავდებით თქვენს ქცევებსა და მიდგომებს და იგრძნობთ თანადგომასა და გამხნევებას.

სხეულის დისმორფული აშლილობა ყველაზე მეტად თინეიჯერებსა და ახალგაზრდებშია გავრცელებული. ვინაიდან ამ ტიპის აშლილობას სამომავლოდ სერიოზული პრობლემების გამოწვევა შეუძლია, სასურველია, ის მაქსიმალურად ადრეულ ეტაპზე იქნეს შემჩნეული. თუკი თქვენს ირგვლივ მყოფ ადამიანებში სხეულის დისმორფული აშლილობის სიმპტომებს შეამჩნევთ, არ უგულებელყოთ ისინი. იყავით ყურადღებიანი და შესთავაზეთ დახმარება და საუბარი, თუმცა მზად იყავით, რომ უარს მიიღებთ. თუკი ამჩნევთ, რომ ადამიანი ცდილობს, გაუმკლავდეს სხეულის დისმორფულ აშლილობას, აუცილებლად მოუსმინეთ და დააფასეთ ყოველი ნაბიჯი, რომელსაც უკეთ გახდომისკენ დგამს. გარდა ამისა, შეგიძლიათ შესთავაზოთ ფსიქოლოგის დახმარებაც, რადგან მსგავსი ტიპის აშლილობებს პროფესიონალის ჩართვა სჭირდება.

მნიშვნელოვანია, რომ სხეულზე გაკეთებულ კომენტარებს მოვერიდოთ. განურჩევლად იმისა, თუ რა კონტექსტში ვამბობთ მსგავსი ტიპის რეპლიკებს, ეს შეიძლება მეორე ადამიანზე დამანგრევლად მოქმედებდეს. ისეთი ფრაზების თქმა, როგორებიცაა, „არ იდარდო კეხიან ცხვირზე“ სხეულის დისმორფული აშლილობის მქონე ადამიანებს მაშინვე შფოთვას უღვიძებს და რაც მთავარია, ყველაზე დიდ შიშს — რომ მოხვდებიან ყურადღების ცენტრში „ნაკლის“ გამო. საზოგადოების მხრიდან წამოსული წნეხი და მიღებული სილამაზის სტანდარტები ერთ-ერთი მთავარი განმაპირობებელი ფაქტორებია, რომლებიც სხეულის ნეგატიურ აღქმას იწვევენ, ამიტომ მნიშვნელოვანია, მაქსიმალურად მოვერიდოთ სხვა ადამიანის სხეულზე კომენტარის გაკეთებას, იმის მიუხადავად, თუ ვის ვეუბნებით ამას და რამდენად ახლო ურთიერთობა გვაქვს მასთან.

სხეულის დისმორფული აშლილობა და პლასტიკური ქირურგია

ადამიანები, რომლესაც საკუთარი სხეულის რომელიმე ნაწილი არ მოსწონთ, საკმაოდ ხშირად მიმართავენ პლასტიკურ ქირურგიას. თანამედროვე პლასტიკური ქირურგია იმდენადაა განვითარებული, რომ სხეულზე არანაირ კვალს არ ტოვებს, სწორედ ამიტომ ეს გზა მიმზიდველია სხეულის დისმორფული აშლილობის მქონე ადამიანებისთვის, რათა გამოასწორონ საკუთარი „ნაკლი“.

თუმცა, იმ ადამიანებისთვის, რომლებსაც სხეულის დისმორფული აშლილობა აქვთ, მთავარი პრობლემა არის არა სხეულის რომელიმე ნაწილი, რომელიც არ მოსწონთ, არამედ ის სტრესი, შფოთვა და აკვიატებული ნეგატიური ფიქრები, რომლებთან გამკლავებასაც მუდმივად ცდილობენ. ექიმები თანხმდებიან, რომ მენტალური ჯანმრთელობის პრობლემის დროს პლასტიკური ქირურგია ვერ აგვარებს მთავარ პრობლემას და პირიქით, შეუძლია კიდევ უფრო დიდი გართულება გამოიწვიოს. სხეულის ტრანსფორმაცია დიდი ალბათობით ვერ აამაღლებს ადამიანის დაბალ თვითშეფასებას და ის არ ნიშნავს იმას, რომ აკვიატებული ფიქრები სხეულის სხვა ნაწილის მიმართ არ გაუჩნდება. პირიქით, პლასტიკური ქირურგიის ოპერაციის შემდეგ სხეულის დისმორფული აშლილობის მქონე ადამიანები კვლავ ეძებენ ისეთ ნაკლს თუ არასრულყოფილებას, რომელსაც გამოასწორებენ.

სხეულის დისმორფული აშლილობის დიაგნოზი არ მაქვს, თუმცა მსგავსად ვიქცევი. როგორ მოვიქცე?

იმ შემთხვევაში, თუკი სხეულის დისმორფული აშლილობის დიაგნოზი არ გაქვთ, მაგრამ მაინც ღელავთ ან ნეგატიური ფიქრები გაქვთ თქვენს გარეგნობასა და სხეულზე, შეგიძლიათ ამ ნაბიჯების გადადგმით თქვენი ყოველდღიურობა უფრო ჯანსაღი გახადოთ:

  • იკვებეთ სწორად, საკუთარ თავს გამოძინების საშუალება მიეცით და იარეთ ფეხით — იცხოვრეთ ჯანსაღად.

  • დღის განმავლობაში წყლის დალევა არ დაგავიწყდეთ.

  • დარწმუნდით, რომ თქვენი გარდერობი ისეთი ზომის ტანსაცმელს მოიცავს, როგორიც თქვენ მოგწონთ. მიუხედავად იმისა, რომ ეტიკეტზე დაწერილი ზომა უფრო დიდი ან პატარაა, ვიდრე იყენებთ, კომფორტულად მორგებული ტანსაცმელი ბევრად კარგად გაგრძნობინებთ თავს.

  • მკვეთრად შეამცირეთ ან გააკონტროლეთ ის დრო, რომელსაც სოციალურ მედიაში ატარებთ, რადგან იქ ნანახი კონტენტი ხშირად ნეგატიურად აისახება თქვენს თვითშეფასებაზე.

  • მოძებნეთ ისეთი გვერდები/ადამიანები, რომლებიც ონლაინ სივრცეში ღიად საუბრობენ სხეულის განსხვავებული ფორმების ნორმალურობასა და მიმღებლობაზე.

  • დააკვირდით, თუ ფიქრობთ თქვენი სხეულის ან ირგვლივ მყოფი ადაიანების სხეულებზე, რომ მათი რომელიმე ნაწილი ცუდია. იფიქრეთ იმაზე, თუ საიდან მოდის ეს ფიქრები?

  • გამოხატეთ მადლიერება თქვენი სხეულის მიმართ (მაგალითად, დაიწყეთ დღიურის წერა).

  • მედიტაცია და სუნთქვის მოკლე ვარჯიშები დაგეხმარებათ სხეულის მოდუნებაში. შესაძლოა, იმ დასკვნამდეც მიხვიდეთ, რომ მედიტაცია სწორედ ისაა, რაც განსატვირთად გჭირდებათ.

► ესაუბრეთ სანდო ადამიანებს თქვენი ნეგატიური ფიქრების შესახებ. ანონიმური მენტალური დახმარების ჯგუფებიც გამოსადეგია მსგავს ფიქრებთან გასამკლავებლად. ხშირად ის განცდა, რომ გვისმენენ და გვიგებენ, ცვლილებების მოხდენის სტიმულს გვაძლევს.

გამოყენებული წყარო:

მთავარი სურათი: WomanLog

წყარო

კვებითი აშლილობის მკურნალობა საქართველოში

0
#image_title

კვებითი აშლილობის მკურნალობა არა მხოლოდ საქართველოში, არამედ მთელ მსოფლიოში, მათ შორის, განვითარებულ ქვეყნებშიც, საკმაოდ რთული პროცესია. სირთულეს მრავალი ფაქტორი განაპირობებს: დაგვიანებული დიაგნოზი, მკურნალობის დაწყება არასწორი გზით, ფინანსური მხარე, საზოგადოებაში არსებული სტიგმები და ა.შ.

კვებითი აშლილობა ფსიქიკური აშლილობების ჯგუფს მიეკუთვნება. შესაბამისად, დიაგნოზის დასმა და მკურნალობის პროცესის წარმართვაც ფსიქიატრის კომპეტენციაა. პირველ პრობლემას სწორედ ამ კუთხით ვაწყდებით. სიტყვა „ფსიქიატრის“ წარმოთქმა დღესაც უხერხულობას ქმნის. კვებითი აშლილობის სიმპტომების მქონე პირებს უფრო მარტივად ურჩევენ ნევროლოგთან, ენდოკრინოლოგთან, ფსიქოლოგთან ვიზიტს, მაგრამ არა — ფსიქიატრთან. ეს ტაბუდადებული, რთულად გასაჟღერებელი რჩევაა, რომელსაც არა მხოლოდ გარშემომყოფები, არამედ ექიმებიც ერიდებიან. სწორედ ამიტომ, პაციენტები ფსიქიატრთან ყველაზე ბოლოს მიდიან მაშინ, როცა მკურნალობის მთელ პროცესს სწორედ ფსიქიატრი უნდა განსაზღვრავდეს.

რა გზას გადის კვებითი აშლილობის მქონე პაციენტი მკურნალობის პროცესში?

პირველ ყოვლისა, ისმება დიაგნოზი. დიაგნოსტირება ხდება ნახევრად სტრუქტურირებული კლინიკური ინტერვიუს გზით. ფსიქიატრი პაციენტს უსვამს შესაბამის შეკითხვებს, რა დროსაც ექიმისთვის ყურადსაღებია პასუხების არა მხოლოდ შინაარსობრივი მხარე, არამედ პაციენტის განწყობა — როგორ უპასუხებს შეკითხვებს, როგორ აფასებს თავის სიმპტომებს და როგორ გამოხატავს მათ. პაციენტის თანხმობის შემთხვევაში, კლინიკური ინტერვიუ ტარდება ასევე ოჯახის წევრებთან, რადგან დიაგნოსტირების პროცესში უმნიშვნელოვანესია გარშემომყოფების შეფასებები. თუ პაციენტი არ არის სრულწლოვანი, მაშინ ექიმს აქვს იურიდიული პასუხისმგებლობა, დაელაპარაკოს მშობელს/მზრუნველს. საბოლოოდ, დიაგნოზის დასადგენად ფსიქიატრს სჭირდება ინფორმაციის ორი წყარო: პაციენტი და მისი ოჯახის წევრი (ადამიანი, რომელსაც აქვს პაციენტთან ყოველდღიური შეხება და აკვირდება მის სიმპტომებს).

კვებითი აშლილობა, სხვა აშლილობებს შორის, ყველაზე მეტადაა გადაჯაჭვული სომატურ, ფიზიკურ ჯანმრთელობასთან. შესაბამისად, მკურნალობას კომპლექსური მიდგომა და მულტიდისციპლინური გუნდი სჭირდება. იმის მიხედვით, თუ რა დაზიანებებს იწვევს კვებითი აშლილობა, საჭირო ხდება სხვადასხვა ექიმის ჩართვა, მაგალითად: ენდოკრინოლოგი, ნუტრიციოლოგი, რეანიმატოლოგი, კარდიოლოგი და ა.შ. მკურნალობის პროცესში აუცილებელია ასევე ფსიქოლოგის აქტიური მონაწილეობა, რადგან მსგავსი ტიპის აშლილობები, როგორც წესი, გარკვეულ ტრავმებთანაა დაკავშირებული, რასაც განსაკუთრებული გააზრება და, ხშირ შემთხვევაში, განწყობებისა და დამოკიდებულებების ძირეული ცვლილება სჭირდება. თუმცა, ფსიქოლოგის როლი მხოლოდ მას შემდეგ აქტიურდება, რაც პაციენტის სომატურ ჯანმრთელობას საფრთხე არ ემუქრება. მაგალითად, ნერვული ანორექსიის შემთხვევაში, თუკი პაციენტის სხეულის მასის ინდექსი ძალიან დაბალია, ნომერ პირველი საზრუნავი პაციენტის სიცოცხლის შენარჩუნებაა და არა — მისი ფსიქიკური განწყობების შესწავლა.

კვებითი აშლილობის მკურნალობის ერთ-ერთ მთავარ სირთულეს ასეთი მულტიდისციპლინური გუნდისა და სპეციალური აღჭურვილობის მქონე კლინიკების არარსებობა განაპირობებს. ზოგადი პროფილის საავადმყოფოებს კვებითი აშლილობის მქონე პაციენტების დაწვენის ვალდებულება არ აქვთ. ერთადერთი, სადაც ამ დროს პაციენტის გადაყვანაა შესაძლებელი, ფსიქიატრიული კლინიკაა, რასაც, ფაქტობრივად, აზრი არ აქვს. თუკი პაციენტის მდგომარეობა იმდენად დამძიმებულია, რომ მას სტაციონარული მკურნალობა სჭირდება, ფსიქიატრიული კლინიკა პაციენტისთვის მსგავს მომსახურებას მაინც ვერ უზრუნველყოფს. ყველაზე ცუდი კი ის არის, რომ ამ პრობლემის მოგვარება უახლოეს მომავალში ჩვენი ქვეყნისთვის რთულად წარმოსადგენია, რადგან ის დიდ ხარჯებთანაა დაკავშირებული, რაც ხშირად ეკონომიკურად ძლიერ ქვეყნებშიც კი დაუძლეველ გამოწვევად რჩება.

როგორც აღინიშნა, კვებითი აშლილობის მკურნალობის პროცესში აქტიურად უნდა იყოს ჩართული ფსიქოლოგი/ფსიქოთერაპევტი, რათა პაციენტმა დამოუკიდებლად შეძლოს ქცევის მართვა. ეს არ არის მარტივი პროცესი, რადგან რამდენიმე ეტაპია გასავლელი:

  • პირველი — გაცნობიერება,  ფაქტის მიღება, რომ გაქვს კვებითი აშლილობა;

  • მეორე — დაგეგმვა, რა უნდა გააკეთო იმისთვის, რომ არსებულ პრობლემას გაუმკლავდე;

  • მესამე — პრობლემასთან გამკლავება.

წყარო: Ethos

გარშემომყოფების როლი მკურნალობის პროცესში

ფსიქოთერაპიის ჩატარება სასურველია პაციენტის ოჯახის წევრებთანაც, რადგან ამ პრობლემასთან გამკლავება დამოუკიდებლად რთულია. ზოგადად, გარემოს ასეთ დროს უდიდესი მნიშვნელობა აქვს. ის დიდ როლს ასრულებს არა მხოლოდ კვებითი აშლილობის განკურნების პროცესში, არამედ ხშირად ამ პრობლემის წარმოშობის მიზეზიც კია. ადამიანები, რომლებსაც აქვთ ან ჰქონიათ კვებითი აშლილობა, ყველაზე მძიმედ და მტკივნეულად სწორედ გარშემომყოფების ნეგატიურ დამოკიდებულებას იხსენებენ.

ნეგატიური განწყობა არ ნიშნავს აუცილებლად შეურაცხმყოფელ რეპლიკებს, ეს შეიძლება იყოს ზედმეტად გამამხნევებელი კომენტარები; წონაზე ხაზგასმა, დაიკელი თუ მოიმატე; ყოველ ფეხის ნაბიჯზე იმის მითითება, არ დაარღვიო დიეტა; კომპლიმენტის თქმა მხოლოდ მაშინ, თუკი შეამჩნევენ, რომ რამდენიმე კილო დაიკელი და ასე დაუსრულებლად. ერთი წამით მაინც რომ წარმოვიდგინოთ, რამხელა სტრესია, როცა შენთვის საყვარელი ადამიანებიც კი მხოლოდ შენს წონაზე არიან ორიენტირებული და მთელი შენი წარმატება თუ წარუმატებლობა კილოგრამების დაკლება-მომატებასთან ასოცირდება, მივხვდებით, როგორი გაუსაძლისი შეიძლება იყოს ნებისმიერი ადამიანისთვის ასეთ გარემოში არსებობა.

მოზარდების შემთხვევაში საქმე კიდევ უფრო რთულადაა. გარემოსა და ოჯახისგან მიღებული ნეგატიური თუ არასწორი მოლოდინები, შეიძლება ითქვას, რომ დამანგრევლად მოქმედებს ახალგაზრდის თვითშეფასებაზე და უდიდეს ზიანს აყენებს მის ემოციურ მდგომარეობას. სწორედ ამ დაზიანებული ემოციების აღდგენა უწევს შემდგომ ფსიქოლოგს იმისათვის, რომ პაციენტმა საკუთარი თავის, საკუთარი სხეულის სიყვარული ისწავლოს.

ფსიქიატრთან და ფსიქოლოგთან ვიზიტების შემდეგ, როცა პაციენტი საბოლოოდ გაიაზრებს თავის მდგომარეობას და იგრძნობს, რომ მზად არის ცვლილებებისთვის, საქმეში ერთვება ექიმი ნუტრიციოლოგი, რომელიც პაციენტს ინდივიდუალურ დიეტას უნიშნავს იმის მიხედვით, რა სჭირდება მის ორგანიზმს — რა რაოდენობის ცილა, ცხიმი, ვიტამინები და ა.შ. პროცესი ამ ეტაპზეც საკმაოდ რთულია, რადგან პაციენტს ფაქტობრივად ცხოვრების ახალ წესთან, კვების ახალ რუტინასთან უწევს შეჩვევა, რაც დიდ ძალისხმევას მოითხოვს.

► უნდა გვახსოვდეს, რომ კვებითი აშლილობა ნებისმიერ ასაკში შეიძლება განვითარდეს. და მიუხედავად იმისა, რომ მსგავსი დიაგნოზი  გოგოებში/ქალებში უფრო ხშირია, მისგან არც კაცები არიან დაცულნი. საქმე, უბრალოდ, ისაა, რომ იმპულსური კვება კაცებში არ აღიქმება პრობლემად და არ მიდიან ექიმთან, თუკი  მას თან ჯანმრთელობის გაუარესება არ მოსდევს. შესაბამისად, ხშირ შემთხვევაში, კაცებში კვებითი აშლილობა დიაგნოსტირების მიღმა რჩება.

განკურნებადია თუ არა კვებითი აშლილობა?

კვებითი აშლილობის მკურნალობა, შესაძლოა, თვეები ან წლებიც კი გაგრძელდეს. რაც უფრო გვიან ეტაპზე ჩაერთვებიან სპეციალისტები საქმეში, მით უფრო ხანგრძლივი და რთული იქნება მკურნალობის გზაც. ასევე, ვერ ვიტყვით, რომ თუკი პაციენტი ერთხელ განიკურნება, ის მომავალში უკვე დაზღვეულია მსგავსი პრობლემისგან. სხვა ფსიქიკური აშლილობების მსგავსად, კვებითი აშლილობაც სამგანზომილებიანია: ბიოლოგიური, ფსიქოლოგიური და სოციალური. სწორედ სოციალური ასპექტი არის ერთ-ერთი პირველი ბიძგის მიმცემი. როცა პაციენტის ფსიქიკას რომელიმე სოციალურ ტრავმაზე რეაგირებად გარკვეული ქცევა აქვს დასწავლილი, იმავე/მსგავსი ტრავმის გამოვლენის შემთხვევაში, სავარაუდოა, რომ იგივე რეაქცია გამოავლინოს, რადგან მას უკვე აქვს ასეთი გამოცდილება. სწორედ ერთ-ერთი ასეთი რეაქციაა იმპულსური კვება ან ჭამაზე უარის თქმა.

► რეალურად, ფსიქოლოგი სწორედ ამ საკითხზე მუშაობს თერაპიების დროს. პაციენტი იღებს ფსიქოგანათლებას — ის შეისწავლის თავის პრობლემებს, როგორც განვითარების, ასევე გამწვავებისა და რეციდივების საშიშროების სიმპტომებს; სწავლობს, როგორ მართოს თავისი ქცევა და შესაბამისად, შემდგომ უკვე უფრო უმარტივდება პრობლემებთან გამკლავება.

მთავარი ყოველთვის პრობლემის იდენტიფიცირებაა. მთავარია, დავინახოთ, ვაღიაროთ და მივიღოთ პრობლემა. თუმცა, ყველაფერი გაცილებით მარტივად იქნება, თუკი საზოგადოება უფრო ემპათიური იქნება მისი წევრების მიმართ. თუკი სხვისი წონა ჩვენთვის მხოლოდ იმ ადამიანის სხეულის მასის ინდექსი იქნება და არა — ის იარლიყი, რომლის ტარებაც სოციუმში მოუწევს. სხვა შემთხვევაში, ამდენი კრიტიკისა და გარშემომყოფების არასწორი მოლოდინის რეჟიმში, დიდი შანსია, ბევრ ჩვენგანს მოუწიოს კვებითი აშლილობის მკურნალობის რთული და ძვირადღირებული გზის გავლა, რომელსაც საყოველთაო დაზღვევა არ აფინანსებს.

გამოყენებული წყარო:

  • სტატია მომზადდა ფსიქიატრ  ქეთევან აბდუშელიშვილთან, ფსიქოლოგ ნათია კუჭუხიძესა და ნუტრიციოლოგ ნატა გაგუასთან ინტერვიუებზე დაყრდნობით.

მთავარი სურათი: Health

სტატიის ავტორი: ინგა ღოღობერიძე / Femea

წყარო

პანიკური შეტევა — სიმპტომები, გამომწვევი მიზეზები და მკურნალობა

0
#image_title

პანიკური შეტევა ძლიერი შფოთვის მოკლე ეპიზოდია, რომელიც შიშის ფიზიკურ გამოვლინებებს იწვევს. ეს შეიძლება იყოს აჩქარებული გულისცემა, სუნთქვის გაძნელება, გულისრევის შეგრძნება, კანკალი და კუნთების დაჭიმულობა. პანიკური შეტევები მოულოდნელად იწყება და, როგორც წესი, არ არის დაკავშირებული რაიმე გარე გამღიზიანებელთან. შეტევის ხანგრძლივობა რამდენიმე წუთი, მაქსიმუმ ნახევარი საათია. თუმცა, ფიზიკური და ემოციური ეფექტები შეიძლება რამდენიმე საათის განმავლობაში იყოს შესამჩნევი.

პანიკური შეტევები მენტალური ჯანმრთელობის საკმაოდ გავრცელებული პრობლემაა. მას შფოთვით შეტევასაც უწოდებენ და ის დედამიწის მოსახლეობის დაახლოებით 35%-ს გამოუცდია ცხოვრების განმავლობაში.

მკურნალობის გარეშე ხშირმა და განგრძობითმა პანიკური შეტევებმა შეიძლება მნიშვნელოვანი ზიანი მიაყენოს ჯანმრთელობას. ადამიანმა შეიძლება თავი აარიდოს მრავალგვარ სიტუაციას (მაგალითად, სახლიდან გასვლა ან მარტო დარჩენა) შეტევის განმეორების შიშით.

ბევრი ადამიანისთვის პანიკის შეგრძნება მხოლოდ ზოგჯერ, სტრესის ან ავადმყოფობის დროს იჩენს თავს. პანიკური შეტევის ხშირი განმეორებითობის შემთხვევაში, შესაძლოა, პანიკურ აშლილობასთან გვქონდეს საქმე. ეს შფოთვითი აშლილობის ერთ-ერთი ფორმაა.

პანიკური შეტევის სიმპტომები

პანიკური შეტევა, როგორც წესი, იწყება მოულოდნელად, წინასწარი შემჩნევის გარეშე. ის შეიძლება ნებისმიერ დროს და გარემოებაში დაიწყოს: მანქანის მართვისას, სავაჭრო ცენტრში, ძილის ან საქმიანი შეხვედრისას.

პანიკურ შეტევას არაერთი ფორმა აქვს, თუმცა ყველა შემთხვევაში სიმპტომები რამდენიმე წუთში აღწევს პიკს. შეტევის დასრულების შემდეგ შეიძლება მოთენთილობა და უკიდურესი დაღლილობა იგრძნოთ.

წყარო: Glamour

პანიკური შეტევების ტიპური ნიშნები და სიმპტომებია:

  • საფრთხის ინტენსიური შეგრძნება და შესაბამისი ფიზიკური სიმპტომები;

  • შფოთვითი და ირაციონალური ფიქრის პროცესი;

  • შიშისა და საფრთხის ძლიერი წინათგრძნობა;

  • გაგიჟების, კონტროლის დაკარგვის ან სიკვდილის შიში;

  • თავბრუსხვევისა და გულისრევის შეგრძნება;

  • ჩხვლეტისა და შეციების შეგრძნება მხრებსა და ხელებზე;

  • კანკალი და ოფლიანობა;

  • შეხურება;

  • გახშირებული გულისცემა;

  • შეკუმშვის შეგრძნება მკერდში;

  • სუნთქვის გაძნელება, მათ შორის, სუნთქვის გახშირება;

  • გულისრევა ან უსიამოვნო შეგრძნება მუცელში;

  • კუნთების დაჭიმულობა;

  • პირის სიმშრალე;

  • არარეალურობისა და გარემოსგან მოწყვეტის შეგრძნება;

  • თავის ტკივილი.

„გაიქეცი ან იბრძოლე“ — რატომ გვემართება პანიკური შეტევა?

როცა სხეული საფრთხის წინაშე აღმოჩნდება, ტვინი ვეგეტატიურ ნერვულ სისტემას „უბრძანებს“, რომ „გაიქეცი ან იბრძოლე“ მდგომარეობა გაააქტიუროს. სხეული „იტბორება“ ნივთიერებებით, მათ შორის ადრენალინით, რაც ფიზიოლოგიურ ცვლილებებს იწვევს. მაგალითად, იმატებს გულისცემა და ხშირდება სუნთქვა, სისხლი მიემართება კუნთებისკენ, რათა სხეული ბრძოლისთვის ან გაქცევისთვის მოამზადოს.

პანიკური შეტევა სწორედ ტვინის „გაიქეცი ან იბრძოლე“ მდგომარეობით პროვოცირდება, თუმცა, როგორც წესი, ამ დროს არანაირი საფრთხე არ გვემუქრება. ადამიანს პანიკური შეტევა შეიძლება აბსოლუტურად უსაფრთხო და სტრესისგან თავისუფალ გარემოებებში დაეწყოს, მაგალითად, ტელევიზორის ყურების ან ძილის დროს.

ფაქტორები, რომელიც სხეულს „გაიქეცი ან იბრძოლე“ მდგომარეობაში აგდებს, შეიძლება იყოს:

  • ქრონიკული სტრესი — იწვევს სტრესთან დაკავშირებული ნივთიერებების (მაგალითად, ადრენალინის) ჩვეულზე მეტი რაოდენობით გამოყოფას;

  • მწვავე სტრესი (მაგ.: ტრავმული გამოცდილება) — შეუძლია სხეულს გამოამუშავებინოს სტრესთან დაკავშირებული ნივთიერებების დიდი რაოდენობა;

  • ჩვევაში გადასული სუნთქვის გახშირება — არღვევს სისხლში არსებული აირების (ჟანგბადისა და ნახშირბადის) ბალანსს, რადგან სისხლში არ არის საკმარისი ნახშირბადი.

  • ინტენსიური ფიზიკური აქტივობა — ზოგიერთი ადამიანისთვის ამან შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე რეაქცია.

  • კოფეინის ხშირი მოხმარება — კოფეინი ყავაში, ჩაისა და სხვა სასმელებში ძლიერი სტიმულანტია;

  • ავადმყოფობა — შესაძლოა, გამოიწვიოს ფიზიოლოგიური ცვლილებები;

  • გარემოს უეცარი ცვლილება — როგორიცაა ხალხმრავალ, ცხელ ან გადატვირთულ გარემოში უეცრად აღმოჩენა.

პანიკური შეტევის გამომწვევი მიზეზები

პანიკური აშლილობის სიმპტომები ხშირად გვიან თინეიჯერობაში ან ადრეულ ზრდასრულობაში იწყება და უფრო ხშირად ქალებზე ახდენს გავლენას.

დადგენილი არაა, ზუსტად რა იწვევს პანიკურ შეტევებს ან პანიკურ აშლილობას, თუმცა, შესაძლოა, ამ ფაქტორებს მნიშვნელოვანი გავლენა ჰქონდეთ:

  • გენეტიკა — ოჯახის ისტორია;

  • ძლიერი სტრესი — საყვარელი ადამიანების გარდაცვალება, სერიოზული ავადმყოფობა და ა.შ.;

  • სტრესის მიმართ განსაკუთრებით მგრძნობიარე ან უარყოფითი ემოციებისკენ მიდრეკილი ტემპერამენტი;

  • ტრავმა — ძალადობა, ტრაგედია და ა.შ.;

  • დიდი ცვლილებები ცხოვრებაში — განქორწინება, შვილის ყოლა და ა.შ;

  • ტვინის სხვადასხვა უბნის ფუნქციონირების ცვლილება;

  • მოწევა ან კოფეინის აქტიური მოხმარება;

  • ფიზიკური ან სექსუალური ძალადობის ისტორია ბავშვობაში.

პანიკური შეტევის გართულებები

მკურნალობის გარეშე პანიკური შეტევები ან პანიკური აშლილობა ადამიანის ცხოვრების თითქმის ყველა ასპექტს აზიანებს. პანიკური შეტევის განმეორების შიშმა შეიძლება მუდმივი შიშის რეჟიმში ცხოვრება და, შესაბამისად, ცხოვრების ხარისხის მნიშვნელოვანი გაუარესება გამოიწვიოს.

გართულებები, რომლებიც შეიძლება პანიკურმა შეტევებმა გამოიწვიოს ან მასთან იყოს კავშირში:

წყარო: The Guardian

  • კონკრეტული ფობიების განვითარება, როგორიცაა მანქანის ტარების ან სახლიდან გასვლის შიში;

  • ხშირი მკურნალობის საჭიროება სხვადასხვა დაავადებაზე;

  • ხალხმრავალი სიტუაციებისგან თავის არიდება;

  • პრობლემები სამსახურში ან სკოლაში;

  • დეპრესია, შფოთვითი აშლილობები და სხვა მენტალური პრობლემები;

  • სუიციდის ან სუიციდური ფიქრების გაზრდილი რისკი;

  • ალკოჰოლზე ან სხვა ნივთიერებებზე დამოკიდებულება;

  • ფინანსური პრობლემები.

ზოგიერთი ადამიანისთვის პანიკური აშლილობა შეიძლება მოიცავდეს აგორაფობიასაც — ისეთი ადგილებისა და სიტუაციებისგან თავის არიდებას, რომლებიც შფოთვას იწვევს, რადგან ეშინიათ, რომ გაქცევას ან დახმარების მიღებას ვერ შეძლებენ, თუ პანიკური შეტევა დაეწყებათ. ასეთ დროს, შესაძლოა, ადამიანი დამოკიდებული გახდეს სხვებზე, რომ მუდმივად ვიღაც იყოს მის გვერდით.

როგორ გავუმკლავდეთ პანიკურ შეტევას?

პანიკური შეტევისას გახსოვდეთ:

  • მოერიდეთ საკუთარ თავთან ისეთ ლაპარაკს, რომელიც ყურადღებას სიმპტომებზე გამახვილებინებთ — არ უთხრათ საკუთარ თავს „შეწყვიტე პანიკა!“ ან „მოეშვი!“

  • შეახსენეთ საკუთარ თავს, რომ პანიკური შეტევის სიმპტომები არაკომფორტულია, თუმცა სიცოცხლისთვის საფრთხის შემცველი არ არის. დაარწმუნეთ საკუთარი თავი, რომ აქამდეც გიგრძვნიათ ეს, თუმცა არაფერი დაგმართნიათ;

  • კონცენტრირდით რაიმეზე თქვენი სხეულისა და სიმპტომების გარეთ. მაგალითად: დაითვალეთ ასიდან ერთამდე უკუთვლით, გაიხსენეთ სიტყვები საყვარელი სიმღერიდან ან ყურადღება მიმართეთ ხმებსა და ვიზუალებზე თქვენ გარშემო.

  • სიტუაციიდან გაქცევა მხოლოდ გააძლიერებს იმ განცდას, რომ პანიკური შეტევა აუტანელია და მას ვერ უმკლავდებით. თუ დაჯდებით და დაელოდებით სიმპტომების შეწყვეტას, მეტ თავდაჯერებულობასა და უნარს მოიპოვებთ მათთან გასამკლავებლად.

პანიკური შეტევების მკურნალობა და პრევენცია

აუცილებლად გაიარეთ კონსულტაცია პროფესიონალთან, რათა დარწმუნდეთ, რომ თქვენი ან სხვა ადამიანის სიმპტომები ნამდვილად პანიკურ შეტევაზე მიუთითებს.

მნიშვნელოვანია, რომ გაიაროთ შემოწმება ოჯახის ექიმთან, რათა დარწმუნდეთ, რომ პანიკური შეტევისთვის დამახასიათებელი ფიზიოლოგიური სიმპტომები არ არის სხვა დაავადების მანიშნებელი, მათ შორის:

  • დიაბეტის;

  • ასთმის;

  • ყურის შიდა დაზიანებების;

  • ჰიპერთირეოიდიზმის (ფარისებრი ჯირკვლის ჭარბი აქტივობა);

  • კარდიოლოგიური (გულის) პრობლემების;

  • პოსტ-პარტუმ (მშობიარობის შემდგომი) ჰიპერთირეოიდიზმის.

სამედიცინო მკურნალობის გზები

თუ შფოთვის ფიზიოლოგიური სიმპტომები რომელიმე ფიზიკური დაავადებისგანაა გამოწვეული (დიაბეტი, ჰიპერთირეოიდიზმი), მათ მკურნალობასთან ერთად სიმპტომებიც შეწყდება. მაგრამ თუ პანიკური შეტევების მიზეზი მენტალური ჯანმრთელობის პრობლემებია, მკურნალობის გზები შეიძლება მოიცავდეს:

  • მედიკამენტებს;

  • ფსიქოთერაპიას, მათ შორის კოგნიტიურ-ბიჰევიორულ თერაპიას;

  • სხეულზე ორიენტირებულ თერაპიას;

  • სტრესის მართვის ტექნიკებს;

  • სწორი სუნთქვის ტექნიკებს;

  • განტვირთვის ტექნიკებს;

  • პრობლემის გადაჭრის უნარების სწავლას;

  • ცხოვრების სტილის ცვლილებას, როგორიცაა ჯანსაღი კვება, ვარჯიში და ძილი.

სამწუხაროდ, არ არსებობს უტყუარი გზა პანიკური შეტევების ან პანიკური აშლილობის თავიდან ასარიდებლად, თუმცა ეს რეკომენდაციები შეიძლება დაგეხმაროთ:

  • აუცილებლად იმკურნალეთ პანიკურ შეტევებზე. პირველივე შემთხვევის შემდეგ, როგორც კი შესაძლებლობა გექნებათ, გაიარეთ კონსულტაცია ფსიქიატრთან და დაიწყეთ მკურნალობა, რათა თავიდან აირიდოთ შეტევების გახშირების ან გაუარესების ალბათობა.

  • ბოლომდე მიჰყევით მკურნალობის გეგმას. არ შეწყვიტოთ მკურნალობა შუა გზაში, რათა არ გაუარესდეს პანიკური შეტევის სიმპტომები.

  • იყავით ფიზიკურად აქტიური. ამას შეიძლება დიდი როლი ჰქონდეს შფოთვის პრევენციისთვის.

გამოყენებული წყაროები:

მთავარი ფოტო: Anastasia Zaristovskaya / Shut up and Yoga

წყარო

სიგარეტი და მისი გავლენა ჯანმრთელობაზე — როგორ დავანებოთ თავი მოწევას?

0
#image_title

არავისთვის იქნება გასაკვირი იმის მოსმენა, რომ მოწევა ადამიანის ჯანმრთელობისთვის სასარგებლო არ არის. მიუხედავად ამისა, მთელს მსოფლიოში მილიონობით ადამიანი ეწევა. ის ადამიანებიც, რომლებიც საკუთარ თავს არამწეველებად მიიჩნევენ, მეგობრების გარემოცვაში ხშირად ეწევიან.

რატომ ეწევა ამდენი ადამიანი? რატომ არის სიგარეტისთვის თავის დანებება რთული? სტატიაში მიმოვიხილავთ იმ ფაქტორებს, რომლებიც სიგარეტზე დამოკიდებულებას აჩენს და მოგიყვებით, როგორ შეგიძლიათ მისგან გათავისუფლება.

მოწევაზე დამოკიდებულების კომპონენტები

სიგარეტი თამბაქოს, ფილტრისა და ქაღალდის გარდა ბევრ დანამატს შეიცავს. მაგალითად, არომატიზატორები და სხვა ქიმიური ნაერთები. სიგარეტში არსებული ქიმიური ნაერთები წარმოების რამდენიმე ეტაპს გადიან. ზოგიერთი ქიმიკატი, როგორიცაა ნიკოტინი, ბუნებრივად გვხვდება თამბაქოს მცენარეში. თუმცა, ზოგი ნივთიერება ნიადაგიდან ან სასუქიდან მოდის, ზოგი ფოთლების დამუშავებისას ემატება, ზოგი კი სიგარეტის წვისას წარმოიქმნება (4000-მდე ქიმიური ნივთიერება), რომლებიც კვამლშია თავმოყრილი.

► სპეციალურ ქაღალდში გახვეული თუთუნი შეიცავს კიბოს გამომწვევ იმდენივე ქიმიკატს, რამდენსაც მაღაზიაში ნაყიდი სიგარეტი.

სიგარეტი მზადდება თამბაქოს ფოთლებისგან, რომლებიც შეიცავს ნიკოტინს. სწორედ ნიკოტინია ის ნივთიერება, რომელიც დამოკიდებულებას აჩენს. ნიკოტინი ტვინში დოფამინის ჰორმონის გამომუშავებას იწვევს, რომელიც ე.წ. „ჯილდოს სისტემა“ (მაგალითად, თუკი სამსახურში შეგაქებენ, თქვენს ტვინში ეს ჰორმონი გამოიყოფა) და ბედნიერების ნეიროტრანსმიტერია (ბიოქიმიური მესენჯერი, რომელიც უზრუნველყოფს ნერვული იმპულსების გავრცელებას მთელ ნერვულ სისტემაში). სწორედ ეს გვაიძულებს, რომ გარკვეული სიამოვნების მომნიჭებელი ქმედებები გავიმეოროთ, როგორებიცაა ჭამა, სექსი თუ მოწევა. რაც უფრო მეტ დოფამინს გამოყოფს ტვინი რომელიმე ქმედების შედეგად, მით უფრო ხშირად გინდებათ მისი გამეორება.

გარდა ამისა, ხშირად ადამიანები სტრესის მოსახსნელად ეწევიან. როგორც წესი, ადამიანების უმეტესობა მოწევას იმიტომ იწყებს, რომ კონკრეტულ სიტუაციასა თუ ადამიანების წრეს მოერგოს. ხშირია შემთხვევებიც, როდესაც ადამიანები მხოლოდ შეკრებების ან წვეულებების დროს ეწევიან. მოწევა სერიოზული ფსიქოლოგიური ინსტრუმენტიცაა — მას შეუძლია კომუნიკაციის დაწყებაში დაგეხმაროთ.

► ვაცნობიერებთ ამას თუ არა, ფაქტია, რომ ფსიქოლოგიური ზემოქმედება და სიგარეტის მოწევის ამგვარი სოციალური დატვირთვა ართულებს მისთვის თავის დანებების პროცესს.

მოწევა და ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული საფრთხეები

სიგარეტის შემადგენლობაში არაერთი საზიანო ნივთიერება შედის. მაგალითად:

ნიკოტინი არის ალკალოიდი (აზოტოვანი ორგანული ნაერთი, რომელსაც ადამიანებსა და ცხოველებზე ძლიერი ბიოლოგიური გავლენა აქვს). მცენარეების ნაწილი ასინთეზირებს ნიკოტინს ძირითადად მავნებლების თავიდან ასაცილებლად. მაგალითად, კარტოფილი, პომიდორი, ბადრიჯანი და ზოგიერთი მწვანილი. თამბაქო კი ნიკოტინს სხვა მცენარეებთან შედარებით მაღალი კონცენტრაციით გამოიმუშავებს.

ნიკოტინის მიღების გვერდითი მოვლენებია:

  • მადის დაქვეითება

  • გულის აჩქარება

  • წნევის მატება

  • ძილის დარღვევა

ის ასევე იწვევს:

  • ამაღლებულ განწყობას

  • გაუმჯობესებულ მეხსიერებას

  • გაუმჯობესებულ კონცენტრაციის უნარს

ნიკოტინის რეგულარული მიღება თავის ტვინში ცვლილებებს იწვევს და ამიტომაც მასზე უარის თქმას თან ახლავს სიმპტომები, რომლებთან გამკლავებაც ხშირად სიძნელეებთანაა დაკავშირებული.

წყარო: WomanLog

კუპრი არის თამბაქოს წვის შედეგად წარმოქმნილი ქიმიური ნივთიერებების საერთო სახელი. როგორც წესი, კუპრი შეიცავს სიგარეტის კვამლში არსებულ მავნე და კიბოს გამომწვევ ნივთიერებებს. კუპრი ფილტვებში ღრმად აღწევს და შეიძლება, რომელიმე დაავადების განვითარების მიზეზიც კი გახდეს.

► კუპრი აზიანებს პირის ღრუსაც. ის უარყოფითად მოქმედებს კბილებზე და იწვევს მათ გაშავებას, ღრძილების დეგრადაციას და გემოს რეცეპტორების დესენსიტიზაციას.

ნახშირბადის მონოქსიდი (CO) არის უფერო, უსუნო, მომწამლავი აირი, რომელიც წარმოიქმნება მაშინ, როდესაც ნახშირბადი სრულად არ იწვის. ნახშირბადის მონოქსიდი სიგარეტის კვამლშიც არის და ფილტვების გავლით სისხლში ხვდება. სისხლში ნახშირბადის მონოქსიდი ემაგრება ჰემოგლობინის მოლეკულას, რომელიც სხეულს ჟანგბადით ამარაგებს. ჰელოგლობინის იმ მოლეკულას კი, რომელსაც CO მიემაგრება, აღარ შეუძლია ჟანგბადის ტარება. შესაბამისად, სისხლში ნახშირბადის მონოქსიდის მოხვედრა ხელს უშლის ორგანოებისთვის ჟანგბადის მიწოდების პროცესს.

იმ შემთხვევაში, როდესაც სისხლის უჯრედები სხეულს საკმარისი ჟანგბადით ვერ ამარაგებენ, გული იწყებს მეტი დატვირთვით „მუშაობას“, რათა სხეულის ყველა ორგანოს საკმარისი ჟანგბადი მიეწოდოს. სწორედ ამიტომ, გულის პრობლემების გამომწვევი მიზეზი ხშირად ნახშირბადის მონოქსიდია.

უკვამლო თამბაქო

უკვე შეიქმნა თამბაქოს არაერთი პროდუქტი, რომელიც უკვამლოა (მაგალითად, საღეჭი თამბაქო, ხსნადი თამბაქო და ა.შ.), თუმცა ნიკოტინს ისინიც აწვდიან სხეულს.

► უკვამლო თამბაქოს პროდუქტები სიგარეტთან შედარებით 3-4-ჯერ მეტ ნიკოტინს შეიცავენ.

გავრცელებული აზრია, რომ აგვარი პროდუქტების მიღება ბევრად უფრო უსაფრთხოა, ვიდრე მოწევა, თუმცა ეს ასე არ არის. უკვამლო თამბაქოს მოხმარებაც საზიანოა ჯანმრთელობისთვის და შეუძლია იმ გართულებების გამოწვევა, რასაც სიგარეტის მოწევა იწვევს.

ელექტრონული სიგარეტი

ელექტრონული სიგარეტი (ე.წ. „ვეიპი“) არ შეიცავს თამბაქოს, არ იწვის და არ ქმნის კვამლს. ამ შემთხვევაში ჩასუნთქული ორთქლი სითხის გაცხელებით წარმოიქმნება. ეს სითხე შედგება სხვადასხვა ნივთიერებისგან, თუმცა ყველაზე დიდი მოცულობით ის ნიკოტინს შეიცავს.

პოპულარულია შეხედულება, რომ ელექტრონული სიგარეტი ჯანმრთელობისთვის საფრთხეს არ წარმოადგენს და მეტიც, მისი დახმარებით ადამიანები მოწევას თავს დაანებებენ. თუმცა, სიმართლე ისაა, რომ ელექტრონული სიგარეტიც აზიანებს ფილტვებს. 2019 წელს ახალგაზრდებში ფილტვის დაზიანების შემთხვევების ზრდა დაფიქსირდა და მალევე დაავადებათა კონტროლის ამერიკულმა ცენტრმა დაიწყო სპეციალური ტერმინის — EVALI-ს გამოყენება, რომელიც ელექტრონული სიგარეტის მოხმარებისგან გამოწვეულ ფილტვის დაზიანებას აღნიშნავს.

პასიური მწეველობა

როდესაც არამწეველი ადამიანი სხვისი სიგარეტის კვამლს სუნთქავს, ის ავტომატურად იქცევა პასიურ მწეველად, რომელიც სუნთქავს მეორად კვამლს (SHS-ს). სწორედ ამ კვამლის მავნელობა გახდა მოწევის საჯარო სივრცეებში მასიურად აკრძალვის მიზეზი.

პასიური მოწევაც დამაზიანებელია ჯანმრთელობისთვის და იწვევს ისეთივე დაავადებებს, რომლებსაც აქტიური მოწევა (ფილტვის კიბო, რესპირატორული დაავადებები, გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები). მართალია, დადგენილია, რომ პასიური მწეველობაც საფრთხეს წარმოადგენს თქვენი ჯანმრთელობისთვის, თუმცა რისკი ზუსტად არ არის განსაზღვრული.

მოწევა და ორსულობა

ორსულობის დროს მოწევა ზიანს აყენებს როგორც მშობელს, ასევე ნაყოფს.  ზოგადად, მოწევა ამცირებს დაორსულების შანსს და ზრდის უნაყოფობის რისკს.

ორსულობის დროს მოწევით გამოწვეული გართულებებია:

  • მუცლის მოშლის მაღალი შანსი

  • მკვდრადშობადობის მაღალი შანსი

  • ნაადრევი მშობიარობის გაზრდილი რისკი

  • ნაყოფის მცირე წონიანობა

  • ნაყოფში ტუჩის ან/და სასის ნაპრალის განვითარების მაღალი შანსი

  • ჩვილის უეცარი სიკვდილის სინდრომის მაღალი რისკი

წყარო: WomanLog

მწეველობიდან არამწეველობამდე — მოწევისთვის თავის დანებება

ხშირად, მწეველი ადამიანები ვერ აცნობიერებენ ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ საფრთხეებს, თუმცა ამ რისკების შესახებ ინფორმაციის ქონა ვერ ეხმარებათ მათ მოწევისთვის თავის დანებებაში. არ აქვს მნიშვნელობა, რამდენი ხანია ეწევით, თქვენი ჯანმრთელობისთვის მნიშვნელოვანია, რომ ამ ჩვევაზე უარი თქვათ.

მოწევა არ არის მხოლოდ ნიკოტინზე დამოკიდებულება, ეს ფსიქოლოგიური ჩვევაცაა, რომელზეც უარის თქმა ნებისყოფას მოითხოვს. ვინაიდან ნიკოტინის მიღებისას ტვინში დოფამინი (ე.წ. „ბედნიერების ჰორმონი“) გამოიყოფა, ის შეიძლება გამოსავალი იყოს შფოთვის, დეპრესიის ან უბრალოდ ცუდ გუნებაზე ყოფნის დროს. მოწევისთვის თავის დანებება კი იმას ნიშნავს, რომ ამგვარ პრობლემებთან გასამკლავებლად სხვა გზები უნდა იპოვოთ.

მოწევა ხშირად ყოველდღიური რუტინის ნაწილი ხდება. თუ თქვენი ახლო მეგობრები ან კოლეგები მწეველები არიან, მაშინ სიგარეტისთვის თავის დანებება უფრო რთული ამოცანა ხდება.

► იმისთვის, რომ სიგარეტს თავი დაანებოთ, მოწევის ფსიქოლოგიური და სოციალური ასპექტები უნდა გაითვალისწინოთ. მართალია, ამისი გაკეთება რთული, თუმცა შესაძლებელია!

შექმენით თქვენზე მორგებული გეგმა და მას მიჰყევით. ზოგი ადამიანი აპლიკაციას იყენებს, ზოგი კი ირგვლივ მყოფი ადამიანების შექებასა და თანადგომას ეყრდნობა.

მართალია, მოწევისთვის თავის დანებებისთვის ერთი ფორმულა არ არსებობს, თუმცა ეს რჩევები პირველი კვირების განმავლობაში დაგეხმარებათ:

  • არ აცდუნოთ საკუთარი თავი! მოიშორეთ ყველა სიგარეტი და სანთებელა თქვენი სახლიდან თუ სამუშაო გარემოდან.

  • მოერიდეთ ისეთ სიტუაციაში ყოფნას, სადაც ხშირად ეწევიან.

  • თუკი მოწევა თქვენი ყოველდღიურობის ნაწილი იყო, შეეცადეთ ცოტა ხნით გარემო შეიცვალოთ.

  • იყიდეთ ხელის სათამაშო და მოწევის სურვილის გაჩენისას ძლიერად მოუჭირეთ და ითამაშეთ.

  • მაშინ, როცა მოწევა მოგინდებათ საჭეღი რეზინი დაღეჭეთ.

კიდევ რა შეგიძლიათ რომ გააკეთოთ? შეეცადეთ ჯანსაღი ცხოვრების წესზე გადახვიდეთ და ვარჯიში დაიწყოთ.

ისევე როგორც ყველა სხვა დამოკიდებულებას, მოწევისთვის თავის დანებებასაც თან ახლავს სირთულეები:

  • სიგარეტის მოწევის ძლიერი სურვილი

  • გაღიზიანება ან გაბრაზება

  • შფოთვა ან ნერვიულობა

  • კონცენტრაციის სირთულე

  • მოუსვენრობა

  • მადის მომატება

ეს პროცესი მარტივი არ არის, თუმცა მნიშვნელოვანია გახსოვდეთ, რომ სიმპტომები დროებითია და რამდენიმე კვირაში გაივლის!

გამოყენებული წყარო:

მთავარი სურათი: WomanLog

წყარო

შენიექიმი
sheniekimi.ge · PHIG
გამარჯობა 👋
სასურველი სერვისი აირჩიეთ ქვემოთ
⚡ გადაუდებელი შემთხვევა?
მყისიერი სამედიცინო დახმარება
📞 112
🩺
სიმპტომების შეფასება
150 კლინიკური სცენარი · WHO · AHA · NICE · 29 CDR
💉
ვაქცინაციის კალენდარი
WHO · ECDC · NCDC საქართველო 2025
💊
დანამატების შემოწმება
supplement.ge — 2,095 ინგრედიენტი
ℹ️ეს სისტემა ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. ყოველი გადაწყვეტილება დაფუძნებულია WHO, AHA, NICE, BTS სახელმძღვანელოებზე. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
პირადი ინფორმაცია
სიმპტომების ზუსტი შეფასებისთვის შეიყვანეთ ასაკი და სქესი
👤სავალდებულო
📏 ანთროპომეტრია
სიმაღლე · წონა · BMI — არასავალდებულო
🩺 სასიცოცხლო მაჩვენებლები
წნევა · პულსი · ტემპერატურა · SpO2 — არასავალდებულო
ნორმა: 90–129
ნორმა: 60–100
36–37.2
12–20
≥95%
სიმპტომების შეფასება
აირჩიეთ სცენარი სისტემის მიხედვით
🔍
კითხვა 1 / 1
📋 მტკიცებულებითი საფუძველი
World Health Organization (WHO) — IMAI სახელმძღვანელო
American Heart Association (AHA) / ACC
National Institute for Health and Care Excellence (NICE)
ICD-11 (2025) · World Health Organization
ეს ინსტრუმენტი ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. სიმპტომები შეიძლება მიუთითებდეს — ეს არ ნიშნავს, რომ დაავადება გაქვთ. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
📰 სიახლეები ყველა ›
ვაქცინაციის კალენდარი
აირჩიეთ ასაკობრივი ჯგუფი
WHO ECDC NCDC 2025
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
ასაკობრივი ჯგუფი
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
📰 ვაქცინაციის სიახლეები ყველა ›
დანამატების შემოწმება
გადადით supplement.ge-ზე და შეამოწმეთ ნებისმიერი პროდუქტი
SUPPLEMENT.GE
საქართველოს სასურსათო დანამატების უსაფრთხოების შემოწმების სისტემა
📊 2,095 ინგრედიენტი 📦 688 პროდუქტი
supplement.ge-ზე გადასვლა
ახალი ფანჯარა გაიხსნება
რას შეგიძლიათ შეამოწმოთ
🔬
ინგრედიენტის შემოწმება
NIH · EU · FDA · Health Canada მონაცემები
📷
ეტიკეტის სკანირება
AI ამოიცნობს ყველა ინგრედიენტს ფოტოდან
🌍
ქვეყნის მიხედვით სტატუსი
რეგულაცია 14 ქვეყანაში — აშშ, ევროკავშირი, კანადა
⚠️
წამალთან ინტერაქცია
აუცილებელი გაფრთხილებები მიმდინარე მკურნალობისას
✅ supplement.ge — საქართველოში ერთადერთი სრული სისტემა დანამატების უსაფრთხოების შესაფასებლად, PHIG-ის (საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ინსტიტუტის) კონტროლით.