ჟურნალისტიკა როგორც პროფესია არ იცნობს სამუშაო განრიგს, არ ითვალისწინებს შვებულებებს და ხშირად პირად ცხოვრებასაც საკუთარ პირობებს უწესებს. თუმცა ის, ვისთვისაც ეს არჩევანი ნამდვილი ვნებაა, იცის – ამ პროფესიის გარეშე ცხოვრება წარმოუდგენელია. ჟურნალისტი ანა შანიძე, რომლის კარიერა უკვე არაერთ წელს ითვლის, თავის გამოცდილებას გვიზიარებს და გვიხსნის, რა ღირს ამ ძნელი, მაგრამ ულამაზესი პროფესიის არჩევა.
ანას ისტორია იმ ქალების მაგალითია, ვისთვისაც კარიერა მხოლოდ სამსახური კი არა, მოწოდებაა. ჟურნალისტ მაია მიშელაძესთან მსგავსად, რომელიც 1991 წლიდან საქართველოს მედია-სივრცეში აქტიურად მუშაობს, ანა შანიძეც ჟურნალისტიკას ვნებით ემსახურება. მისი ისტორია შთაგონებაა ყველა ახალგაზრდა ქალისთვის, ვინც კარიერულ გზას ირჩევს.
როდის იწყება ჟურნალისტისადმი სიყვარული
პროფესიის არჩევანი ბავშვობიდან იღებს სათავეს – ამას ანა შანიძეც ადასტურებს. მისი ინტერესი მედიისადმი სკოლის წლებში გამოიკვეთა, როდესაც სახლში დაბრუნებულს გასართობი გადაცემების ნაცვლად ახალი ამბები აინტერესებდა. “ეს გრძნობა, როცა ინფორმაციას ეძებ, ფაქტებს აგროვებ და ისტორიებს აკეთებ, ბავშვობიდან მაქვს”, – იხსენებს ანა.
მისთვის ჟურნალისტიკა არ იყო უბრალოდ პროფესია – ეს იყო სამყაროს შეცნობის გზა. თანამედროვე ახალგაზრდა ქალებისთვის, ვინც საკუთარ კარიერას გეგმავს, ასეთი მაგალითები მნიშვნელოვანია. ისევე, როგორც მხატვარი სოფიო დარასელია მინაზე ქმნის საოცარ ნამუშევრებს, ანა შანიძე სიტყვებით და რეპორტაჟებით ხატავს რეალობას.
პირველი ნაბიჯები პროფესიაში
ანას ჟურნალისტური ბილიკი სტუდენტობიდან დაიწყო, როდესაც პირველი პრაქტიკული ნაბიჯები გადადგა. “მაშინ ჩემი მიკროფონი ლოგოს გარეშე იყო, – იხსენებს ანა, – თუმცა ამას ხელი არ შეუშლია, უკვე შემდგარი ჟურნალისტების მსგავსად შეუპოვარი ვყოფილიყავი”. პირველი სერიოზული გამოცდილება 2011 წლის 26 მაისის აქციის გაშუქებისას მიიღო – მოვლენა, რომელმაც მთელი საქართველო შეძრა.
სწორედ ამ დღეს გაიგო, რა ნიშნავს პასუხისმგებლობა ადამიანების წინაშე. მაშინ, როდესაც ახალგაზრდა ჟურნალისტი პირველად ხვდება, რომ მისი სიტყვა ათასობით ადამიანამდე მიდის, იწყება ნამდვილი პროფესიონალიზმის ჩამოყალიბება. კარიერის დაწყება ყოველთვის რთულია, განსაკუთრებით ქალებისთვის, რომლებსაც ბალანსი უნდა ინარჩუნონ პროფესიულ ამბიციასა და პირად ცხოვრებას შორის.
რატომ მოითხოვს ჟურნალისტიკა განსაკუთრებულ ხასიათს
ჟურნალისტიკა უნიკალურია იმით, რომ თქვენი გრაფიკი მოვლენებმა განსაზღვრავს, არა პირიქით. ზოგჯერ უნდა იმუშაო სიცივესა თუ სიცხეში, დღე თუ ღამე, და ყოველთვის მზად იყო განვითარებადი ამბისთვის. პირადი ემოციების კონტროლი კი ცალკე ხელოვნებაა – მაყურებლამდე არ უნდა მიიტანო საკუთარი შიშები, გრძნობები, ტკივილები, წყენა თუ დაღლა.
ეს პროფესია მოითხოვს, იყო ხან ექიმი, ხან ექსპერტი, ხან მაშველი – ყველა პროფესიის წარმომადგენელი მცირე დოზით. ზოგჯერ ნამდვილ ომშიც უნდა იყო, ხოლო პატარ-პატარა “ბრძოლები” ყოველდღიური რეალობაა. ამიტომაც ჟურნალისტიკა შეიძლება შევადაროთ წარმატებულ კარიერას ხელოვნებაში – რომელიც, ისევე როგორც ჟულიეტ ბინოშისთვის, მოითხოვს უამრავ გაწირვას და მოწოდების გრძნობას.
რჩევები მომავალი ჟურნალისტებისთვის
ანა შანიძე ახალგაზრდებს პირდაპირ კითხვას სვამს: “მზად ხართ, ზოგჯერ ბევრი დათმოთ თქვენი პროფესიის გამო?” ამ კითხვაში კი ამ პროფესიის მთელი არსია ჩადებული. ჟურნალისტიკა სამუშაო განრიგს არ იცნობს, მაგრამ თუ თქვენთვის ეს არჩევანია, “ერთი ნახვით შეყვარებას დაიჯერებთ”, – ამბობს ანა.
“მასზე მრავალფეროვანს ვერაფერს ნახავთ. ზოგჯერ დაღლილი მისი მიტოვებაც მოგინდებათ, მაგრამ ვერ მიატოვებთ. მიგიზიდავთ და მის გარეშე ვეღარ გაძლებთ”, – აგრძელებს ჟურნალისტი. მთავარი თვისება, რაც ყველა ჟურნალისტს უნდა გააჩნდეს, ღირსების შენარჩუნებაა და პრინციპები, რომელიც ლოგოსთან ერთად არ უნდა იცვლებოდეს.
პრაქტიკული რჩევები ჟურნალისტიკაში დაინტერესებული ქალებისთვის
- დაიწყეთ ადრე: სკოლის წლებიდანვე დაინტერესდით მედიით, შექმენით ბლოგი ან მონაწილეობა მიიღეთ სკოლის გაზეთში.
- პრ
სკანირება
QR კოდიshenisilamaze.geსტატიის ციტირებაშენი სილამაზე. (2026). ჟურნალისტიკა როგორც ცხოვრების წესი: ანა შანიძის გამოცდილება. 18 ოქტომბერი, 2026. https://shenisilamaze.ge/ana-shanidze/
© 2026 შენი სილამაზე · Public Health Institute of Georgia (PHIG)
