ყოველდღიურად, საინფორმაციო გადაცემებში მედიცინის ჩამორჩენაზე ვიგებთ ამბებს. უკვე აღარ გვიკვირს, რომ საავადმყოფოების უმრავლესობა ჰიგიენის ელემენტარული ნივთებით აღჭურვილი არაა. მივეჩვიეთ, რომ საბავშვო პალატები 14 კვადრატული მეტრია და მათში 6 ბავში და 6 დედა თავსდება. ჩვეულებრივი ამბავი გახდა, რომ სამუშაო დროს ექიმი ადგილზე არ იყოს. დაკიდებს ყურმილს მაშინ, როცა მის დახმარებას სასიცოცხლოდ საჭიროებენ.
მედიცინის ხარისხი
ევგენი კომაროვსკიმ ერთ-ერთ სტატიაში დაწერა ყველაფერი, რასაც შექმნილ მდგომარეობაზე და სამედიცინო რეფორმებზე ფიქრობდა. “გსურთ გაზარდოთ ბავშვი და საავადმყოფოში ერთხელაც არ მოხვდეთ? შეუძლებელია!
თვენს ბავშვს დაალევინებე წამლებს, რომელთა შესახებაც სამყარომ უკვე დაივიწყა და თან მთავარი ექიმის პირადი აფთიაქიდან უნდა შეიძინოთ.
მოხუცობამდე მიღწევის შანსები დაბალია, პენსიაზე ცხოვრებაც რთულია, თუ მაინც მიაღწევთ, მოგვილიან დამცირების და ტანჯვის გარეშე?
სასაკლაოზე მივყავართ, არა, უკვე მიგვიყვანეს. ყოველ დღე უფრო და უფრო ვცოტავდებით. ძლიერები გარბიან, ვინც ვერ ასწრებს იძირება. ჭკვიანები და ფრთხილები განზე დგანან და გამოსავალს ეძებენ.
გვეუბნებიან, თუ არ მოგწონთ წადით! ამზადებენ კანონპროექტებსა და რეფორმებს მედიცინაში. მე არც რეფორმატორი ვარ და არც ჯანდაცვის ორგანიზატორი, ვერ დავამტკიცებ ეს პროექტები კარგებია თუ ცუდები.
მსურს მთავრობამ შეხედოს და თქვას, რომ ისინი არ ვარგა, საჭიროა გადაკეთება/ სასწრაფოდ უნდა დაკავდნენ ამ საქმით, რადგანაც გადის დრო და ადამიანების სიცოცხლეც თან მიაქვს.
ჯანდაცვის სისტემა ძალადობაა ადამიანის ღირსებაზე. თუ საზოგადოება ყლაპავს დეპუტატების მიერ ამ საკითხის იგნორს, ესეიგი ამ მთავრობას იმსახურებს. მაგრამ, ბავშვებმა რა დააშავეს?
მივმართავ დეპუტატებს: გამოიღვიძეთ, სანამ გვიანი არაა. ყველაზე დიდ მოთმინებასაც კი საზღვრები აქვს. ჩემი ხალხი ისედაც სოციალური ოჯახების და სხვა დანარჩენის გარეშე ცხოვრობს, რასაც უკრძალავთ. მაგრამ, ჩემს ერს არ შეუძლია გადარჩეს მედიცინის გარეშე.
