რა არის ადიქცია? — მისი ტიპები, გამომწვევი მიზეზები და მკურნალობა

მარტი 4, 2025

დამოკიდებულება, იგივე ადიქცია (ინგლ. Addiction), არის ქრონიკული აშლილობა, რომელსაც ახასიათებს საზიანო ქცევებში ჩართვის მძაფრი მოთხოვნილება ან საჭიროება. ადიქციის ორი ტიპი, ქცევებზე და ნივთიერებებზე დამოკიდებულება, იწვევს არაერთ პრობლემას ურთიერთობებში, ფიზიკურ ჯანმრთელობასა და პროფესიონალურ საქმიანობაში. ნარკოტიკული ნივთიერებების მოხმარება ფიზიკურ დამოკიდებულებას იწვევს და მათი მოხმარების შეწყვეტის შემდეგ სპეციფიკური ფიზიკური სიმპტომები ვლინდება.

ადამიანები ნარკოტიკების მოხმარებასა და ადიქციურ ქცევებს მრავალი მიზეზით იწყებენ, მაგალითად, იმისთვის, რომ თავი უკეთ იგრძნონ, პრობლემებს გაექცნენ ან მოერგონ გარემოსა თუ მეგობრებს. ადიქციის რისკ-ფაქტორები შეიძლება იყოს ტრავმული გამოცდილება ბავშვობაში, მშობლების ყურადღების ნაკლებობა, თანატოლებისთვის წინააღმდეგობის გაწევის უუნარობა, ექსპერიმენტები წამლებსა და ნარკოტიკებზე, ნარკოტიკების ხელმისაწვდომობა სკოლაში, საზოგადოების სიღარიბე და სხვა. კვლევებმა ასევე აჩვენა, რომ რაც უფრო ადრეულ ასაკში ხდება ადამიანი დამოკიდებული, მით უფრო რთულია მისთვის ადიქციასთან ბრძოლა.

ადიქციის ტიპები — რაზე შეიძლება ვიყოთ დამოკიდებული?

დამოკიდებულების მრავალი ფორმა არსებობს. ისინი შეიძლება ორ კატეგორიად დაიყოს: ნივთიერებებზე დამოკიდებულება და ქცევებზე დამოკიდებულება. მიუხედავად იმისა, რომ ადამიანების უმეტესობისთვის ადიქცია უმეტესად ნარკოტიკების მოხმარებასთან ასოცირდება, ადამიანი შეიძლება ისეთ ქცევებზე იყოს დამოკიდებული როგორიცაა, აზარტული თამაშები, შოპინგი (საყიდლები) ან ჭამა. ზოგი ადამიანი, რეალობისგან თავის დაღწევის მიზნით, შესაძლოა, სიყვარულზე, მუშაობაზე ან სექსზე დამოკიდებულიც კი გახდეს. ასევე არსებობს ჯვარედინი დამოკიდებულება, როდესაც ადამიანი ერთდროულად რამდენიმე რამეზეა დამოკიდებული. ადიქცია, შესაძლოა, სხვა მენტალური დაავადებების პარალელურად განვითარდეს, მაგალითად პოსტტრავმული აშლილობა ან დეპრესია.

► იხილეთ აგრეთვე: პოსტტრავმული სტრესული აშლილობა (PTSD) — სიმპტომები, დიაგნოზი და მკურნალობა

ნივთიერებებზე დამოკიდებულება

ნივთიერებებზე დამოკიდებულება, ასევე ცნობილი როგორც ნივთიერებების მოხმარებასთან დაკავშირებული აშლილობა, გულისხმობს ლეგალური ან არალეგალური ნარკოტიკების ან სხვა ნივთიერებების მოხმარების კონტროლის დაკარგვას. ნივთიერებებზე დამოკიდებული ადამიანები კონკრეტულ ნარკოტიკს არასწორად ან ზედმეტად ბევრს მოიხმარენ. მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად ნივთიერებების მოხმარება ხშირად ნებაყოფლობითია, განმეორებითი გამოყენებისას ტვინი ცვლილებებს განიცდის და ნივთიერებაზე დამოკიდებული ხდება. აღნიშნული კატეგორია მოიცავს დამოკიდებულებას როგორც არალეგალურ ნარკოტიკებზე, როგორიცაა ჰეროინი, ისე ლეგალურ ნივთიერებებზე, მაგალითად, კოფეინზე.

ნარკოტიკულ ნივთიერებებს შორის შეიძლება იყოს:

ალკოჰოლი
კოფეინი
კანაფი
ჰალუცინოგენები
ინჰალატორები
ოპიოიდები
ჰიპნოტიკური, სედატიური და ანქსიოლიზური საშუალებები
სტიმულატორები
თამბაქო/ნიკოტინი

► იხილეთ აგრეთვე: სიგარეტი და მისი გავლენა ჯანმრთელობაზე — როგორ დავანებოთ თავი მოწევას?

ქცევებზე დამოკიდებულება

მიუხედავად იმისა, რომ ქცევებზე დამოკიდებულება საკმაოდ გავრცელებულია, ნივთიერებებზე დამოკიდებულებას მეტი ყურადღება ეთმობა. მიუხედავად ამისა, მეცნიერებმა დაადგინეს, რომ ნივთიერებებზე და ქცევებზე (მაგალითად, აზარტულ თამაშებზე) დამოკიდებულებისას ტვინში გარკვეული მსგავსება შეინიშნება.

ქცევები, რომლებზეც შეიძლება დამოკიდებული გავხდეთ:

აზარტული თამაშები
ვარჯიში
ინტერნეტი
ზედმეტი ჭამა
სექსი
შოპინგი
ქურდობა
ვიდეოთამაშები
მუშაობა

დამოკიდებულების ნიშნები და სიმპტომები

დამოკიდებულება ადამიანის ყოველდღიურ ცხოვრებაში შესამჩნევ ფიზიკურ, ფსიქოლოგიურ და ქცევით ცვლილებებს იწვევს. ნებისმიერი სახის დამოკიდებულება სამსახურსა და პირად ცხოვრებაში ფუნქციონირების მოშლას, განწყობის ცვალებადობას, დეპრესიას ან შფოთს იწვევს. ნივთიერების მოხმარებასთან დაკავშირებული დამოკიდებულება მოიცავს ისეთ ფიზიკურ სიმპტომებს, როგორებიცაა გაფართოებული გუგები, დაბნეული მეტყველება ან ავადმყოფობა.

► იხილეთ აგრეთვე:

რა არის დეპრესია? — მისი სიმპტომები და გამომწვევი მიზეზები
შფოთვა და შფოთვითი აშლილობა — მისი ფორმები, სიმპტომები, გამომწვევი მიზეზები და მკურნალობა

დამოკიდებულების სიმპტომები და ნიშნებია:

ნივთიერების მოხმარების ან ადიქციური ქცევის შეწყვეტის უუნარობა — ნარკოტიკების მოხმარებასა და ადიქციურ ქცევაზე უარის თქმის შეუძლებლობა დამოკიდებულების მთავარი მახასიათებელია;
უსიამოვნო ფიზიკური ან გონებრივი შეგრძნებები და ფიქრები, როდესაც ადამიანი ნივთიერების მოხმარებას ან ქცევას თავს ანებებს;
გაზრდილი ტოლერანტობა — როდესაც ადამიანი დამოკიდებულია, დროთა განმავლობაში თავის ტვინსა და სხეულში რეცეპტორები ან ფერმენტები ნივთიერებაზე ნაკლებად რეაგირებს. შესაბამისად, იმავე ეფექტის მისაღწევად დამოკიდებული ადამიანი იძულებულია, დოზა გაზარდოს;
პასუხისმგებლობებზე ყურადღების გამახვილების სირთულე — ადიქციის მქონე ადამიანებს სულ უფრო მეტად უჭირთ ლტოლვის მიღმა რაიმე საკითხზე ფოკუსირება;
სამუშაო, საგანმანათლებლო თუ პირად სივრცეში სრულყოფილად ფუნქციონირების სირთულე — ამასთანავე დამოკიდებულ ადამიანებს ხშირად უფუჭდებათ ურთიერთობები და უჭირთ როგორც საკუთარ თავზე, ისე სხვებზე ზრუნვა;
ჯანმრთელობის პრობლემები — დამოკიდებულება დროთა განმავლობაში იწვევს ავადმყოფობასა და ჯანმრთელობის სერიოზულ გართულებას, იქნება ეს კოგნიტიური დაქვეითება თუ ორგანოების დაზიანება, რაც შეიძლება სიცოცხლისთვის მნიშვნელოვანი საფრთხის შემცველი გახდეს.

ადიქციის გამომწვევი მიზეზები

ადიქციის გამომწვევი მრავალი მიზეზი არსებობს. ექსპერტების მიხედვით, დამოკიდებულებას სხვადასხვა ფაქტორის კომბინაცია იწვევს. კონკრეტული შემთხვევის შესწავლისას კონტექსტური ფაქტორებით (შინაგანი და გარეგანი მიზეზები) იხსნება, თუ რა მოთხოვნილებებს იკმაყოფილებს ან რამ უბიძგა ადამიანს ადიქციისკენ.

ადიქციის გამომწვევი სავარაუდო მიზეზებია:

ბიოლოგია და ფიზიოლოგია

გენეტიკური მიდრეკილება, ფიზიკური ავადმყოფობა ან შეზღუდული შესაძლებლობა შეიძლება დამოკიდებულების მიზეზი გახდეს. სხვადასხვა კვლევა ვარაუდობს, რომ ადიქცია ხშირად გენეტიკისა და გამკლავების სუსტი უნარების შერწყმის შედეგია. ზოგიერთმა კვლევამ აჩვენა, რომ არსებობს სპეციფიკური გენები, რომლებიც დამოკიდებულების ალბათობას ზრდის.

ადამიანები, რომლებმაც არ იციან ნარკოტიკული საშუალებებისადმი ასეთი მიდრეკილების არსებობის შესახებ, შეიძლება მარტივად გახდნენ სხვადასხვა, ერთი შეხედვით უვნებელი ადიქციური აქტივობების მსხვერპლი. მაგალითად, ალკოჰოლის მოხმარება განსაკუთრებული შემთხვევების აღსანიშნად ან სტრესის შესამსუბუქებლად, ადიქციური გენის არსებობის შემთხვევაში, დროთა განმავლობაში შეიძლება დამოკიდებულებაში გადაიზარდოს.

ფიზიკური დაავადება ან შეზღუდული შესაძლებლობა

ფიზიკური დაავადება ან შეზღუდული შესაძლაბლობა, შესაძლოა, დამოკიდებულების ხელშემწყობი გახდეს. ზოგჯერ ფიზიკური ჯანმრთელობის პრობლემის ან შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ადამიანებს ყოველდღიურ აქტივობებში მონაწილეობა, მაგალითად, მეგობრებთან სოციალიზაცია, ვარჯიში, მუშაობა ან სახლის მოვლა არ შეუძლიათ. მსგავსმა შეზღუდვებმა შეიძლება კლინიკური დეპრესია ან მენტალური ჯანმრთელობის სხვა პრობლემები გამოიწვიოს, რამაც, შესაძლოა, გამკლავების საზიანო მექანიზმებისკენ უბიძგოს ადამიანს (ნარკოტიკების ან ალკოჰოლის მოხმარება და სხვა)

მეორე მხრივ, ფიზიკური ტკივილის შესამსუბუქებლად მიღებულმა ნივთიერებებმა, შესაძლოა, ადამიანი მათზე დამოკიდებული გახადოს. მაგალითად, პირები, რომლებიც გამოწერილ ოპიოიდების იღებენ, შეიძლება მათზე დამოკიდებული გახდნენ.

სოციალური ფაქტორები

სოციალური ან კულტურული ფაქტორები ხშირად ადიქციის ხელშემწყობი ფაქტორებია. ადიქციის მქონე მშობლების მიერ გაზრდილი ბავშვები იჯერებენ, რომ მსგავსი ქცევა სტანდარტული, მისაღები ან რეალობისგან გაქცევის მიღებული ფორმაა.

ადიქციის მიზეზი შეიძლება თანატოლების ზეწოლა გახდეს. ისეთ საზოგადოებაში ყოფნა, სადაც ხშირად მოიხმარენ ნარკოტიკს ან კავდებიან სხვა ადიქციური ქცევებით, ადამიანებს დამოკიდებულებისკენ უბიძგებს.

ნეიროტრანსმიტერების დისბალანსი

მკვლევრების აზრით, ნეიროტრანსმიტერების დისბალანსი დამოკიდებულების ერთ-ერთი მიზეზია. ადიქცია ტვინში მოტივაციური სქემების დრამატულ დერეგულაციას იწვევს, რაც დოფამინის დიდი რაოდენობით გამოყოფას უწყობს ხელს.

ტრავმული გამოცდილება ბავშვობაში

ადამიანებმა, რომლებიც ბავშვობაში ტრავმულ პირობებში იზრდებოდნენ, სულიერ ტკივილთან გასამკლავებლად შეიძლება ნარკოტიკების მოხმარება დაიწყონ. არასასურველი ბავშვობის გამოცდილება შეიძლება მოიცავდეს მშობლების პატიმრობას, ოჯახში ძალადობას, მენტალურად დაავადებულ ან ადიქციის მქონე ოჯახის წევრის ყოლას, სამეზობლოში ძალადობას, ბულინგს და სხვა.

თანმხლები მენტალური დარღვევები

კვლევების მიხედვით, დამოკიდებული ადამიანების თითქმის ნახევარს ადიქციის პარალელურად მენტალური ჯანმრთელობის სხვა პრობლემების აღენიშნებოდათ, როგორიცაა: დეპრესია, შფოთვა, ბიპოლარული აშლილობა, პიროვნების აშლილობა და სხვა. მენტალური პრობლემები ადიქციის გამომწვევი პირდაპირი მიზეზი არ არის, თუმცა ამ პრობლემებთან გასამკლავებლად ადამიანები შეიძლება ადიქციისკენ მიდრეკილნი გახდნენ.

ადიქციის მკურნალობა

ადიქციის აღმოჩენა, აღმკვეთი ღონისძიებების გატარება და სოციალური მხარდაჭერა აუცილებელია მის სამკურანლოდ. დამოკიდებულების პირდაპირი წამალი არ არსებობს, თუმცა მკურნალობას, რომელიც პერსონალური პასუხმგებლობის პოზიტიურად წახალისებასა და თვითმოტივაციის გაზრდას მოიცავს, განკურნება შეუძლია.

ადიქციასთან ცხოვრება საკმაოდ რთულია, ზოგ ადამიანს მისგან განსაკურნებლად რეაბილიტაცია ან/და ჰოსპიტალიზაცია ესაჭიროება. ადიქციური აშლილობების მკურნალობა განგრძობადი და ხანგრძლივი პროცესია, თუმცა უნდა გვახსოვდეს, რომ მისგან განკურნება შესაძლებელია.

დამოკიდებულების მკურნალობა მოიცავს შემდეგ მეთოდებს:

სტაციონარული და სარეაბილიტაციო დაწესებულებები

დამოკიდებულებისგან განკურნების ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური საშუალება სტაციონარული და სარეაბილიტაციო დაწესებულებებია, სადაც ადამიანი დროის გარკვეულ პერიოდში უწყვეტ სტაციონარულ მკურნალობას გადის. სტაციონარულ და სარეაბილიტაციო დაწესებულებებში ინტენსიურმა და მონაცემებზე დაფუძნებულმა მკურნალობამ, რომელიც დაწესებულების დატოვების შემდეგ გარე მკურნალობით გრძელდება, გარკვეული პროგრესი აჩვენა. მიუხედავად იმისა, რომ ასეთი მკურნალობა საკმაოდ ძვირი და ხანგრძლივია, ის ძალიან ეფექტურია ადიქციასთან საბრძოლველად.

ინტენსიური-ამბულატორიული პროგრამები

კვლევებმა აჩვენა, რომ ინტენსიური-ამბულატორიული პროგრამები ავითარებს თავშეკავების უნარს, ამცირებს სიმპტომების ინტენსივობასა და ნივთიერების მოხმარებას. აღნიშნული მეთოდი კარგია მათთვის, ვისაც არ სჭირდება დეტოქსიკაცია ან მუდმივი ზედამხედველობა. ინტენსიური-ამბულატორიული პროგრამები საშუალებას აძლევს პაციენტებს, ხშირი და ინტენსიური თერაპიული სესიების პარალელურად თავიანთი ყოველდღიური ცხოვრება განაგრძონ.

ინდივიდუალური ფსიქოთერაპია

ინდივიდუალური ფსიქოთერაპია ხშირად ეფექტური მეთოდია ადიქციისგან განსაკურნებლად. ფსიქოთერაპია ადამიანს ეხმარება, აღმოაჩინოს და გაანალიზოს ადიქციის გამომწვევი მიზეზი და შეისწავლოს ის ფიქრები და გრძნობები, რომელიც ნივთიერებების მოხმარებას ან ადიქციურ ქცევებს ახლავს თან. კოგნიტიურ-ბიჰევიორული თერაპია (CBT) ერთ-ერთი ყველაზე კარგად შესწავლილი თერაპიული ინტერვენციაა.

მხარდაჭერის ჯგუფები

მხარდაჭერის ჯგუფების პოვნა იმ ადამიანებთან შეიძლება, რომლებიც დამოკიდებულებას ებრძვიან. მსგავსი გამოწვევების მქონე ადამიანების ჯგუფს მხარდაჭერის გაღება და მიღება ეხმარებათ, გადალახონ ნარკოტიკებსა თუ ქცევებზე დამოკიდებულება. მხარდაჭერის ჯგუფების ეფექტურობა კვლავ კვლევის პროცესშია, თუმცა ადრეული კვლევები ადასტურებს, რომ ისინი ხელს უწყობს ნივთიერების მოხმარების შემცირებას და ზრდის მკურნალობაში ჩართულობას.

მედიკამენტების დახმარებით მკურნალობა

მედიკამენტების დახმარებით მკურნალობა აერთიანებს მედიკამენტებს, თერაპიასა და ინტერვენციებს. მედიკამენტები გამოიყენება იმისთვის, რომ შეამციროს ლტოლვა და სიმპტომების ინტენსივობა, რომელიც თავს იჩენს ნარკოტიკების მოხმარებაზე ან სხვა ადიქციური ქცევებზე უარის თქმის შემდეგ. აღნიშნული მიდგომა ხელს უშლის ნარკოტიკის ზედოზირებას, ამცირებს ნივთიერებათა მოხმარებას და დამოკიდებულ ადამიანებს ეხმარება, განაგრძონ მკურნალობა.

უნდა გვახსოვდეს, რომ დამოკიდებულებისგან თავის დაღწევა რთულია, თუმცა მხარდაჭერითა და მკურნალობით გამოჯანმრთელება შესაძლებელია.

გამოყენებული წყარო:

Choosing Therapy — Addiction: Types, Symptoms, Causes & Treatment

სტატიის მთარგმნელი: ლეილა ჩხეტიანი

მთავარი სურათი: Science Photo Library

ქალები და ადიქცია, როგორც ძალადობის ფორმა

მიერ

მარტი 4, 2025

გენდერის ნიშნით ძალადობა და უთანასწორობა თავს იჩენს ისეთ საკითხებშიც კი, როგორიცაა ადიქცია (დამოკიდებულება) და მისი მკურნალობა. რამდენიმე კვლევა ადასტურებს, რომ ადიქციის სამკურნალო პროგრამები უმეტესად დამოკიდებულ კაცებსა და მათ საჭიროებებზეა მორგებული, ქალთა სპეციფიკური საჭიროებები კი უგულებელყოფილია.

► იხილეთ აგრეთვე:

რა არის ადიქცია? — მისი ტიპები, გამომწვევი მიზეზები და მკურნალობა
ქალთა მიმართ ძალადობა და მისი გავრცელებული ფორმები

ადიქციის მკურნალობა

ნარკოტიკებზე დამოკიდებულების მკურნალობის ყველაზე ტრადიციული ფორმა ინტერვენციაა, რომელიც მიზნად ისახავს სიფხიზლისა და სტაბილურობის შენარჩუნებას, ასევე ნივთიერებათა მოხმარების მწვავე ეფექტების შემსუბუქებას.

ბოლო წლებში აღნიშნულ სფეროში გენდერული დისბალანსი მეტად ცხადი გახდა და უფრო მეტად აპელირებენ იმაზე, რომ ნარკოტიკების მოხმარება განსხვავებულ ეფექტებს იწვევს სხვადასხვა ბიოლოგიური სქესის ადამიანის ჯანმრთელობაზე და ადიქციის მკურნალობაც და საზოგადოებაში არსებული სტიგმაც გენდერულად განსხვავებულია.

მაგალითად, ფსიქოაქტიური ნივთიერებების მოხმარების შესწავლა ანდროცენტრულია (კაცებზეა ფოკუსირებული) და ქალებს მხედველობაში მხოლოდ მაშინ იღებს, როდესაც ნარკოტიკების მოხმარება სექსზე ან რეპროდუქციაზე ახდენს გავლენას. გარდა ამისა, ინტერვენციისა და მკურნალობის გენდერულად შესაფერისი მოდელების არარსებობის გამო ქალებს უჭირთ მათთვის შესაფერისი და მათზე მორგებული მკურნალობის მოდელის მიღება. გენდერზე დაფუძნებული ძალადობის სტრუქტურულ ბუნებაზე, რომელიც ქალებს კაცებზე სუბორდინირებულად ეპყრობა, 2011 წელს ევროპის საბჭო კონვენციით გამოეხმაურა.

ნარკოდამოკიდებულების შედეგად ქალებს ჯანმრთელობისსპეციფიკურ გამოწვევებთან უწებთ გამკლავება, იქნება ეს ფეხმძიმობის გართულება, რეპროდუქციული დარღვევები, ღვიძლის თუ გულ-სისხლძარღვთა პრობლემები. ხშირად ინტერვენციასა და მკურნალობის კურსში მსგავსი გენდერულად სპეციფიკური საკითხები გათვალისწინებული არ არის.

ოჯახში ძალადობა დამოკიდებულ ქალებზე

ესპანეთში ჩატარებული კვლევის მიხედვით, პარტნიორის მიერ ძალადობის მწვავე გამოცდილებასთან გასამკლავებლად ყოველი მეოთხე ქალი ნარკოტიკებს მოიხმარდა. აღნიშნული ცხადყოფს, რომ ნარკოტიკების მოხმარება, როგორც გამკლავების მექანიზმი, ოჯახში ძალადობითაც შეიძლება იყოს წახალისებული. აშშ-ში ჩატარებული კვლევის მიხედვით, პარტნიორის მიერ ადამიანზე ძალადობა 6-ჯერ ზრდის მსხვერპლის მიერ კოკაინის მოხმარების შანსს. კიდევ ერთი კვლევის მიხედვით, ოჯახში ძალადობის მსხვერპლი ქალი 15-ჯერ უფრო მოსალოდნელია, რომ დამოკიდებული გახდეს ალკოჰოლზე, ხოლო 9-ჯერ უფრო მოსალოდნელია, რომ დამოკიდებული გახდეს ნარკოტიკებზე.

ევროპის საბჭოს 2022 წლის კვლევის მიხედვით, ნარკოდამოკიდებული ქალები და ტრანსგენდერი ადამიანები მეტად განიცდიან ძალადობას, ვიდრე ნარკოდამოკიდებული კაცები. კანადაში ჩატარებული სტატისტიკის მიხედვით, ნარკოდამოკიდებული ქალები მეტად მოწყვლადები არიან ძალადობის მიმართ. მრავალ მიზეზთა შორისაა ქიმიური ნივთიერების მოხმარების ზეგავლენა, ინტენსიური ვიქტიმიზაცია, მწვავე ემოციური მდგომარეობა, სტრესთან გამკლავების უუნარობა და დაბალი თვითშეფასება. ერთ-ერთი კვლევის მიხედვით, ამერიკელი ნარკოდამოკიდებული ქალების ნაწილი ამტკიცებდა, რომ ისინი თავიანთი პარტნიორის მხრიდან ძალადობის მსხვერპლი იყვნენ, როგორც ნარკოტიკების მოხმარების პერიოდში, ისე თავის დანებების შემდეგ. 1995 წლის კვლევის მიხედვით, სამკურნალო დაწესებულებაში მყოფი ნარკოდამოკიდებული ქალების 90%-ზე ფიზიკურად ძალადობდნენ, 95%-ს კი აუპატიურებდნენ.

► იხილეთ აგრეთვე:

ოჯახში ძალადობა — მისი ფორმები და ამოცნობის გზები
ოჯახში ძალადობა — გამომწვევი მიზეზები და თავდაცვის გზები

ოჯახში ძალადობა ნარკოდამოკიდებულის მიერ

დამოკიდებულება, იქნება ეს ნარკოტიკების მოხმარება თუ სხვა ადიქციური ქცევები (მაგალითად, აზარტული თამაშები), უარყოფითად ზემოქმედებს ოჯახების კეთილდღეობაზე. დამოკიდებული ადამიანის ემოციური სიმძიმე და სამსახურებრივი მოვალეობების შესრულების უუნარობა ურთიერთობებს ამწვავებს, ოჯახებში ფინანსური პრობლემები იჩენს თავს და იზრდება ჯანმრთელობის ხარჯებიც. ადიქციის თანმდევი პრობლემები როგორც თავად დამოკიდებულ ადამიანზე, ისე მის ოჯახის წევრებზე განსაკუთრებით მწვავდება ეკონომიკურად ხელმოკლე ოჯახებში. გარდა ამისა, ნარკოტიკების მოხმარებისას შეიძლება ადამიანს სქესობრივი გზით ან სისხლით გადამდები დაავადებები შეხვდეს, რითაც ის საკუთარ სექსუალურ პარტნიორსაც აგდებს საფრთხეში. გარდა ამისა, ხშირად დამოკიდებული ადამიანების ფსიქოლოგიური მდგომარეობა მათ ოჯახში ძალადობისკენ უბიძგებს. ადიქცია და ნარკოტიკების მოხმარება ადამიანს ხშირად საკუთარ ქცევებზე კონტროლს აკარგვინებს. ნივთიერების მოხმარებისას ტვინში ქიმიური ცვლილებები მიმდინარეობს, რაც ირაციონალურ, უკონტროლო და ზოგჯერ ძალადობრივ ქცევებს იწვევს. ერთ-ერთი კვლევის მიხედვით, ოჯახში ძალადობის დაახლოებით 80% ნივთიერებაზე დამოკიდებულებას უკავშირდება.

ადიქციის მსხვერპლი ნებისმიერი ადამიანი შეიძლება გახდეს, თუმცა ოჯახში დამოკიდებული კაცის არსებობის შემთხვევაში ოჯახური ტვირთის ტარება ხშირად ქალებს უწევთ. აღნიშნული პრობლემა განსაკუთრებით მწვავეა განვითარებად ქვეყნებში, რომლებშიც ცხოვრების ხარისხი მკვეთრად დაბალია და ადამიანებს, განსაკუთრებით ქალებს, მრავალ სოციო-ეკონომიკურ გამოწვევასთან უწევთ გამკლავება.

სტიგმა ადიქციის ირგვლივ

საზოგადოებაში არსებული სოციალურად კონსტრუირებული გენდერული როლები ნარკოდამოკიდებულ ქალებს გარკვეული სტიგმის ქვეშ აქცევს. საზოგადოება ქალებს ხედავს როგორც მზრუნველს, მომვლელს და საქმიანს, დედას და დიასახლისს, ნარკოდამოკიდებულება კი მათი ტრადიციული გენდერული როლიდან გადახვევად აღიქმება. შესაბამისად, საზოგადოების, ახლობლებისა და ოჯახის მიერ კრიტიკისგან თავის არიდების მიზნით ნარკოდამოკიდებული ქალები ხმამაღლა არ საუბრობენ თავიანთ პრობლემაზე და გაკიცხვის შიშით მკურნალობაზეც უარს ამბობენ.

კვლევის მიხედვით, ნარკომანი ქალები ბევრად უფრო მძიმე და ღრმა სოციალური სტიგმის ქვეშ ექცევიან, ვიდრე კაცები. აღნიშნული სტიგმა განსაკუთრებით ძლიერია განვითარებად ქვეყნებში. ტანზანიაში გამოკითხული ნარკოდამოკიდებული ქალების თქმით, მეტადონით ჩანაცვლებით თერაპიაში მონაწილეობისთვის მათთვის მთავარი გამოწვევა საზოგადოებაში არსებული დისკრიმინაციული დამოკიდებულება იყო.

გარდა საზოგადოებრივი სტიგმისა, ნარკოდამოკიდებული ქალები ხშირად თვითცენზურასაც ეწევიან, როდესაც თავიანთი ქმედებების გამო თვითშეფასება უვარდებათ და განსაკუთრებულ დანაშაულის გრძნობას და სირცხვილს განიცდიან.

ადიქცია და სექს-სამუშაო

ადიქციისადმი განსაკუთრებით მოწყვლადი ქალი სექს-მუშაკები არიან. ნარკოდამოკიდებულება მათ აიძულებთ, განაგრძონ მუშაობა, რათა შეძლონ ნარკოტიკების შეძენა. მსგავსი მუშაობა-ნარკომოხმარების ციკლი კი უარყოფითად ზემოქმედებს მათ ფიზიკურ თუ მენტალურ კეთილდღეობაზე. გარდა ამისა, ნარკოტიკების ზემოქმედების ქვეშ ყოფნისას მათ საკუთარი თავის დაცვა უჭირთ.

► იხილეთ აგრეთვე: სექსუალური ძალადობა — რა გამოწვევების წინაშე დგანან ქალები საქართველოში?

უკანონო ნარკოტიკის მოხმარება-გაყიდვასთან ბრძოლა აღნიშნულ გამოწვევას შეამსუბუქებს, თუმცა ნარკოდამოკიდებული სექს-მუშაკი ქალების პრობლემები კომპლექსურია. ხშირად ისინი პოსტ-ტრავმულ სტრესული აშლილობას განიცდიან ძალადობის ან სხვა ტრავმული გამოცდილების გამო, ნარკოტიკები კი მათთვის სტრესთან გამკლავების მექანიზმია.

ნარკოდამოკიდებულ ქალ სექს-მუშაკებს ადიქციის სამკურნალო სერვისების მიღებაც უჭირთ, რადგან ორმაგ სტიგმას აწყდებიან თავიანთი საქმიანობის გამო. ამასთან, მკურნალობისას ისინი ერიდებიან თავიანთ საქმიანობაზე საუბარს და სტიგმისა და ნაკლები გახსნილობის გამო სათანადოდ ვერ სარგებლობენ მკურნალობით მიღებული შედეგებით.

ნარკოდამოკიდებული ქალების მკურნალობას კომპლექსური მიდგომა სჭირდება, რომელიც უნდა ითვალისწინებდეს სოციალურ, კულტურულ და ბიოლოგიურ ფაქტორებს, რომელსაც ნარკოდამოკიდებული ქალები აწყდებიან.

► უნდა გვახსოვდეს, რომ ადიქციასთან გამკლავება რთულია, თუმცა მხარდაჭერისა და მკურნალობის შედეგად შესაძლებელია მისგან თავის დაღწევა. დამოკიდებულებას არ უნდა მისცეთ უფლება, შეგაგუოთ ოჯახურ თუ სტრუქტურულ ძალადობას.

გამოყენებული წყაროები:

SpringerLink — Addressing Gender-Based Violence in Drug Addiction Treatment: a Systematic Mapping Review
NIHR Applied Research Collaboration (ARC) West — Drug use in street sex workers: the DUSSK study
Addiction Center — Addiction And Domestic Violence
Illinois Department of Human Services — Addressing Domestic Violence In Substance Abuse Treatment for Women
Ministry of Social Justice and Empowerment, Government of India and the United Nations International Drug Control Programme, Regional Office for South Asia — Women and Drug Abuse: The Problem in India
Leslie Meredith — Violence Against Women and Substance Abuse
Council of Europe — Council of Europe Convention on preventing and combating violence against women and domestic violence

სტატიის მთარგმნელი: ლეილა ჩხეტიანი

მთავარი სურათი: Shutterstock

მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობა (BPD) ქალებსა და კაცებში

მიერ

მარტი 4, 2025

მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობა (ინგლ. Borderline Personality Disorder, იგივე BPD) არის პიროვნების აშლილობა, რომელიც ხასიათდება ემოციების რეგულირების სირთულითა და გუნება-განწყობის ხშირი, არასტაბილური ცვლილებით, ასევე სიცარიელის (ე.წ. Void) განცდითა და იმპულსურობით.

► რას ნიშნავს „პიროვნების აშლილობა“? — პიროვნების აშლილობები მენტალური აშლილობების ჯგუფია, რომელსაც ახასიათებს ფიქრის, ქცევის, გუნება-განწყობისა და სხვებთან მიმართების გრძელვადიანი, ყოვლისმომცველი და დამაზიანებელი კანონზომიერებები, რომლებიც შეიძლება ადამიანისთვის მნიშვნელოვანი დისკომფორტის წყარო იყოს.

მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობა კვლევებსა და კლინიკურ კონტექსტში ხშირად მოიხსენიება, როგორც ქალებით დომინირებული. ასევე არსებობს გარკვეული სქესობრივი განსხვავება სიმპტომების გამოვლინების თვალსაზრისითაც. ბოლო პერიოდში მოსაზრება მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობის სქესობრივი განსხვავებების შესახებ მეტად გავრცელებულია, თუმცა არსებული ლიტერატურა და კვლევა კვლავ ფრაგმენტული და დასაზუსტებელია.

► იხილეთ აგრეთვე: მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობა (BPD) — სიმპტომები, ტიპები და მკურნალობა

BPD-ის შესახებ არსებული კვლევების შეჯამებით დგინდება, რომ მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობის მქონე კაცებს უფრო ხშირად ექსტერნალიზებული (გარეთ მიმართული) სიმპტომები (მაგალითად, აგრესიულობა) და თანმხლები მენტალური პრობლემები (მაგალითად, ნივთიერების მოხმარება) აღენიშნებოდათ, ხოლო BPD-ის მქონე ქალებს უფრო ხშირად ინტერნალიზებული (შიგნით მიმართული) სიმპტომები (მაგალითად, ემოციური არასტაბილურობა) და თანმხლები დარღვევები (მაგალითად, გუნება-განწყობისა და კვებითი დარღვევები, პოსტტრავმული სტრესული აშლილობა) ახასიათებდათ.

ის, თუ რამდენად ცვლის აშლილობისას გამოვლენილი სქესობრივი განსხვავებები დიაგნოსტირებას ან მკურნალობის მიდგომებს, ჯერ სიღრმისეულად შესწავლილი არ არის. ამასთან აღსანიშნავია ისიც, რომ არსებული კვლევები უმეტესად დასავლური სამყაროს მოსახლეობაზეა დაფუძნებული და მკვლევრები მიიჩნევენ, რომ BPD-ის შესწავლისას კულტურული, გარემო და გენეტიკური ფაქტორებიც უნდა იქნეს მხედველობაში მიღებული.

► BPD ემოციურად განსაკუთრებით მტკივნეული აშლილობაა. ტერმინი „მოსაზღვრე“ მომდინარეობს იქიდან, რომ თავდაპირველად ექიმებს მიაჩნდათ, რომ აღნიშნული აშლილობა ორი სხვა აშლილობის, ნევროზისა და ფსიქოზის, ზღვარზე მერყეობდა.

BPD-ის გავრცელება ქალებსა და კაცებში

1980-იან წლებში, როდესაც BPD-ის შესწავლა დაიწყო, მედიკოსები აღნიშნულ აშლილობას ქალებისთვის დამახასიათებლად მიიჩნევდნენ. იმ პერიოდის კვლევებიც უმეტესად ქალებზეა ფოკუსირებული (მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობის მქონე პაციენტების 75% ქალი იყო) და კაცების გამოცდილებას ნაკლებად შეიცავს.

ერთ-ერთი კვლევის მიხედვით, მოსახლეობის შესწავლის შედეგად დადგენილი დიაგნოზები ქალებსა და კაცებს შორის თანაბარია, კლინიკური მონაცემების მიხედვით კი BPD ქალებში მეტად გავრცელებულია, ვიდრე კაცებში. აღნიშნული განსხვავება ერთი ვერსიით გამოწვეულია იმით, რომ ქალები მენტალური პრობლემის ქონისას სამედიცინო დახმარების მოძიებისკენ მეტად არიან მიდრეკილნი, ვიდრე კაცები. მეორე მხრივ კი, არსებობს გენდერული მიკერძოების ალბათობა BPD-ის დიაგნოზისას — კაცებს ნაკლებად უსვამენ აღნიშნული აშლილობის დიაგნოზს.

ერთ-ერთი ჰიპოთეზის მიხედვით, ქალებში BPD-ის შედარებით მაღალი გავრცელება იმითაა გამოწვეული, რომ ქალებში სექსუალური ძალადობის რისკი მაღალია, რაც BPD-ის განვითარების ერთ-ერთი რისკ-ფაქტორია.

რამდენიმე კვლევა იმასაც ამტკიცებს, რომ გენდერული მიკერძოება შეინიშნება თავად დიაგნოზის დასმისას. მედიკოსები ხშირად კონკრეტულ ქცევებსა და სიმპტომებს ქალებისა და კაცებისთვის განსხვავებულ ნორმად აღიქვამენ. მაგალითად, კაცი მედიკოსების მიერ შესწავლილი სიმპტომები კონკრეტულ ქცევებს კაცებისთვის ნორმად მიიჩნევს. ქალების შემთხვევაში კი გენდერული სტერეოტიპული ნორმებიდან გადახვევა უფრო მეტად აღიქმებოდა, როგორც პათოლოგიური ქცევა. სტერეოტიპული გენდერული როლების არმქონე ქალებს უფრო ხშირად უსვამდნენ მენტალური აშლილობის დიაგნოზს. მაგალითად, შეუსაბამო და ინტენსიური ბრაზი ქალების შემთხვევაში უფრო მეტად აღიქმებოდა პათოლოგიად, ვიდრე კაცებში, მიუხედავად იმისა, რომ ის კაცებში უფრო გავრცელებული იყო.

სხვა კვლევის მიხედვით, BPD-ის დიაგნოზს ქალი ექიმები უფრო იშვიათად სვამდნენ, რაც იმაზე მიუთითებს, რომ ქალების მიერ თავად ქალებში მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობის არსებობისადმი ნაკლები მიმღებლობაა.

თანამედროვე გადმოსახედიდან, იმდროინდელი კვლევები გენდერულად მიკერძოებული იყო და ქალებსა და კაცებში BPD-ის გავრცელების ტემპი თითქმის ერთნაირია. მაგალითად, ნორვეგიაში ჩატარებული კვლევის მიხედვით, BPD კაცების 0.4%-ს, ხოლო ქალების 0.9%-ს აღენიშნება. ბრიტანეთში ჩატარებული კვლევის მიხედვით კი BPD-ის გავრცელება კაცებში 1%-ია, ხოლო ქალებში — 0.4%. აღნიშნული ცხადყოფს, რომ BPD-ის სიხშირე გენდერულად განსაკუთრებით განსხვავებული არ არის.

BPD-ის სიმპტომური განსხვავება ქალებსა და კაცებში

მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობის მქონე პაციენტების შედარებისას აღმოჩნდა, რომ კაცები მეტი იმპულსურობითა და აგრესიულობით გამოირჩეოდნენ, ხოლო ქალები ემოციური არასტაბილურობით, სუიციდური ან თვითდამაზიანებელი ქცევით, არასტაბილური ურთიერთობებით, დეპრესიითა და შფოთვით.

კვლევების მიხედვით, ქალებსა და კაცებში ტემპერამენტისა და სიახლის ძიების თვალსაზრისით განსხვავება შეინიშნება. მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობის ერთ-ერთი ყველაზე ხშირად გამოვლენილი სიმპტომი სწორედ სიახლის ძიების მოთხოვნილებაა, რომელიც კაცებში ინტენსიურად შეინიშნება, ქალებში კი იშვიათია.

ასევე, კვლევებმა აჩვენა, რომ BPD-ის მქონე კაცებს, ქალებთან შედარებით, მეტად აღენიშნებოდათ ნივთიერების მოხმარებასთან დაკავშირებული და პიროვნების თანმხლები აშლილობები. ქალების შემთხვევაში სახეზე იყო თანმხლები შფოთვითი და კვებითი აშლილობები, ზოგ შემთხვევაში კი — განწყობის აშლილობები.

კაცები მეტად მიდრეკილნი არიან უსიამოვნო განცდების გარეთ გამოხატვისკენ, რისი მაგალითიცაა ნივთიერების მოხმარება ან/და ანტისოციალური ქცევები, ისინი გამოირჩევიან ფეთქებადი ტემპერამენტითა და სიახლის მოთხოვნილებით. ამის საპირისპიროდ, ქალები შეიძლება მეტად მიდრეკილნი იყვნენ უსიამოვნო განცდების შინაგანად გამოხატვისკენ, რაც გუნება-განწყობისა და შფოთვით აშლილობებში ვლინდება. ქალების შემთხვევაში მეტად შესამჩნევია ნევროზულობა, ხოლო კაცების შემთხვევაში — ასოციალური ქცევები.

აღნიშნული სიმპტომები თანხვედრაშია სქესობრივ და გენდერულ თეორიასთან, რომლის მიხედვითაც, ემოციების რეგულირებისას კაცებთან შედარებით ქალები უფრო მეტად შიგნით მიმართული ქცევებით საკუთარ თავზე ორიენტირებულ აქტივობებს მიმართავენ.

დამატებით, ახალგაზრდებში BPD-ის ერთ-ერთი ადრეული სიმპტომი აგრესიაა. კერძოდ, გოგონებისთვის დამახასიათებელია ფიზიკური აგრესია, ხოლო ბიჭები ურთიერთობებში ავლენენ აღნიშნულ თვისებას.

სქესობრივად განსხვავებულ სიმპტომებზე დაყრდნობით, ხშირად კლინიკებიც განსხვავებულ დიაგნოზს სვამენ. მაგალითად, მსგავსი სიმპტომებით, კაცებს უფრო მეტად ანტისოციალური პიროვნების აშლილობის, ხოლო ქალებს მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობის დიაგნოზს უსვამენ.

განსხვავებული სიმპტომატიკა ტვინის ნეირო-ანატომიური თავისებურებებითა და სხვადასხვა უბნის განსხვავებული ფუნქციონირებითაა გამოწვეული. კერძოდ, პრეფრონტალური ქერქის, სტრიატუმისა და ამიგდალას უბნების განსხვავებული მოქმედება და ემოციებზე რეაგირება.

მიუხედავად არსებული ტენდენციებისა, სიმპტომების სქესობრივ განსხვავებაზე საბოლოო კონსენსუსი არ არსებობს და ზოგი მეცნიერი მიიჩნევს, რომ ქალებსა და კაცებში BPD-ის სიმპტომები უფრო მეტად მსგავსია, ვიდრე განსხვავებული.

BPD-ის მკურნალობის სქესობრივი ასპექტები

განსხვავებული მკურნალობის პრაქტიკა შეინიშნება სქესის მიხედვითაც. კაცებთან შედარებით, ქალები უფრო ხშირად იღებენ ფსიქოლოგიურ მკურნალობას, როგორიცაა დიალექტურ-ბიჰევიორული თერაპია (DBT) და კოგნიტიურ-ბიჰევიორული თერაპია (CBT), ასევე ფსიქოტროპული მედიკამენტები, განსაკუთრებით ანტიდეპრესანტები და შფოთვის საწინააღმდეგო საშუალებები. ამის საპირისპიროდ, კაცებს უფრო მეტად უნიშნავენ ანტიფსიქოზურ მედიკამენტებს. რაც შეეხება ფსიქოთერაპიასა და ჰოსპიტალიზაციას, ის კაცების შემთხვევაში ქალებთან შედარებით ნაკლებად ეფექტური აღმოჩნდა და, როგორც წესი, ისინი ნაკლებად ერთვებოდნენ თერაპიაში ან საერთოდ უარს ამბობდნენ მსგავსი ტიპის მკურნალობაზე.

განსხვავება შეინიშნება თავად მკურნალობისადმი დამოკიდებულებაში. კაცები ნაკლებად მიდრეკილნი არიან ჩაერთონ მკურნალობაში, როცა ქალები მეტად ინტენსიურად ითხოვენ სამედიცინო დახმარებას. ზოგი მკვლევრის აზრით, აღნიშნული ქცევა გამოწვეულია იმით, რომ კაცები მიდრეკილნი არიან „დაველოდოთ და ვნახოთ“ ტიპის ქცევისკენ, როცა ქალები ფსიქოლოგიური სტრესისა და ემოციური სირთულეების გადასაჭრელად მეტად ინტენსიურად და ნაკლები მორიდებით ეძებენ სამედიცინო დახმარებას.

სტატისტიკურად, ქალებთან შედარებით კაცები უფრო მეტად ჩართულნი არიან ნარკოტიკებისა და ალკოჰოლის მოხმარების სარეაბილიტაციო სერვისებში, ვიდრე ფსიქოთერაპევტულ და ფარმაკოლოგიურ ჩარევებში.

საბოლოოდ უნდა აღინიშნოს, რომ BPD-ის სიმტპომატიკის, გავრცლეებისა და მკურნალობის გენდერული ასპექტები კვლავ შესწავლის პროცესშია და მრავალ საკითხზე ჯერ კიდევ არ არსებობს კონსენსუსი.

გამოყენებული წყაროები:

Frontiers — Gender differences in borderline personality disorder: a narrative review
The National Center for Biotechnology Information — Sex differences in borderline personality disorder: A scoping review
The National Center for Biotechnology Information — Sex differences in borderline personality disorder: Gender Patterns in Borderline Personality Disorder

სტატიის მთარგმნელი: ლეილა ჩხეტიანი

მთავარი სურათი: Elin Svensson/The Guardian

მოქალაქეების ემოციური ზიანის ანატომია პოლიტიკური პროტესტის დროს — ინტერვიუ ფსიქოლოგთან

მიერ

მარტი 4, 2025

„ეს ყველაფერი რომ დამთავრდება, ვინ აგვინაზღაურებს ამ ემოციურ ზიანს მე, ჩემს მეგობრებსა და ჩემს ოჯახის წევრებს?“, ეწერა აქციის ერთ-ერთ მონაწილეს სოციალურ ქსელში.

მაშინ, როცა პროტესტი ჯერ კიდევ იმ ეტაპზე იყო, როცა ადამიანებს ფიზიკურად უსწორდებოდნენ, მენტალურ ჯანმრთელობაზე ფიქრის დრო არავის რჩებოდა. ფოკუსი მოქალაქეების ცემაზე, სხეულის დაზიანებულ ნაწილებზე, დასისხლიანებულ სახეზე კეთდებოდა. პრინციპში, ამაზე ფიქრის დროს აქციის აქტიური მონაწილეები ვერც ახლა პოულობენ, რადგან უკვე 40 დღეზე მეტია პროტესტი უწყვეტად მიმდინარეობს და ის ჩვენს ფიზიკურ ჩართულობას მოითხოვს. შესაბამისად, საზოგადოებას ემოციების გამოხატვის ერთადერთ პლატფორმად ხშირად სოციალური ქსელები რჩება, სადაც არაერთ კომენტარს შეხვდებით იმის შესახებ, თუ როგორ სტრესს განიცდის ესა თუ ის ადამიანი და რამდენად უჭირთ ამ ემოციებთან გამკლავება.

იმის გასაგებად, თუ რა გავლენა შეიძლება ჰქონდეს ჩვენს მენტალურ ჯანმრთელობაზე პოლიტიკურ პროცესებს, ფსიქოლოგ დავით ჯინჭარაძეს ვესაუბრე.

არსებობს თუ არა კავშირი პოლიტიკურ პროცესებსა და ადამიანის მენტალურ ჯანმრთელობას შორის?

— ზოგადად, პოლიტიკურ პროცესებსა და ადამიანის მენტალურ ჯანმრთელობას შორის მჭიდრო კავშირია. თუნდაც იმან, თუ როგორი ბავშვობა ჰქონდა ადამიანს, შეიძლება განსაზღვროს ზრდასრულობაში მისი პოლიტიკური მოვლენებისადმი დამოკიდებულება. მაგალითად, არსებობს კვლევა იმასთან დაკავშირებით, რომ მათ, ვისაც ბავშვობაში ჯანსაღი მიჯაჭვულობა ჰქონდათ მშობლებთან, შემდეგ უფრო ემპათიური დამოკიდებულება აღმოაჩნდათ კლიმატის ცვლილებებისადმი. რაც შეეხება პოლიტიკური პროცესების გავლენას მენტალურ ჯანმრთელობაზე, ცხადია, ძალადობრივი გარემო მოქმედებს საზოგადოების მენტალურ მდგომარეობაზე. მაგალითად, ისეთი პროტესტები, რომლებსაც მოჰყვება ადამიანების წამება, კვალს ტოვებს არა მხოლოდ უშუალოდ მონაწილეებზე, არამედ შემდეგ თაობებზეც. ფსიქოთერაპიაში მიჩნეულია, რომ თუ ჩემმა ბებიამ გამოცადა ომის ტრავმა, ეს რაღაც კუთხით მეც შემეხება. ამიტომ, როცა „ქართული ოცნება“ ამბობს, თითქოს ოჯახური ღირებულებებისა და ბავშვების დაცვა უნდათ, ბავშვების დაცვის საუკეთესო მეთოდია, წამება არ იყოს ქვეყანაში.

რადგან წამება ახსენეთ, თუ შეგიძლიათ უფრო ვრცლად ვისაუბროთ იმაზე, რა გავლენა შეიძლება ჰქონდეს სახელმწიფოს მხრიდან მოქალაქეებზე ფიზიკურ ძალადობას საზოგადოების მენტალურ ჯანმრთელობაზე?

— წამება ან ფიზიკური ძალადობა იწვევს კომპლექსურ პოსტტრავმულ სტრესულ აშლილობას (PTSD), რაც შეიძლება გამოიხატოს ნეგატიურ ფიქრებსა და ემოციებში, უძილობაში, უძლურების განცდაში, გაბრაზებაში, ჰიპერაღგზნებასა თუ სხვა სიმპტომებში. რაც მთავარია, ეს ყველაფერი შეიძლება წლების მერე გამოვლინდეს და არა — მყისიერად. ბიოლოგიურად თუ ვისაუბრებთ, ადამიანს აქვს სტრესის ჰორმონი კორტიზოლი, რომელიც ცხოვრებაში საჭიროც კია. დილით როცა იღვიძებ, მაგალითად, ეს სტრესის ჰორმონი მაღალია, დღის განმავლობაში იკლებს, მაგრამ როცა ეს ჰორმონი იზრდება და დაწევა უჭირს, ამის შედეგად შეიძლება განვითარდეს PTSD. ასევე, უშუალოდ ვინც განიცდის წამებას, მათ შეიძლება წლების მერე გამოუვლინდეთ ფსიქო-სომატური ტკივილი. ეს ნიშნავს იმას, რომ სხეულის ნაწილი, რაც ძალადობის შედეგად დაუზიანდათ, შეიძლება მორჩენილია, მაგრამ ის კონკრეტული ადგილი მაინც სტკივათ. გარდა წამებისა, ჩვენს ნერვულ სისტემაზე მოქმედებს ფიზიკურად აქციებზე დგომა. ზოგადად, ორგანიზმზე უარყოფითად მოქმედებს ნებისმიერი მოულოდნელობა და რუტინიდან ამოვარდნა. ჩვენ გვაქვს აქტიური და პასიური ნერვული სისტემა. ერთი აღაგზნებს, ხოლო მეორე ამშვიდებს. ნორმალურ ცხოვრებაში ეს სისტემები დაბალანსებულად მუშაობს. როცა საჭიროა, აღიგზნება ადამიანი, როცა საჭიროა, დამშვიდდება, თუმცა დღევანდელმა პროტესტებმა და, რაც მთავარია, ამ პროტესტებზე მმართველი პარტიის ძალადობრივმა პასუხებმა მთლიანად მოშალა ამ სისტემების მუშაობაც. იმის გარდა, რომ დემონსტრაციებმა ჩამოშალა რუტინა, რისგანაც ძალიან ზიანდება ჩვენი ნერვული სისტემა, ამას ემატება ხშირად უიმედობის განცდა, იმის შეგრძნება, რომ გამოუვალ მდგომარეობაში ხარ. ეს ორი ემოცია განსაკუთრებულად ძლიერია ისეთ ქვეყნებში მცხოვრებ ადამიანებში, სადაც ეკონომიკური სიდუხჭირეა. როცა ადამიანი (სხვათა შორის, ცხოველიც) ისეთ ეკონომიკურ მდგომარეობაშია, რომ გადარჩენისთვის უწევს ბრძოლა, მისთვის ნებისმიერი სახის ცვლილება არის სტრესის გამომწვევი. მით უფრო ისეთიც, როცა მათი მომავალი კითხვის ნიშნის ქვეშ შეიძლება დადგეს.

გარდა აქციის დროს ძალადობისა თუ ზოგადი სტრესული გარემოსგან გამოწვეული ემოციებისა, აქციის მონაწილეებს ხშირად აქვთ ბრალეულობის განცდა, თუკი ისინი თუნდაც ერთი საათით მაინც მოწყდებიან ამ პროცესებს. იმ შემთხვევაშიც კი, თუკი სახლში რჩებიან, მთელ დროს ატარებენ სოციალურ ქსელებში ინფორმაციების მოძიებასა და კითხვაში. რას ურჩევთ ამ ადამიანებს?

— ბრალეულობის შეგრძნება ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი შეგრძნებაა იმის გათვალისწინებით, რომ ხშირად შეიძლება მას ადამიანი უსაფუძვლოდ გრძნობდეს და ეს მისი ქმედებისგან საერთოდ არ იყოს გამოწვეული. ასეა ამ შემთხვევაშიც. ჩვენ გვაქვს განცდა, რომ თუკი 24 საათი არ დავდგებით აქციაზე, ესე იგი, რაღაცას ვაშავებთ. მოდით, ასე შევხედოთ. დავუსვათ საკუთარ თავს შეკითხვა: რისი გაკეთება შეგვიძლია და რას ვაკეთებთ? მაგალითად, ავიღოთ ერთი კვირა და ვნახოთ, რა დრო დავუთმეთ პროტესტს ამ დროის განმავლობაში. თუ, ვთქვათ, ვნახავთ, რომ ერთი კვირის განმავლობაში ხუთი დღე გავატარე აქციაზე, რაც კვირის 70%-ია, უნდა დავსვათ შემდეგი ლოგიკური შეკითხვა: ჩემი დროის 70% მე დავუთმე აქციაზე ყოფნას, ნუთუ არ მაქვს იმის მორალური უფლება, რომ ერთი საათი მუსიკას მოვუსმინო, ფილმს ვუყურო ან რამე ფორმით დავუთმო საკუთარ თავს? იმიტომ, რომ ის ხალხი, ვინც უნდა აკეთებდეს ამას, ანუ ხელისუფლების წარმომადგენლები, რომლებიც უნდა იცავდნენ წესით დემოკრატიას, თავიანთი დროის 1%-საც არ უთმობენ ამ საქმეს, როცა მე ჩემი დროის 70%-ს ვუთმობ, ამიტომ ჩემი ბრალეულობა აქ არაფერ შუაშია. შესაბამისად, კი, მე მაქვს უფლება, რომ რამდენიმე საათი დავისვენო. თვითზრუნვა და თვითლმობიერება ძალიან მნიშვნელოვანია და ჩვენს საზოგადოებაში ის რთულად სასწავლია. ჩვენს კულტურაში ცოტა უცნაურია, საკუთარ თავს მადლობა გადაუხადო, არადა მადლიერების შეგრძნება ძალიან საჭიროა.

რა შეიძლება გავაკეთოთ ყოველდღიურად იმისთვის, რომ შეძლებისდაგვარად დავიცვათ საკუთარი მენტალური ჯანმრთელობა გაუარესებისგან?

— არსებობს გარკვეული პრაქტიკები, როგორიცაა, მაგალითად, ე.წ. „მაინდფულნეს“ პრაქტიკა, რომელიც არანაირ სირთულეს არ წარმოადგენს. ამისთვის დღეში ხუთი წუთის გამოყოფაც კი საკმარისია. უბრალოდ, ეს ხუთი წუთი უნდა დავუთმოთ იმის გააზრებას, რა პროცესები მიმდინარეობს ჩვენს ორგანიზმში. მაგალითად, უნდა დაუკვირდე, რა შეგრძნებები გაქვს კუჭში, მკლავებში, მხრებში. ყველგან. ამ შეგრძნებებზე უბრალოდ დაკვირვებაც კი მნიშვნელოვანია, რადგან ამ დროს იზრდება ყურადღება შიდა პროცესების მიმართ. ამით ადამიანი უფრო ახლოს გრძნობს თავის სხეულს, რითაც ეხმარება გონებას.

მეორე პრაქტიკაა კუნთების რელაქსაცია. ესეც ძალიან მარტივია. ზიხარ და აკვირდები, სად გრძნობ დაჭიმულობას. მაგალითად, აკვირდები, მხრები ხომ არ გაქვს დაძაბული ამდენი დგომისგან. ზოგადად, პროტესტების დროს, როცა აქციებზე ხშირად დგახარ ან, უბრალოდ, სტრესის დროს, ნიკაპი და ქვედა ყბა ყველაზე მეტად გვეძაბება. ამ ნაწილებზე ყურადღების გამახვილება მნიშვნელოვანია. ამოსუნთქვასთან ერთად უნდა მოვადუნოთ ეს ნაწილები, უნდა მოვეშვათ, კუნთები მოვადუნოთ. ეს რომ დღეში ხუთი წუთი მაინც გავაკეთოთ, საკმაოდ ეფექტურ შედეგს მივიღებთ.

სტრესმა შეიძლება გამოიწვიოს პანიკური შეტევა. ეს შეიძლება ადგილზევე მოხდეს, აქციაზე ან სხვა სივრცეში. პანიკური შეტევის დროს არის ასეთი პრაქტიკა, რაც საკმაოდ ეფექტურია: გაიხსენეთ ხუთი რამ, რისი დანახვაც შეგიძლიათ; ოთხი რამ, რისი შეგრძნებაც შეგიძლიათ; სამი რამ, რისი გაგონებაც შეგიძლიათ, მაგალითად, ჩიტის ხმა, ვერტმფრენის ხმა; ორი რამ, რისი ყნოსვაც შეგიძლიათ და ერთ რამ, რისი გემოს შეგრძნებაც შეგიძლიათ. ეს ტექნიკა ადამიანს აბრუნებს შეგრძნებებში მათზე ფოკუსირებით. პანიკის დროს გამოწვეული სტრესი გვიზღუდავს შეგრძნებების შესაძლებლობას, ეს პრაქტიკა კი სწორედ მათ დასაბრუნებლად გვეხმარება.

რაც შეეხება უშუალოდ ადგილზე გამოწვეულ პანიკურ შეტევას, შეგვიძლია თან ვატაროთ ჩვენთვის ძვირფასი რამე ნივთი. შეიძლება ეს იყოს მშობლის ნაჩუქარი ბეჭედი, მეგობრის ნაჩუქარი ბლოკნოტი, სულ ერთია. და როცა შეტევა გაქვს ან შფოთავ, უნდა შეეხო ამ ნივთს ფიზიკურად და დარწმუნდე, რომ თან გაქვს, მანდ არის. ეს იძლევა უსაფრთხოების შეგრძნებას და შესაბამისად, ხელს უწყობს სტრესის შემცირებას.

„ვინ აგვინაზღაურებს ამ ემოციურ ზარალს?“ — ამ შეკითხვას ხშირად შეხვდებით სოციალურ ქსელებში. რა პასუხი შეიძლება გავცეთ ამ ადამიანებს? ვინ არის ამ ყველაფერზე პასუხისმგებელი და, მართლაც, როგორ შეიძლება ანაზღაურდეს ის ემოციური ზიანი, რასაც თითოეული მოქალაქე განიცდის არსებულ პოლიტიკურ დღის წესრიგში?

— ზოგადად, იმის გამო, რომ ფიზიკურისგან განსხვავებით, მენტალური ჯანმრთელობა არ არის ხელშესახები, მსგავსი ზარალის ანაზღაურების მოთხოვნა, მით უფრო, ჩვენნაირ ქვეყნებში, დიდი პრობლემაა. არსებობს მორალური ზიანის ანაზღაურების პრაქტიკები, ცხადია, მაგრამ ეს უფრო ინდივიდუალური შემთხვევებია. ხოლო ის ზიანი, რასაც სახელმწიფო ამ პროცესებით აყენებს მოქალაქეებს, რაც სამომავლოდ იმოქმედებს არა მხოლოდ ჩვენზე, არამედ ჩვენი შვილების თაობაზე, როგორ ან ვის მიერ ანაზღაურდება, რთული სათქმელია. საქართველოში სახელმწიფოს არ აქვს არათუ ამის კომპენსაციის მოდელი, არამედ მენტალური ჯანმრთელობა არ არის საყოველთაო ჯანდაცვაში ინტეგრირებული. მაგალითად, ბრიტანეთში სახელმწიფო სრულად ფარავს კოგნიტიურ-ბიჰევიორული თერაპიის 6-იდან 12-მდე სესიას, სულ არ არის საჭირო ამისთვის, რომ სახელმწიფოს მიერ იყოს გამოწვეული ეს სტრესი. ვიცით, რომ თერაპია საკმაოდ ძვირადღირებული პროცედურაა. ამას ემატება ისიც, რომ, როგორც წესი, შედეგი ორი-სამი სესიით ვერ მიიღწევა. შესაბამისად, ადამიანს, რომელსაც აქვს სტრესი და სჭირდება თერაპია, დამატებით ფინანსურ სტრესსაც განიცდის. რასაც ჩვენ დღეს ვუყურებთ, რა მენტალური ზიანიც გვადგება, ეს ერთი და ორი სესიით ნამდვილად ვერ მოგვარდება. თუმცა, ვინ უნდა იფიქროს ამაზე? ცხადია, დღევანდელი ე.წ. „ხელისუფლება“ ამაზე არ იფიქრებს, ხომ ასეა? მათ ინტერესებში ეს არ შედის. თუმცა, უკვე შემდგომმა ხელისუფლებამ ამაზე ფიქრი უნდა დაიწყოს, რას შესთავაზებს იმ ხალხს, ვინც თავისი დროის თუ ემოციური რესურსის უდიდესი წილი დაუთმო ამ პროცესებს. როგორ შეძლებს მათ ფსიქოლოგიურ მხარდაჭერას? ასევე უნდა ითქვას ისიც, რომ ბუნებრივია, ყველას არ ექნება თერაპიის საჭიროება. საჭიროა, დაინერგოს მინიმუმ ის ევროპული მოდელი, რაც მოქალაქეებს საჭიროების შემთხვევაში თორმეტ სესიას სრულად უფინანსებს. გარდა იმისა, რომ სახელმწიფო პასუხისმგებელია, იზრუნოს ამ მიმართულებით თავის მოქალაქეებზე, ამას კლინიკური და კვლევითი მნიშვნელობაც ექნება, რადგან მსგავსი პროტესტების შედეგად გამოწვეული სტრესი საკმაოდ სპეციფიკური კონტექსტის მატარებელია და, შესაბამისად, ამ ადამიანების გამოცდილებებზე დაყრდნობით ბევრი მნიშვნელოვანი დასკვნის გაკეთება შეგვეძლება.

სტატიის ავტორი: ინგა ღოღობერიძე

მთავარი სურათი: Ludi Leiva / Supermaker

თათია შარანგიას ხმაურიანი პირადი ცხოვრება — საზოგადოების ყურადღების ცენტრში

მიერ

#drpkhakadze #გიორგიფხაკაძე #pitskhelauri #აქხარისხია

მარტი 3, 2025

თათია შარანგიას პირველი ქორწინება საქართველოს ყოფილი პრეზიდენტის, ედუარდ შევარდნაძის შვილიშვილს, ლაშა შევარდნაძეს უკავშირდება

თათია შარანგიას და ლაშა შევარდნაძის განქორწინების შესახებ ინფორმაცია 2013 წლის მარტის დასაწყისში გავრცელდა. გაყრის ინიციატორი თათია გახლდათ. ხმები მათ ოჯახურ უთანხმოებაზე მანამდეც ვრცელდებოდა.

ლაშა შევარდნაძესა და თათია შარანგიას ორი ვაჟი ჰყავთ – სამი წლის ედუარდი და წლინახევრის ალექსანდრე შევარდნაძეები.

თათიას მეორე ქმარი ბიზნესმენი სანდრო შელია იყო.

მოგვიანებით სანდრო ერთ-ერთ ინტერვიუში ამბობდა, რომ ყოფილი ცოლის შვილები წინა ქორწინებიდან, ედუ და სანი,” ყოველთვის დარჩებიან მის ბიჭებად”.”ამას არაფერი შეცვლის. ასევე არაფერი შეცვლის ჩემს მეგობრობას ყოფილი მეუღლის ოჯახის წევრებთან, რომლებიც ჩემთვის ძალიან ახლობლები არიან. არავითარი ბარიერები აქ არ არსებობს.“

შელიას თქმით, წლების შემდეგ ამერიკიდან საკუთარ სამშობლოში სწორედ თათიას სიყვარულმა დააბრუნა და მისი თქმით, დაშორების მიუხედავად, ყოფილ ცოლთან მეგობრულ ურთიერთობას ინარჩუნებდა.

თათია შარანგიამ ჯარჯი თორაძეზე 5 ივნისს, საკუთარ დაბადების დღეზე იქორწინა. მათი თანაცხოვრება ხმაურიანად დაიწყო, რადგან ქორწინებიდან რამდენიმე თვეში, სულ ცოტა ხნის წინ, თათია წერდა, რომ მისი და ჯარჯის სიყვარული დასრულდა. მოგვიანებით კი განმარტა, რომ ეს განცხადება, კამათის ნიადაგზე, გაბრაზებულმა დაწერა და მეუღლეს არც ერთი წუთით არ დაშორებია.

გაიგეთ მეტი ჩვენს ტელეგრამ არხზე შემოგვიერთდით ტელეგრამზე: https://t.me/SheniEkimi

ოსკარი 2025 – გამარჯვებულები და მთავარი მომენტები

მიერ

მარტი 3, 2025

ოსკარი დაუვვიწყარი იყო, რომელიც 2025 წლის 2 მარტს, ჰოლივუდის დოლბის თეატრში გაიმართა. ეს 97-ე ცერემონია იყო, ხოლო წამყვანი კომედიანტი კონან ო’ბრაიენი, ხოლო საღამო კინოსამყაროს გამორჩეულ ნამუშევრებს მიუძღვნეს.

მთავარი გამარჯვებულები

🎬 საუკეთესო ფილმი – Anora
🎭 საუკეთესო რეჟისორი – შონ ბეიკერი (Anora)
👩‍🎤 საუკეთესო მსახიობი ქალი – მაიკი მედისონი (Anora)
📝 საუკეთესო ორიგინალი სცენარი – შონ ბეიკერი (Anora)
✂ საუკეთესო მონტაჟი – Anora

შონ ბეიკერი გახდა პირველი რეჟისორი, რომელმაც ერთ საღამოს ოთხი ოსკარი მოიგო.

მსახიობების კატეგორიები

საუკეთესო მსახიობი კაცი – ედრიენ ბროუდი (The Brutalist)
საუკეთესო მსახიობი ქალი მეორეხარისხოვან როლში – ზოი სალდანა (Emilia Pérez)
საუკეთესო მსახიობი კაცი მეორეხარისხოვან როლში – კირან კალკინი (A Real Pain)

სხვა მნიშვნელოვანი ჯილდოები

საუკეთესო ანიმაციური ფილმი – Flow (ლატვია)
საუკეთესო საერთაშორისო ფილმი – I’m Still Here (ბრაზილია)
საუკეთესო დოკუმენტური ფილმი – No Other Land (პალესტინა)

ოსკარი 2025 წელს გამორჩეული იყო წარმომადგენლობის თვალსაზრისით. ზოი სალდანა გახდა პირველი დომინიკანელი მსახიობი, რომელმაც ოსკარი მოიგო, ხოლო პოლ ტაზუელი (Paul Tazewell) გახდა პირველი შავკანიანი კოსტიუმების დიზაინერი, რომელმაც ოსკარი მოიპოვა ფილმისთვის Wicked.

დაუვიწყარი მომენტები

🎞 ოსკარებმა ჯეიმს ბონდის ფრენჩაიზს სპეციალური ტრიბუტი მიუძღვნეს, რაც მისი კინოსამყაროზე გავლენას აღნიშნავდა, ასევე პერფომანსი ქონდათ არიანა გრანდეს და სინტია ერივოს.
🎤 კონან ო’ბრაიენის იუმორისტულმა მონოლოგებმა ცერემონიას ახალი ენერგია შემატა, რაც მისი როგორც წამყვანის დებიუტს კიდევ უფრო დასამახსოვრებელს ხდიდა.

კრიტიკოსების შეფასება

მიუხედავად იმისა, რომ Anora-მ ტრიუმფი მოიპოვა, ზოგიერთი კრიტიკოსი თვლიდა, რომ ისეთი ფილმები, როგორიცაა The Brutalist და Emilia Pérez, შესაძლოა დაუმსახურებლად დარჩნენ ყურადღების მიღმა.

ოსკარი 2025 წელი იყო დაუვიწყარი, არაერთი ისტორიული გამარჯვებითა და ემოციური მომენტებით. კინოინდუსტრია კვლავ განაგრძობს მრავალფეროვნებისა და ახალი ტალანტების მხარდაჭერას.

🔗 შიდა ბმულები:

ოსკარის ისტორია
წინა წლის გამარჯვებულები

🌍 გარე ბმულები:

Oscars.org – ოფიციალური ვებსაიტი
People.com – ოსკარის გამარჯვებულები
Vulture.com – სრული სია

თამო ვაშალომიძე „მილანის მოდის კვირეულზე“ მიიწვიეს – ექსკლუზიური კადრები ვერსაჩეს ჩვენებიდან

მიერ

#drpkhakadze #გიორგიფხაკაძე #pitskhelauri #აქხარისხია

მარტი 2, 2025

თამო ვაშალომიძე „მილანის მოდის კვირეულზე“ მიიწვიეს.

თამო ვაშალომიძე სოციალურ ქსელში ულამაზეს წითელ ტყავის კაბაში გადაღებულ კადრებს გვიზიარებს, რომელშიც შესანიშნავად გამოიყურება.

სოციალურ ქსელში გამოქვეყნებულმა კადრებმა დიდი მოწონება, თამომ კი დადებითი შეფასებები დაიმსახურა.

გაიგეთ მეტი ჩვენს ტელეგრამ არხზე შემოგვიერთდით ტელეგრამზე: https://t.me/SheniEkimi

მილანის მოდის კვირეული 2025 – ინოვაციებისა და კლასიკის შერწყმა

მიერ

მარტი 2, 2025

მილანის მოდის კვირეული 2025, რომელიც გაიმართა 25 თებერვლიდან 2 მარტამდე, კიდევ ერთხელ ადასტურებს, რომ იტალიაერთ-ერთი მოდის დედაქალაქად რჩება. ბრენდებმა აჩვენეს ტრადიციისა და ინოვაციის სრულყოფილი ბალანსი, რაც მოდის მოყვარულებისთვის დაუვიწყარი გამოცდილება იყო.

Fendi – 100-წლიანი ისტორიის აღნიშვნა

Silvia Venturini Fendi-მ ბრენდის საუკუნოვანი იუბილე გრანდიოზული ჩვენებით აღნიშნა. კოლექცია აერთიანებდა კლასიკურ Fendi-ის ელემენტებს და თანამედროვე სტილს.

Gucci – ნოსტალგიური რევოლუცია

Gucci-მ წარსულსა და აწმყოს შორის ხიდი გადო, ახალი კოლექცია კი ბრენდის მდიდარ მემკვიდრეობას ასახავდა. ტრადიციული დეტალები თანამედროვე ინტერპრეტაციით იყო წარმოდგენილი, რაც გულშემატკივრებისთვის ნამდვილი სიამოვნება გახდა.

ახალი თაობის დიზაინერები

ლუკა მალიანომ და სხვა ახალგაზრდა დიზაინერებმა თანამედროვე და ტრადიციული ელემენტების შერწყმით უნიკალური კოლექციები წარმოადგინეს, რაც კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს მილანის მოდის კვირეულის მნიშვნელობას.

Versace – ბრწყინვალება და ბაროკო

Donatella Versace-მ მოდის სამყაროს კვლავ შესთავაზა ბრენდის კლასიკური ელემენტები – ბაროკოს პრინტები, ველური ცხოველების ნამუშევრები, კაშკაშა ფერები და Versace-სთვის დამახასიათებელი ღამეული კაბები.

Marni – ფენების ხელოვნება

Francesco Risso-მ Marni-სთვის შექმნა კოლექცია, სადაც ტანსაცმლის ფენებად შეზავება და ტრადიციული სტილის დარღვევა იყო ძირითადი მახასიათებელი.

დასკვნა

მილანის მოდის კვირეული 2025 კიდევ ერთხელ წარმოაჩენს იტალიური მოდის ძალას და ინოვაციურობას. დიზაინერები კლასიკის და თანამედროვე ხედვის შერწყმით ახალი ტრენდების შექმნას განაგრძობენ, რაც მილანს მსოფლიო მოდის ეპიცენტრად აქცევს.

შიდა ბმულები:

იტალიური მოდის ტენდენციები 2025
Versace-ს საუკეთესო ჩვენებები

გარე ბმულები:

მილანის მოდის კვირეულის ოფიციალური ვებგვერდი
Gucci-ის უახლესი კოლექცია – Vogue

ტეილორ სვიფტის საკულტო კაბა „ერას“ ტურნირიდან მუზეუმში გამოიფინება

მიერ

#drpkhakadze #გიორგიფხაკაძე #pitskhelauri #აქხარისხია

მარტი 1, 2025

ტეილორ სვიფტი, თანამედროვეობის ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი და წარმატებული ვარსკვლავი, კიდევ ერთხელ ხდება ყურადღების ცენტრში. მისი საკულტო კაბა, რომელიც მომღერალს „Eras Tour“-ის ფარგლებში ეცვა, მუზეუმში გამოიფინება.

ტეილორ სვიფტის „Eras Tour“ გასული წლის ერთ-ერთი ყველაზე მასშტაბური მუსიკალური მოვლენა იყო. ტურნემ არა მხოლოდ რეკორდული შემოსავლები მოუტანა, არამედ სვიფტის სტილისა და იმიჯის განსაკუთრებული ხაზგასმაც მოახერხა. ტურის განმავლობაში ტეილორი სხვადასხვა ეპოქას ეძღვნებოდა და თითოეული გამოსვლა უნიკალური ვიზუალური და სტილისტური დეტალებით გამოირჩეოდა.

ერთ-ერთი ყველაზე დასამახსოვრებელი კოსტიუმი, რომელსაც მომღერალი სცენაზე ატარებდა, მუზეუმის ექსპონატი გახდება. ეს გადაწყვეტილება მისი კარიერისა და მოდის გავლენის აღიარებაა. კაბა, რომელიც სვიფტის ერთ-ერთი საკვანძო სიმღერის შესრულებისას ეცვა, უკვე მოიაზრება, როგორც თანამედროვე მუსიკალური კულტურის ნაწილი.

ფანებს შესაძლებლობა ექნებათ ახლო მანძილიდან დაათვალიერონ ეს უნიკალური სამოსი, რომელიც ტეილორის მუსიკალური გზის მნიშვნელოვან ეტაპს ასახავს. მუზეუმი, სადაც ექსპოზიცია გაიმართება, სპეციალურ სივრცეს უთმობს თანამედროვე მუსიკის გავლენიან არტისტებსა და მათ სტილს, რითაც ხაზს უსვამს იმ ფაქტს, თუ როგორ ხდება სცენაზე ნანახი კოსტიუმები ისტორიის ნაწილი.

ტეილორ სვიფტის „Eras Tour“-ის კაბის გამოფენა არა მხოლოდ მისი ფანებისთვის, არამედ მოდის მოყვარულებისთვისაც მნიშვნელოვანი მოვლენა იქნება. ეს არის კიდევ ერთი დასტური იმისა, რომ მუსიკა და მოდა განუყოფელი ნაწილია თანამედროვე კულტურისა და ისტორიის.

გამოფენის თარიღი და ლოკაცია უახლოეს მომავალში გახდება ცნობილი.

გაიგეთ მეტი ჩვენს ტელეგრამ არხზე შემოგვიერთდით ტელეგრამზე: https://t.me/SheniEkimi

დედას, ყველაზე ძვირფასს ადამიანს, რა ვაჩუქოთ 3 მარტს?

მიერ